← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Κατά Ιωάννην 6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωάννης 6Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο κατά Ιωάννην κεφάλαιο 6 με την καθοδήγηση του Ιωάννη Καλβίνου, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία ανοίγει τη διατροφή των πέντε χιλιάδων και τα γεγονότα που ακολουθούν αμέσως. Ο Καλβίνος δείχνει πώς το θαύμα εξυπηρετεί έναν ευρύτερο σκοπό, κατευθύνοντας την προσοχή στα λόγια του Χριστού την επόμενη ημέρα στην Καπερναούμ. Το σχόλιό του μας προσκαλεί να παρατηρήσουμε τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και τα πνευματικά μαθήματα που είναι ενσωματωμένα στην αφήγηση. Καθώς προχωρούμε μέσα από τα μέρη, θα ακούσουμε τα ίδια τα λόγια του Καλβίνου για τον ζήλο του πλήθους, την υπακοή των μαθητών και τη βαθύτερη σημασία της πρόνοιας. Είθε αυτή η μελέτη να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας σε Εκείνον που τρέφει τόσο το σώμα όσο και την ψυχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε να διαβάσετε το κατά Ιωάννην κεφάλαιο 6 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τη μετάβαση από τη θαυματουργική διατροφή στην παρεξήγηση του πλήθους και τη διδασκαλία του Ιησού για τον άρτο από τον ουρανό. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στο σχόλιο του Καλβίνου. Αφιερώστε χρόνο για να παρατηρήσετε τις απαντήσεις των μαθητών, την αντίδραση του λαού και την αποχώρηση του Χριστού. Αυτή η ανάγνωση προετοιμάζει την καρδιά για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας τον λόγο του Ιωάννη για την επανάληψη αυτού του θαύματος. 1. Έπειτα, ο Ιησούς πήγε. Αν και ο Ιωάννης συνήθιζε να συλλέγει εκείνες τις πράξεις και τα λόγια του Χριστού, τα οποία οι άλλοι τρεις Ευαγγελιστές είχαν παραλείψει, εντούτοις σε αυτό το χωρίο, αντίθετα προς το έθιμό του, επαναλαμβάνει την ιστορία ενός θαύματος το οποίο είχαν αφηγηθεί εκείνοι. Αλλά το κάνει για τον ρητό σκοπό να περάσει από αυτά στο κήρυγμα του Χριστού, το οποίο εκφωνήθηκε την επόμενη ημέρα στην Καπερναούμ, επειδή τα δύο πράγματα ήταν συνδεδεμένα· και επομένως αυτή η αφήγηση, αν και οι άλλοι τρεις Ευαγγελιστές την έχουν κοινή μαζί του, έχει αυτή την ιδιαιτερότητα, ότι κατευθύνεται σε άλλο σκοπό, όπως θα δούμε. Οι άλλοι Ευαγγελιστές (Ματθαίος 14:13· Μάρκος 6:32· Λουκάς 9:10) αναφέρουν ότι αυτό συνέβη λίγο μετά τον θάνατο του Ιωάννη του Βαπτιστή, με την οποία χρονική περίσταση δείχνουν την αιτία της αναχώρησης του Χριστού· διότι όταν οι τύραννοι έχουν άπαξ βυθίσει τα χέρια τους στο αίμα των ευσεβών, ανάβουν σε μεγαλύτερη σκληρότητα, με τον ίδιο τρόπο που η ακραία πόση επιδεινώνει τη δίψα των μεθυσμένων. Ο Χριστός λοιπόν σκόπευε να καταπραΰνει την οργή του Ηρώδη με την απουσία του. Χρησιμοποιεί τον όρο Θάλασσα της Γαλιλαίας, εννοώντας τη λίμνη Γεννησαρέτ. Όταν προσθέτει ότι ονομαζόταν Θάλασσα της Τιβεριάδας, εξηγεί πληρέστερα τον τόπο στον οποίο αποσύρθηκε ο Χριστός· διότι ολόκληρη η λίμνη δεν έφερε αυτό το όνομα, αλλά μόνο εκείνο το μέρος της που βρισκόταν δίπλα στην όχθη όπου ήταν κτισμένη η Τιβεριάδα. Για την ακολουθία του πλήθους, ο Καλβίνος γράφει: Εδώ βλέπουμε, πρώτον, πόσο πρόθυμη ήταν η επιθυμία του λαού να ακούσει τον Χριστό, αφού όλοι τους, ξεχνώντας τον εαυτό τους, δεν ανησυχούν καθόλου για τη διανυκτέρευση σε έρημο τόπο. Τόσο λιγότερο συγγνωστή είναι η αδιαφορία μας, ή μάλλον η οκνηρία μας, όταν είμαστε τόσο μακριά από το να προτιμούμε τη διδασκαλία του ουρανού από τα βασανιστήρια της πείνας, ώστε οι παραμικρές διακοπές αμέσως μας απομακρύνουν από τον στοχασμό της ουράνιας ζωής. Πολύ σπάνια συμβαίνει ο Χριστός να μας βρίσκει ελεύθερους και απαλλαγμένους από τα δεσμά του κόσμου. Τόσο μακριά είναι ο καθένας από εμάς από το να είναι έτοιμος να τον ακολουθήσει σε έρημο βουνό, ώστε μόλις ένας στους δέκα μπορεί να αντέξει να τον δεχθεί, όταν παρουσιάζεται στο σπίτι του εν μέσω ανέσεων. Και μολονότι αυτή η ασθένεια επικρατεί σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο, εντούτοις είναι βέβαιο ότι κανείς δεν θα είναι κατάλληλος για τη βασιλεία του Θεού έως ότου, αφήνοντας κατά μέρος τέτοια λεπτότητα, μάθει να επιθυμεί την τροφή της ψυχής τόσο έντονα ώστε η κοιλιά του να μην τον εμποδίζει. Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην υπακοή των μαθητών στο κάθισμα του πλήθους. 10. Κάντε τους άνδρες να καθίσουν. Το ότι οι μαθητές δεν ήταν νωρίτερα προετοιμασμένοι να θρέψουν την ελπίδα την οποία ο Δάσκαλός τους πρόβαλλε, και δεν θυμήθηκαν να αποδώσουν στη δύναμή του όλα όσα ήταν πρέποντα, ήταν βαθμός βλακείας άξιος μομφής· αλλά όχι μικρός έπαινος οφείλεται στην πρόθυμη υπακοή τους που τώρα συμμορφώνονται με την εντολή του, μολονότι δεν γνωρίζουν ποια είναι η πρόθεσή του, ή ποιο όφελος θα αντλήσουν από ό,τι κάνουν. Η ίδια ετοιμότητα για υπακοή φανερώνεται από τον λαό· διότι, ενώ είναι αβέβαιοι για το αποτέλεσμα, όλοι κάθονται μόλις προφερθεί μία μόνο λέξη εντολής. Και αυτό είναι η δοκιμασία της αληθινής πίστης, όταν ο Θεός διατάζει τους ανθρώπους να περπατούν, όπως λέγεται, στο σκοτάδι. Για αυτόν τον σκοπό ας μάθουμε να μην είμαστε σοφοί στον εαυτό μας, αλλά, εν μέσω μεγάλης σύγχυσης, να ελπίζουμε ακόμη σε ευοίωνη έκβαση, όταν ακολουθούμε την καθοδήγηση του Θεού, ο οποίος ποτέ δεν απογοητεύει τον δικό του λαό.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος εξάγει το ευρύτερο νόημα του θαύματος. Ας συνοψίσουμε τώρα το νόημα ολόκληρου του θαύματος. Έχει αυτό κοινό με τα άλλα θαύματα, ότι ο Χριστός επέδειξε σε αυτό τη θεία του δύναμη σε ένωση με ευεργεσία. Είναι επίσης επιβεβαίωση για εμάς εκείνης της δήλωσης με την οποία μας προτρέπει να ζητούμε τη βασιλεία του Θεού, υποσχόμενος ότι όλα τα άλλα πράγματα θα προστεθούν σε εμάς, (Ματθαίος 6:33.) Διότι αν φρόντισε εκείνους που οδηγήθηκαν σε αυτόν μόνο από ξαφνική παρόρμηση, πώς θα μας εγκατέλειπε, αν τον ζητούμε με σταθερό και αμετάβλητο σκοπό; Αληθινά, βεβαίως, θα επιτρέψει μερικές φορές στον δικό του λαό, όπως είπα, να υποφέρει πείνα· αλλά ποτέ δεν θα τους στερήσει τη βοήθειά του· και, εν τω μεταξύ, έχει πολύ καλούς λόγους για να μην μας βοηθήσει έως ότου τα πράγματα φτάσουν σε ακρότητα. Τέλος, ο Καλβίνος στοχάζεται τη συλλογή των υπολειμμάτων. 13. Και γέμισαν δώδεκα κοφίνια. Όταν τέσσερις χιλιάδες άνδρες τράφηκαν με επτά άρτους, ο Ματθαίος αναφέρει ότι ο αριθμός των κοφινιών που γέμισαν με υπολείμματα ήταν ακριβώς ο ίδιος με τον αριθμό των άρτων, (Ματθαίος 15:37.) Εφόσον, λοιπόν, μικρότερη ποσότητα αρκεί για μεγαλύτερο αριθμό ανδρών, και εφόσον η ποσότητα που έμεινε είναι σχεδόν διπλάσια, εδώ βλέπουμε πιο καθαρά πόσο μεγάλη αξία έχει εκείνη η ευλογία του Θεού, απέναντι στην όψη της οποίας κλείνουμε εσκεμμένα τα μάτια μας. Οφείλουμε επίσης να παρατηρήσουμε, παρεμπιπτόντως, ότι μολονότι ο Χριστός τους διατάζει να γεμίσουν τα κοφίνια για την απεικόνιση του θαύματος, εντούτοις παρομοίως προτρέπει τους μαθητές του σε οικονομία, όταν λέει, Μαζέψτε τα υπολείμματα που έμειναν, για να μη χαθεί τίποτε· διότι η αύξηση της αφθονίας του Θεού δεν πρέπει να είναι ερέθισμα για πολυτέλεια. Ας θυμούνται λοιπόν εκείνοι που έχουν αφθονία, ότι κάποτε θα δώσουν λόγο για τον υπερβολικό πλούτο τους, αν δεν εφαρμόζουν προσεκτικά και πιστά το περίσσευμά τους σε σκοπούς που είναι καλοί και τους οποίους ο Θεός εγκρίνει.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σας αισθάνεστε τον Χριστό να σας προσκαλεί να τον ακολουθήσετε ακόμη και όταν η πρόνοια φαίνεται αβέβαιη; 2. Πώς μπορεί η πρόθυμη υπακοή, όπως εκείνη των μαθητών, να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεστε στις εντολές του Ιησού σήμερα; 3. Τι σας διδάσκει η συλλογή των υπολειμμάτων για τη διαχείριση των δώρων του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς ἀνάγκης ἡμῶν ἔπεμψας τὸν Υἱόν σου ὡς τὸν ἀληθινὸν Ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, οὗ ἡ σὰρξ καὶ τὸ αἷμα χορτάζουσι τὰς ψυχὰς πάντων τῶν ἐρχομένων πρὸς αὐτόν. Δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα ἀκολουθῶμεν αὐτῷ μετὰ προθύμου πίστεως, ἐμπιστευόμενοι τὴν κυρίαρχον χεῖρά σου νὰ προμηθεύῃ πᾶσαν ἔλλειψιν καὶ νὰ συλλέγῃ πᾶν θραῦσμα κατὰ τὴν διαθηκικὴν πίστιν σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἐνέργησον ἐν ἡμῖν εὔθυμον ὑπακοὴν καὶ ἀκλόνητον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν πρόνοιαν τὴν ἀδιάλειπτον. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →