Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 33-34 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε ξανά το The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον, στρεφόμενοι μαζί στα πλούσια σχόλιά του για τους Ψαλμούς 33 και 34. Αυτά τα δύο άσματα υψώνουν τα μάτια μας στον Κύριο που βασιλεύει στη δημιουργία και σώζει τον λαό του σε κάθε δοκιμασία. Η ποιμαντική ζεστασιά του Σπέρτζεον και ο ακριβής χειρισμός του κειμένου μας προσκαλούν να μείνουμε σε κάθε στίχο μέχρι να αναδυθεί ο έπαινος από τις δικές μας καρδιές. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους ψαλμούς να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του Σπέρτζεον για να εμβαθύνει τη χαρά μας και να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας στον Χριστό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με προετοιμασμένες καρδιές, ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 33 και 34 δυνατά. Ακούστε την πρόσκληση να χαρούμε στον Κύριο και τη μαρτυρία κάποιου που γεύτηκε τη σωτηρία. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε γραμμή να εγκατασταθεί στην ψυχή. Παρατηρήστε πώς ο έπαινος και η μαρτυρία ρέουν μαζί, προετοιμάζοντάς μας να συναντήσουμε τον ίδιο πιστό Θεό στις δικές μας περιστάσεις σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον ξεκινά σχολιάζοντας τον πρώτο στίχο του Ψαλμού 33.
Στίχος 1. Στίχ. 1. Χαίρετε εν Κυρίῳ. Η χαρά είναι η ψυχή του επαίνου. Το να ευφραινόμαστε στον Θεό είναι το πιο αληθινό να τον υμνούμε, ακόμα κι αν δεν βγάζουμε νότες τραγουδιού από τα χείλη μας. Το ότι ο Θεός υπάρχει, και ότι είναι τέτοιος Θεός, και ο Θεός μας, δικός μας για πάντα και πάντα, πρέπει να ξυπνήσει μέσα μας μια αδιάκοπη και υπερχειλίζουσα χαρά. Το να χαίρεσαι σε πρόσκαιρες ανέσεις είναι επικίνδυνο, το να χαίρεσαι στον εαυτό σου είναι ανόητο, το να χαίρεσαι στην αμαρτία είναι μοιραίο, αλλά το να χαίρεσαι στον Θεό είναι ουράνιο. Αυτός που θα ήθελε έναν διπλό ουρανό πρέπει να αρχίσει κάτω να χαίρεται όπως αυτοί που είναι πάνω. Ω δίκαιοι. Αυτό είναι ιδιαίτερα το καθήκον σας, οι υποχρεώσεις σας είναι μεγαλύτερες, και η πνευματική σας φύση πιο προσαρμοσμένη στο έργο, να είστε λοιπόν οι πρώτοι στην ευχάριστη υπηρεσία. Ακόμη και οι δίκαιοι δεν είναι πάντα χαρούμενοι, και χρειάζεται να ενθαρρύνονται να απολαμβάνουν τα προνόμιά τους. Διότι ο έπαινος είναι πρέπων για τους ευθείς. Ο Θεός έχει το βλέμμα του σε πράγματα που είναι πρέποντα. Όταν οι άγιοι φορούν τα χορωδιακά τους άμφια, φαίνονται ωραίοι στα μάτια του Κυρίου.Στρεφόμενος στον Ψαλμό 34, αρχίζει με τον όρκο του ψαλμωδού για συνεχή ευλογία.
Στίχος 3. Στίχ. 1. Τον Κύριον θα ευλογώ πάντοτε. Είναι αποφασισμένος και σταθερός, θα το κάνω· είναι προσωπικά και για τον εαυτό του αποφασισμένος, ας κάνουν οι άλλοι ό,τι θέλουν· είναι νοήμων στο μυαλό και φλογερός στην καρδιά — ξέρει σε ποιον οφείλεται ο έπαινος, και τι οφείλεται, και για ποιο λόγο και πότε. Στον Ιεχωβά, και όχι σε δευτερεύουσες αιτίες, πρέπει να αποδίδεται η ευγνωμοσύνη μας. Ο Κύριος έχει δικαίωμα μονοπωλίου στον έπαινο των πλασμάτων του. Ακόμη και όταν ένα έλεος μπορεί να μας υπενθυμίσει την αμαρτία μας σχετικά με αυτό, όπως στην περίπτωση αυτή η απελευθέρωση του Δαβίδ από τον Φιλισταίο μονάρχη ήταν βέβαιο ότι θα το έκανε, δεν πρέπει να στερούμε τον Θεό από το μερίδιο τιμής του επειδή η συνείδησή μας δικαίως αποδίδει μια μομφή στο δικό μας μερίδιο στη συναλλαγή. Αν και το αγκίστρι ήταν σκουριασμένο, ο Θεός έστειλε το ψάρι, και τον ευχαριστούμε γι' αυτό. Πάντοτε, σε κάθε κατάσταση, υπό κάθε περίσταση, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις δοκιμασίες, σε φωτεινές μέρες χαράς, και σκοτεινές νύχτες φόβου.Πιέζει περαιτέρω τη συνεχή φύση του επαίνου από το στόμα.
Στίχος 4. Ποτέ δεν θα τελείωνε τον έπαινο, επειδή ποτέ δεν ήταν ικανοποιημένος ότι είχε κάνει αρκετά· πάντα ένιωθε ότι υστερούσε των αξιών του Κυρίου. Ευτυχισμένος είναι αυτός του οποίου τα δάχτυλα είναι παντρεμένα με την άρπα του. Αυτός που επαινεί τον Θεό για τα ελέη δεν θα στερηθεί ποτέ ένα έλεος για το οποίο να επαινέσει. Το να ευλογείς τον Κύριο δεν είναι ποτέ ακατάλληλο. Ο έπαινός του θα είναι συνεχώς στο στόμα μου, όχι μόνο στην καρδιά μου, αλλά και στο στόμα μου. Η ευγνωμοσύνη μας δεν πρέπει να είναι ένα βουβό πράγμα· πρέπει να είναι μία από τις κόρες της μουσικής. Η γλώσσα μας είναι η δόξα μας, και πρέπει να αποκαλύπτει τη δόξα του Θεού. Τι ευλογημένο στόμα είναι ο έπαινος του Θεού! Πόσο γλυκό, πόσο καθαριστικό, πόσο αρωματικό! Αν τα στόματα των ανθρώπων ήταν πάντα έτσι γεμάτα, δεν θα υπήρχε γογγυσμός κατά του Θεού, ή συκοφαντία των γειτόνων. Αν συνεχώς κυλούσαμε αυτό το εκλεκτό κομμάτι κάτω από τη γλώσσα μας, η πικρία της καθημερινής θλίψης θα καταπινόταν από τη χαρά.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον ολοκληρώνει την ενότητα υπογραμμίζοντας την κατάλληλη θέση του επαίνου τόσο στην ιδιωτική όσο και στη δημόσια ζωή.
Στίχος 5. Ο Θεός αξίζει ευλογία με την καρδιά, και ύμνο με το στόμα — καλές σκέψεις στο δωμάτιο, και καλά λόγια στον κόσμο.
Απαντήστε
Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις σας ο Κύριος σας καλεί να χαίρεστε μόνο σε Αυτόν; Πώς θα μπορούσε η συνήθεια να ευλογείτε τον Κύριο πάντοτε να αναδιαμορφώσει την ανταπόκρισή σας στις σημερινές πιέσεις; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορούν το στόμα και η καρδιά σας μαζί να δώσουν στον Θεό τη δόξα που του αξίζει αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς ἀγαλλιᾶσθαι ἐν σοὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἐλάσσονα χαράν, καὶ εὐλογεῖν τὸ ὄνομά σου ἀδιαλείπτως. Εἴθε ὁ ἔπαινος ὁ πληρώσας τὸ στόμα τοῦ Δαβὶδ νὰ πληρώσῃ καὶ τὸ ἡμέτερον, ἀκόμη καὶ ὅταν αἱ δοκιμασίαι πιέζουσιν σκληρῶς, καὶ ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν ἄγρυπνον φροντίδα σου καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα εἰς τὸ τετελεσμένον ἔργον τοῦ Χριστοῦ. Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ προσευχόμεθα, Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →