Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 16 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Μάθιου Χένρι στον Λουκά 16 μας καλεί σε μια διερευνητική εξέταση του τρόπου με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα δώρα αυτού του κόσμου. Οι σκέψεις του μας πιέζουν να εξετάσουμε αν ο χειρισμός των υπαρχόντων μας μας προετοιμάζει για την αιωνιότητα ή μας αφήνει απροετοίμαστους. Μέσα από προσεκτική έκθεση του άδικου οικονόμου, ο Χένρι δείχνει πώς οι συνηθισμένες αποφάσεις φέρουν διαρκές βάρος. Τα λόγια του καλούν τους πιστούς να ζουν με το βλέμμα προς τη ζωή που έρχεται, χρησιμοποιώντας τους παρόντες πόρους με τρόπους που τιμούν τον Θεό και υπηρετούν τους άλλους. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι κάθε κτήμα είναι δανεικό και κάθε επιλογή διαμορφώνει την μελλοντική μας υποδοχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 16 του Λουκά. Αφήστε τις δύο παραβολές — τον άδικο οικονόμο και τον πλούσιο με τον Λάζαρο — να μιλήσουν άμεσα στην καρδιά σας. Προσέξτε πώς ο Ιησούς απευθύνεται τόσο στους μαθητές όσο και στους κριτές, παροτρύνοντας πιστή χρήση όσων έχουν εμπιστευθεί. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα μάτια σας σε οποιεσδήποτε περιοχές όπου η κοσμική σκέψη έχει διαμορφώσει τις επιλογές σας. Προετοιμαστείτε να επιστρέψετε σε αυτούς τους στίχους αφού ακούσετε τις γνώσεις του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά διευκρινίζοντας τον σκοπό της διδασκαλίας του Χριστού για τη διαχείριση.
Σφάλλουμε αν φανταζόμαστε ότι ο σκοπός της διδασκαλίας του Χριστού και της αγίας θρησκείας ήταν είτε να μας διασκεδάσει με έννοιες θείων μυστηρίων είτε να μας ψυχαγωγήσει με έννοιες θείων ελέων. Όχι, η θεία αποκάλυψη και των δύο αυτών στο ευαγγέλιο προορίζεται να μας δεσμεύσει και να μας ζωογονήσει στην άσκηση των χριστιανικών καθηκόντων, και όσο οτιδήποτε άλλο, στο καθήκον της ευεργεσίας και του να κάνουμε καλό σε εκείνους που έχουν ανάγκη από οτιδήποτε είτε έχουμε είτε μπορούμε να κάνουμε γι' αυτούς. Αυτό μας πιέζει εδώ ο Σωτήρας μας, υπενθυμίζοντάς μας ότι είμαστε μόνο οικονόμοι της ποικίλης χάριτος του Θεού· και αφού σε διάφορες περιπτώσεις υπήρξαμε άπιστοι και χάσαμε την εύνοια του Κυρίου μας, είναι σοφία μας να σκεφτούμε πώς μπορούμε, με κάποιον άλλο τρόπο, να κάνουμε ό,τι έχουμε στον κόσμο να αποδώσει καλό λογαριασμό. Οι παραβολές δεν πρέπει να ωθούνται πέρα από την πρωταρχική τους πρόθεση, και επομένως δεν πρέπει να συμπεράνουμε από αυτό ότι κάποιος μπορεί να μας φιλιώσει αν βρισκόμαστε υπό τη δυσαρέσκεια του Κυρίου μας, αλλά ότι, γενικά, πρέπει να διαθέσουμε ό,τι έχουμε σε έργα ευσέβειας και φιλανθρωπίας ώστε να το συναντήσουμε ξανά με παρηγοριά στην άλλη πλευρά του θανάτου και του τάφου. Αν θέλουμε να ενεργούμε σοφά, πρέπει να είμαστε επιμελείς και εργατικοί για να χρησιμοποιούμε τον πλούτο μας σε πράξεις ευσέβειας και φιλανθρωπίας, προκειμένου να προάγουμε την μελλοντική και αιώνια ευημερία μας, όπως οι κοσμικοί άνθρωποι είναι στην διάθεσή τους για το μεγαλύτερο προσωρινό κέρδος, κάνοντας για τον εαυτό τους φίλους με αυτούς και εξασφαλίζοντας άλλα κοσμικά συμφέροντα. Έτσι ο Δρ. Κλαρκ. Ας εξετάσουμε τώρα,Ο Χένρι στη συνέχεια εισάγει την παραβολή καθιερώνοντας την ταυτότητά μας ως οικονόμους.
Ι. Η ίδια η παραβολή, στην οποία όλοι οι γιοι των ανθρώπων παριστάνονται ως οικονόμοι όσων έχουν σε αυτόν τον κόσμο, και δεν είμαστε παρά οικονόμοι. Ό,τι έχουμε, η ιδιοκτησία του ανήκει στον Θεό· έχουμε μόνο τη χρήση του, και αυτή σύμφωνα με την κατεύθυνση του μεγάλου Κυρίου μας, και προς τιμήν του. Ο Ραβίνος Κίμχι, που παρατίθεται από τον Δρ. Λάιτφουτ, λέει: 'Αυτός ο κόσμος είναι σπίτι· ο ουρανός η στέγη· τα αστέρια τα φώτα· η γη, με τους καρπούς της, τραπέζι στρωμένο· ο Δεσπότης του σπιτιού είναι ο άγιος και ευλογημένος Θεός· ο άνθρωπος είναι ο οικονόμος, στα χέρια του οποίου παραδίδονται τα αγαθά αυτού του σπιτιού· αν συμπεριφερθεί καλά, θα βρει εύνοια στα μάτια του Κυρίου του· αν όχι, θα αποβληθεί από την οικονόμησή του.' Τώρα,Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την ανεντιμότητα του οικονόμου και τις συνέπειές της.
1. Εδώ είναι η ανεντιμότητα αυτού του οικονόμου. Σπατάλησε τα αγαθά του κυρίου του, τα υπεξαίρεσε, τα κακώς εφάρμοσε, ή από αμέλεια τα άφησε να χαθούν και να υποστούν ζημιά· και γι' αυτό κατηγορήθηκε στον κύριό του, εδ. 1. Όλοι είμαστε ευάλωτοι στην ίδια κατηγορία. Δεν έχουμε κάνει τη δέουσα βελτίωση όσων ο Θεός μας εμπιστεύτηκε σε αυτόν τον κόσμο, αλλά διαστρέψαμε τον σκοπό του· και, για να μην κριθούμε γι' αυτό από τον Κύριό μας, μας αφορά να κρίνουμε τον εαυτό μας.Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα της παραβολής σημειώνοντας την έγκριση του κυρίου.
4. Η έγκριση αυτού: Ο κύριος επαίνεσε τον άδικο οικονόμο, επειδή είχε ενεργήσει σοφά, εδ. 8. Μπορεί να εννοείται για τον κύριό του, τον κύριο αυτού του υπηρέτη, ο οποίος, αν και δεν μπορούσε παρά να θυμώσει με την απάτη του, ωστόσο ευχαριστήθηκε με την εφευρετικότητα και την πολιτική του για τον εαυτό του· αλλά, παίρνοντάς το έτσι, το τελευταίο μέρος του στίχου πρέπει να είναι τα λόγια του Κυρίου μας, και επομένως νομίζω ότι το σύνολο εννοείται γι' αυτόν. Ο Χριστός είπε, σαν να λέγαμε: 'Τώρα να μου συστήσετε έναν τέτοιο άνθρωπο σαν αυτόν, που ξέρει πώς να κάνει καλά για τον εαυτό του, πώς να βελτιώσει μια παρούσα ευκαιρία, και πώς να προετοιμαστεί για μια μελλοντική ανάγκη.' Δεν τον επαινεί επειδή έκανε ψευδώς στον κύριό του, αλλά επειδή έκανε σοφά για τον εαυτό του. Ωστόσο ίσως σε αυτό έκανε καλά και για τον κύριό του, και μόνο δίκαια με τους ενοικιαστές. Ήξερε τι σκληρές συμφωνίες είχε κάνει μαζί τους, ώστε να μην μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιό τους, αλλά, έχοντας σφιχτεί από την αυστηρότητά του, έμειναν πίσω, και αυτοί και οι οικογένειές τους ήταν πιθανό να καταστραφούν· λαμβάνοντας υπόψη αυτό, τώρα, κατά την αποχώρησή του, έκανε όπως έπρεπε να κάνει τόσο με δικαιοσύνη όσο και με φιλανθρωπία, όχι μόνο ανακουφίζοντάς τους από μέρος των καθυστερήσεών τους, αλλά μειώνοντας το ενοίκιό τους για το μέλλον. Πόσο οφείλεις; μπορεί να σημαίνει: 'Ποιο ενοίκιο πληρώνεις; Έλα, θα σου κάνω μια ευκολότερη συμφωνία, και όμως όχι ευκολότερη από ό,τι έπρεπε να έχεις.' Ήταν όλος για τον κύριό του, αλλά τώρα αρχίζει να σκέφτεται τους ενοικιαστές, ώστε να έχει την εύνοιά τους όταν είχε χάσει του κυρίου του. Η μείωση του ενοικίου τους θα ήταν μια διαρκής καλοσύνη, και πιο πιθανό να τους δεσμεύσει παρά μόνο η μείωση των καθυστερήσεών τους. Τώρα αυτή η πρόβλεψή του, για μια άνετη διαβίωση σε αυτόν τον κόσμο, ντροπιάζει την απρονοησία μας για έναν άλλο κόσμο: Τα παιδιά αυτού του κόσμου, που επιλέγουν και έχουν τις μερίδες τους σε αυτόν, είναι σοφότερα για τη γενιά τους, ενεργούν πιο συνετά, και συμβουλεύονται καλύτερα το κοσμικό τους συμφέρον και πλεονέκτημα, από τα παιδιά του φωτός, που απολαμβάνουν το ευαγγέλιο, στη γενιά τους, δηλαδή στις υποθέσεις των ψυχών τους και της αιωνιότητας. Σημείωσε, (1.) Η σοφία των κοσμικών ανθρώπων στις υποθέσεις αυτού του κόσμου πρέπει να μιμηθεί από εμάς στις υποθέσεις των ψυχών μας: είναι αρχή τους να βελτιώνουν τις ευκαιρίες τους, να κάνουν πρώτα αυτό που είναι πιο απαραίτητο, το καλοκαίρι και τη συγκομιδή να αποθηκεύουν για τον χειμώνα, να παίρνουν μια καλή συμφωνία όταν τους προσφέρεται, να εμπιστεύονται τον πιστό και όχι τον ψεύτη. Ω να ήμασταν έτσι σοφοί στις πνευματικές μας υποθέσεις! (2.) Τα παιδιά του φωτός συνήθως ξεπερνιούνται από τα παιδιά αυτού του κόσμου. Όχι ότι τα παιδιά αυτού του κόσμου είναι αληθινά σοφά· είναι μόνο στη γενιά τους. Αλλά σε αυτό είναι σοφότερα από τα παιδιά του φωτός στη δική τους· γιατί, αν και μας λέγεται ότι σύντομα θα αποβληθούμε από την οικονόμησή μας, όμως δεν προετοιμαζόμαστε σαν να επρόκειτο να είμαστε εδώ πάντα και σαν να μην υπήρχε άλλη ζωή μετά από αυτήν, και δεν είμαστε τόσο ανήσυχοι όσο αυτός ο οικονόμος να προετοιμαστούμε για το εξής. Αν και ως παιδιά του φωτός, εκείνο το φως στο οποίο η ζωή και η αθανασία φέρονται από το ευαγγέλιο, δεν μπορούμε παρά να δούμε έναν άλλο κόσμο μπροστά μας, όμως δεν προετοιμαζόμαστε γι' αυτόν, δεν στέλνουμε τα καλύτερα αποτελέσματά μας και τις καλύτερες στοργές μας εκεί, όπως θα έπρεπε.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι μεταβαίνει από την παραβολή στην άμεση εφαρμογή για τους μαθητές.
ΙΙ. Η εφαρμογή αυτής της παραβολής, και τα συμπεράσματα που εξάγονται από αυτήν (εδ. 9): 'Σας λέω, εσείς οι μαθητές μου' (γιατί σε αυτούς απευθύνεται αυτή η παραβολή, εδ. 1), 'αν και έχετε λίγο σε αυτόν τον κόσμο, σκεφτείτε πώς μπορείτε να κάνετε καλό με αυτό το λίγο.' Παρατήρησε,Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντιπαραβάλλοντας την υπηρεσία στον Θεό και την υπηρεσία στον μαμωνά.
(2.) Δεν έχουμε άλλο τρόπο να αποδείξουμε ότι είμαστε υπηρέτες του Θεού παρά παραδίδοντας τον εαυτό μας τόσο ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του ώστε να κάνουμε τον μαμωνά, δηλαδή όλο το κοσμικό μας κέρδος, χρήσιμο σε εμάς στην υπηρεσία του (εδ. 13): Κανένας υπηρέτης δεν μπορεί να υπηρετήσει δύο κυρίους, των οποίων οι εντολές είναι τόσο ασυμβίβαστες όσο αυτές του Θεού και του μαμωνά. Αν ένας άνθρωπος αγαπήσει τον κόσμο, και προσκολληθεί σε αυτόν, δεν μπορεί παρά να μισήσει τον Θεό και να τον περιφρονήσει. Θα κάνει όλες τις προσποιήσεις της θρησκείας του να υποκύψουν στα κοσμικά του συμφέροντα και σχέδια, και τα πράγματα του Θεού θα γίνουν για να τον βοηθήσουν στην υπηρεσία και την αναζήτηση του κόσμου. Αλλά, από την άλλη πλευρά, αν ένας άνθρωπος αγαπήσει τον Θεό, και προσκολληθεί σε αυτόν, θα μισήσει συγκριτικά τον κόσμο (όποτε ο Θεός και ο κόσμος έρθουν σε σύγκρουση) και θα τον περιφρονήσει, και θα κάνει όλη την επιχείρησή του και την επιτυχία του στον κόσμο με κάποιον τρόπο ή άλλο να συμβάλλει στην περαιτέρω πρόοδό του στην υπόθεση της θρησκείας· και τα πράγματα του κόσμου θα γίνουν για να τον βοηθήσουν στην υπηρεσία του Θεού και στην εργασία της σωτηρίας του. Το ζήτημα τίθεται εδώ ξεκάθαρα ενώπιόν μας: Δεν μπορείτε να υπηρετήσετε τον Θεό και τον μαμωνά. Τόσο διαιρεμένα είναι τα συμφέροντά τους ώστε οι υπηρεσίες τους δεν μπορούν ποτέ να συνδυαστούν. Αν λοιπόν είμαστε αποφασισμένοι να υπηρετήσουμε τον Θεό, πρέπει να αποκηρύξουμε και να απαρνηθούμε την υπηρεσία του κόσμου.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην τρέχουσα χρήση των πόρων σας αισθάνεστε την κλήση για μεγαλύτερη πιστότητα; Πώς μπορεί η επίγνωση της μελλοντικής ευθύνης να διαμορφώσει μία απόφαση που αντιμετωπίζετε σήμερα; Πώς θα έμοιαζε να αντιμετωπίζετε κάθε κτήμα ως κάτι που εμπιστεύθηκε ο Κύριος παρά ως ιδιόκτητο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, χάρισέ μας τη σοφία των τέκνων του φωτός, ώστε να διαχειριζόμαστε πιστά τους πόρους που μας έχεις εμπιστευθεί, κρατώντας τους με ανοιχτά χέρια για τη δόξα Σου και το καλό των άλλων. Με το Πνεύμα Σου, στρέψε τις καρδιές μας μακριά από την υπηρεσία του μαμωνά και στερέωσέ τες στους αιώνιους πλούτους που εξασφαλίστηκαν για εμάς εν Χριστώ, ώστε να προετοιμαζόμαστε για τη μέλλουσα ζωή με επιμέλεια και ελπίδα. Κράτησέ μας πάντοτε εξαρτημένους από τη χάρη Σου για να περπατάμε σε αληθινή πιστότητα.
Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →