← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιον 11-12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Δευτερονόμιο 11-12Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 11 και 12 του Δευτερονόμιου. Ο Καλβίνος καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από την επείγουσα έκκληση του Μωυσή να θυμούνται τις ισχυρές πράξεις του Θεού και να ανταποκρίνονται με ολόψυχη αγάπη και υπακοή. Το σχόλιό του τονίζει τη σχέση της διαθήκης που διαμορφώνει τη λατρεία και την καθημερινή ζωή του Ισραήλ. Ακούμε καθώς ο Καλβίνος δείχνει πώς η ευγνωμοσύνη για την απελευθέρωση οδηγεί στην πιστή τήρηση του Νόμου. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τα ίδια θεμέλια για τη δική μας πορεία με τον Θεό. Μέσα από αυτές τις αρχαίες εντολές ο Καλβίνος μας δείχνει προς την ενότητα και την καθαρότητα που επιθυμεί ο Θεός στον λαό Του. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτή τη διδασκαλία με ευλάβεια και προσοχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανοίγουμε τώρα τα κεφάλαια 11 και 12 του Δευτερονόμιου και ακούμε τη φωνή του Κυρίου μέσω του Μωυσή. Αυτά τα κεφάλαια θυμίζουν τα μεγάλα έργα του Θεού και εκθέτουν τις ευλογίες που ακολουθούν την υπακοή. Προειδοποιούν επίσης ενάντια στην αποστροφή προς άλλους θεούς και καθιερώνουν τον κεντρικό τόπο λατρείας. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε την επαναλαμβανόμενη έκκληση να αγαπάτε τον Κύριο και να τηρείτε τις εντολές Του με όλη την καρδιά. Παρατηρήστε πώς η υπόσχεση της γης συνδέεται με την πιστή τήρηση της διαθήκης. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν βαθιά καθώς προετοιμαζόμαστε να μελετήσουμε τις σκέψεις του Καλβίνου επάνω σε αυτά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας το θεμέλιο της υπακοής. 1. Επομένως θα αγαπήσεις τον Κύριον τον Θεόν σου. Όλη η ομιλία έχει αυτόν τον σκοπό, ώστε ο λαός να μαρτυρήσει την ευγνωμοσύνη του διά της υπακοής του, και έτσι δελεαζόμενος από τις δωρεές του Θεού, να αγκαλιάσει με ευλάβεια τον Νόμον Του. Για αυτόν τον λόγο επίσης, απαιτεί από αυτούς να αγαπήσουν τον Θεόν, προτού τους προτρέψει να υπακούσουν στον ίδιον τον Νόμον. Διότι, μολονότι θα μπορούσε να τους διατάξει δεσποτικά και απειλητικά, προτίμησε να τους οδηγήσει ήπια στην υπακοή, θέτοντας ενώπιόν τους την γλυκύτητα της χάριτός Του. Εν συνόλω, τους προτρέπει ώστε, προσκαλούμενοι από την αγάπην του Θεού, να τον αγαπήσουν εν ανταπόδοσιν. Εν τω μεταξύ, είναι καλόν να παρατηρήσουμε ότι η ελεύθερη στοργή είναι το θεμέλιον και η αρχή της ορθής υπακοής στον Νόμον, διότι ό,τι εξάγεται διά της αναγκαστικής πιέσεως, ή του δουλικού φόβου, δεν δύναται να ευαρεστήσει τον Θεόν. Ονομάζει τα προστάγματα του Νόμου με ποικίλα ονόματα, ώστε να εφαρμόζουν οι ίδιοι με ζήλον και προσοχήν εις το να ακούν τον Θεόν, ο οποίος δεν παρέλειψε τίποτε ικανόν να ρυθμίσει την ζωήν τους· διότι, διά αυτής της ποικιλίας λέξεων, σημαίνει ότι ο Θεός είχε διδάξει οικείως και τελείως οτιδήποτε απαιτείτο. Ως προς τις τρεις τελευταίες λέξεις, «τα διατάγματά του, και τας κρίσεις του, και τας εντολάς του», όσα έχω παρατηρήσει εις την Γένεσιν και εις τους Ψαλμούς δύνανται να αναφερθούν. Η λέξις μσμτ, μεσαμρόθ, ή φυλακαί, (custodiae,) η οποία εδώ στέκεται πρώτη, λέγεται προς έπαινον του Νόμου επί αυτού του λόγου, ότι περιφράσσει την ζωήν μας, ως με κάγκελα, μήπως εκτεθεί εις πλάνας εκ δεξιών και εξ αριστερών. Εις το τέλος του εδαφίου τους προτρέπει εις την επιμονήν, διότι δεν επετρέπετο η ανάμνησις της απελευθερώσεώς τους να παύσει ποτέ. Σχετικά με την προειδοποίηση κατά της παρεκκλίσεως, ο Καλβίνος γράφει: 16 Προσέχετε εις εαυτούς. Διά της συχνής επαναλήψεως του ιδίου πράγματος, δηλαδή ότι πρέπει να προσέχουν επιμελώς, κατηγορεί εμμέσως την ροπήν του ανθρώπου προς την δεισιδαιμονίαν· και τούτο πάλιν εκφράζεται εις τας λέξεις, «μήπως η καρδία σας πλανηθεί»· διότι δι’ αυτών σημαίνει, ότι εκτός εάν προσέχουν επιμελώς εις εαυτούς, τίποτε δεν θα είναι ευκολώτερον από το να πέσουν εις τας παγίδας του Σατανά. Διά τούτο η αναίδεια των Παπικών είναι ολιγώτερον συγγνωστή, οι οποίοι μεθούν τας ιδίας και αλλοτρίας διανοίας με ασφάλειαν, ενώ ο Θεός συνεχώς τους προτρέπει εις την επαγρύπνησιν. Ας μάθωμεν, λοιπόν, ότι αφού πολλαί απάται και δόλοι μας πολιορκούν εκ παντός μέρους, θα είμεθα εις την ματαιότητα της φύσεώς μας ένοχοι να πέσωμεν αμέσως εις αυτούς, εκτός εάν φυλάττωμεν εαυτούς επιμελώς. Διά της εκφράσεως «παρεκκλίνετε», υπονοεί όσα ελέχθησαν προηγουμένως, ότι όποιος παρεκκλίνει εις διεφθαρμένην λατρείαν, ασεβώς αποστατεί από τον αληθινόν Θεόν. Οι άπιστοι ολίγον το σκέπτονται ούτω, διότι εις αυτούς είναι ελαφρά παράβασις το να υπερβαίνουν εις τούτο· και θα ετύφλωναν εκουσίως τους οφθαλμούς του Θεού με τας εφευρέσεις των, ναί, δεν υπάρχει τίποτε υπερβολικώς ανόητον ώστε να επιθυμούν να εγκριθεί, και να κυρωθεί υπό του Θεού. Αλλά εάν αντιρρηθεί ότι η υπακοή είναι καλλιτέρα της θυσίας, προφυλάσσονται υπό το κάλυμμα της αγαθής προαιρέσεώς των, ως εάν ο Θεός δεν είχε την ελευθερίαν να απορρίψει όσα αφρόνως του επιβάλλουν. Εν πάση περιπτώσει, επιμένουν ούτω πεισματικώς εις τον απερίσκεπτον ζήλον των, ώστε μόλις αναγνωρίζουν το ελάχιστον σφάλμα εις αυτό. Αλλά, εκ της άλλης πλευράς, ο Θεός δηλοί ότι πάντες είναι αποστάται όσοι δεν περιορίζονται εις την απλότητα του Νόμου. Απειλή προστίθεται πάλιν, ότι ο Θεός θα εκδικηθεί την παράβασιν της λατρείας Του, και θα καταρασθεί την γην των, έως ότου τους εξολοθρεύσει διά της ανομβρίας και της πείνας· και, τέλος, αποφαίνεται ότι θα απολεσθούν από εκείνην την γην την οποίαν ο Θεός υπεσχέθη εις αυτούς προς τον σκοπόν να λατρεύεται εκεί καθαρώς. Ο Καλβίνος στρέφεται τότε εις την απαγόρευσιν της μιμήσεως των εθνικών πρακτικών. 4 Δεν θα κάμετε ούτω προς τον Κύριον τον Θεόν σας. Η κυρία διάκρισις, όσον αφορά τας εξωτερικάς ασκήσεις της ευλαβείας, τίθεται εδώ μεταξύ της νομίμου λατρείας του Θεού, και όλων των πλαστών τελετουργιών τας οποίας οι εθνικοί εφηύραν· δηλαδή, ότι ο Θεός θα είχε μόνον ένα αγιαστήριον και ένα θυσιαστήριον, το οποίον θα ήτο σύμβολον της διαφοράς μεταξύ Εαυτού και όλων των ειδώλων· και ούτω η αληθινή θρησκεία δεν θα είχε καμμίαν συγγένειαν προς τας δεισιδαιμονίας. Εις τούτο αναφέρεται η απαγόρευσις, ότι οι Ισραηλίται δεν θα συμπεριφέροντο προς τον Θεόν όπως οι εθνικοί προς τα είδωλά των· αλλά ότι θα υψώνετο ένα φράγμα, το οποίον θα τους εχώριζεν από όλον τον κόσμον. Όλη η εξωτερική ομολογία της λατρείας του Θεού συνάπτεται αρμοδίως εις την Δευτέραν Εντολήν, διότι επ’ αυτής στηρίζεται, και δεν έχει άλλον σκοπόν παρά την ορθήν τήρησίν της. Αλλά όταν αρχίζω να ομιλώ περί της σκηνής, της ιερωσύνης, και των θυσιών, εισέρχομαι εις βαθύν και απέραντον ωκεανόν, εις τον οποίον πολλοί ερμηνευταί, ενώ επιδίδονται εις την περιέργειάν των, ηκολούθησαν άγριον και πλανώμενον δρόμον. Νουθετηθείς, λοιπόν, υπό του παραδείγματός των, θα μαζέψω τα ιστία μου, και θα θίξω μόνον ολίγα σημεία τα οποία συντελούν εις την οικοδομήν εν τη πίστει. Αλλά οι αναγνώσται μου πρέπει τώρα να παρακληθούν, όχι μόνον να με συγχωρήσουν διά την αποχήν από λεπτών θεωριών, αλλά και οι ίδιοι να παραμείνουν εκουσίως εντός των ορίων της απλότητος. Πολλοί έχουν κνησμώδη ώτα· και εις την φυσικήν μας ματαιότητα, οι περισσότεροι άνθρωποι ευχαριστούνται περισσότερον από ανοήτους αλληγορίας, παρά από στερεάν μάθησιν. Αλλά ας μάθουν εκείνοι οι οποίοι θα επιθυμούν να ωφεληθούν εις το σχολείον του Θεού, να συγκρατούν αυτήν την διεστραμμένην επιθυμίαν του να γνωρίζουν περισσότερα από όσα είναι ωφέλιμα εις αυτούς, μολονότι δύναται να γαργαλίζει τας διανοίας των. Τώρα ας εξετάσωμεν τας λέξεις του Μωϋσέως.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτό με την έκθεση ευλογίας και κατάρας. 26. Ιδού, θέτω ενώπιόν σας σήμερα. Αγκαλιάζει τώρα και τα δύο σημεία μαζί, δηλαδή ότι θα είναι ευλογημένοι αν εφαρμόζονται με ζήλο στην τήρηση του Νόμου, και καταραμένοι, αν αποτινάξουν τον ζυγό του και παρασυρθούν στις επιθυμίες τους. Αλλά, όταν λέει ότι θέτει ενώπιόν τους μια ευλογία και μια κατάρα, είναι σαν να δηλώνει, ότι δεν τους λέει απλώς τι είναι σωστό, αλλά ότι η ανταμοιβή είναι προετοιμασμένη αν υπακούσουν· και αν όχι, ότι η τιμωρία είναι επίσης κοντά. Έτσι βλέπουμε, ότι η διδασκαλία που είχε παραδώσει μέχρι τώρα σφραγίζεται με ελπίδα και φόβο, αφού δεν θα χάσουν τον κόπο τους αν υπακούσουν, ούτε θα μείνουν ατιμώρητοι αν την απορρίψουν. Αλλά, για να μάθουν να αγκαλιάζουν σίγουρα τις υποσχέσεις και να φοβούνται τις απειλές, επαναλαμβάνει ό,τι έχουμε συναντήσει προηγουμένως, [203] ότι ο Θεός, που είναι και πιστός ανταποδοτής και αυστηρός κριτής, είναι ο Δημιουργός του Νόμου· όμως ταυτόχρονα μεγαλύνει τη δική του διακονία, [204] αφού έπρεπε να εξαρτώνται από τον Θεό, και να αρκούνται στις εντολές Του, με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμα να υποτάσσονται στον Προφήτη Του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η ανάμνηση των παρελθόντων έργων του Θεού ενισχύει την αποφασιστικότητά σας να τον υπακούετε σήμερα; Σε ποιους τομείς της ζωής μπορεί να πειρασθείτε να αποστραφείτε από την απλή αφοσίωση στον Κύριο; Ποια βήματα μπορείτε να κάνετε για να κρατήσετε τον Λόγο του Θεού κεντρικό στους καθημερινούς σας ρυθμούς και στο νοικοκυριό σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ διὰ τῆς κυριαρχικῆς χάριτος λυτρωσάμενος ἡμᾶς ἐκ δουλείας καὶ ἱδρύσας ἡμᾶς ἐν ἀγαπητικῇ διαθήκῃ, δὸς ἡμῖν νὰ σὲ ἀγαπῶμεν ἐξ ὅλης καρδίας καὶ νὰ φυλάττωμεν τὰς ἐντολάς σου ἐν χαρμόσυνῃ ὑπακοῇ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς εἰδώλου τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέστρεφε τὰς καρδίας ἡμῶν, καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς νὰ σὲ προσκυνῶμεν μόνον ἐν τῷ τόπῳ καὶ τῷ τρόπῳ ὃν σὺ διώρισας. Κάμε τοὺς λόγους σου νὰ κατοικῶσι πλουσίως ἐν ἡμῖν καὶ νὰ διδάσκωνται πιστῶς εἰς τὰ τέκνα ἡμῶν, ἵνα περιπατῶσιν ἐν ταῖς ὁδοῖς σου πάσας τὰς ἡμέρας αὐτῶν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →