Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ
Ωσηέ 5-6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 5 και 6 του Ωσηέ διαπερνά τα στρώματα της απιστίας του Ισραήλ με προφητική σαφήνεια. Ο Καλβίνος αποκαλύπτει πώς οι ιερείς, οι άρχοντες και ο λαός στράφηκαν από τον ζωντανό Θεό σε πεισματική ειδωλολατρία και ψευδή λατρεία. Η ερμηνεία του κατά στίχο μας καλεί να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές ενώπιον του ίδιου αγίου Κριτή. Μέσα από την προσεκτική διαχείριση του κειμένου από τον Καλβίνο βλέπουμε τόσο τη σοβαρότητα της αμαρτίας όσο και την αμετάβλητη απαίτηση για γνήσια μετάνοια. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτά τα αρχαία λόγια για να αφυπνίσει φρέσκια υπακοή σε εμάς σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 5 και 6 του Ωσηέ αργά και προσευχητικά. Ακούστε τη φωνή της κρίσης του Κυρίου κατά των άπιστων ηγετών και του λαού. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες κλήσεις για επιστροφή και τις προειδοποιήσεις κατά της επιφανειακής θρησκείας. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφείτε στην έκθεση του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά διευκρινίζοντας το νόημα της κλήσεως εις κρίσιν.
Όταν λέγει Προς εσάς είναι η κρίσις μερικοί ερμηνεύουν «Είναι καθήκον σας να πράττετε κρίσιν» να διατηρείτε την κυβέρνησιν ώστε έκαστος να εκπληρώνη το ίδιον αξίωμα διότι η κρίσις λαμβάνεται ως ορθότης η λέξις μσφτ μεσγεφέθ σημαίνει ορθήν τάξιν πραγμάτων εξ αυτού νομίζουν ότι οι ιερείς και οι άρχοντες καταδικάζονται εδώ διότι εκπληρούν τόσον κακώς το αξίωμά των επειδή δεν είχον μέριμναν διά το ορθόν αλλά η αίσθησις αύτη είναι υπερβολικώς τεταμένη ο Προφήτης λοιπόν δεν αμφιβάλλω συγκαλεί εδώ τους ιερείς και τους συμβούλους του βασιλέως εις το δικαστήριον του Θεού ώστε να δώσουν εκεί απάντησιν διότι η περιφρόνησις του Θεού γνωρίζομεν ότι επεκράτει μεταξύ των μεγάλων ήσαν ασφαλείς ως απαλλαγμένοι από κρίσιν ως απελευθερωμένοι από νόμους και πάσαν τάξιν Προς εσάς λοιπόν είναι η κρίσις τουτέστιν ο Θεός απευθύνεται προς εσάς ονομαστικώς και δηλοί ότι θα είναι ο εκδικητής σας μολονότι σεις αδιαφόρως περιφρονείτε την κρίσιν αυτούΟ Καλβίνος έπειτα δείχνει πώς ο λόγος του Θεού υψούται υπεράνω βασιλέων και ιερέων ομοίως.
Τώρα το χωρίον τούτο διδάσκει ότι και οι βασιλείς δεν απαλλάσσονται από το καθήκον να μανθάνουν όσα διδάσκονται κοινώς εάν επιθυμούν να λογίζωνται μέλη της Εκκλησίας διότι ο Κύριος θέλει πάντας άνευ εξαιρέσεως να κυβερνώνται υπό του λόγου αυτού και λαμβάνει τούτο ως απόδειξιν της υπακοής των ανθρώπων την υποταγήν αυτών εις τον λόγον αυτού και επειδή οι βασιλείς νομίζουν εαυτούς κεχωρισμένους από της γενικής τάξεως των ανθρώπων ο Προφήτης εδώ δείχνει ότι απεστάλη προς τον βασιλέα και τους συμβούλους αυτού ο αυτός λόγος ισχύει και διά τους ιερείς διότι καθώς η αξιοπρέπεια της τάξεως αυτών είναι η ανωτάτη ούτω η ασέβεια αύτη επεκράτησεν εις πάσας τας εποχάς ώστε οι ιερείς νομίζουν εαυτούς ελευθέρους να πράττουν όσα θέλουν ο Προφήτης λοιπόν δείχνει ότι δεν υψούνται τόσον υψηλά ώστε ο Κύριος να λάμπη εξόχως υπεράνω των κεφαλών αυτών μετά του λόγου αυτού ας γνωρίζωμεν τέλος ότι εν τη Εκκλησία ο λόγος του Θεού κατέχει ούτως την ανωτάτην τάξιν ώστε ούτε ιερείς ούτε βασιλείς ούτε οι σύμβουλοι αυτών δύνανται να διεκδικήσουν προνόμιον δι εαυτούς ως εάν η διαγωγή αυτών δεν έμελλε να υποτάσσηται εις τον λόγον του ΘεούΕπί του θέματος της θυσίας ο Καλβίνος διακρίνει την αληθή λατρείαν από του κενού τυπικού.
Αλλά έκαστη λέξις πρέπει να προσέξηται στρεφόμενοι εις θυσίαν λέγει εγένοντο βαθείς λέγων ότι είχον στραφή εις θυσίαν αμφιβάλλει ουδόλως διάκρισιν μεταξύ ψευδών και ξένων μορφών λατρείας και της αληθούς λατρείας του Θεού της διατεταγμένης εν τω νόμω η συχνότης της θυσίας δεν ηδύνατο βεβαίως να κατακριθή καθ εαυτήν ούτε διά τους Ισραηλίτας ούτε διά τους Ιουδαίους αλλά εστράφησαν τουτέστιν απεμακρύνθησαν από όσα ο νόμος διατάσσει εξ αυτού όσον ζηλοτέρως ησχολούντο εις θυσίαν και όσας πλείονας θυσίας προσέφερον εις τον Θεόν τόσον περισσότερον παρώξυναν την εκδίκησιν του Θεού εναντίον εαυτών βλέπομεν λοιπόν ότι ο Προφήτης δείχνει εδώ ως διά του δακτύλου την αμαρτίαν την οποίαν επέπληττεν εις τον λαόν του Ισραήλ και ήτο ότι εθυσίαζον ουχί κατά την προσταγήν του Θεού και κατά τον τύπον του νόμου αλλά εστράφησαν και ηκολούθησαν τας ιδίας αυτών εφευρέσεις εξ αυτού είναι ότι εν περιφρονήσει και εν χλευασμώ καλεί την θυσίαν αυτών σφαγήν ή κοπήν του λαιμού είναι λέγει δήμιοι ή είναι σφαγείς τι είναι εις εμέ ότι φέρουν τα θύματα αυτών μετά μεγάλης πομπής και επιδείξεως ότι μεταχειρίζονται τοσούτας τελετάς απορρίπτω λέγει ο Κύριος όλον τούτο είναι βέβηλος σφαγιασμός αι σφαγαί αύται δεν έχουν ουδέν κοινόν μετά της λατρείας την οποίαν εγκρίνω
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος καταλήγει αντιπαραβάλλοντας τις εξωτερικές προσφορές με τη μετάνοια που ο Θεός πραγματικά απαιτεί.
Ο Προφήτης εδώ γελάει με χλευασμό την υποκρισία του λαού, επειδή νόμιζαν ότι είχαν έτοιμο στα χέρια έναν τρόπο να αντιμετωπίσουν τον Θεό, που ήταν να τον ειρηνεύσουν με τις θυσίες τους. Δείχνει επομένως ότι ούτε οι Ισραηλίτες ούτε οι Ιουδαίοι θα κέρδιζαν τίποτα συσσωρεύοντας ολοκαυτώματα, διότι δεν μπορούσαν με αυτόν τον τρόπο να επιστρέψουν σε εύνοια με τον Θεό. Με αυτό υπαινίσσεται ότι ο Θεός απαιτεί αληθινή μετάνοια, και ότι δεν θα συμφιλιωθεί με τους ανθρώπους, εκτός αν από την καρδιά τον ζητήσουν και αφιερωθούν στην υπηρεσία του· και όχι επειδή προσφέρουν άλογα ζώα. Οι πιστοί, χωρίς αμφιβολία, εξιλέωναν τις αμαρτίες τους εκείνη την εποχή με θυσίες, αλλά μόνο τυπικά: διότι γνώριζαν για ποιο τέλος και σκοπό ο Θεός είχε κάνει τον νόμο σχετικά με τις θυσίες, και αυτό ήταν, ότι ο αμαρτωλός, υπενθυμισμένος από την όψη του θύματος, να ομολογήσει ότι είναι άξιος αιώνιου θανάτου, και έτσι να καταφύγει στο έλεος του Θεού και να κοιτάξει τον Χριστό και τη θυσία του· διότι σε αυτόν, και πουθενά αλλού, βρίσκεται η αληθινή και αποτελεσματική εξιλέωση. Για αυτόν τον σκοπό λοιπόν ο Θεός είχε θεσπίσει θυσίες: έτσι οι πιστοί, ενώ πρόσφεραν θυσίες, δεν υποτίθεσαν ότι γινόταν ικανοποίηση από το εξωτερικό έργο, ούτε καν φαντάζονταν ότι ήταν η τιμή της λύτρωσης· αλλά ασκούνταν σε αυτές τις τελετές με πίστη και μετάνοια.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου έχω αντιμετωπίσει τη θρησκευτική δραστηριότητα ως υποκατάστατο της εγκάρδιας επιστροφής στον Θεό; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην υπεροχή του λόγου του Θεού αμφισβητεί την άποψή μου για την πνευματική εξουσία; Με ποιους τρόπους πειράζομαι να προσφέρω στον Θεό εξωτερικές μορφές αντί για την υπακοή που επιθυμεί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ κρίνων τοὺς ἡγέτας καὶ τὸν λαὸν τῆς διαθήκης σου διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν καὶ ἀφαιρῶν πᾶν ψευδὲς καταφύγιον, δώρησαι ἡμῖν καρδίας ἀληθῶς ζητούσας σε μᾶλλον ἢ ἐξωτερικὰ σχήματα. Διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος, διάρρηξον τὴν σκληροκαρδίαν ἡμῶν, ἴασαι τὰς ἀποστασίας ἡμῶν, καὶ ἀποκατάστησον ἡμᾶς εἰς τὸ περιπατεῖν ἐν εἰλικρινεῖ ὑπακοῇ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἴθε ὁ λόγος σου νὰ κυριαρχῇ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας σου ἕως τῆς ἡμέρας τῆς παρουσίας σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →