← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 10 — με τον Μακλάρεν

Ματθαίος 10Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 10 του Ματθαίου. Οι μετρημένες σκέψεις του ανιχνεύουν την εντολή του Κυρίου προς τους δώδεκα και την ευρύτερη συντροφιά των μαθητών που θα ακολουθούσαν. Με χαρακτηριστική σαφήνεια ο Μακλάρεν δείχνει τόσο το κόστος της πιστής μαρτυρίας όσο και τις υποστηρικτικές υποσχέσεις που τη συνοδεύουν. Ακούμε για την ίδια φωνή που κάποτε έστειλε τους πρώτους αγγελιαφόρους και ακόμα μας στέλνει σήμερα. Είθε αυτά τα αρχαία λόγια να σταθεροποιήσουν τα βήματά μας και να εμβαθύνουν την αφοσίωσή μας σε Αυτόν που μας στέλνει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τον Ματθαίο 10 αργά από την αρχή μέχρι το τέλος. Προσέξτε τη μετάβαση από την άμεση αποστολή των δώδεκα στον μακρύτερο ορίζοντα της υπομονής, του διωγμού και της ομολογίας. Αφήστε τις προειδοποιήσεις και τις υποσχέσεις να αναπαυθούν δίπλα δίπλα στο νου σας. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για όσα θα ξεδιπλώσει ο Μακλάρεν από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει την έκθεση της εντολής τονίζοντας την αποστολή των προβάτων από τον ποιμένα. Το κλειδί δίνεται στο Ματθ. 10:16, όπου πρέπει να σημειωθεί το 'Ιδού', που εισάγει κάτι σημαντικό και παράξενο και απαιτεί στενή προσοχή· το μεγαλειώδες 'Εγώ σας αποστέλλω', που ωθεί σε υπακοή όποια και αν είναι τα αποτελέσματα, και δεσμεύει Εκείνον να υπερασπιστεί τους πτωχούς ανθρώπους που πηγαίνουν στις αποστολές Του και η παθητική εικόνα του μικρού ποιμνίου που είναι στριμωγμένο, ενώ τα γυαλιστερά δόντια των λύκων τρίζουν γύρω τους. Ένα παράξενο θέμα για να ντυθεί με μεταφορά! αλλά δεν βοηθάει η ίδια η μεταφορά να ελαφρύνει το σκοτάδι της εικόνας, καθώς και να μιλάει για την ηρεμία Του, ενώ την παρατηρεί; Αν ο Ποιμένας στέλνει τα πρόβατά Του στο μέσο των λύκων, σίγουρα θα έρθει σε βοήθειά τους, και σίγουρα κάθε κίνδυνος αντιμετωπίζεται με περισσότερο θάρρος όταν μπορούν να πουν στον εαυτό τους, 'Εκείνος μας έβαλε εδώ. Στη συνέχεια επεκτείνεται στις προβλέψεις διωγμού που αντιμετωπίζονται για χάρη του Χριστού. Οι επόμενοι στίχοι Ματθ. 10:17 επεκτείνουν τον προηγούμενο και αναμειγνύουν με πολύ αξιοσημείωτο τρόπο σαφείς προβλέψεις διωγμού μέχρι θανάτου και ενθαρρύνσεις να αντιμετωπίσουν το χειρότερο. Ιουδαϊκά συμβούλια και συναγωγές, εθνικοί ηγεμόνες και βασιλείς, θα ενωθούν για μία φορά σε κοινό μίσος, από το οποίο δεν υπάρχει ισχυρότερος δεσμός. Αυτή είναι μια ζοφερή προοπτική να τεθεί μπροστά σε μια χούφτα Γαλιλαίους χωρικούς, αλλά δύο μικρές λέξεις μετατρέπουν τον τρόμο της σε χαρά· είναι 'για χάρη μου', και αυτό αρκεί. Ο Ιησούς εμπιστεύτηκε τους ταπεινούς φίλους Του, όπως εμπιστεύεται πάντα όλους αυτούς, και πίστευε ότι το 'για χάρη μου' ήταν ένα φυλακτό που θα γλύκαινε το πιο πικρό ποτήρι και θα έκανε τους δειλούς ήρωες, και θα έστελνε άνδρες και γυναίκες στους θανάτους τους θριαμβευτές. Και η ιστορία απέδειξε ότι δεν τους εμπιστεύτηκε υπερβολικά. Ο Μακλάρεν παρουσιάζει στη συνέχεια τις επαναλαμβανόμενες ενθαρρύνσεις κατά του φόβου. Στο Ματθ. 10:26 - Ματθ. 10:31, το 'μη φοβάστε' λέγεται τρεις φορές, και σε κάθε εμφάνιση ενισχύεται από έναν λόγο. Η πρώτη από αυτές τις ενθαρρύνσεις είναι η διαβεβαίωση της βέβαιης τελικής παγκόσμιας φανέρωσης των κρυμμένων πραγμάτων. Η ίδια αυτή ρήση εμφανίζεται σε άλλες συνδέσεις, και με άλλες εφαρμογές, αλλά στο παρόν πλαίσιο μπορεί να ληφθεί μόνο ως διαβεβαίωση ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου, λίγο γνωστό όπως ήταν μέχρι τώρα, προοριζόταν να γεμίσει όλα τα αυτιά. Επομένως οι μαθητές έπρεπε να είναι άφοβοι στο να κάνουν το μέρος τους για να το κάνουν γνωστό, και έτσι να εργάζονται σε συμμαχία με τον θείο σκοπό. Είναι το ίδιο πράγμα που εννοείται από το 'σκεπασμένο' που 'θα αποκαλυφθεί', το 'κρυμμένο' που 'θα γίνει γνωστό', 'αυτό που λέγεται στο σκοτάδι', και 'αυτό που ψιθυρίζεται στο αυτί'· και και οι τέσσερις αυτές ονομασίες αναφέρονται στον λόγο που κάθε χριστιανός έχει την ευθύνη να διακηρύξει. Σημειώνουμε ότι ο Ιησούς προβλέπει πολύ ευρύτερο εύρος δημοσιότητας για τη διακονία των υπηρετών Του από ό,τι για τη δική Του, όπως αργότερα δήλωσε ότι αυτοί θα έκαναν 'μεγαλύτερα έργα' από τα δικά Του. Μίλησε σε μια χούφτα ανθρώπων σε μια σκοτεινή γωνιά του κόσμου. Η διδασκαλία Του ήταν αναγκαστικά σε μεγάλο βαθμό εμπιστευτική επικοινωνία στους λίγους κατάλληλους. Αλλά ο σπινθήρας πρόκειται να γίνει φλόγα, και ο ψίθυρος να γίνει κραυγή που γεμίζει τον κόσμο. Σίγουρα, λοιπόν, εμείς που εργαζόμαστε στη γραμμή κατεύθυνσης της εργασίας του Θεού δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν φόβο να μας κάνει άλαλους, αλλά πρέπει πάντα να ακούμε και να υπακούμε στην εντολή: 'Ύψωσε τη φωνή σου με δύναμη, ύψωσέ την, μη φοβάσαι.'
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει δείχνοντας τις ανταμοιβές που συνδέονται με την πιστή ομολογία. Η ανταμοιβή και η τιμωρία της ομολογίας και της άρνησης έρχονται σε αυτούς όχι ως ξεχωριστές πράξεις, αλλά ως η καθεμία που είναι η αποκάλυψη της πνευματικής κατάστασης των δρώντων. Ο Χριστός υπονοεί ότι ένας αληθινός μαθητής δεν μπορεί παρά να είναι ομολογητής, και ότι επομένως ο αρνητής πρέπει σίγουρα να είναι κάποιος που Εκείνος δεν γνώρισε ποτέ. Επειδή, επομένως, κάθε πράξη είναι συμπτωματική του δράστη, η καθεμία λαμβάνει την κατάλληλη και αντίστοιχη ανταμοιβή. Ο ομολογητής ομολογείται· ο αρνητής αρνείται. Τι ήρεμη και βέβαιη συνείδηση της θέσης Του ως Κριτή υποκρύπτεται σε αυτά τα λόγια! Η αναγνώρισή Του είναι η αποδοχή του Θεού· η άρνησή Του είναι σκοτάδι και δυστυχία. Η αντιστοιχία μεταξύ του έργου και της ανταμοιβής φέρεται όμορφα με τη χρήση της ίδιας λέξης για να εκφράσει το καθένα. Και όμως τι διαφορά μεταξύ της ομολογίας μας προς Αυτόν και της δικής Του προς εμάς! Και τι ελπίδα υπάρχει εδώ για όλους όσοι έχουν τρέμοντας, και με τη συνείδηση πολλής αναξιότητας, τολμήσει να πουν ότι ήταν υπήκοοι του Χριστού, και Εκείνος ο Βασιλιάς, ο αδελφός και το παν τους! Η φτωχή, αδύναμη ομολογία τους θα επικυρωθεί από τη δική Του. Θα πει, 'Ναι, αυτός ο άνθρωπος είναι δικός μου, και εγώ δικός του.' Αυτό θα είναι δόξα, τιμή, μακαριότητα, ζωή, ουρανός. Κλείνει το τμήμα με την κλήση να σηκώσουμε τον σταυρό. Αλλά η απαίτηση του Χριστού δεν είναι μόνο για την παράδοση της καρδιάς, αλλά για την παράδοση του εαυτού, και, με πολύ βαθιά έννοια, για την παράδοση της ζωής. Πόσο αινιγματική πρέπει να ακούστηκε αυτή η ρήση για το να σηκώσουμε τον σταυρό στους μαθητές! Γνώριζαν λίγα για τον σταυρό, ως τιμωρία· δεν τον είχαν ακόμα συνδέσει με οποιονδήποτε τρόπο με τον Κύριό τους. Αυτή φαίνεται να ήταν η πρώτη περίσταση που τον ανέφερε, και η νύξη είναι τόσο συγκαλυμμένη ώστε να είναι μόνο μερικώς κατανοητή. Αλλά αυτό που ήταν κατανοητό ήταν αινιγματικό. Μια παράξενη βασιλική πομπή αυτή, του Βασιλιά με σταυρό στον ώμο Του, και όλοι οι υπήκοοί Του πίσω Του με παρόμοια βάρη! Μέσα από τους αιώνες αυτή η πομπή έχει βαδίσει, και βαδίζει ακόμα. Η αυταπάρνηση για χάρη του Χριστού είναι 'το σήμα όλης της φυλής μας'. Προσέξτε αυτή τη λέξη 'πάρτε'. Ο σταυρός πρέπει να αναληφθεί πρόθυμα και από εμάς τους ίδιους. Κανείς άλλος δεν μπορεί να τον βάλει στους ώμους μας. Προσέξτε αυτή την άλλη λέξη 'δικό του'. Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ειδική μορφή στην οποία η αυταπάρνηση είναι αναγκαία γι' αυτόν. Χρειαζόμαστε καθαρά μάτια, και καρδιές που διατηρούνται σε πολύ στενή κοινωνία με τον Ιησού, για να διαπιστώσουμε ποιος είναι ο ιδιαίτερος σταυρός μας. Έχει από πολλά πρότυπα, σχήματα, μεγέθη και υλικά. Μπορούμε πάντα να είμαστε βέβαιοι για δύναμη να φέρουμε αυτόν που Εκείνος εννοεί να φέρουμε, αλλά όχι για δύναμη να σηκώσουμε αυτό που δεν είναι δικό μας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεται περισσότερο η κλήση για αθώα υπομονή; Πώς επηρεάζει η υπόσχεση της φροντίδας του Πατέρα την ετοιμότητά σας να ομολογήσετε τον Χριστό ανοιχτά; Ποιο ένα βήμα αυταπάρνησης σας προτρέπει το Πνεύμα να κάνετε αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, Εσύ μας αποστέλλεις ως πρόβατα ανάμεσα σε λύκους όμως υπόσχεσαι τη φροντίδα του Πατέρα Σου. Ενίσχυσέ μας να υπομείνουμε χωρίς αντεκδίκηση και να σε ομολογήσουμε χωρίς ντροπή. Όταν υψώνεται ο φόβος, θύμισέ μας ότι κανένα σπουργίτι δεν πέφτει χωρίς την προσοχή Σου και ότι τα ονόματά μας είναι γνωστά σε Εσένα. Δώσε θάρρος να σηκώσουμε τον σταυρό που έχει οριστεί για τον καθένα μας και να σε αγαπήσουμε περισσότερο από κάθε επίγειο δεσμό. Είθε οι ζωές μας να γίνουν ήσυχες μαρτυρίες που δείχνουν άλλους στον Βασιλιά που πρώτα μας αγάπησε. Κράτησέ μας πιστούς μέχρι το τέλος, όταν θα μας ομολογήσεις ενώπιον του Πατέρα. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →