Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 22 — κατά τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για τον Λουκά 22 μας εισάγει στις τελευταίες ημέρες της επίγειας διακονίας του Χριστού. Με ποιμαντική ακρίβεια και θεολογικό βάθος ο Καλβίνος δείχνει πώς κάθε λεπτομέρεια της αφήγησης του πάθους αποκαλύπτει τόσο τη θεία κυριαρχία όσο και την πρόθυμη υπακοή του Υιού. Το σχόλιό του μας καλεί να παραμείνουμε στο κείμενο ώστε η πίστη μας να ενισχυθεί από τα ίδια τα γεγονότα που κάποτε ταράζαν τους μαθητές. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του Καλβίνου ανακαλύπτουμε νέους λόγους να εμπιστευόμαστε την πρόνοια που διέταξε το μονοπάτι του Χριστού προς τον σταυρό. Σήμερα ακούμε τη φωνή του Πνεύματος μέσω αυτού του έμπιστου οδηγού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά τον Λουκά 22 επιτρέποντας στην αφήγηση του Πάσχα, τη χρίση στη Βηθανία και των συγκεντρωμένων σκιών της προδοσίας να ξεδιπλωθούν. Προσέξτε την ένταση μεταξύ ανθρώπινων σχεδίων και θείας χρονικής στιγμής. Ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά σας να δεχθεί τόσο τις προειδοποιήσεις όσο και τις παρηγοριές που περιέχονται σε αυτούς τους στίχους. Διαβάστε το κεφάλαιο για ακόμη μία φορά αυτή τη φορά ακούγοντας για οποιαδήποτε μοναδική φράση που το Πνεύμα τονίζει για την προσοχή σας σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει επιβεβαιώνοντας την πρόθυμη παράδοση του Χριστού στον θάνατο.
Ο Χριστός τώρα επιβεβαιώνει ξανά αυτό που έχουμε δει ότι είχε μερικές φορές προβλέψει στους μαθητές του αλλά αυτή η τελευταία πρόβλεψη δείχνει ξεκάθαρα πόσο πρόθυμα προσφέρθηκε να πεθάνει και ήταν απαραίτητο να το κάνει επειδή ο Θεός δεν μπορούσε να εξιλεωθεί παρά μόνο με θυσία υπακοής. Σκόπευε ταυτόχρονα να αποτρέψει τους μαθητές από το να προσβληθούν μήπως αποθαρρυνθούν εντελώς από τη σκέψη ότι σύρθηκε στον θάνατο από ανάγκη. Δύο σκοποί εξυπηρετήθηκαν έτσι από αυτή τη δήλωση να μαρτυρήσει πρώτα ότι ο Υιός του Θεού παραδόθηκε πρόθυμα να πεθάνει για να συμφιλιώσει τον κόσμο με τον Πατέρα (γιατί με κανέναν άλλο τρόπο δεν μπορούσε να εξιλεωθεί η ενοχή των αμαρτιών ή να αποκτηθεί δικαιοσύνη για εμάς) και δεύτερον ότι δεν πέθανε σαν κάποιος που καταπιέστηκε από βία που δεν μπορούσε να αποφύγει αλλά επειδή προσφέρθηκε οικειοθελώς να πεθάνει. Δηλώνει λοιπόν ότι έρχεται στην Ιερουσαλήμ με την ρητή πρόθεση να υποφέρει θάνατο εκεί γιατί ενώ ήταν ελεύθερος να αποσυρθεί και να κατοικήσει σε ασφαλές καταφύγιο μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα έρχεται συνειδητά και εκούσια μπροστά ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Και παρόλο που δεν ήταν προς όφελος των μαθητών να ενημερωθούν εκείνη τη στιγμή για την υπακοή που απέδιδε στον Πατέρα αργότερα αυτή η διδασκαλία συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην οικοδόμηση της πίστης τους. Παρομοίως είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για εμάς σήμερα επειδή βλέπουμε σαν σε φωτεινό καθρέφτη την εκούσια θυσία με την οποία όλες οι παραβάσεις του κόσμου εξαλείφθηκαν και παρατηρώντας τον Υιό του Θεού να προχωρά με ευθυμία και θάρρος προς τον θάνατο τον βλέπουμε ήδη νικητή επί του θανάτου.Στη συνέχεια ο Καλβίνος αναφέρεται στη διαβούλευση των αρχιερέων και στον κρυφό έλεγχο του Θεού.
5. Αλλά είπαν, «Όχι κατά τη διάρκεια της εορτής». Δεν θεωρούσαν κατάλληλη εποχή μέχρι να περάσει η εορτή και να διασκορπιστεί το πλήθος. Εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι παρόλο που εκείνα τα πεινασμένα σκυλιά άνοιξαν πρόθυμα τα στόματά τους για να καταβροχθίσουν τον Χριστό ή μάλλον όρμησαν με μανία εναντίον του ο Θεός ακόμα τα συγκράτησε με μυστική συγκράτηση από το να κάνουν οτιδήποτε με τη δική τους σκέψη ή κατά την ευχαρίστησή τους. Όσο εξαρτάται από τη δύναμή τους αναβάλλουν για άλλη στιγμή αλλά αντίθετα με την επιθυμία τους ο Θεός επισπεύδει την ώρα. Και είναι μεγάλης σημαίας για εμάς να κρατούμε ότι ο Χριστός δεν σύρθηκε απροσδόκητα στον θάνατο από τη βία των εχθρών του αλλά οδηγήθηκε σε αυτόν από την πρόνοια του Θεού γιατί η εμπιστοσύνη μας στην εξιλέωση βασίζεται στην πεποίθηση ότι προσφέρθηκε στον Θεό ως εκείνη η θυσία που ο Θεός είχε ορίσει από την αρχή. Και γι' αυτό καθόρισε ότι ο Υιός του θα θυσιαζόταν ακριβώς την ημέρα του πάσχα ώστε η αρχαία μορφή να δώσει τη θέση της στη μόνη θυσία της αιώνιας λύτρωσης. Εκείνοι που δεν είχαν άλλο σκοπό παρά να καταστρέψουν τον Χριστό σκέφτηκαν ότι άλλη στιγμή θα ήταν πιο κατάλληλη αλλά ο Θεός που τον είχε ορίσει ως θυσία για την εξιλέωση των αμαρτιών επέλεξε κατάλληλη ημέρα για να αντιπαραβάλει το σώμα με τη σκιά του τοποθετώντας τα μαζί. Εξ αυτού επίσης αποκτούμε φωτεινότερη επίδειξη του καρπού του πάθους του Χριστού.Για τη χρίση στη Βηθανία ο Καλβίνος εξηγεί την εσφαλμένη κρίση των μαθητών.
10. Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Είναι θαυμαστό ότι ο Χριστός του οποίου ολόκληρη η ζωή ήταν κανόνας και πρότυπο εγκράτειας και λιτότητας τώρα εγκρίνει υπερβολικά έξοδα που φαίνεται να συνδέονταν στενά με πολυτέλεια και περιττή απόλαυση. Αλλά πρέπει να παρατηρήσουμε το είδος της υπεράσπισης που χρησιμοποιεί γιατί δεν υποστηρίζει ότι η γυναίκα έκανε σωστά με τέτοιο τρόπο σαν να ήθελε το ίδιο πράγμα να γίνεται κάθε μέρα αλλά υποστηρίζει ότι αυτό που έκανε σε μία μόνο περίπτωση ήταν ευάρεστο στον Θεό επειδή έπρεπε να είχε γίνει για καλό λόγο. Αν και ο Χριστός δεν επιθυμούσε τη χρήση του μύρου αυτή η χρίση τον ευχαρίστησε λόγω των περιστάσεων στις οποίες συνέβη. Εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι ορισμένοι εξαιρετικοί τρόποι δράσης εγκρίνονται μερικές φορές από τον Θεό και όμως θα ήταν ακατάλληλο να γίνουν παράδειγμα. Ούτε έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε ότι η Μαρία οδηγήθηκε από μυστική κίνηση του Πνεύματος να χρίσει τον Χριστό όπως είναι βέβαιο ότι όποτε οι άγιοι καλούνταν σε οποιαδήποτε εξαιρετική πράξη οδηγούνταν από ασυνήθιστη κίνηση ώστε να μην επιχειρούν τίποτα χωρίς την καθοδήγηση και την εξουσία του Θεού. Δεν υπήρχε εντολή που να επιβάλλει στη Μαρία αυτή τη χρίση ούτε ήταν απαραίτητο να τεθεί νόμος για κάθε μεμονωμένη πράξη αλλά καθώς η ουράνια κλήση είναι η μόνη αρχή και αρχή της σωστής συμπεριφοράς και καθώς ο Θεός απορρίπτει οτιδήποτε αναλαμβάνουν οι άνθρωποι με δική τους πρόταση η Μαρία καθοδηγήθηκε από την έμπνευση του Πνεύματος ώστε αυτό το καθήκον που εκτέλεσε προς τον Χριστό να βασίζεται σε βεβαιωμένη εμπιστοσύνη.Στη συνέχεια ο Καλβίνος επιβεβαιώνει την πράξη της γυναίκας ως εγκεκριμένη από τον Χριστό μόνο.
Γιατί έκανε καλή πράξη προς εμένα. Με αυτή την απάντηση ο Χριστός όχι μόνο υπερασπίστηκε την υπόθεση μιας γυναίκας αλλά επίσης διατήρησε τον ιερό καύχημα όλων όσοι αρκούνται στο να έχουν εγκριθεί οι ίδιοι και τα έργα τους από τον Θεό. Συχνά θα συμβεί όχι μόνο μομφή αλλά ανοιχτή καταδίκη να εκφωνείται σε ευσεβείς άνδρες που είναι πεπεισμένοι στη συνείδησή τους ότι αυτό που κάνουν είναι ευάρεστο στην εντολή του Θεού και αποδίδεται σε υπερηφάνεια αν περιφρονούν τις ψευδείς κρίσεις του κόσμου και αρκούνται στο να εγκρίνονται μόνο από τον Θεό. Εφόσον αυτός είναι σκληρός πειρασμός και εφόσον είναι σχεδόν αδύνατο να μην κλονιστούμε από τη συμφωνία πολλών ανθρώπων εναντίον μας ακόμα και όταν είναι λάθος πρέπει να κρατούμε αυτή τη διδασκαλία ότι κανείς δεν θα είναι ποτέ γενναίος και σταθερός στο να ενεργεί σωστά εκτός αν εξαρτάται μόνο από το θέλημα του Θεού. Και γι' αυτό ο Χριστός καθορίζει εδώ τη διάκριση μεταξύ καλού και κακού με τη δική του μοναδική απόφαση γιατί επιβεβαιώνοντας ότι αυτό που έκανε η γυναίκα είναι καλή πράξη όταν αυτή η πράξη είχε ήδη καταδικαστεί από τους μαθητές καταστέλλει με αυτή τη λέξη την προπέτεια των ανθρώπων που επιτρέπουν ελεύθερα στον εαυτό τους να εκφέρουν κρίση.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος ενθαρρύνει τους πιστούς να αναπαύονται στην έγκριση του Θεού παρά στην ανθρώπινη γνώμη.
Βασιζόμενοι σε αυτή τη μαρτυρία ας μάθουμε να δίνουμε μικρή αξία σε οποιεσδήποτε αναφορές σχετικά με εμάς που διαδίδονται στον κόσμο υπό την προϋπόθεση ότι γνωρίζουμε ότι αυτό που καταδικάζουν οι άνθρωποι ο Θεός εγκρίνει. Με αυτόν τον τρόπο ο Ησαΐας όταν καταπιέζεται από πονηρές συκοφαντίες αναφέρεται στον Θεό ως εγγυητή του (Ησαΐας 50:7) και ο Παύλος επίσης επικαλείται την ημέρα του Κυρίου (1 Κορινθίους 4:3, 4). Ας μάθουμε λοιπόν να μην αποδίδουμε σεβασμό στις γνώμες των ανθρώπων πέρα από το ότι μπορεί να οικοδοθούνται από το παράδειγμά μας στην υπακοή στον Θεό και όταν ο κόσμος υψώνεται εναντίον μας με δυνατό θόρυβο ας ικανοποιούμαστε με αυτή την παρηγοριά ότι αυτό που θεωρείται κακό στη γη κηρύσσεται καλό στον ουρανό.Τέλος ο Καλβίνος κατευθύνει την προσοχή στην αληθινή λατρεία που επιθυμεί ο Θεός μέσω της φροντίδας για τους φτωχούς.
Επιθυμούμε να δαπανήσουμε τα χρήματά μας σωστά σε αληθινές θυσίες; Ας τα δώσουμε στους φτωχούς γιατί ο Χριστός λέει ότι δεν είναι μαζί μας για να υπηρετηθεί με εξωτερική επίδειξη. Αλήθεια πράγματι γνωρίζουμε και τρεφόμαστε από την εμπειρία της πίστης ότι είναι παρών μαζί μας με δύναμη και πνευματική χάρη αλλά δεν είναι ορατά μαζί μας ώστε να λαμβάνει από εμάς επίγειες τιμές. Πόσο εντελώς τρελή λοιπόν είναι η πείσμωση εκείνων που του επιβάλλουν ανόητα έξοδα που δεν επιλέγει και που απολύτως αρνείται! Πάλι όταν λέει ότι οι φτωχοί θα είναι πάντα μαζί μας συμπεραίνουμε από αυτό ότι αν πολλοί βρίσκονται σε πενία αυτό δεν προκύπτει από τύχη αλλά ότι με σταθερό σκοπό ο Θεός παρουσιάζει σε εμάς εκείνους στους οποίους η φιλανθρωπία μας μπορεί να ασκηθεί. Εν ολίγοις αυτό το απόσπασμα μας διδάσκει ότι αν και ο Κύριος μας διατάζει να αφιερώσουμε σε αυτόν τον εαυτό μας και όλη την περιουσία μας όμως σε σχέση με τον εαυτό του δεν απαιτεί καμία λατρεία παρά μόνο πνευματική και που δεν συνοδεύεται από έξοδα αλλά μάλλον επιθυμεί να δίνουμε στους φτωχούς αυτό που η δεισιδαιμονία δαπανά ανόητα στη λατρεία του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας αισθάνεστε τον Χριστό να σας καλεί να εμπιστευτείτε την πρόθυμη υπακοή του ακόμα και όταν οι συνθήκες φαίνονται αναγκαστικές; 2. Πώς μπορείτε να εξασκήσετε την ανάπαυση στην έγκριση του Θεού όταν οι άλλοι παρεξηγούν την υπηρεσία σας; 3. Ποιο πρακτικό βήμα γενναιοδωρίας προς τους φτωχούς θα μπορούσε να προκύψει από τον σημερινό στοχασμό για την αληθινή λατρεία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Πατέρα, με την αιώνια βουλή σου έστειλες τον Υιό σου να πιει το ποτήρι της οργής σου σύμφωνα με τις Γραφές, ώστε η νέα διαθήκη στο αίμα του να εξασφαλίσει τη λύτρωσή μας. Δώσε μας χάρη να προσευχόμαστε μαζί του, «Όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου ας γίνει», και να αναπαυόμαστε στην πιστότητα της υπόσχεσής σου παρά στη δική μας δύναμη. Με το ίδιο Πνεύμα σφράγισε τις καρδιές μας ενάντια στην άρνηση και τον φόβο, ώστε να περπατάμε σε ταπεινή υπακοή μέχρι την ημέρα που η βασιλεία σου θα έρθει με δύναμη. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →