Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβραίους 11 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα, αντλημένο από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στην ανάλυσή του για το κεφάλαιο 11 της προς Εβραίους, ο Clarke ανοίγει την απλή έννοια της Γραφής με θερμή ακρίβεια, δείχνοντας πώς η δικαιωτική πίστη στηρίζει τον πιστό σε κάθε εποχή. Τα λόγια του μας προσκαλούν σε πρακτική αγιότητα, όπου οι υποσχέσεις του Θεού γίνονται ζωντανές πραγματικότητες μέσω του Χριστού. Ας ακούσουμε με ευλάβεια, ώστε η χάρη να εμβαθύνει την εμπιστοσύνη μας και να διαμορφώσει την καθημερινή μας πορεία σε Γουεσλεϊανή απλότητα και αγάπη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στην προς Εβραίους κεφάλαιο 11 και διαβάστε ολόκληρο το απόσπασμα αργά. Αφήστε τον κατάλογο των πιστών να συγκινήσει την καρδιά σας. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς κάθε ζωή μαρτυρεί ότι η πίστη δεν είναι απλή ιδέα, αλλά η ίδια η υπόσταση των ελπιζομένων. Σταματήστε συχνά, ζητώντας από το Πνεύμα να κάνει αυτές τις αρχαίες μαρτυρίες ζωντανά λόγια για το δικό σας ταξίδι χάριτος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά ορίζοντας την πίστη ως την υπόσταση των ελπιζομένων.
Εδάφιο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑ. Ορισμός της πίστης, 1, 2. Ποια είναι τα άμεσα αντικείμενά της, 3. Ποια είναι τα αποτελέσματά της, παραδειγματισμένα στον Άβελ, 4. Στον Ενώχ, 5, 6. Στον Νώε, 7. Στον Αβραάμ, 8-10. Στη Σάρα, 11. Στους δίκαιους απογόνους τους, 12-16. Στην προσφορά του Αβραάμ του υιού του Ισαάκ, 17-19. Στον Ισαάκ, 20. Στον Ιακώβ, 21. Στον Ιωσήφ, 22. Στον Μωυσή, 23-28. Στους Ισραηλίτες στην έρημο, 29. Στην πτώση της Ιεριχούς, 30. Στη Ραάβ, 31. Σε αρκετούς από τους κριτές, και στον Δαβίδ, τον Σαμουήλ και τους προφήτες, 32-34. Τα ένδοξα αποτελέσματα που παρήγαγε αυτή στους πρώτους μάρτυρες, 35-40. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΑ. Εδάφιο Εβραίους 11:1. Η πίστη είναι η υπόσταση των ελπιζομένων — Εστι δε πιστις ελπιζομενων ὑποστασις· Η πίστη είναι η ΥΠΟΣΤΑΣΗ των ελπιζομένων· πραγματων ελεγχος ου βλεπομενων·. Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ των μη βλεπομένων.Στη συνέχεια εξηγεί την έννοια της υπόστασης και της απόδειξης στη ζωή της δικαιωμένης ψυχής.
Η λέξη υποστασις, την οποία μεταφράζουμε ουσία, σημαίνει υπόσταση, αυτό που γίνεται θεμέλιο για να σταθεί κάτι άλλο. Και ελεγχος σημαίνει μια τέτοια πεποίθηση που παράγεται στο νου από την απόδειξη ενός προβλήματος, μετά την οποία απόδειξη δεν μπορεί να παραμείνει καμία αμφιβολία, επειδή βλέπουμε από αυτήν ότι το πράγμα είναι· ότι δεν μπορεί παρά να είναι· και ότι δεν μπορεί να είναι διαφορετικά από ό,τι είναι, και αποδεικνύεται ότι είναι. Τέτοια είναι η πίστη με την οποία δικαιώνεται η ψυχή· ή μάλλον, τέτοια είναι τα αποτελέσματα της δικαιωτικής πίστης: σε αυτήν υποστασιάζεται η ειρήνη του Θεού που υπερβαίνει κάθε κατανόηση· και η αγάπη του Θεού χύνεται στην καρδιά όπου ζει, από το Άγιο Πνεύμα.Ο Clarke συνεχίζει να επεξηγεί πώς η πίστη φέρνει την κατοχή των ελπιζομένων ευλογιών.
Ο Αριστοτέλης τη χρησιμοποιεί για μια μαθηματική απόδειξη, και την ορίζει σωστά ως εξής: Ελεγχος δε εστις ὁ μη δυνατος αλλως εχειν, αλλ' οὑτως ὡς ἡμεις λεγομεν, 'Έλεγχος, ή Απόδειξη, είναι αυτό που δεν μπορεί να είναι διαφορετικά, αλλά είναι έτσι όπως ισχυριζόμαστε.' Ρητορ. προς Αλέξανδρον, κεφ. 14, περι ελεγχου. Γι' αυτό ανέφερα το παραπάνω θεώρημα από τον Ευκλείδη. Τα ελπιζόμενα — Είναι η ειρήνη και η έγκριση του Θεού, και εκείνες οι ευλογίες με τις οποίες η ψυχή προετοιμάζεται για τη βασιλεία των ουρανών. Ένας μετανοών ελπίζει για τη συγχώρεση των αμαρτιών του και την εύνοια του Θεού του· η πίστη στον Χριστό τον θέτει στην κατοχή αυτής της συγχώρεσης, και έτσι το πράγμα που ελπιζόταν απολαμβάνεται με πίστη. Όταν αυτό ληφθεί, ένας άνθρωπος έχει την πληρέστερη πεποίθηση της αλήθειας και της πραγματικότητας όλων αυτών των ευλογιών· αν και αόρατες στο μάτι, γίνονται αισθητές από την καρδιά· και ο άνθρωπος δεν έχει πλέον αμφιβολία για την έγκριση του Θεού και την ελεύθερη συγχώρεσή του, από ό,τι έχει για την ύπαρξή του.
Σκεφτείτε
Σχετικά με την αναγκαιότητα της πίστης στην ύπαρξη του Θεού, ο Clarke τονίζει:
Αυτό απαιτεί πίστη, μια τέτοια πίστη όπως αναφέρθηκε παραπάνω· μια πίστη με την οποία μπορούμε να ευαρεστήσουμε τον Θεό· και τώρα που έχουμε μια άφθονη αποκάλυψη, μια πίστη σύμφωνα με αυτή την αποκάλυψη· μια πίστη στον Θεό μέσω του Χριστού, της μεγάλης προσφοράς για την αμαρτία, χωρίς την οποία ένας άνθρωπος δεν μπορεί να τον ευαρεστήσει, ούτε να γίνει δεκτός από αυτόν, όπως δεν έγινε ο Κάιν. Καθώς η γνώση της ύπαρξης του Θεού είναι απείρως σημαντική στη θρησκεία, θα εισαγάγω στο τέλος αυτού του κεφαλαίου μια σειρά προτάσεων, που τείνουν να αποδείξουν την ύπαρξη του Θεού, 1ον, a priori· και 2ον, a posteriori· παραλείποντας τις αποδείξεις που γενικά παράγονται σε αυτά τα σημεία, για τις οποίες οι αναγνώστες μου μπορούν να ανατρέξουν σε έργα σε γενική κυκλοφορία πάνω σε αυτό το θέμα· και 3ον, θα παραθέσω κάποια φαινόμενα σχετικά με τα ουράνια σώματα, τα οποία θα είναι δύσκολο να εξηγηθούν χωρίς να αναγνωριστεί η άπειρη δεξιότητα, δύναμη και συνεχής ενέργεια του Θεού.Ο Clarke καταλήγει με την ουράνια ελπίδα των πατριαρχών σημειώνοντας:
Εδάφιο 16. Εδάφιο 16. Αλλά τώρα επιθυμούν μια καλύτερη — Όλοι περίμεναν πνευματικές ευλογίες, και μια ουράνια κληρονομιά· ζητούσαν τον Θεό ως το μερίδιό τους, και με τέτοιο τρόπο και με τέτοιες αρχές ώστε να μην ντρέπεται να ονομάζεται Θεός τους· και δείχνει την αγάπη του γι' αυτούς προετοιμάζοντας γι' αυτούς μια πόλη, δηλαδή τον ουρανό, καθώς οι ίδιοι δεν θα ζητούσαν καμία πόλη στη γη· κάτι που είναι σίγουρα αυτό που έχει εδώ υπόψη ο απόστολος. Και από αυτό είναι φανερό ότι οι πατριάρχες είχαν μια σωστή αντίληψη της αθανασίας της ψυχής, και περίμεναν έναν τόπο κατοικίας πολύ διαφορετικό από τη Χαναάν. Αν και στον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ έγιναν οι υποσχέσεις στις οποίες η Χαναάν περιλαμβανόταν τόσο συγκεκριμένα, εντούτοις ο Θεός δεν τους έδωσε καμία κληρονομιά σε αυτή τη χώρα, όχι, ούτε καν να πατήσουν το πόδι τους· Πράξεις 7:5. Επομένως, αν δεν είχαν κατανοήσει ότι οι υποσχέσεις αφορούσαν πνευματικά πράγματα, μακριά από το να υπομείνουν, ως βλέποντες αυτόν που είναι αόρατος, θα έπρεπε να είχαν θεωρήσει τους εαυτούς τους εξαπατημένους και κοροϊδεμένους. Ο απόστολος λοιπόν, με τη μέγιστη ορθότητα, αποδίδει όλη τους τη συμπεριφορά και την προσδοκία στην πίστη.
Απαντήστε
1. Πού στην καθημερινή μου πορεία χρειάζομαι περισσότερο την πίστη να γίνει η υπόσταση αυτού που ελπίζω στον Χριστό;
2. Πώς η έμφαση του Clarke στις ανταμοιβές του Θεού με ενθαρρύνει να Τον αναζητώ με μεγαλύτερη επιμέλεια και απλότητα;
3. Με ποιους τρόπους ζω ως ξένος και παρεπίδημος, κρατώντας σταθερά στο βλέμμα μου την καλύτερη ουράνια πατρίδα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία των δούλων Σου που αποκαλύπτεται στις σελίδες του Adam Clarke. Χάρισέ μας δικαιωτική πίστη που υποστασιάζεται στις υποσχέσεις Σου και αποδίδει την ειρήνη που υπερβαίνει κάθε κατανόηση. Είθε το ίδιο Πνεύμα που μαρτύρησε στους πρεσβυτέρους να μαρτυρήσει με τα πνεύματά μας ότι είμαστε παιδιά Σου. Ενδυνάμωσέ μας να περπατάμε ως προσκυνητές, αναζητώντας πάντα την πόλη της οποίας ο οικοδόμος και δημιουργός είσαι Εσύ. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος ζει και βασιλεύει με Εσένα και το Άγιο Πνεύμα, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →