Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 17-18 — με τον Ουέσλεϊ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Κάθε ημέρα επιστρέφουμε στην Αγία Γραφή με τη βοήθεια των Επεξηγηματικών Σημειώσεων του Ιωάννη Ουέσλεϊ, των σύντομων σχολίων στίχο προς στίχο που συνέγραψε ο ιδρυτής της Μεθοδιστικής Εκκλησίας. Αυτές οι σύντομες, εύστοχες παρατηρήσεις ανοίγουν τους Ψαλμούς με σαφήνεια και πνευματική διορατικότητα. Σήμερα ακούμε ξανά τους Ψαλμούς 17 και 18, επιτρέποντας στις λέξεις του Ουέσλεϊ να καθοδηγήσουν τον διαλογισμό μας στην εμπιστοσύνη, την απελευθέρωση και τον ακλόνητο χαρακτήρα του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τους Ψαλμούς 17 και 18 αργά. Προσέξτε τη μετάβαση από την επείγουσα ικεσία στον θριαμβευτικό ύμνο. Αφήστε τις εικόνες του καταφυγίου, της δοκιμασίας και της διάσωσης να διαμορφώσουν την ακρόασή σας. Διαβάστε τα κεφάλαια μία φορά για τη συνολική ροή και έπειτα μία ακόμη σημειώνοντας οποιαδήποτε φράση που παραμένει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϊ ξεκινά στρεφόμενος στον στίχο 3 του κεφαλαίου 17.
Στίχος 3. Συ εδοκίμασας την καρδίαν μου· επεσκέφθης με εν νυκτί· εδοκίμασάς με, και δεν θέλεις ευρεί ουδέν· ηθέλησα να μη παραβή το στόμα μου. Εδοκίμασας — Ή, ηρεύνησας ή εδοκίμασας αυτήν, διά πολλών πειρασμών και θλίψεων. Νυκτί — Όταν αι διάνοιαι των ανθρώπων ελευθερούμεναι από την περισπασμόν των ασχολιών και από την κοινωνίαν των ανθρώπων, ενεργούσιν ενεργότερον και ελευθερώτερον, κατά τας διαφόρους αυτών ροπάς. Εδοκίμασας — Ως οι χρυσοχόοι τα μέταλλα. Ουδέν — Ουδέν άδικον. Ηθέλησα — Απεφάσισα, μετά σκέψεως, ως υποδηλοί η λέξις. Στόμα — Είμαι τόσον μακράν του να επιβουλεύωμαι κατά της ζωής του Σαούλ, ως με κατηγορούσιν, ώστε δεν θέλω αδικήσει αυτόν ουδέ διά λόγου. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Συνεχίζει με την σημείωσή του επί του στίχου 2 του κεφαλαίου 18.
Στίχος 2. Ο Κύριος είναι η πέτρα μου, και το φρούριόν μου, και ο λυτρωτής μου· ο Θεός μου, η ισχύς μου, εις τον οποίον θέλω ελπίζει· η ασπίς μου, και το κέρας της σωτηρίας μου, και ο υψηλός μου πύργος. Πέτρα — Εις την οποίαν καταφεύγω διά καταφύγιον, ως οι Ισραηλίται εις τας πέτρας αυτών. Κέρας — Είναι μεταφορά από τα ζώα εκείνα των οποίων η ισχύς έγκειται εις τα κέρατα αυτών. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Ουέσλεϊ σχολιάζει έπειτα τον στίχο 30 του κεφαλαίου 18.
Στίχος 30. Ως προς τον Θεόν, η οδός αυτού είναι τελεία· ο λόγος του Κυρίου είναι δεδοκιμασμένος· αυτός είναι ασπίς εις πάντας τους ελπίζοντας επ' αυτόν. Τελεία — Η πρόνοια αυτού, αν και είναι ενίοτε σκοτεινή, είναι πάντοτε σοφή και δικαία, και ανεπιλήπτως. Δεδοκιμασμένος — Η αλήθεια των επαγγελιών του Θεού εγκρίνεται υπό αναριθμήτων πείρας. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλεϊ ολοκληρώνει τους στοχασμούς του επί του στίχου 15 του κεφαλαίου 17.
Στίχος 15. Εγώ δε θέλω θεάσασθαι το πρόσωπόν σου εν δικαιοσύνη· θέλω χορτασθή, όταν εξεγερθώ, εκ της ομοιότητός σου. Θέλω — Δεν τίθημι την μερίδα μου εις τους γηΐνους θησαυρούς, αλλά εις το να θεάσωμαι το πρόσωπον του Θεού, εις την απόλαυσιν της παρουσίας και της εύνοιας του Θεού· η οποία απολαμβάνεται εν μέρει εν τη ζωή ταύτη, αλλά ουχί πλήρως. Χορτασθή — Ο καιρός έρχεται, καθ' ον θέλω χορτασθή αφθόνως θεώμενος το πρόσωπόν σου. Εξεγερθώ — Όταν αναστηθώ εκ νεκρών. Ομοιότητος — Με την εικόνα του Θεού εσφραγισμένην επί της δεδοξασμένης ψυχής μου. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Τέλος, τελειώνει με τον στίχο 50 του κεφαλαίου 18.
Στίχος 50. Μεγάλην σωτηρίαν δίδει εις τον βασιλέα αυτού· και δείκνυσιν έλεος εις τον κεχρισμένον αυτού, εις τον Δαβίδ, και εις το σπέρμα αυτού εις τον αιώνα. Βασιλέα αυτού — Εις τον βασιλέα τον οποίον ο Θεός αυτός εξέλεξε και έχρισε, και εις πάσαν την απογονίαν αυτού· και ιδιαιτέρως εις τον Μεσσίαν, ο οποίος καλείται σπέρμα του Δαβίδ, Πράξεις 13:23· Ρωμαίους 1:3. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνεσθε ότι ο Θεός δοκιμάζει την καρδίαν σας εν κρυπτώ; Πώς ο Κύριος έγινε πέτρα και φρούριον σας εν προσφάτοις πειρασμοίς; Κατά ποίους τρόπους προσκαλείσθε να εμπιστευθήτε ότι η οδός αυτού παραμένει τελεία ακόμη και όταν η πορεία φαίνεται αβέβαιος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεὲ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, τοῦ ὁποίου τὴν δικαιοσύνην ζητοῦμεν μετὰ ἀνυψωμένων χειρῶν, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης ἀπάτης καὶ κρύψον ἡμᾶς ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου. Χάρισον ἡμῖν τὴν ἁγιαστικὴν χάριν νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ τελείᾳ ὁδῷ σου, ἵνα πᾶσα κραυγὴ εὕρῃ ἀπάντησιν ἀπὸ τῆς ἁγίας σου κατοικίας καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη ἡμῶν ἀναπαύηται ἐν τῇ λυτρωτικῇ σου ἀγάπῃ. Εἴη τὸ κάλλος τοῦ προσώπου σου ἡ μερίς μας καὶ ἐν τῇ ζωῇ καὶ ἐν τῇ πρωΐᾳ τῆς ἀναστάσεως, διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →