Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 5 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στην κληρονομιά της Μεθοδιστικής Επισκοπικής μελέτης ανοίγουμε το Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη στο κεφάλαιο 5 του Λουκά. Η ακριβής εναρμόνιση των Ευαγγελίων από τον Whedon και η Αρμινιανή του έμφαση στην υπάκουη ανταπόκριση στη χάρη μας προσκαλούν να σταθούμε για άλλη μια φορά δίπλα στη λίμνη όπου ο Ιησούς καλεί απλούς ψαράδες σε αποστολική υπηρεσία. Η έκθεσή του αποκαλύπτει τόσο το ιστορικό πλαίσιο όσο και το πνευματικό πρότυπο με το οποίο ο Κύριος εξακολουθεί να συγκεντρώνει μαθητές σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 5 του Λουκά ολόκληρο, ακούγοντας τη φωνή που εξακολουθεί να καλεί εργάτες από τα δίχτυα τους στα βαθύτερα νερά της βασιλείας. Σταματήστε μετά από κάθε παράγραφο για να λάβετε τον λόγο που και καταδικάζει και αναθέτει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά παρουσιάζοντας την πλήρη εναρμονισμένη αφήγηση της κλήσης.
Στίχοι 1-11. § 26. Η ΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΣΙΜΩΝΑ, ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ, ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ, ΠΟΥ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΛΙΕΙΑ, Λουκάς 5:1-11. Ματθαίος 4:18-22. Μάρκος 1:16-20. Συνδέοντας τη δήλωση του Λουκά με αυτές του Ματθαίου και του Μάρκου, έχουμε την ακόλουθη πλήρη αφήγηση. Ο Ιησούς, περπατώντας στην παραλία της Γεννησαρέτ, πιέζεται από ένα πλήθος που προέρχεται από την Καπερναούμ. Σταματάει καθώς φτάνει στη βάρκα του Σίμωνα Πέτρου, η οποία είναι τραβηγμένη και βρίσκεται στην παραλία. Ο Ιησούς δίνει εντολή στον Σίμωνα να βάλει λίγο πιο βαθιά για να ξεφύγει από το πλήθος, και από τη βάρκα κηρύττει στον λαό στην ακτή. Κλείνοντας τον λόγο του, δίνει εντολή στον Πέτρο να ρίξει το δίχτυ του, και περικυκλώνεται μια αλιεία ψαριών, τόσο μεγάλη που το δίχτυ σπάει και η έλξη είναι τόσο δύσκολη που ο Σίμων και ο Ανδρέας καλούν τους αδελφούς στην άλλη βάρκα να έρθουν και να βοηθήσουν να φέρουν τη σαγηνευτική αλιεία.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ακολουθία των γεγονότων που αφορούν και τα δύο ζεύγη αδελφών.
Έρχονται, και η βάρκα τους επίσης γεμίζει με ένα μέρος των ψαριών, επιστρέφουν στη θέση τους και μαζεύουν τα δίχτυα, τα οποία αρχίζουν να επιδιορθώνουν. Όταν τα ψάρια ασφαλίζονται, λαμβάνει χώρα συζήτηση μεταξύ του Ιησού και του Πέτρου, στην οποία ο τελευταίος λαμβάνει την κλήση του στην αποστολική διακονία. Ο Ιησούς τότε προχωράει λίγα βήματα πιο πέρα γύρω από τον όρμο, στη βάρκα του Ιακώβου και του Ιωάννη, και βρίσκοντάς τους να επιδιορθώνουν τα σπασμένα δίχτυα τους, τους δίνει την κλήση τους. Αυτή η μέθοδος, πιστεύουμε, εναρμονίζει πλήρως τις αφηγήσεις, και υπερβαίνει κάθε προσπάθεια να αποδειχθεί η αδυναμία συμφιλίωσης, και μια συνεπαγόμενη αναγκαιότητα να υποθέσουμε δύο ξεχωριστές αφηγήσεις. Το απλό γεγονός ότι ο Ματθαίος αναφέρει την επιδιόρθωση των διχτυών απαιτεί την αφήγηση του Λουκά για το σπάσιμό τους. Αυτό είναι, στην πραγματικότητα, μία από εκείνες τις συχνές ακούσιες συμπτώσεις που όχι μόνο αποδεικνύουν ότι και οι δύο συμφωνούν, αλλά ότι και οι δύο είναι αληθινές.Ο Whedon στη συνέχεια τοποθετεί ολόκληρο το επεισόδιο στην κατάλληλη χρονολογική του θέση.
Αυτή η αφήγηση πρέπει στην πραγματικότητα, χρονικά, να εισαχθεί μετά το Λουκά 5:32, στο κεφάλαιο 4. Αφήνοντας τη Ναζαρέτ, ο Κύριός μας πήγε στην Καπερναούμ, και ίσως έμεινε στο σπίτι του Πέτρου. Η δύναμη του κηρύγματός του προσέλκυσε πλήθη, τα οποία τον πίεζαν καθώς περπατούσε κατά μήκος της λευκής παραλίας που σχηματίζει το όριο της λίμνης Γεννησαρέτ. Τόσο ο Ματθαίος όσο και ο Μάρκος απλώς αφηγούνται την κλήση των δύο ζευγαριών αποστόλων, στον ίδιο τόπο και περίσταση και με την ίδια σειρά όπως ο Λουκάς. Και ο Ματθαίος δίνει την εντυπωσιακή δήλωση του Κυρίου μας, 'αλιείς ανθρώπων', της οποίας το θαύμα που δίνεται από τον Λουκά είναι η μεγάλη ευκαιρία και απεικόνιση. Το ότι οι δύο πρώτοι ευαγγελιστές παραλείπουν τα θαύματα εξηγείται από την ταχύτητα αυτού του μέρους της αφήγησής τους. Και από το γεγονός ότι η κλήση δύο ζευγαριών κορυφαίων αποστόλων ήταν ένα γεγονός πολύ πιο σημαντικό στην χριστιανική ιστορία από οποιοδήποτε θαύμα.Συνεχίζει εξετάζοντας την άμεση αντίδραση του Πέτρου στο θαύμα.
Στίχος 8. 8. Έπεσε στα γόνατα του Ιησού. Μια βαθιά ευλάβεια, σαν σε θεϊκό ον. Η πρώτη λέξη που είπε ποτέ ο Ιησούς στον Πέτρο (Ιωάννης 1:42) του αποκάλυψε τη Μεσσιανική δύναμη της διάκρισης των πνευμάτων. Στο παρόν θαύμα αναγνωρίζει, με συντριπτική ευαισθησία, την κυριαρχία του Κυρίου στα μυστικά της κατώτερης φύσης. 'Απομακρύνσου από μένα'. Η αρνητική κριτική αντιτίθεται εδώ ότι η συμπεριφορά και η γλώσσα του Πέτρου είναι υπερβολικές και θεατρικές. Δεν είχε δει πριν κανένα από τα πολυάριθμα θαύματα που έκαναν τώρα το όνομα του Ιησού να αντηχεί σε όλη τη Γαλιλαία; Και τι υπήρχε σε αυτό το θαύμα για να προκαλέσει μια τόσο ισχυρή ιδέα της δικής του αμαρτωλότητας; Απαντάμε, ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει δυσκολία με εκείνους που δεν απορρίπτουν εκ των προτέρων όλες τις ειδικές λειτουργίες, όχι μόνο της θαυματουργικής δύναμης, αλλά και της θεϊκής πνευματικής εντύπωσης. Το να εξηγήσουμε το χωρίο φέρνοντάς το σε ένα επίπεδο ικανοποιητικό για τον ορθολογισμό είναι να κάνουμε τους εαυτούς μας ορθολογιστές.
Σκεφτείτε
Ο Whedon κλείνει πιέζοντας το διαρκές σύμβολο των αλιέων ανθρώπων για κάθε εποχή της Εκκλησίας.
Στίχος 11. 11. Έφεραν τα πλοία τους στη στεριά. Τα τράβηξαν πάλι στην παραλία για μια τελική εγκατάλειψη. 'Εγκατέλειψαν τα πάντα'. Όχι πολλά, ανταπαντάται, αλλά απερίσκεπτα. Ο ευαγγελιστής δεν αναφέρεται στο ποσό της περιουσίας που άφησαν. Αυτοί οι μαθητές είχαν λάβει προηγουμένως μια κλήση που τους επέτρεπε να παραμείνουν στην εργασία τους. Αλλά τώρα, λαμβάνοντας μια πλήρη αποστολική κλήση, εγκατέλειψαν όλες τις κοσμικές ασχολίες και σχέσεις, και παραδόθηκαν πλήρως στον Χριστό. Όχι ότι δεν επέστρεφαν κατά διαστήματα, πράγματι, όταν δεν χρειάζονταν στην πνευματική υπηρεσία του Διδασκάλου τους, στις υλικές τους εργασίες. Αλλά ήταν ακόμα ως απόστολοι αφιερωμένοι σε αυτόν και έτοιμοι στην κλήση του. Οι παραβολές του Κυρίου μας είναι κατά μία έννοια θαύματα, και τα θαύματά του είναι παραβολές. Κρύβουν μέσα τους μαθήματα σοφίας που είναι σοφία να τα ανασύρουμε. Ο λειτουργός του Χριστού είναι ψαράς ανθρώπων. Ενώ η Κεφαλή της Εκκλησίας αποσύρει την παρουσία του, ο ψαράς κοπιάζει μάταια. Αλλά όταν ο Διδάσκαλος διατάζει, ας ριχτεί το δίχτυ σύμφωνα με τον λόγο του. Κάποιοι πιστεύουν ότι οι δύο βάρκες είναι σύμβολα των Εθνικών και των Ιουδαίων που θα συγκεντρωθούν στον Χριστό. Δεχόμαστε την αφθονία της αλιείας ως σύμβολο για όλες τις εποχές μιας νικηφόρας εισόδου εκατομμυρίων στην Εκκλησία.
Απαντήστε
Πού σας ζητάει ο Κύριος να βγείτε σε βαθύτερη υπακοή σήμερα; Πώς η αφθονία της αλιείας αμφισβητεί κάθε ιδέα ότι ο κόπος μας είναι ποτέ μάταιος; Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε, όπως ο Πέτρος, να μετακινηθείτε από την έκπληξη σε μια ολόψυχη ακολουθία;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε του θερισμού, που στέκεσαι ακόμα δίπλα σε απλές βάρκες και απλές ζωές, χάρισέ μας την πίστη του Σίμωνα να υπακούμε όταν τα δίχτυα φαίνονται άδεια. Καθάρισε τις καρδιές μας όπως έψαξες την καρδιά του Πέτρου, και κάλεσέ μας ξανά να γίνουμε αλιείς ανθρώπων. Είθε η άφθονη αλιεία της χάρης σου να γεμίσει την Εκκλησία στη γενιά μας, και είθε να εγκαταλείψουμε τα πάντα για να σε ακολουθήσουμε χωρίς επιφυλάξεις. Μέσω του Χριστού του Διδασκάλου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →