← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 15 — με αλ.)

Α' Κορινθίους 15Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Στη σαφή, ομολογιακή ζεστασιά της Μεταρρύθμισης, στρεφόμαστε σήμερα στις Περιθωριακές Σημειώσεις της Γενεύης Βίβλου του 1599 για την Α' Κορινθίους 15, που ετοιμάστηκαν από τον Θεόδωρο Μπέζα, τον Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και τους συνεργάτες τους σχολιαστές. Αυτές οι σημειώσεις ξεδιπλώνουν τη μεγάλη πραγματεία του αποστόλου για την ανάσταση με προσεκτική, κορεσμένη από τη Γραφή συλλογιστική που εξακολουθεί να σταθεροποιεί την εκκλησία. Καθώς ακούμε, ακούμε το ίδιο ευαγγέλιο που κάποτε έσωσε τους Κορινθίους να μας καλεί τώρα να σταθούμε σταθεροί στην ελπίδα της νίκης του Χριστού επί του θανάτου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τον λόγο, ας διαβάσουμε την Α' Κορινθίους 15 στο κείμενο της Βίβλου της Γενεύης. Προσέξτε την προσεκτική σειρά του αποστόλου: το θεμέλιο των αυτόπτων μαρτύρων, τις αναγκαίες συνέπειες αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, και την ένδοξη βεβαιότητα ότι αυτός είναι η απαρχή των κεκοιμημένων. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα μάτια της κατανόησής σας καθώς οι σχολιαστές μας καθοδηγούν μέσα από αυτά τα ιερά επιχειρήματα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπέζα και οι σχολιαστές αρχίζουν εκθέτοντας το πρώτο επιχείρημα από την ανάσταση του Χριστού. Εδάφιο 12. 15:12 {3} Εάν δε Χριστός κηρύσσεται ότι ανέστη εκ νεκρών, πώς λέγουσί τινες εν υμίν ότι ανάστασις νεκρών ουκ έστιν; (3) Το πρώτο επιχείρημα για να αποδείξει ότι υπάρχει ανάσταση εκ νεκρών: Ο Χριστός ανέστη, άρα οι νεκροί θα αναστηθούν. Στη συνέχεια πιέζουν το δεύτερο επιχείρημα που προέρχεται από την εμφανή παραδοξότητα. Εδάφιο 13. 15:13 {4} Ει δε ανάστασις νεκρών ουκ έστιν, ουδέ Χριστός εγήγερται: (4) Το δεύτερο με μια παραδοξότητα: αν δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών, τότε ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί. Στην ανάσταση τοποθετούν τότε το συμπέρασμα ότι ο Χριστός έχει γίνει η απαρχή. Εδάφιο 20. 15:20 {10} Νυνί δε Χριστός εγήγερται εκ νεκρών, {11} [και] εγένετο {f} απαρχή των κεκοιμημένων. (10) Συμπέρασμα του προηγούμενου επιχειρήματος: άρα ο Χριστός ανέστη. (11) Θέτει το τελευταίο συμπέρασμα ως την πρώτη πρόταση του επιχειρήματος που ακολουθεί. Ο Χριστός ανέστη: άρα εμείς οι πιστοί (γιατί γι' αυτούς μιλάει) θα αναστηθούμε. Τότε ακολουθεί ο πρώτος λόγος αυτού του συμπεράσματος: διότι ο Χριστός μας παρουσιάζεται για να τον θεωρήσουμε, όχι ως ιδιώτης άνθρωπος χωριστά και μόνος του, αλλά ως απαρχή: και παίρνει αυτό που ήταν γνωστό σε όλους τους ανθρώπους, δηλαδή, ότι ολόκληρος ο σωρός αγιάζεται στην απαρχή. (f) Αναφέρεται στις απαρχές των σιτηρών, η προσφορά των οποίων αγίαζε τα υπόλοιπα φρούτα. Επιβεβαιώνουν περαιτέρω το ίδιο συμπέρασμα με την αντίθεση μεταξύ των δύο Αδάμ. Εδάφιο 21. 15:21 {12} Επειδή γαρ δι' ανθρώπου [ήλθεν] ο θάνατος, δι' ανθρώπου [ήλθεν] και η ανάστασις των νεκρών. (12) Άλλη επιβεβαίωση του ίδιου συμπεράσματος: διότι ο Χριστός πρέπει να θεωρηθεί ως αντίθετος προς τον Αδάμ, ώστε όπως από τον ένα άνθρωπο Αδάμ, η αμαρτία ήρθε σε όλους, έτσι από τον ένα άνθρωπο Χριστό, η ζωή έρχεται σε όλους. Δηλαδή, ότι όλοι οι πιστοί, οι οποίοι πεθαίνουν επειδή από τη φύση τους γεννήθηκαν από τον Αδάμ, έτσι επειδή εν Χριστώ έγιναν παιδιά του Θεού με τη χάρη, ζωντανεύουν και αποκαθίστανται στη ζωή από αυτόν.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές καταλήγουν ξεδιπλώνοντας την τελική βασιλεία στην οποία όλοι οι εχθροί υποτάσσονται. Εδάφιο 24. 15:24 {14} Έπειτα [έρχεται] το {h} τέλος, όταν παραδώσει την βασιλείαν τω Θεώ και Πατρί, όταν καταργήσει {i} πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν. (14) Το τέταρτο επιχείρημα με το οποίο επιβεβαιώνει και το άλλο, έχει ένα πολύ σίγουρο έδαφος, δηλαδή, επειδή ο Θεός πρέπει να βασιλεύει. Και αυτός είναι ο τρόπος της βασιλείας του, ότι ο Πατέρας θα φανεί να είναι Βασιλιάς στον Υιό του που έγινε άνθρωπος, στον οποίο όλα υποτάσσονται (ο υποσχόμενος είναι η μόνη εξαίρεση) για να θριαμβεύσει ο Πατέρας αργότερα στον Υιό του τον κατακτητή. Και κάνει δύο μέρη αυτής της βασιλείας και κυριαρχίας του Υιού στην οποία συνίσταται η δόξα του Πατέρα: δηλαδή πρώτον, η υπερνίκηση των εχθρών του, στην οποία κάποιοι πρέπει να στερηθούν κάθε εξουσία, όπως ο Σατανάς και όλοι οι ασεβείς, όσο περήφανοι και ισχυροί κι αν είναι, και άλλοι πρέπει να καταργηθούν εντελώς, όπως ο θάνατος. Κλείνουν το επιχείρημα δείχνοντας πώς ο Θεός θα είναι τα πάντα εν τοις πάσι. Εδάφιο 28. 15:28 Όταν δε υποταχθώσιν αυτώ τα πάντα, {m} τότε και αυτός ο Υιός υποταγήσεται τω υποτάξαντι αυτώ τα πάντα, ίνα {n} ή ο Θεός τα πάντα εν πάσι. (m) Όχι επειδή ο Υιός δεν ήταν υποταγμένος στον Πατέρα του πριν, αλλά επειδή το σώμα του, δηλαδή, η Εκκλησία που βρίσκεται εδώ σε δυσκολία, και δεν έχει ακόμη πλήρως λάβει μέρος στη δόξα του, δεν είναι ακόμη πλήρως τέλεια: και επίσης επειδή τα σώματα των αγίων που βρίσκονται στους τάφους, δεν θα δοξαστούν μέχρι την ανάσταση. Αλλά ο Χριστός ως Θεός, μας έχει υποταγμένους σε αυτόν όπως και ο Πατέρας του, αλλά ως Ιερέας, είναι υποταγμένος στον Πατέρα του μαζί με εμάς. Αυγουστίνος, βιβλίο 1, κεφ. 8, περί της τριάδος. (n) Με αυτόν τον υψηλό τύπο ομιλίας εκτίθεται μια ακατανόητη δόξα που πηγάζει από τον Θεό, και θα μας γεμίσει όλους, καθώς είμαστε ενωμένοι με την κεφαλή μας, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε η κεφαλή μας να διατηρεί πάντα την υπεροχή της.
Απαντήστε
1. Πώς η βεβαιότητα ότι ο Χριστός αναστήθηκε ενισχύει την καθημερινή σας πορεία μαζί του; 2. Σε ποια παρούσα δοκιμασία πειράζεστε να ζείτε σαν να μην υπήρχε ανάσταση; 3. Πού σας καλεί το Πνεύμα να αφθονείτε στο έργο του Κυρίου επειδή ο κόπος σας δεν είναι μάταιος;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που ανέστησες τον Κύριό μας Ιησού και τον έκανες την απαρχή των κεκοιμημένων, δώσε μας χάρη να κρατήσουμε σταθερά το ευαγγέλιο που λάβαμε. Ας βυθιστούν βαθιά στις καρδιές μας τα επιχειρήματα του αποστόλου σου, που ανοίχτηκαν τόσο πιστά από τους σχολιαστές της Γενεύης. Δίδαξέ μας να ζούμε ως εκείνοι που γνωρίζουν ότι ο θάνατος καταπίνεται από τη νίκη. Κράτησέ μας σταθερούς, ακλόνητους, πάντοτε αφθονούντες στο έργο σου, γιατί δεν κοπιάζουμε μάταια όταν κοπιάζουμε στον Κύριο. Ας έρθει σύντομα η ημέρα που θα είσαι τα πάντα εν τοις πάσι, μέσω του Ιησού Χριστού του αναστημένου Σωτήρα μας. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →