Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Παραλειπομένων 9-11 — με τον Brown
Άνοιγμα
Το σχόλιο των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο προσφέρει μια ερμηνεία στίχο προς στίχο, που χαρακτηρίζεται από προσεκτική προσοχή στο κείμενο και το ιστορικό του πλαίσιο. Η προσέγγισή τους στα Α' Παραλειπομένων 9-11 κινείται από τις αποκατασταθείσες γενεαλογίες μετά την εξορία, μέσω του τραγικού τέλους της βασιλείας του Σαούλ, και στις πρώτες νίκες του Δαβίδ. Με ευλαβική ακρίβεια παρακολουθούν πώς ο χρονικογράφος διατηρεί τα αρχεία του λαού του Θεού και αναδεικνύει την άνοδο του ποιμένα-βασιλιά. Το έργο τους προσκαλεί τους αναγνώστες να δουν τη συνέχεια της πιστότητας στη διαθήκη ανά τις γενιές. Σε αυτά τα κεφάλαια το σχόλιο υπογραμμίζει τόσο τη θεία κρίση όσο και την πρόνοια του Κυρίου για την ηγεσία του Ισραήλ.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στα Α' Παραλειπομένων κεφάλαια 9 έως 11. Ακούστε τις προσεκτικές λίστες των εξόριστων που επέστρεψαν, το νηφάλιο αρχείο της τελευταίας μάχης του Σαούλ, και την συγκινητική αφήγηση της χρίσης του Δαβίδ και των ισχυρών ανδρών του. Αφήστε τα λόγια να κατασταλάξουν καθώς ο χρονικογράφος κινείται από τις γενεαλογίες στην ίδρυση του βασιλείου υπό τον Δαβίδ. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας τις μεταβάσεις από την ιερατική υπηρεσία στην ανδρεία στο πεδίο της μάχης, και ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τη σημασία αυτών των αρχείων για τη ζωή της πίστης σήμερα.
Μελετήστε
Ο Jamieson ξεκινάει περιγράφοντας λεπτομερώς τα αρχικά μητρώα των γενεαλογιών του Ισραήλ και του Ιούδα.
Στίχος 1. 1. όλος ο Ισραήλ καταγράφηκε με γενεαλογίες —Από την αρχή του εβραϊκού έθνους, τηρούνταν δημόσια αρχεία, που περιείχαν καταγραφή του ονόματος κάθε ατόμου, καθώς και της φυλής και της οικογένειας στην οποία ανήκε. 'Το βιβλίο των βασιλέων του Ισραήλ και του Ιούδα' δεν αναφέρεται στα δύο κανονικά βιβλία που είναι γνωστά στην Αγία Γραφή με αυτό το όνομα, αλλά σε επικυρωμένα αντίγραφα αυτών των μητρώων, που τέθηκαν υπό την επίσημη φροντίδα των ηγεμόνων· και καθώς ένας μεγάλος αριθμός Ισραηλιτών (Α' Παραλειπομένων 9:3) κατέφυγε στον Ιούδα κατά την εισβολή του Σαλμανεσέρ, μετέφεραν μαζί τους τα δημόσια αρχεία. Οι γενεαλογίες που δίνονται στα προηγούμενα κεφάλαια αντλήθηκαν από τα δημόσια αρχεία τόσο του Ισραήλ όσο και του Ιούδα· και αυτές που δίνονται σε αυτό το κεφάλαιο αναφέρονται στην περίοδο μετά την αποκατάσταση· από όπου φαίνεται (συγκρίνετε Α' Παραλειπομένων 9:3-:) ότι τα γενεαλογικά μητρώα τηρούνταν κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα. Αυτοί οι γενεαλογικοί πίνακες, λοιπόν, είναι ύψιστης αυθεντίας για την αλήθεια και την ορθότητα, το αρχικό μέρος αντλήθηκε από τα επικυρωμένα αρχεία του έθνους· και όσον αφορά αυτά που ανήκουν στην εποχή της αιχμαλωσίας, συντάχθηκαν από έναν σύγχρονο συγγραφέα, ο οποίος, εκτός από το ότι απολάμβανε τις καλύτερες πηγές πληροφοριών, και ήταν της αυστηρότερης ακεραιότητας, καθοδηγήθηκε και διαφυλάχθηκε από κάθε λάθος από θεία έμπνευση.Ο Fausset εισάγει την αφήγηση της ανατροπής και του θανάτου του Σαούλ.
Στίχος 1. 1. Τώρα οι Φιλισταίοι πολέμησαν εναντίον του Ισραήλ —Οι λεπτομέρειες αυτού του κεφαλαίου δεν έχουν σχέση με τις προηγούμενες γενεαλογίες και φαίνεται να έχουν εισαχθεί αποκλειστικά για να εισαγάγουν την αφήγηση της ανόδου του Δαβίδ στο θρόνο ολόκληρου του βασιλείου. Ο παραλληλισμός μεταξύ των βιβλίων του Σαμουήλ και των Χρονικών αρχίζει με αυτό το κεφάλαιο, το οποίο αφηγείται την έκβαση της μοιραίας μάχης της Γελβουέ σχεδόν με τις ίδιες λέξεις όπως :-.Ο Brown στρέφεται στον κατάλογο των ανδρών του Δαβίδ.
Στίχος 10. 10. Αυτοί . . . είναι οι αρχηγοί των ισχυρών ανδρών —(Βλέπε στο :-). Περιγράφονται εδώ ως εκείνοι που τον υποστήριξαν σθεναρά (Περιθώριο) για να τον κάνουν βασιλιά, κ.λπ. Με αυτά τα λόγια ο ιερός ιστορικός δίνει έναν λόγο για την εισαγωγή της λίστας των ονομάτων τους, αμέσως μετά την αφήγησή του για την εκλογή του Δαβίδ ως βασιλιά, και την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ, δηλαδή, ότι βοήθησαν να γίνει ο Δαβίδ βασιλιάς. Στην αρχική μορφή της λίστας, και στη σύνδεση στην οποία εμφανίζεται στο Σαμουήλ, δεν υπάρχει αναφορά στην επιλογή βασιλιά· και ακόμη και σε αυτό το απόσπασμα είναι μόνο στην πρόταση που εισάγεται στην επιγραφή που εμφανίζεται μια τέτοια αναφορά [KEIL].Στα κατορθώματα των ισχυρών ανδρών, αφηγείται το κατόρθωμα στο πηγάδι της Βηθλεέμ.
Στίχος 15. 15-19. Ο Δαβίδ λαχταρούσε και είπε, 'Αχ, να μου έδινε κάποιος να πιω . . . από το πηγάδι της Βηθλεέμ' —(Βλέπε στο :-). Αυτή η ιπποτική πράξη αποδεικνύει την ενθουσιώδη αφοσίωση των ανδρών του Δαβίδ, ότι ήταν έτοιμοι να ικανοποιήσουν την παραμικρή του επιθυμία με κίνδυνο της ζωής τους. Είναι πιθανό ότι, όταν εξέφραζε την επιθυμία, ο Δαβίδ δεν είχε καμία ανάμνηση του στρατιωτικού σώματος που ήταν τοποθετημένο στη Βηθλεέμ. Γενικά θεωρείται δεδομένο ότι αυτοί που άνοιξαν δρόμο προς το πηγάδι της Βηθλεέμ ήταν οι τρεις πρωταθλητές που μόλις αναφέρθηκαν [βλέπε στο :-]. Αλλά αυτό απέχει πολύ από το να είναι σαφές. Αντιθέτως, φαίνεται ότι αναφέρονται τρεις διαφορετικοί ήρωες, διότι ο Αβισαΐ (Α' Παραλειπομένων 11:20) ήταν ένας από αυτούς. Το στρατόπεδο των Φιλισταίων βρισκόταν στην κοιλάδα των Ρεφαΐμ (Α' Παραλειπομένων 11:20- :), η οποία βρισκόταν δυτικά της Ιερουσαλήμ, αλλά ένα φυλάκιο ήταν τοποθετημένο στη Βηθλεέμ (Α' Παραλειπομένων 11:20- :), και μέσω αυτής της φρουράς έπρεπε να ανοίξουν δρόμο.
Σκεφτείτε
Ο Fausset καταλήγει στον λόγο για τον οποίο ο Σαούλ πέθανε για την παράβασή του.
Στίχος 14. 14. Και δεν ρώτησε τον Κύριο —Το είχε κάνει τυπικά (Α' Σαμουήλ 28:6), αλλά όχι με το πνεύμα ενός ταπεινού μετανοούντος, ούτε με την πιστή εμπιστοσύνη ενός ειλικρινούς λάτρη. Η ερώτησή του ήταν, στην πραγματικότητα, μια απλή κοροϊδία, και η πλήρης έλλειψη όλων των σωστών θρησκευτικών εντυπώσεων φανερώθηκε από το ότι έτρεξε από τον Θεό σε έναν άθλιο απατεώνα στην υπηρεσία του διαβόλου [Α' Σαμουήλ 28:7].Ο Brown κλείνει σημειώνοντας τη σημασία του Ουρία του Χετταίου στον κατάλογο.
Στίχος 41. 41. Ουρίας ο Χετταίος —Η καταγραφή αυτού του ονόματος σε έναν τέτοιο κατάλογο, που πιστοποιεί, όπως συμβαίνει, τις διακεκριμένες αρετές του ως γενναίου και αφοσιωμένου αξιωματικού, επιδεινώνει την εγκληματικότητα της προσβολής του Δαβίδ στη ζωή και την τιμή του. Ο αριθμός των ονομάτων στα Α' Παραλειπομένων 11:26-41 (εκτός του Ασαήλ και του Ουρία, που ήταν νεκροί) είναι τριάντα, και στα Α' Παραλειπομένων 11:26-13.11.41- : είναι δεκαέξι—συνολικά σαράντα οκτώ (βλέπε στα Α' Παραλειπομένων 11:26-13.11.41- : ). Από αυτούς που αναφέρονται (Α' Παραλειπομένων 11:26-13.11.41- : ), το μεγαλύτερο μέρος ανήκε στις φυλές του Ιούδα και του Βενιαμίν· τα δεκαέξι ονόματα (Α' Παραλειπομένων 11:26-13.11.41- : ) συνδέονται όλα με άγνωστα μέρη, ή με πόλεις και περιοχές ανατολικά του Ιορδάνη. Οι βόρειες φυλές δεν φαίνεται να έχουν παράσχει ηγέτες [BERTHEAU].
Απαντήστε
1. Πώς η διατήρηση των γενεαλογιών μετά την εξορία ενθαρρύνει την εμπιστοσύνη σας στην τήρηση αρχείων του Θεού για τον λαό Του;
2. Με ποιους τρόπους η αποτυχία του Σαούλ να ρωτήσει τον Κύριο σας προειδοποιεί ενάντια σε μισόλογες προσεγγίσεις στην καθοδήγηση του Θεού;
3. Τι σας προκαλεί η αφοσίωση των ισχυρών ανδρών του Δαβίδ σχετικά με την ολόψυχη υπηρεσία στον Βασιλιά;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία που διατηρείται σε αυτά τα αρχαία αρχεία. Χάρισέ μας την ίδια ευλάβεια για τον Λόγο Σου που χαρακτήριζε την επιμέλεια του χρονικογράφου. Κράτησέ μας από την υπερηφάνεια που οδήγησε τον Σαούλ σε πλάνη και δίδαξέ μας να Σε αναζητούμε με ειλικρινείς καρδιές. Ανάστησε στις μέρες μας άνδρες και γυναίκες με θάρρος όπως οι ισχυροί άνδρες του Δαβίδ, έτοιμους να διακινδυνεύσουν τα πάντα για την τιμή του Χριστού. Είθε οι λίστες των ονομάτων να μας υπενθυμίζουν ότι κάθε ζωή έχει σημασία στο Βασίλειό Σου. Ενίσχυσε την πίστη μας να ακολουθήσουμε τον μεγαλύτερο Υιό του Δαβίδ με ακλόνητη αφοσίωση μέχρι να επιστρέψει. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →