Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Από την Απογραφή στον Χριστό: Η Μετάνοια του Δαβίδ και η Ελπίδα του Ναού
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στα γραπτά της για το Α' Παραλειπομένων 21-23, η Έλεν Γ. Γουάιτ αποκαλύπτει την τρυφερή ευσπλαχνία του Θεού εν μέσω των αποτυχιών του Δαβίδ και τις διαρκείς υποσχέσεις που δείχνουν προς τον Σωτήρα μας. Τα λόγια της μας προσκαλούν να ανιχνεύσουμε πώς η υπερηφάνεια έδωσε τη θέση της στη μετάνοια και πώς οι δαπανηρές προετοιμασίες ενός βασιλιά προεικόνιζαν τον μεγαλύτερο ναό που οικοδομήθηκε από τον Χριστό. Καθώς ανοίγουμε αυτές τις σελίδες, εισερχόμαστε στη μεγάλη διαμάχη όπου η ανθρώπινη αδυναμία συναντά τη θεία πιστότητα, και η μακάρια ελπίδα της λύτρωσης λάμπει πιο φωτεινή από κάθε επίγειο θρόνο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας στραφούμε τώρα στην ίδια την ιερή καταγραφή. Στο Α' Παραλειπομένων 21-23 παρακολουθούμε την απογραφή του Ισραήλ από τον Δαβίδ, την επακόλουθη πληγή, την αγορά του αλωνιού και την τελική εντολή του προς τον Σολομών σχετικά με τον ναό. Ας διαβάσουμε αυτά τα κεφάλαια αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να τονίσει τόσο τις προειδοποιήσεις όσο και τις υποσχέσεις που η Έλεν Γουάιτ εκθέτει με τόση πιστότητα.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ πρώτα μας οδηγεί στα κρυφά κίνητρα πίσω από την απογραφή του Δαβίδ.
Η επικοινωνία με ειδωλολατρικούς λαούς οδήγησε σε επιθυμία να ακολουθήσουν τα εθνικά τους έθιμα και άναψε φιλοδοξία για κοσμική μεγαλειότητα. Ως λαός του Ιεχωβά, ο Ισραήλ έπρεπε να τιμάται· αλλά καθώς η υπερηφάνεια και η αυτοπεποίθηση αυξάνονταν, οι Ισραηλίτες δεν ήταν ικανοποιημένοι με αυτή την υπεροχή. Ενδιαφέρονταν περισσότερο για τη θέση τους ανάμεσα σε άλλα έθνη. Αυτό το πνεύμα δεν μπορούσε παρά να προσκαλέσει πειρασμό. Με σκοπό να επεκτείνει τις κατακτήσεις του ανάμεσα σε ξένα έθνη, ο Δαβίδ αποφάσισε να αυξήσει τον στρατό του απαιτώντας στρατιωτική υπηρεσία από όλους όσους ήταν κατάλληλης ηλικίας. Για να επιτευχθεί αυτό, κατέστη αναγκαία η απογραφή του πληθυσμού. Ήταν η υπερηφάνεια και η φιλοδοξία που ώθησαν αυτή την ενέργεια του βασιλιά. Η απαρίθμηση του λαού θα έδειχνε την αντίθεση ανάμεσα στην αδυναμία του βασιλείου όταν ο Δαβίδ ανέβηκε στον θρόνο και τη δύναμη και την ευημερία του υπό την κυριαρχία του. Αυτό θα τείνει να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την ήδη υπερβολική αυτοπεποίθηση τόσο του βασιλιά όσο και του λαού. Η Γραφή λέει: 'Ο Σατανάς στάθηκε εναντίον του Ισραήλ και παρότρυνε τον Δαβίδ να απαριθμήσει τον Ισραήλ.' Η ευημερία του Ισραήλ υπό τον Δαβίδ οφειλόταν στην ευλογία του Θεού και όχι στην ικανότητα του βασιλιά της ή στη δύναμη των στρατών της. Αλλά η αύξηση των στρατιωτικών πόρων του βασιλείου θα έδινε την εντύπωση στα γύρω έθνη ότι η εμπιστοσύνη του Ισραήλ ήταν στους στρατούς του και όχι στη δύναμη του Ιεχωβά.Στη συνέχεια μας οδηγεί στη στιγμή που ο άγγελος της καταστροφής σταματά στο αλώνι του Ορνάν.
Ο άγγελος της καταστροφής είχε σταματήσει την πορεία του έξω από την Ιερουσαλήμ. Στάθηκε στο Όρος Μοριά, 'στο αλώνι του Ορνάν του Ιεβουσαίου.' Καθοδηγούμενος από τον προφήτη, ο Δαβίδ πήγε στο βουνό και εκεί οικοδόμησε θυσιαστήριο στον Κύριο, 'και πρόσφερε ολοκαυτώματα και θυσίες ειρήνης, και επικαλέστηκε τον Κύριο· και αυτός του απάντησε από τον ουρανό με φωτιά πάνω στο θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος.' 'Έτσι ο Κύριος ικετεύθηκε για τη γη, και η πληγή σταμάτησε από τον Ισραήλ.'Η Γουάιτ στη συνέχεια μας τοποθετεί δίπλα στον γηρασμένο βασιλιά καθώς παραδίδει τα σχέδια του ναού στον Σολομών και στους ηγέτες.
Βλέποντας ότι το τέλος του πλησίαζε, ο βασιλιάς κάλεσε τους άρχοντες του Ισραήλ, με αντιπροσώπους από όλα τα μέρη του βασιλείου, για να λάβουν αυτή την κληρονομιά υπό εμπιστοσύνη. Επιθυμούσε να τους παραδώσει την τελευταία του εντολή και να εξασφαλίσει τη συμφωνία και την υποστήριξή τους στο μεγάλο έργο που επρόκειτο να επιτελεστεί. Λόγω της σωματικής του αδυναμίας, δεν αναμενόταν ότι θα παρευρισκόταν προσωπικά σε αυτή τη μεταβίβαση· αλλά η έμπνευση του Θεού ήρθε επάνω του, και με περισσότερο από το συνηθισμένο του ζήλο και δύναμη, μπόρεσε, για τελευταία φορά, να απευθυνθεί στον λαό του. Τους είπε για τη δική του επιθυμία να οικοδομήσει τον ναό, και για την εντολή του Κυρίου ότι το έργο έπρεπε να παραδοθεί στον Σολομών τον γιο του. Η θεία διαβεβαίωση ήταν: 'Ο Σολομών ο γιος σου, αυτός θα οικοδομήσει τον οίκο Μου και τις αυλές Μου· διότι τον έχω εκλέξει να είναι γιος Μου, και εγώ θα είμαι πατέρας του. Επιπλέον θα εδραιώσω τη βασιλεία του για πάντα, αν είναι σταθερός στο να τηρεί τις εντολές Μου και τις κρίσεις Μου, όπως αυτή την ημέρα.' 'Τώρα λοιπόν,' είπε ο Δαβίδ, 'ενώπιον όλου του Ισραήλ της συναγωγής του Κυρίου, και ενώπιον του Θεού μας, φυλάττετε και ζητάτε όλες τις εντολές του Κυρίου του Θεού σας: για να κληρονομήσετε αυτή τη γη την αγαθή, και να την αφήσετε ως κληρονομιά στα παιδιά σας μετά από σας για πάντα.'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας από την πτώση του Δαβίδ στον μεγαλύτερο Υιό του Δαβίδ του οποίου η βασιλεία δεν θα έχει τέλος.
'Αυτός θα κρίνει τους πτωχούς του λαού, θα σώσει τα τέκνα των ενδεών, και θα συντρίψει τον καταδυναστευτή. Θα σε φοβούνται όσο διαρκεί ο ήλιος, και όσο η σελήνη, σε όλες τις γενεές. . . . Στις ημέρες του θα ανθίσει ο δίκαιος· και αφθονία ειρήνης, μέχρις ότου η σελήνη δεν υπάρχει πλέον. Θα έχει εξουσία επίσης από θάλασσα σε θάλασσα, και από τον ποταμό μέχρι τα πέρατα της γης.' 'Το όνομά του θα διαρκέσει για πάντα: το όνομά του θα συνεχίζεται όσο ο ήλιος: και οι άνθρωποι θα ευλογούνται εν αυτώ: όλα τα έθνη θα τον ονομάσουν μακάριο.' Ψαλμοί 72:4-8, R.V., 17. 'Διότι σε εμάς γεννήθηκε παιδί, σε εμάς δόθηκε υιός: και η κυβέρνηση θα είναι επάνω στον ώμο αυτού: και το όνομά του θα ονομαστεί Θαυμαστός, Σύμβουλος, ο ισχυρός Θεός, ο αιώνιος Πατέρας, ο Άρχων της Ειρήνης.' 'Αυτός θα είναι μέγας, και θα ονομαστεί Υιός του Υψίστου· και ο Κύριος ο Θεός θα δώσει σε αυτόν τον θρόνο του πατέρα αυτού Δαβίδ: και αυτός θα βασιλεύσει επί τον οίκο του Ιακώβ για πάντα· και της βασιλείας αυτού δεν θα υπάρχει τέλος.' Ησαΐας 9:6· Λουκάς 1:32, 33.Για το βάθος της μετάνοιας του Δαβίδ στοχάζεται με ήρεμη ευλάβεια.
Μεγάλη υπήρξε η πτώση του Δαβίδ, αλλά βαθιά ήταν η μετάνοιά του, θερμή ήταν η αγάπη του, και ισχυρή η πίστη του. Του είχε συγχωρεθεί πολύ, και γι' αυτό αγάπησε πολύ. Λουκάς 7:48.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή μου η υπερηφάνεια προκάλεσε ενέργειες που ατιμάζουν τον Θεό αντί να εμπιστεύονται αυτόν; Πώς το αγορασμένο θυσιαστήριο του Δαβίδ με δείχνει στη δαπανηρή θυσία του Χριστού για χάρη μου; Με ποιους τρόπους προετοιμάζω την καρδιά μου και τους πόρους μου για τον αιώνιο ναό που ο Θεός επιθυμεί να οικοδομήσει μέσω εμού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθώς ἀτενίζομεν εἰς τὴν μετάνοιαν τοῦ Δαβὶδ ἀπὸ τῆς αὐτοπεποιθήσεως καὶ τὸν πόθον του διὰ τὸν ναὸν ποὺ ἔδειχνε πρὸς τὸν Χριστόν, ὁδήγησέ μας εἰς τὸ ἱλαστήριον ποὺ ἀγοράσθηκε μὲ τὸ αἷμα τοῦ Σωτῆρός μας. Γέμισέ μας μὲ τὴν παροῦσα ἀλήθεια, ὥστε νὰ τηροῦμε τὰς ἐντολάς Σου καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν σαββατικὴν ἀνάπαυσιν ποὺ ἀπομένει διὰ τὸν λαόν Σου. Περιμένομεν μὲ χαρμόσυνον ἐλπίδα τὴν μακαρίαν ἡμέραν ὅταν ὁ ἀληθινὸς Υἱὸς τοῦ Δαβὶδ θὰ ἐπιστρέψει διὰ νὰ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →