← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 1 — με τον Σίμεον

Εβραίους 1Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ωρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ομιλητικής ερμηνείας. Σε τρεις ομιλίες για το πρώτο κεφάλαιο της Προς Εβραίους, ο Σίμεον ιχνηλατεί τη δόξα του ενσαρκωμένου Υιού, την οφειλόμενη λατρεία προς αυτόν και τη δικαιοσύνη της αιώνιας βασιλείας του. Ακούμε με την ίδια ευλάβεια που χαρακτήριζε τους Καρολίνους θεολόγους, επιτρέποντας στην Γραφή και την αρχαία μαρτυρία να διαμορφώσουν νου και καρδιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο εναρκτήριο κεφάλαιο της Επιστολής προς Εβραίους, προσέχοντας τις διαδοχικές μαρτυρίες με τις οποίες ο Πατήρ διακηρύττει την υπερβατική υπεροχή του Υιού του. Αναγνώστε το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας σε κάθε παράθεση από τους Ψαλμούς να αντηχήσει στην καρδιά ενώπιον του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεον ανοίγει θέτοντας την ουσιώδη αξιοπρέπεια του Υιού. Η ουσιώδης αξιοπρέπειά του— [Ο Πατήρ είναι η πηγή και το αρχέτυπο πάσης τελειότητας. Από αυτόν ο Ιησούς είναι τέλειο αντίγραφο. Όπως η εντύπωση στο κερί αντιστοιχεί σε όλα τα σημάδια και τα χαρακτηριστικά της σφραγίδας, έτσι ο Ιησούς είναι «η ακριβής εικόνα» του Πατρός σε κάθε λεπτομέρεια, ώστε «όποιος τον είδε είδε τον Πατέρα [Σημείωση: Ιωάννης 14:9 .].» Αλλά ο Πατήρ είναι, καθ' εαυτόν, αόρατος σε θνητά μάτια [Σημείωση: Α' Τιμόθεον 1:17· Α' Τιμόθεον 6:16 .]· μόνο εν Χριστώ φαίνεται: γι' αυτό ο Χριστός καλείται «η εικόνα του αοράτου Θεού [Σημείωση: Κολοσσαείς 1:15 .].» Και όπως όλη η δόξα του ηλίου φαίνεται στην λαμπρή ακτινοβολία των ακτίνων του, έτσι όλη η δόξα της Θεότητας φαίνεται στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού [Σημείωση: Κολοσσαείς 2:9· Β' Κορινθίους 4:6 .].] 2. Η επίσημη αξιοπρέπειά του— [Ήταν ο Ιησούς που έκανε τους κόσμους [Σημείωση: εδ. 2 και Ιωάννης 1:3 . Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ποικιλία των διακονιών του Χριστού. ]: και αυτός είναι που τους στηρίζει με τον ίδιο «ισχυρό λόγο» που πρώτα τους μίλησε σε ύπαρξη [Σημείωση: Κολοσσαείς 1:17 .]. Δι' αυτού όλα τα πράγματα διατηρούν τις ορθές πορείες τους και την τάξη που πρώτα τους αποδόθηκε. Ούτε υπάρχει τίποτε που συμβαίνει είτε στη βασιλεία της πρόνοιας είτε της χάριτος, που δεν προέρχεται από το θέλημά του ή δεν τείνει στη δόξα του. Τίποτε δεν είναι τόσο μικρό ώστε να μην απασχολεί την προσοχή του, τίποτε τόσο μεγάλο ώστε να μην είναι υπό τον έλεγχό του [Σημείωση: Ματθαίος 10:29-30 .]. Κάθε τι καλό οφείλει την ύπαρξή του στην άμεση ενέργειά του, και κάθε τι κακό στην δίκαιη άδειά του.] Στενά συνδεδεμένο με αυτό είναι, ΙΙ. Η ποικιλία των διακονιών του— Όπως στην Εκκλησία υπάρχουν «ποικιλίες διακονιών και ενεργειών [Σημείωση: Α' Κορινθίους 12:4-6 .]» υπό τον Χριστό, που είναι ο δημιουργός τους, έτσι στο έργο του ίδιου του Χριστού υπάρχει ποικιλία διακονιών. 1. Ο Σίμεον στρέφεται έπειτα στην ειδική πρόσκληση για λατρεία που εκδόθηκε κατά την ενσάρκωση. ]· και, μακριά από το να θεωρεί τον εαυτό του ατιμασμένο από αυτό, απαιτεί ρητώς αυτό, ώστε ο ίδιος να δοξασθεί πιο άφθονα [Σημείωση: Φιλιππησίους 2:10-11 .].] Το κείμενο μας οδηγεί περαιτέρω να παρατηρήσουμε σχετικά με τον Χριστό, ΙΙ. Ότι η ενσάρκωσή του παρέχει ειδική πρόσκληση σε όλους, στον ουρανό και στη γη, να τον λατρέψουν— «Η εισαγωγή του Πρωτοτόκου στον κόσμο» μπορεί να περιλάβει όλη την περίοδο της βασιλείας του υπό τη διάταξη του Ευαγγελίου· στην περίπτωση αυτή η εντολή να τον λατρέψουν είναι γενική: αλλά αν περιορίσουμε την έκφραση στον χρόνο της ενσαρκώσεώς του, η εντολή να τον λατρέψουν θα είναι ειδική πρόσκληση, προερχόμενη από την περίσταση της ενσαρκώσεώς του και θεμελιωμένη σε αυτήν. Για να το διασαφηνίσουμε με αυτήν την τελευταία άποψη μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι, 1. Προχωρεί στην εξέταση της αξιοπρέπειας του προσώπου του Υιού όπως απευθύνεται στον όγδοο στίχο. Αυτό, όμως, φροντίζει να το θεμελιώσει στις δικές τους Γραφές. Δεν ομιλεί για τίποτε ως τώρα, για πρώτη φορά, αποκαλυπτόμενο στον εαυτό του· αλλά επικαλείται τα συγγράμματα των δικών τους προφητών, προς απόδειξη κάθε τι που ισχυρίζεται. Ο Ψαλμός από τον οποίο παρατίθεται το κείμενο αναφέρεται κυρίως στον Μεσσία. Όποια σχέση και αν έχει με τον Σολομώντα, ομολογουμένως δεν μπορεί να εφαρμοσθεί εξ ολοκλήρου σε αυτόν. Οι αρχαίοι Ιουδαίοι τον εννόησαν ως ομιλούντα για τον Μεσσία: και για την καταλληλότητα της εφαρμογής του σε αυτόν, δεν υπάρχει αμφιβολία. Τα λόγια ενώπιόν μας απευθύνονται από τον Πατέρα στον Μεσσία: και μας οδηγούν να προσέξουμε σαφώς δύο πράγματα· δηλαδή, Ι.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεον τονίζει τον κίνδυνο της παραμονής στην απιστία. Ο κίνδυνος εκείνων που είναι ακόμη στην απιστία— [Σε αναλογία προς την αξιοπρέπεια αυτού του προσκυνητού Σωτήρος πρέπει να είναι η ενοχή της απορρίψεώς του. Αυτό τονίζεται συχνά στην επιστολή αυτή [Σημείωση: Εβραίους 2:3-4· Εβραίους 10:28-29 .]. Ας το λάβουμε κατά καρδίαν. Το να παραμελούμε αυτόν τον Ιησού είναι τέτοιο μείγμα αφροσύνης και αχαριστίας, ασεβείας και επαναστάσεως, ώστε εμπεριέχει τον ύψιστο βαθμό ενοχής και μας υποβάλλει στη βαρύτερη καταδίκη [Σημείωση: Δευτερονόμιον 18:18-19 .]. Ας θυμούνται εκείνοι που είναι ένοχοι αυτής της παραμελήσεως ότι «οι εχθροί του Ιησού θα γίνουν όλοι υποπόδιον αυτού»: και ας φιλήσουν τον Υιόν, μήπως οργισθεί και απολεσθούν χωρίς θεραπεία [Σημείωση: Ψαλμοί 2:6· Ψαλμοί 2:9-10· Ψαλμοί 2:12 .]. Καταλήγει προτρέποντας σε πλήρη υπακοή στον μεσιτικό Βασιλέα. Αν δεν ρίξουμε τώρα τα όπλα της επαναστάσεώς μας, η ημέρα της χάριτος θα παρέλθει, και θα τον ακούσουμε να λέγει, «Φέρτε εδώ εκείνους που ήσαν εχθροί μου, οι οποίοι δεν ήθελαν να βασιλεύσω επ' αυτών, και σφάξτε τους ενώπιόν μου.» Αλλά νομίζω ότι πρέπει να μας συγκρατεί η αγάπη, παρά ο φόβος. Σκεφθείτε, αδελφοί μου, τι του κόστισε να θεμελιώσει τη βασιλεία του: ποιους αγώνες υπέμεινε για μας, ώστε να γίνουμε μέτοχοι των θριάμβων του! Ήταν «διά του ιδίου θανάτου του που θριάμβευσε κατά εκείνου που είχε την εξουσία του θανάτου, και μας ελευθέρωσε από τη σκληρή δουλεία του.» Δώστε λοιπόν τον εαυτό σας σε αυτόν: και αν ο θάνατος σας περιμένει για την πιστότητά σας σε αυτόν, μη τον φοβηθείτε, αλλά χαίρετε ότι αξιωθήκατε να πάθετε αυτό για χάρη του. Και γνωρίζετε ασφαλώς ότι, «αν πάσχετε με αυτόν, θα βασιλεύσετε με αυτόν,» και εις τους αιώνας «θα δοξασθείτε μαζί» με αυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου η δόξα του αιωνίου Υιού εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα αδιαφορίας; Πώς η λατρεία που προσφέρεται από τους αγγέλους ελέγχει οποιαδήποτε ψυχρότητα στη δική μου λατρεία; Σε ποια συγκεκριμένη υπακοή καλούμαι σήμερα να αναγνωρίσω το δίκαιο σκήπτρο του Χριστού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Θεέ, ὁ ἐν ταῖς ἐσχάταις ταύταις ἡμέραις λαλήσας ἡμῖν ἐν Υἱῷ, τῷ ἀπαυγάσματι τῆς δόξης σου καὶ χαρακτῆρι τῆς ὑποστάσεώς σου, δὸς ἡμῖν χάριν οὕτως ἀκοῦσαι καὶ δέξασθαι τὸν ἅγιόν σου λόγον, ὥστε αἱ καρδίαι ἡμῶν νὰ κλίνωσιν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐν τῇ λατρείᾳ τῇ ὀφειλομένῃ εἰς τὸν μονογενῆ σου. Στήριξον ἡμᾶς, παρακαλοῦμέν σε, διὰ τῆς ῥάβδου τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας τῆς ἀπιστίας, ἵνα πάντοτε χαιρώμεν νὰ ζῶμεν ὑπὸ τὴν μεσιτικὴν αὐτοῦ βασιλείαν, ἕως ὅτου ἴδωμεν αὐτὸν καθὼς εἶναι. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →