← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 147-148 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 147-148Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι μας προσκαλεί σε μια συμφωνία αίνου που εκτείνεται τόσο στη γη όσο και στον ουρανό. Το σχόλιό του στους Ψαλμούς 147 και 148 αποκαλύπτει έναν Θεό που οικοδομεί, θεραπεύει, αριθμεί τα άστρα και καλεί κάθε πλάσμα σε λατρεία. Καθώς παραμένουμε με τον Χένρι, οι καρδιές μας έλκονται προς τα πάνω από τις καθημερινές ελεημοσύνες της βροχής και της σοδειάς προς το αιώνιο διάταγμα που στηρίζει τα πάντα. Αυτό το μάθημα φυτεύει φρέσκους σπόρους θαυμασμού, υπενθυμίζοντάς μας ότι ο αίνος είναι τόσο καθήκον μας όσο και η βαθύτερη χαρά μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο των Ψαλμών 147 και 148 και διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις λέξεις να εγκατασταθούν. Παρατηρήστε πώς ο ψαλμωδός μετακινείται από τα τείχη της Ιερουσαλήμ στα πιο μακρινά άστρα, και έπειτα καλεί αγγέλους, ήλιο, σελήνη και κάθε ζωντανό πράγμα. Αφήστε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε αίνο να αφυπνίσουν τη δική σας φωνή καθώς προετοιμάζεστε να περπατήσετε μέσα από τις σκέψεις του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει συνιστώντας το καθήκον του αίνου στον αναγνώστη. Εδώ, Ι. Το καθήκον του αίνου μας συνιστάται. Δεν είναι χωρίς λόγο που καλούμαστε έτσι σε αυτό ξανά και ξανά: Αινείτε τον Κύριο (εδ. 1), και πάλι (εδ. 7), Ψάλλετε στον Κύριο με ευχαριστία, ψάλλετε αίνο με την άρπα στον Θεό μας (ας κατευθύνονται όλες οι αινοί μας προς αυτόν και να συγκεντρώνονται σε αυτόν), διότι είναι καλό να το κάνουμε· είναι καθήκον μας, και επομένως καλό από μόνο του· είναι συμφέρον μας, και επομένως καλό για εμάς. Είναι αποδεκτό στον Δημιουργό μας και απαντά στον σκοπό της δημιουργίας μας. Ο νόμος γι' αυτό είναι άγιος, δίκαιος και καλός· η πρακτική του θα αποβεί σε καλό λογαριασμό. Είναι καλό, διότι 1. Είναι ευχάριστο. Η άγια χαρά ή η απόλαυση απαιτούνται ως αρχή του, και αυτό είναι ευχάριστο σε εμάς ως ανθρώπους· το να δίνουμε δόξα στον Θεό είναι ο σχεδιασμός και η υπόθεση του, και αυτό είναι ευχάριστο σε εμάς ως αγίους που είναι αφιερωμένοι στην τιμή του. Το να αινεί κανείς τον Θεό είναι έργο που είναι η ίδια η αμοιβή του· είναι ο ουρανός πάνω στη γη· είναι αυτό στο οποίο πρέπει να είμαστε σαν στο στοιχείο μας. 2. Είναι πρέπον· είναι αυτό που μας ταιριάζει ως λογικά πλάσματα, πολύ περισσότερο ως λαός σε διαθήκη με τον Θεό. Δίνοντας τιμή στον Θεό, πραγματικά κάνουμε στον εαυτό μας μεγάλη τιμή. Στη συνέχεια, ο Χένρι τονίζει την κυρίαρχη κυριαρχία πάνω στα ουράνια φώτα. 3. Η κυρίαρχη κυριαρχία που έχει πάνω στα φώτα του ουρανού, εδ. 4, 5. Τα άστρα είναι αναρίθμητα, πολλά από αυτά μόλις διακρίνονται με γυμνό μάτι, και όμως τα μετρά, και γνωρίζει τον ακριβή αριθμό τους, διότι είναι όλα έργο των χεριών του και όργανα της πρόνοιάς του. Ο όγκος και η δύναμή τους είναι πολύ μεγάλα· αλλά τα καλεί όλα με τα ονόματά τους, το οποίο δείχνει την κυριαρχία του πάνω τους και την εντολή που έχει σε αυτά, για να κάνει όποια χρήση θέλει από αυτά. Είναι υπηρέτες του, στρατιώτες του· τα επιστρατεύει, τα παρατάσσει· έρχονται και φεύγουν με την εντολή του, και όλες οι κινήσεις τους είναι υπό την καθοδήγησή του. Αναφέρει αυτό ως ένα παράδειγμα από πολλά, για να δείξει ότι μεγάλος είναι ο Κύριός μας και μεγάλης δυνάμεως (μπορεί να κάνει ό,τι θέλει), και της συνέσεώς του δεν υπάρχει υπολογισμός, ώστε να μπορεί να σχεδιάζει τα πάντα για το καλύτερο. Η γνώση του ανθρώπου σύντομα εξαντλείται, και έχετε το έσχατο μήκος της· μέχρι εδώ φθάνει η σοφία του και όχι περαιτέρω. Αλλά η γνώση του Θεού είναι βάθος που δεν μπορεί ποτέ να εξιχνιαστεί. Ο Χένρι στη συνέχεια αναστοχάζεται την ευαρέσκεια που παίρνει ο Κύριος στον λαό του. 6. Η ευαρέσκεια που παίρνει στον λαό του, εδ. 10, 11. Σε καιρούς που γίνονται μεγάλα πράγματα, και υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες για την επιτυχία τους, μας αφορά να γνωρίζουμε (αφού η έκβαση προέρχεται από τον Κύριο) ποιον, και τι, ο Θεός θα ευαρεστηθεί να τιμήσει και να στεφανώσει με νίκη. Δεν είναι η δύναμη των στρατών, αλλά η δύναμη της χάριτος, που ο Θεός ευαρεστείται να αναγνωρίζει. (1.) Όχι η δύναμη των στρατών—όχι στο ιππικό, διότι δεν ευαρεστείται στη δύναμη του ίππου, του πολεμικού ίππου, γνωστού για το θάρρος του (Ιώβ λθ΄. 19, κ.λπ.)—ούτε στο πεζικό, διότι δεν παίρνει ευχαρίστηση στα πόδια του ανθρώπου· δεν εννοεί την ταχύτητά τους για φυγή, για να εγκαταλείψουν το πεδίο, αλλά τη σταθερότητά τους για επίθεση, για να σταθούν στο έδαφος. Αν ένας βασιλιάς, κάνοντας πόλεμο με άλλον βασιλιά, πηγαίνει στον Θεό για να προσευχηθεί για επιτυχία, δεν θα ωφελήσει να ισχυριστεί, 'Κύριε, έχω γενναίο στρατό, το ιππικό και το πεζικό σε καλή τάξη· είναι κρίμα να υποστούν κάποια ατίμωση·' διότι αυτό δεν είναι επιχείρημα με τον Θεό, Ψαλμ. κ΄. 7. Του Ιωσαφάτ ήταν πολύ καλύτερο: Κύριε, δεν έχουμε δύναμη, Β' Χρον. κ΄. 12. Αλλά, (2.) Ο Θεός ευαρεστείται να αναγνωρίζει τη δύναμη της χάριτος. Μια σοβαρή και κατάλληλη αναφορά στον Θεό είναι αυτό που είναι, ενώπιον του Θεού, μεγάλης αξίας σε τέτοια περίπτωση. Ο Κύριος δέχεται και παίρνει ευχαρίστηση σε εκείνους που τον φοβούνται και ελπίζουν στο έλεός του. Παρατηρήστε, [1.] Ένας άγιος φόβος του Θεού και ελπίδα στον Θεό όχι μόνο μπορεί να συνυπάρχουν, αλλά πρέπει να συμπίπτουν. Στην ίδια καρδιά, την ίδια στιγμή, πρέπει να υπάρχουν και μια ευλάβεια της μεγαλειότητάς του και μια ευαρέσκεια στην αγαθότητά του, και ένα πιστό δέος της οργής του και μια πιστή προσδοκία της εύνοιάς του· όχι ότι πρέπει να κρεμόμαστε σε αμφιβολία μεταξύ ελπίδας και φόβου, αλλά πρέπει να ενεργούμε υπό τις χαριτωμένες επιρροές της ελπίδας και του φόβου. Ο φόβος μας πρέπει να σώζει την ελπίδα μας από το να διογκωθεί σε αυθάδεια, και η ελπίδα μας πρέπει να σώζει τον φόβο μας από το να βυθιστεί σε απόγνωση· έτσι πρέπει να πάρουμε το έργο μας μπροστά μας. [2.] Πρέπει να ελπίζουμε στο έλεος του Θεού, το γενικό του έλεος, ακόμη και όταν δεν μπορούμε να βρούμε μια ιδιαίτερη υπόσχεση για να στηριχθούμε. Μια ταπεινή εμπιστοσύνη στην αγαθότητα της φύσης του Θεού είναι πολύ ευάρεστη σε αυτόν, ως κάτι που στρέφεται στη δόξα εκείνου του χαρακτηριστικού στο οποίο δοξάζεται περισσότερο. Κάθε άνθρωπος τιμής αγαπά να τον εμπιστεύονται.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι επεκτείνει την πρόσκληση σε αίνο στρεφόμενος σε όλα τα πλάσματα στο κεφάλαιο 148. Αυτός ο ψαλμός είναι μια πιο επίσημη και έντονη πρόσκληση σε όλα τα πλάσματα, σύμφωνα με την ικανότητά τους, να αινέσουν τον Δημιουργό τους, και να δείξουν την αιώνια δύναμη και θεότητά του, τα αόρατα πράγματα της οποίας φανερώνονται στα ορατά πράγματα. Έτσι ο ψαλμωδός σκοπεύει να εκφράσει τη μεγάλη στοργή του προς το καθήκον του αίνου· είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένος που ο Θεός αινείται, είναι πολύ επιθυμητό να αινείται περισσότερο, και επομένως κάνει ό,τι μπορεί για να εμπλέξει όλους γύρω του σε αυτό το ευχάριστο έργο, ναι, και όλους όσοι θα έρθουν μετά από αυτόν, των οποίων οι καρδιές πρέπει να είναι πολύ νεκρές και ψυχρές αν δεν υψωθούν και διευρυνθούν, αινώντας τον Θεό, από τις υψηλές πτήσεις της θείας ποίησης που βρίσκουμε σε αυτόν τον ψαλμό. Ι. Καλεί τον ανώτερο οίκο, τα πλάσματα που τοποθετούνται στον ανώτερο κόσμο, να αινέσουν τον Κύριο, τόσο εκείνα που είναι νοητικά όντα, και είναι ικανά να το κάνουν ενεργητικά (εδ. 1, 2), όσο και εκείνα που δεν είναι, και επομένως είναι ικανά να το κάνουν μόνο αντικειμενικά, εδ. 3-6. ΙΙ. Καλεί τον κατώτερο οίκο, τα πλάσματα αυτού του κατώτερου κόσμου, τόσο εκείνα που μπορούν μόνο να προσφέρουν ύλη αίνου (εδ. 7-10) όσο και εκείνα που, προικισμένα με λόγο, είναι ικανά να προσφέρουν αυτή τη θυσία (εδ. 11-13), ιδιαίτερα τον δικό του λαό, που έχει περισσότερη αιτία να το κάνει, και αφορά περισσότερο να το κάνει, από οποιονδήποτε άλλον, εδ. 14.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες περιστάσεις σας σας προσκαλεί ο Θεός να ψάλλετε αίνο ακόμη και πριν εμφανιστεί η απάντηση; Πώς η ανάμνηση της φροντίδας του για τα άστρα και τα κοράκια σταθεροποιεί την εμπιστοσύνη σας σήμερα; Ποια μία πράξη αίνου μπορείτε να προσφέρετε που ενώνει τον ουρανό και τη γη στο να διακηρύττουν τη δόξα του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεός, σὲ αἰνοῦμεν διότι συνάγεις τοὺς ἀπορριφθέντας, ἰᾶσαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν, καὶ ἀριθμεῖς τοὺς ἀστέρας διὰ τῆς μεγάλης σου δυνάμεως καὶ τῆς τρυφερᾶς σου εὐσπλαγχνίας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, δίδαξον ἡμᾶς νὰ σοῦ προσφέρωμεν τὴν θυσίαν τῆς αἰνέσεως μετὰ συνέσεως, εἴτε ἐν μέσῳ ἀνοικοδομημένων τειχῶν εἴτε ὑπὸ τοὺς σιγηλοὺς οὐρανούς, ἵνα πάντες οἱ φοβούμενοί σε ἐλπίζωσιν εἰς τὴν ἀμετάβλητόν σου ἀγάπην. Ἀς ἀντηχῶσιν αἱ ζωαὶ ἡμῶν μὲ τὸ ᾆσμα τῆς κτίσεως, ἕως ὅτου πᾶν κτίσμα ἑνωθῇ εἰς ἕνα ἀτελεύτητον ἀλληλούϊα πρὸς δόξαν σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →