Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ
Απολογία — Περί Δικαιώσεως — Βιβλίο της Ομολογίας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στην Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ, συγκεκριμένα στο άρθρο της Περί Δικαιώσεως. Αυτό το ομολογιακό κείμενο υπερασπίζεται την κεντρική λουθηρανική διδασκαλία ότι οι αμαρτωλοί λαμβάνουν συγχώρεση και δικαιοσύνη δωρεάν μέσω πίστεως στον Χριστό και όχι από τα δικά τους καλά έργα. Γραμμένο σε απάντηση στις ρωμαϊκές αντιρρήσεις, διακρίνει προσεκτικά τον Νόμο από το Ευαγγέλιο ώστε οι ταραγμένες συνειδήσεις να βρουν διαρκή ειρήνη. Το άρθρο δείχνει γιατί αυτή η διδασκαλία μόνο τιμά τον Χριστό και ανοίγει ολόκληρη την Αγία Γραφή. Καθώς ακούμε, ακούμε τους Μεταρρυθμιστές να ικετεύουν για σωστή κατανόηση της δικαιώσεως επειδή αγγίζει την καρδιά της χριστιανικής παρηγοριάς και τη δόξα του Σωτήρα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το άρθρο της Απολογίας Περί Δικαιώσεως στο σύνολό του. Το κείμενο στηρίζεται ιδιαίτερα σε χωρία όπως Ρωμ. 3–4, Ρωμ. 10, Γαλ. 3 και 5, και Α' Πέτρ. 1, μαζί με υποστηρικτικά λόγια από τους Ψαλμούς και τα Ευαγγέλια. Αφήστε την ίδια την Ομολογία να εξηγήσει πώς η υπόσχεση του Χριστού λαμβάνεται μόνο μέσω πίστεως.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Ομολογία ανοίγει ονομάζοντας το κύριο θέμα υπό αμφισβήτηση.
Στο Τέταρτο, Πέμπτο, Έκτο και, παρακάτω, στο Εικοστό Άρθρο, μας καταδικάζουν, επειδή διδάσκουμε ότι οι άνθρωποι λαμβάνουν άφεση αμαρτιών όχι εξαιτίας των δικών τους καλά έργων, αλλά δωρεάν για χάρη του Χριστού, μέσω πίστεως στον Χριστό. [Απορρίπτουν αρκετά πεισματικά και τις δύο αυτές δηλώσεις.] Διότι μας καταδικάζουν και για το ότι αρνούμαστε ότι οι άνθρωποι λαμβάνουν άφεση αμαρτιών εξαιτίας των δικών τους καλά έργων, και για το ότι βεβαιώνουμε ότι, μέσω πίστεως, οι άνθρωποι λαμβάνουν άφεση αμαρτιών, και μέσω πίστεως στον Χριστό δικαιώνονται. Αλλά επειδή σε αυτή τη διαμάχη το κύριο θέμα της χριστιανικής διδασκαλίας πραγματεύεται, το οποίο, κατανοημένο ορθά, φωτίζει και μεγαλύνει την τιμή του Χριστού [που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τη σαφή, ορθή κατανόηση ολόκληρης της Αγίας Γραφής, και μόνο δείχνει τον δρόμο προς τον ανεκλάλητο θησαυρό και τη σωστή γνώση του Χριστού, και μόνο ανοίγει την πόρτα σε ολόκληρη τη Βίβλο], και φέρνει αναγκαία και πλουσιότατη παρηγοριά στις ευσεβείς συνειδήσεις, παρακαλούμε την Αυτοκρατορική Μεγαλειότητά Του να μας ακούσει με ανεκτικότητα σε θέματα τέτοιας σημασίας.Στη συνέχεια διακρίνει τα δύο κύρια μέρη της Γραφής.
Όλη η Γραφή πρέπει να διαιρείται σε αυτά τα δύο κύρια θέματα, τον Νόμο και τις υποσχέσεις. Διότι σε ορισμένα μέρη παρουσιάζει τον Νόμο, και σε άλλα την υπόσχεση σχετικά με τον Χριστό, δηλαδή είτε όταν [στην Παλαιά Διαθήκη] υπόσχεται ότι ο Χριστός θα έρθει, και προσφέρει, για χάρη Του, την άφεση αμαρτιών, τη δικαίωση και την αιώνια ζωή, είτε όταν, στο Ευαγγέλιο [στην Καινή Διαθήκη], ο ίδιος ο Χριστός, αφού εμφανίστηκε, υπόσχεται την άφεση αμαρτιών, τη δικαίωση και την αιώνια ζωή. Επιπλέον, σε αυτή τη συζήτηση, με τον Νόμο εννοούμε τις Δέκα Εντολές, όπου κι αν διαβάζονται στις Γραφές. Για τις τελετουργίες και τους δικαστικούς νόμους του Μωυσή δεν λέμε τίποτα προς το παρόν.Η Ομολογία στη συνέχεια παρουσιάζει την υπόσχεση που δόθηκε για χάρη του Χριστού.
Επειδή, λοιπόν, οι άνθρωποι με τη δική τους δύναμη δεν μπορούν να εκπληρώσουν τον Νόμο του Θεού, και όλοι είναι υπό την αμαρτία, και υποκείμενοι στην αιώνια οργή και τον θάνατο, γι' αυτό δεν μπορούμε να ελευθερωθούμε από την αμαρτία και να δικαιωθούμε από τον Νόμο, αλλά η υπόσχεση της άφεσης αμαρτιών και της δικαιώσεως μας έχει δοθεί για χάρη του Χριστού, ο οποίος δόθηκε για εμάς προκειμένου να κάνει ικανοποίηση για τις αμαρτίες του κόσμου, και έχει οριστεί ως ο [μόνος] Μεσίτης και Εξιλαστήριος. Και αυτή η υπόσχεση δεν έχει τον όρο των δικών μας καλά έργων [δεν διαβάζεται έτσι: Μέσω του Χριστού έχεις χάρη, σωτηρία κ.λπ., αν τα αξίζεις], αλλά δωρεάν προσφέρει την άφεση αμαρτιών και τη δικαίωση όπως λέει ο Παῦλος Ρωμ. 11:6: Αν είναι από έργα, τότε δεν είναι πλέον χάρη. Και σε άλλο μέρος, Ρωμ. 3:21: Η δικαιοσύνη του Θεού χωρίς τον Νόμο φανερώνεται, δηλαδή η άφεση αμαρτιών προσφέρεται δωρεάν. Ούτε η συμφιλίωση εξαρτάται από τα δικά μας καλά έργα. Διότι αν η άφεση αμαρτιών εξαρτιόταν από τα δικά μας καλά έργα, και η συμφιλίωση ήταν από τον Νόμο, θα ήταν άχρηστη.Στη συνέχεια περιγράφει την πίστη που λαμβάνει αυτή την υπόσχεση.
Οι αντίπαλοι προσποιούνται ότι η πίστη είναι μόνο γνώση της ιστορίας, και επομένως διδάσκουν ότι μπορεί να συνυπάρχει με θανάσιμη αμαρτία. Γι' αυτό δεν λένε τίποτα σχετικά με την πίστη, με την οποία ο Παῦλος τόσο συχνά λέει ότι οι άνθρωποι δικαιώνονται, επειδή εκείνοι που λογίζονται δίκαιοι ενώπιον του Θεού δεν ζουν σε θανάσιμη αμαρτία. Αλλά αυτή η πίστη που δικαιώνει δεν είναι απλώς γνώση της ιστορίας, [όχι απλώς αυτό, ότι γνωρίζω τις ιστορίες της γέννησης του Χριστού, του πάθους κ.λπ. (που ακόμη και οι δαίμονες γνωρίζουν,)] αλλά είναι να συγκατανεύουμε στην υπόσχεση του Θεού, στην οποία, για χάρη του Χριστού, η άφεση αμαρτιών και η δικαίωση προσφέρονται δωρεάν. [Είναι η βεβαιότητα ή η βέβαιη εμπιστοσύνη στην καρδιά, όταν, με όλη μου την καρδιά, θεωρώ τις υποσχέσεις του Θεού βέβαιες και αληθινές, μέσω των οποίων μου προσφέρονται, χωρίς το δικό μου κατόρθωμα, η συγχώρεση αμαρτιών, η χάρη και όλη η σωτηρία, μέσω του Χριστού του Μεσίτη.] Και για να μην υποθέσει κανείς ότι είναι απλή γνώση, θα προσθέσουμε περαιτέρω: είναι να επιθυμούμε και να δεχόμαστε την προσφερόμενη υπόσχεση της άφεσης αμαρτιών και της δικαιώσεως.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η Ομολογία συνοψίζει τα αντικείμενα που μαζί αποτελούν την δικαιώνουσα πίστη.
Όποτε, λοιπόν, μιλούμε για δικαιώνουσα πίστη, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι αυτά τα τρία αντικείμενα συμπίπτουν: η υπόσχεση, και αυτή, δωρεάν, και τα κατορθώματα του Χριστού, ως η τιμή και ο εξιλασμός. Η υπόσχεση λαμβάνεται με πίστη· το «δωρεάν» αποκλείει τα δικά μας καλά έργα, και σημαίνει ότι το όφελος προσφέρεται μόνο μέσω ελέους· τα κατορθώματα του Χριστού είναι η τιμή, επειδή πρέπει να υπάρχει κάποιος εξιλασμός για τις αμαρτίες μας. Η Γραφή συχνά ικετεύει έλεος· και οι άγιοι Πατέρες συχνά λένε ότι σωζόμαστε με έλεος. Όποτε, λοιπόν, γίνεται λόγος για έλεος, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι απαιτείται πίστη, η οποία λαμβάνει την υπόσχεση του ελέους. Και, πάλι, όποτε μιλούμε για πίστη, επιθυμούμε να εννοείται ένα αντικείμενο, δηλαδή το υποσχεμένο έλεος. Διότι η πίστη δικαιώνει και σώζει, όχι με το ότι είναι έργο από μόνο του άξιο, αλλά μόνο επειδή λαμβάνει το υποσχεμένο έλεος.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού πιο συχνά αναζητάτε βεβαιότητα ενώπιον του Θεού—στις δικές σας προσπάθειες ή στην υπόσχεση του Χριστού; Πώς η διάκριση μεταξύ Νόμου και υπόσχεσης αναδιαμορφώνει τον τρόπο που ακούτε τη Γραφή; Σε ποιες καθημερινές καταστάσεις χρειάζεστε την παρηγοριά ότι η δικαίωση λαμβάνεται μόνο μέσω πίστεως;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για την καθαρή ομολογία ότι οι αμαρτωλοί δικαιώνονται δωρεάν για χάρη του Χριστού μέσω πίστεως. Φύλαξέ μας από κάθε εμπιστοσύνη στα δικά μας καλά έργα και στήριξε τις καρδιές μας στην υπόσχεση που δεν μπορεί να αποτύχει. Ας φυλάξει η διάκριση μεταξύ Νόμου και Ευαγγελίου από την απόγνωση και από την αυταρέσκεια. Δώσε να λαμβάνουμε καθημερινά τη συγχώρεση που ο Χριστός κέρδισε και να ζούμε με την πίστη που προσκολλάται μόνο σε Αυτόν. Ενίσχυσε τις συνειδήσεις μας με αυτή την παρηγοριά και ώθησέ μας σε καλά έργα που πηγάζουν από τη νέα ζωή που δίνεις. Το ζητούμε στο όνομα του Ιησού, του μόνου Μεσίτη μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →