Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 7-8 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της θερμής Γουεσλεϊανής χάριτος ανοίγουμε το Σχολιασμό του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή για τα κεφάλαια 7 και 8 της Γένεσης. Η απλή, καθοδηγούμενη από το Πνεύμα έκθεση του Clarke προσκαλεί κάθε πιστό να εντοπίσει το έλεος που διατηρεί το νοικοκυριό του Νώε, ενώ τα ύδατα της κρίσης ανεβαίνουν. Οι σημειώσεις του ξεδιπλώνουν την ιερή ιστορία με γνώμονα την πρακτική αγιότητα, δείχνοντας πώς ο ίδιος Κύριος που κλείνει τους δικαίους ανοίγει επίσης ένα μέλλον πιστότητας στη διαθήκη. Είθε αυτές οι αρχαίες σελίδες να αναζωπυρώσουν νέα εμπιστοσύνη στον Θεό που κρίνει και λυτρώνει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν, ας διαβάσουμε δυνατά τα κεφάλαια 7 και 8 της Γένεσης. Ακούστε τον σταθερό ρυθμό της θείας εντολής και της υπάκουης ανταπόκρισης, τα ανερχόμενα ύδατα και τα πρώτα σημάδια νέας ζωής πάνω στη γη. Αφήστε την αφήγηση να ηρεμήσει σιωπηλά, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις προσεκτικές σημειώσεις του Clarke που ακολουθούν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά σημειώνοντας την αρχαία διάκριση μεταξύ καθαρών και ακάθαρτων ζώων.
Εδάφιο 2. Εδάφιο Γένεση 7:2. Από κάθε καθαρό κτήνος — Έτσι βρίσκουμε ότι η διάκριση μεταξύ καθαρών και ακάθαρτων ζώων υπήρχε πολύ πριν από τον Μωσαϊκό νόμο. Αυτή η διάκριση φαίνεται να είχε αρχικά σχεδιαστεί για να επισημάνει εκείνα τα ζώα που ήταν κατάλληλα για θυσία και τροφή, από εκείνα που δεν ήταν. Βλέπε Λευιτ. ια'.Ο Clarke στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ευγενική επταήμερη προετοιμασία και το ιερό πρότυπο των σαράντα ημερών.
Εδάφιο 4. Εδάφιο Γένεση 7:4. Διότι ακόμη επτά ημέρες — Ο Θεός είπε αυτά τα λόγια πιθανώς την έβδομη ή την ημέρα του Σαββάτου, και οι ημέρες της επόμενης εβδομάδας χρησιμοποιήθηκαν για την είσοδο στην κιβωτό, για την επιβίβαση του μεγάλου στρατεύματος, για την υποδοχή του οποίου είχαν ήδη γίνει επαρκείς προμήθειες. Σαράντα ημέρες — Αυτή η περίοδος έγινε αργότερα ιερή, και θεωρήθηκε κατάλληλος χρόνος για ταπείνωση. Ο Μωυσής νήστεψε σαράντα ημέρες, Δευτερονόμιο 9:9. Δευτερονόμιο 9:11. το ίδιο και ο Ηλίας, Α' Βασιλέων 19:8. το ίδιο και ο Κύριος μας, Ματθαίος 4:2. Σαράντα ημέρες αναστολής δόθηκαν στους Νινευίτες για να μετανοήσουν, Ιωνάς 3:4. και τρεις φορές σαράντα (εκατόν είκοσι) χρόνια δόθηκαν στον παλαιό κόσμο για τον ίδιο ευγενικό σκοπό, Γένεση 6:3. Οι σαράντα ημέρες της Σαρακοστής, σε ανάμνηση της νηστείας του Κυρίου μας, αναφέρονται στο ίδιο πράγμα. καθώς κάθε μία από αυτές φαίνεται να προέρχεται από αυτή την πρωταρχική κρίση.Ο Clarke στη συνέχεια δείχνει πώς τα ζώα μεταφέρθηκαν και διατηρήθηκαν μόνο με θεία δύναμη.
Εδάφιο 15. Εδάφιο Γένεση 7:15. Και εισήλθαν, κ.λπ. — Ήταν φυσικά αδύνατο για τον Νώε να συλλέξει έναν τόσο τεράστιο αριθμό ήμερων και άγριων ζώων, ούτε θα μπορούσαν να είχαν διατηρηθεί στα καταφύγιά τους με απλά φυσικά μέσα. Πώς λοιπόν μεταφέρθηκαν από διάφορες αποστάσεις στην κιβωτό και διατηρήθηκαν εκεί; Μόνο με τη δύναμη του Θεού. Αυτός που πρώτα τα έφερε θαυματουργικά στον Αδάμ για να τους δώσει τα ονόματά τους, τώρα τα φέρνει στον Νώε για να διατηρήσει τη ζωή τους. Και τώρα μπορούμε εύλογα να υποθέσουμε ότι η φυσική τους έχθρα είχε τόσο πολύ αφαιρεθεί ή ανασταλεί ώστε το λιοντάρι να μπορούσε να κατοικεί με το αρνί, και ο λύκος να κοιμάται με το κατσίκι, αν και το καθένα μπορεί να απαιτούσε ακόμα την ιδιαίτερη τροφή του. Αυτό δεν μπορεί να είναι δυσκολία για τη δύναμη του Θεού, χωρίς την άμεση παρέμβαση της οποίας ούτε ο κατακλυσμός ούτε οι συνοδευτικές περιστάσεις θα μπορούσαν να είχαν συμβεί.Ο Clarke τονίζει την τρυφερή αλήθεια ότι ο ίδιος ο Κύριος έκλεισε τον Νώε με ασφάλεια μέσα στην κιβωτό.
Εδάφιο 16. Εδάφιο Γένεση 7:16. Ο Κύριος τον έκλεισε μέσα. — Αυτό φαίνεται να υποδηλώνει ότι ο Θεός τον πήρε υπό την ιδιαίτερη προστασία του, και καθώς τον έκλεισε ΜΕΣΑ, έτσι έκλεισε τους ΑΛΛΟΥΣ ΕΞΩ. Ο Θεός είχε περιμένει εκατόν είκοσι χρόνια αυτή τη γενιά. δεν μετάνοησαν. συμπλήρωσαν το μέτρο των ανομιών τους, και τότε η οργή ήρθε πάνω τους στο έπακρο.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Clarke οδηγεί το κεφάλαιο στην πιο βαρυσήμαντη υπόσχεσή του σχετικά με τη μελλοντική κρίση και το έλεος.
Εδάφιο 21. Εδάφιο Γένεση 8:21. Ο Κύριος μύρισε ευωδία — Δηλαδή, ήταν πολύ ευχαριστημένος με αυτή τη θρησκευτική πράξη, που εκτελέστηκε σε υπακοή στην εντολή του και με πίστη στον υποσχεμένο Σωτήρα. Ότι αυτή η θυσία προεικόνιζε εκείνη που προσφέρθηκε από τον ευλογημένο Λυτρωτή μας για λογαριασμό του κόσμου, είναι αρκετά εμφανές από τα λόγια του Αγίου Παύλου, Εφεσίους 5:2: Ο Χριστός μας αγάπησε, και έδωσε τον εαυτό του για μας προσφορά και θυσία στον Θεό για ΕΥΩΔΙΑ. όπου οι λέξεις οσμήν ευωδίας του αποστόλου είναι οι ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούνται από τους Εβδομήκοντα σε αυτό το σημείο. Δεν θα καταραστώ ξανά τη γη — לא אסף lo osiph, δεν θα προσθέσω να καταραστώ τη γη — δεν θα υπάρξει άλλος κατακλυσμός για να καταστρέψει όλη τη γη: διότι η φαντασία της καρδιάς του ανθρώπου, כי ki, ΑΝ και η φαντασία της καρδιάς του ανθρώπου είναι κακή, δηλαδή, αν γίνουν αργότερα τόσο κακοί όσο ήταν πριν, δεν θα καταστρέψω τη γη με ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ. Ο Θεός έχει άλλα μέσα καταστροφής. και την επόμενη φορά που θα επισκεφθεί με γενική κρίση, η ΦΩΤΙΑ θα είναι ο παράγοντας. Β' Πέτρου 3:7.Ο Clarke κλείνει τοποθετώντας ολόκληρη την αφήγηση ενώπιον των ζωντανών ως πρόσκληση να λάβουν αυτά τα πράγματα κατάκαρδα.
Τόσο η δικαιοσύνη του όσο και η μακροθυμία του επισημαίνονται ιδιαίτερα σε αυτό το εκπληκτικό γεγονός. Η δικαιοσύνη του, στην τιμωρία των αδιόρθωτα πονηρών, και το έλεός του, δίνοντάς τους μια τόσο δίκαιη και πλήρη προειδοποίηση, και περιμένοντας τόσο πολύ για να επεκτείνει τη χάρη του σε όλους όσους θα μπορούσαν να τον αναζητήσουν. Μια τόσο πειστική απόδειξη έχει δώσει η καταστροφή του κόσμου από το νερό της Θείας δικαιοσύνης, μια τόσο πειστική μαρτυρία της αλήθειας των ιερών γραφών, που όχι μόνο κάθε μέρος της γης δίνει μαρτυρία αυτής της έκτακτης επανάστασης, αλλά και κάθε έθνος του σύμπαντος έχει διατηρήσει αρχεία ή παραδόσεις αυτής της τρομερής εκδήλωσης της δικαιοσύνης του Θεού. Ένα πλήθος μαρτυριών, συλλεγμένων από τις πιο αυθεντικές πηγές στον ειδωλολατρικό κόσμο, είχα σκοπό να εισάγω σε αυτό το σημείο, αλλά η έλλειψη χώρου με αναγκάζει να τις παραμερίσω. Αλλά η κατάσταση της ίδιας της γης είναι επαρκής απόδειξη.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού αισθάνομαι ότι ο Κύριος με καλεί να μπω στην κιβωτό της παρούσας χάριτός του; Πώς η βεβαιότητα τόσο της κρίσης όσο και του ελέους διαμορφώνει την καθημερινή μου πορεία σε πρακτική αγιότητα; Με ποια μικρή πράξη υπακοής σήμερα μπορώ να αντικατοπτρίσω την ήσυχη εμπιστοσύνη του Νώε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Κύριε, που έκλεισες τον Νώε μέσα και αργότερα άνοιξες την κιβωτό σε νέα ζωή, πλησίασέ μας με το ίδιο έλεος που στήριξε τους πιστούς μέσω του κατακλυσμού. Ας αφυπνίσει η απλή μαρτυρία της Γραφής μέσα μας έναν σταθερό φόβο της αμαρτίας και μια ζωντανή ελπίδα στον Χριστό. Διαμόρφωσέ μας σύμφωνα με το πρότυπο της πρακτικής αγιότητας, ώστε ο καιρός της σποράς και του θερισμού να μας βρει να σπέρνουμε στο Πνεύμα. Κράτησέ μας από το να παίζουμε με την ημέρα της χάριτος, και δίδαξέ μας να μετράμε σωστά τις ημέρες μας. Μέσω του Ιησού, της αληθινής Κιβωτού της σωτηρίας μας, προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →