Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Εφεσίους 1 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Γουεσλεϊανής χάριτος στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Με απλή γλώσσα και προσεκτική μάθηση, ο Clarke ανοίγει το πρώτο κεφάλαιο των Εφεσίων, ώστε κάθε πιστός να μπορεί να δει το εύρος του εκλεκτικού ελέους του Θεού και την πρακτική αγιότητα που απαιτεί. Οι σημειώσεις του μας καλούν να λάβουμε το ίδιο Πνεύμα που σφράγισε τους πρώτους αναγνώστες και να περπατήσουμε άξιοι μιας τόσο μεγάλης σωτηρίας. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε τον Clarke να μας καθοδηγήσει τώρα καθώς ακούμε την απλή έννοια της Γραφής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε το πρώτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους αργά και με προσευχή. Ακούστε τον χαιρετισμό του αποστόλου, την υψηλή ευλογία του Πατέρα και την πεποιθημένη προσευχή του να φωτιστούν τα μάτια της καρδιάς μας. Λάβετε κάθε στίχο ως μια νέα πρόσκληση στα πλούτη της χάριτος που έχουν ήδη χυθεί εν Χριστώ και σφραγιστεί από το Άγιο Πνεύμα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke αρχίζει τις σημειώσεις του ορίζοντας τους αγίους και πιστούς στους οποίους απευθύνεται η επιστολή.
Με τον όρο άγιοι πρέπει να εννοούμε εκείνους που σε εκείνο τον τόπο ομολογούσαν τον Χριστιανισμό και ήταν μέλη της Χριστιανικής Εκκλησίας. Άγιος σημαίνει κυρίως ένα άγιο πρόσωπο, και τέτοιο απαιτεί το Ευαγγέλιο του Χριστού να είναι κάθε άνθρωπος, και τέτοιος είναι κάθε αληθινός πιστός, τόσο στην καρδιά όσο και στη ζωή· αλλά ο όρος άγιος φαίνεται να ήταν μια τόσο συνηθισμένη ονομασία ενός πιστού στον Χριστό σε εκείνους τους πρωτόγονους χρόνους, όσο είναι τώρα ο όρος Χριστιανός. Ωστόσο πολλοί είχαν το όνομα που δεν είχαν το πράγμα. Οι πιστοί εν Χριστώ Ιησού — πιστοῖς. οι πιστοί - τα πρόσωπα που δέχτηκαν τον Χριστό ως τον υποσχεμένο Μεσσία, και τον Σωτήρα του κόσμου, και παρέμειναν στη χάρη που είχαν λάβει.Ο Clarke στη συνέχεια δείχνει πώς ο Θεός επέλεξε τους Εθνικούς εν Χριστώ από την αρχή.
Στίχος 4. Στίχος Εφεσίους 1:4. Καθώς μας εξέλεξε εν αυτώ — Όπως αποφάσισε από την αρχή του κόσμου, και είχε υπόψη του από την έναρξη του θρησκευτικού συστήματος των Ιουδαίων, (που η φράση μερικές φορές σημαίνει,) να φέρει εμάς τους Εθνικούς στη γνώση αυτής της ένδοξης κατάστασης σωτηρίας δια του Χριστού Ιησού. Οι Ιουδαίοι θεωρούσαν τον εαυτό τους εκλεκτό ή επιλεγμένο λαό, και ήθελαν να μονοπωλήσουν όλη τη Θεία αγάπη και ευεργεσία. Ο απόστολος εδώ δείχνει ότι ο Θεός είχε τους Εθνικούς τόσο πολύ υπό την εξέταση του ελέους και της αγαθότητάς του όσο είχε και τους Ιουδαίους· και οι ευλογίες του Ευαγγελίου, που τώρα τους δίνονται τόσο ελεύθερα, ήταν η απόδειξη ότι ο Θεός τους είχε έτσι επιλέξει, και ότι ο σκοπός του να τους δώσει το Ευαγγέλιο ήταν ο ίδιος που είχε υπόψη του δίνοντας τον νόμο στους Ιουδαίους, δηλαδή, να είναι άγιοι και άμεμπτοι ενώπιόν του.Ο Clarke στη συνέχεια αναπτύσσει τον έπαινο που οφείλεται στη δόξα της χάριτος του Θεού στον Αγαπητό.
Στίχος 6. Στίχος Εφεσίους 1:6. Εις έπαινον δόξης της χάριτος αυτού — Δόξης τῆς χάριτος αὐτοῦ· Η δόξα της χάριτός του, για χάρις ἔνδοξος, η ένδοξη ή λαμπρή χάρις του, σύμφωνα με το εβραϊκό ιδίωμα. Αλλά η χάρις ή το έλεος του Θεού είναι ιδιαιτέρως εικονογραφημένο και δοξασμένο στο σχέδιο της λύτρωσης δια του Χριστού Ιησού. Με τη δωρεά του ΝΟΜΟΥ, η δικαιοσύνη και η αγιότητα του Θεού έγιναν πιο ένδοξες· με τη δωρεά του ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ, η χάρις και το έλεός του γίνονται εξίσου εμφανή. Εν ω ημάς εχαρίτωσεν εν τω Ηγαπημένω — Αυτή η μετάφραση του ἐν ᾗ ἐχαρίτωσεν ἡμᾶς ἐν τῷ ἠγαπημένῳ δεν είναι σαφής· με την οποία μας ευνόησε ευγενικά δια του Αγαπητού, είναι ταυτόχρονα πιο κυριολεκτική και πιο κατανοητή. Οι Whitby, Macknight και Wakefield μεταφράζουν το χωρίο σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Εν τω Αγαπημένω πρέπει σίγουρα να σημαίνει εν Χριστώ, ο οποίος ονομάζεται αγαπητός Υιός του Θεού, Ματθαίος 3:17· αλλά αρκετά εξαιρετικά χειρόγραφα, όπως τα D*EFG, η μεταγενέστερη Συριακή, η Αιθιοπική, η Βουλγάτα, η Ιτάλα, με αρκετούς από τους πατέρες, προσθέτουν, υἱῷ αὐτοῦ, ο αγαπητός του Υιός. Αυτό είναι το νόημα, είτε η ανάγνωση γίνει δεκτή είτε απορριφθεί.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Clarke τονίζει τη δύναμη του αρχικού προορισμού του Θεού τόσο προς τους Ιουδαίους όσο και προς τους Εθνικούς.
Και ο απόστολος σημειώνει ότι όλα αυτά είχαν προκαθοριστεί από τον Θεό, όπως είχε προκαθορίσει τα όρια και τις περιοχές της γης που τους έδωσε σύμφωνα με την υπόσχεση που δόθηκε στους πατέρες τους· ότι οι Ιουδαίοι δεν είχαν λόγο να παραπονεθούν, γιατί ο Θεός είχε σχηματίσει αυτόν τον σκοπό πριν δώσει τον νόμο, ή τους καλέσει από την Αίγυπτο· (γιατί ήταν πριν από τη θεμελίωση του κόσμου, Εφεσίους 1:4)· και ότι, επομένως, η συμπεριφορά του Θεού καλώντας τώρα τους Εθνικούς - φέρνοντάς τους στην Εκκλησία του, και παραχωρώντας τους τα δώρα και τις χάριτες του Αγίου Πνεύματος, ήταν σε εκπλήρωση του αρχικού του σχεδίου· και, αν δεν το έκανε, οι αιώνιοι σκοποί του δεν θα μπορούσαν να εκπληρωθούν· και ότι, όπως οι Ιουδαίοι επιλέχθηκαν να είναι ο ιδιαίτερος λαός του, όχι επειδή είχαν οποιαδήποτε αγαθότητα ή αξία στον εαυτό τους· έτσι και οι Εθνικοί κλήθηκαν, όχι για οποιαδήποτε αξία είχαν, αλλά σύμφωνα με την ευδοκία του θελήματός του· δηλαδή, σύμφωνα με την αιώνια αγαθοεργία του, δείχνοντας έλεος και παραχωρώντας προνόμια σε αυτή τη νέα δημιουργία, όπως είχε κάνει στην αρχική δημιουργία· γιατί όπως, δημιουργώντας τον άνθρωπο, άντλησε κάθε σκέψη από την έμφυτη αιώνια αγαθοεργία του, έτσι τώρα, λυτρώνοντας τον άνθρωπο, και στέλνοντας τα χαρμόσυνα νέα της σωτηρίας τόσο στους Ιουδαίους όσο και στους Εθνικούς, ενήργησε με τις ίδιες αρχές, αντλώντας όλους τους λόγους της συμπεριφοράς του από την άπειρη αγαθότητά του.Ο Clarke καταλήγει παρουσιάζοντας το Πνεύμα ως την αρραβώνα της πλήρους κληρονομιάς μας.
Στίχος 14. Στίχος 14. Όστις εστίν αρραβών της κληρονομίας ημών — Αυτό το Άγιο Πνεύμα, σφραγίζοντας την ψυχή με αλήθεια και δικαιοσύνη, είναι ο αρραβώνας, η προγεύση και η υπόσχεση της ουράνιας κληρονομιάς. Και αυτός που μπορεί να προσκομίσει αυτόν τον αρραβώνα - αυτή τη μαρτυρία του Πνεύματος, την ημέρα της κρίσης, θα έχει άφθονη είσοδο στα άγια των αγίων. Στον αρραβώνα, ή εγγύηση, Γένεσις 38:13, κ.λπ., και 2 Κορινθίους 1:22. Η απολύτρωση της περιποιηθείσης κτήσεως — Δηλαδή, μέχρι την εποχή που σώμα και ψυχή θα λυτρωθούν από όλες τις δυστυχίες τους, και θα δοξαστούν στο βασίλειο των ουρανών. Η απολύτρωση της περιποιηθείσης κτήσεως - ἀπολύτρωσις τῆς περιποιήσεως είναι ποικιλοτρόπως κατανοητή και πράγματι το πρωτότυπο μεταφράζεται ποικιλοτρόπως. Ο Δρ. Whitby έχει παρατηρήσει ότι το ρήμα περιποιεῖσθαι σημαίνει να σώζεις ζωντανό· και αναφέρεται στην περιποίησιν, εδώ, στην απολύτρωση του σώματος από τη φθορά, και στην τελική του δοξολογία με την ψυχή. Όλοι όσοι πιστεύουν στον Χριστό Ιησού θεωρούνται ως ο ιδιαίτερος λαός και ιδιοκτησία του, και σε αυτούς υπόσχεται αιώνια δόξα. Το Πνεύμα της υπόσχεσης, που τους δίνεται, είναι μια υπόσχεση ότι θα έχουν ανάσταση εκ νεκρών, και αιώνια ευλογία· η απολύτρωση, ή η ανάσταση του σώματος, δεν μπορεί να λάβει χώρα μέχρι την ημέρα της κρίσης, αλλά το Άγιο Πνεύμα υπόσχεται αυτή την απολύτρωση, και είναι τώρα στις καρδιές τους ένας αρραβώνας ή υπόσχεση αυτής της πλήρους αποκατάστασης τη μεγάλη ημέρα, η οποία τότε θα είναι, με ιδιαίτερο τρόπο, προς έπαινον της δόξης αυτού, δηλαδή του Χριστού, ο οποίος τους αγόρασε με το αίμα του.
Απαντήστε
Απάντηση
Πού βλέπω την ίδια εκλεκτική χάρη να λειτουργεί στην προσωπική μου ιστορία; Πώς διαμορφώνει η σφραγίδα του Πνεύματος την καθημερινή μου πορεία στην πρακτική αγιότητα; Ποιο βήμα αγάπης προς τους άλλους θα κάνω σήμερα επειδή έχω γίνει δεκτός στον Αγαπητό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως του λόγου σου που άνοιξε τόσο πιστά ο Adam Clarke. Χάρισέ μας το Πνεύμα σοφίας και αποκάλυψης, ώστε τα μάτια της κατανόησής μας να φωτιστούν. Σφράγισε τις καρδιές μας εκ νέου με την υπόσχεση της κληρονομιάς μας και παρακίνησέ μας να αγαπάμε ο ένας τον άλλον όπως μας αγάπησες εν Χριστώ. Κράτησέ μας αγίους και άμεμπτους, ώστε να ζούμε προς έπαινον της ένδοξης χάριτός σου τώρα και για πάντα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →