← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιον 25-26 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Δευτερονόμιο 25-26Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χάιντοκ πάνω στα κεφάλαια 25 και 26 του Δευτερονομίου. Σε αυτούς τους στίχους το εμπνευσμένο κείμενο παραθέτει νόμους δικαιοσύνης, ελέους και ευγνώμονος ανάμνησης που συνεχίζουν να διαμορφώνουν τη ζωή της πίστης. Το Καθολικό Σχόλιο του Χάιντοκ συγκεντρώνει τη σοφία των Πατέρων της Εκκλησίας και προγενέστερων ερμηνευτών για να φωτίσει κάθε εντολή. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα διαβάσουμε τα ιερά κεφάλαια, θα μελετήσουμε επιλεγμένες σημειώσεις από τον Χάιντοκ, θα εξετάσουμε το βαθύτερο νόημά τους, θα ανταποκριθούμε με προσευχητική περισυλλογή και θα ολοκληρώσουμε υψώνοντας τις καρδιές μας προς τον Θεό. Είθε οι αρχαίες λέξεις να ανανεώσουν τη δέσμευσή μας να περπατάμε πιστά ενώπιον του Κυρίου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο και διαβάστε τα κεφάλαια 25 και 26 του Δευτερονομίου αργά και προσευχητικά. Ακούστε την πρόσκληση του Κυρίου σε έντιμα βάρη, φροντίδα για τους ευάλωτους, μνήμη των σωτηριωδών έργων του και τη χαρούμενη προσφορά των πρωτογεννημάτων. Αφήστε τον ρυθμό του νόμου να σας εισαγάγει στην ιστορία της διαθήκης που ακόμη καθοδηγεί τον λαό του Θεού σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιδοκ ξεκινά εξηγώντας την απαγόρευση κατά του φιμώματος του βοδιού. Μη φιμώσεις, κ.λπ. Ο άγιος Παύλος εννοεί αυτόν τον πνευματικό εργάτη στην Εκκλησία του Θεού, ο οποίος δεν πρέπει να στερείται της συντήρησής του, Α΄ Κορινθίους θ΄ 8, 9, 10. (Χάλλονερ) --- Άλλοι εργάτες, και ακόμη και ζώα, πρέπει επίσης να αντιμετωπίζονται με ανθρωπιά. Ήταν παλαιότερα το έθιμο στην Αίγυπτο, την Ιουδαία, την Ισπανία, κ.λπ., να υπάρχει ένα καθαρό σημείο στον αγρό, γύρω από ένα δέντρο, όπου, κατά τη διάρκεια της ζέστης της ημέρας, άπλωναν τα δεμάτια, και έκαναν τα βόδια να πηγαίνουν συνεχώς γύρω, για να πατήσουν το σιτάρι. Κάποιοι είχαν την κακή φύση να τα φιμώνουν, ή να καλύπτουν τα στόματά τους με κοπριά· (Αιλιανός δ΄ 25,) από όπου προέκυψε η παροιμία, «ένα βόδι σε σωρό» από σιτάρι, για να δηλώσει έναν τσιγκούνη, ο οποίος μέσα σε αφθονία δεν θα φάει. (Σούιδας.) --- Ο Μωυσής καταδικάζει αυτήν την σκληρότητα· καθώς δεν είναι δίκαιο, λέει ο Ιώσηπος, να αρνείται σε αυτά τα ζώα τόσο μικρή ανταμοιβή για τη βοήθεια που παρέχουν σε εμάς στην προμήθεια σιταριού. (Καλμέτ) --- Εκτός από αυτήν την κυριολεκτική έννοια, ο Θεός είχε κυρίως υπόψη την μυστική, την οποία ο άγιος Παύλος ξεδιπλώνει σε εμάς. (Μενοχίος) --- Ο Πέιν παίρνει από εδώ αφορμή για να γελοιοποιήσει τους ιερείς, οι οποίοι, λέει, «κηρύττουν το Δευτερονόμιο, διότι το Δευτερονόμιο κηρύττει τις δεκάτες.» Αλλά αυτό το βιβλίο δεν τους επιβάλλει περισσότερο από άλλα βιβλία της Γραφής, και η κοινή λογική υπαγορεύει ότι ο εργάτης είναι άξιος του μισθού του. Αν ο τεχνίτης, κ.λπ., δεν θα εργαστεί για το τίποτα, γιατί να ξοδεύουν οι ιερείς τη ζωή και τις περιουσίες τους, για το όφελος του λαού, χωρίς να αντλούν κανένα πλεονέκτημα από αυτούς; Ποιος υπηρέτησε στους πολέμους με δικά του έξοδα σε οποιαδήποτε στιγμή; (Α΄ Κορινθίους θ΄ 7.) Εάν ο τρόπος πληρωμής των δεκατών είναι ο πλέον κατάλληλος για την υποστήριξη των λειτουργών του Θεού, είναι ζήτημα μικρότερης σημασίας. Μπορεί τουλάχιστον να επικαλεστεί πολύ υψηλή αρχαιότητα, (Χέιδοκ) καθώς ήταν σε ισχύ 400 χρόνια πριν από τον νόμο του Μωυσή. Ο Αβραάμ πλήρωσε δεκάτες στον Μελχισεδέκ, ο οποίος ήταν και βασιλιάς και ιερέας· και ο Πεισίστρατος λάμβανε δεκάτες από τον λαό των Αθηνών, για να δαπανώνται στις δημόσιες θυσίες, και για το γενικό καλό. (Λαέρτιος στον Σόλωνα· Γουάτσον, επιστ. 2.) Σχετικά με τον νόμο της λεβιρατικής επιγαμίας ο Χέιδοκ στη συνέχεια παρέχει ιστορικό και κανονικό πλαίσιο. Μαζί, όπως έκαναν οι γιοι του Ιούδα· (Γένεσις λη΄ 8,) αν και το έθιμο (Καλμέτ) και η αναλογία επεκτείνουν αυτό και σε άλλους αδελφούς, τουλάχιστον σε εκείνους που ζουν στη γη της επαγγελίας, και έχουν την κληρονομιά από κοινού, όπως φαίνεται από την ιστορία της Ρουθ, Ρουθ α΄ 13, κ.λπ. Η Ναόμι υποθέτει ότι όλοι οι γιοι που θα μπορούσε να είχε, θα ήταν υπό την ίδια υποχρέωση προς την νύφη της. Οι Ραββίνοι περιορίζουν αυτόν τον νόμο όσο μπορούν, ισχυριζόμενοι ότι εάν ο αποθανών άφησε υιοθετημένο ή φυσικό παιδί, ο αδελφός δεν χρειάζεται να παντρευτεί τη χήρα του, ούτε ήταν υποχρεωμένος κανείς παρά ο επόμενος στην ηλικία, και όχι παντρεμένος. Ο άγιος Ιουστίνος (ερώτ. 132,) διδάσκει το αντίθετο. (Καλμέτ) --- Οι ετεροθαλείς αδελφοί περιλαμβάνονταν, (Μενοχίος) και πράγματι κάθε συγγενής, κατά σειρά, ο οποίος, μετά την άρνηση του επόμενου κληρονόμου, επιθυμούσε να λάβει την κατοχή της γης του αποθανόντος, Ρουθ δ΄. (Χέιδοκ) --- Οι Ιουδαίοι δεν τηρούν πλέον αυτόν τον νόμο, καθώς δεν έχουν κατοχή της Χαναάν. (Κουνέους α΄ 7.) --- Ο Φάγκιους ισχυρίζεται ότι παραμελήθηκε μετά την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας, διότι οι κληρονομιές συγχέονταν. (Καλμέτ) --- Αυτό, όμως, δεν φαίνεται να ήταν η γνώμη εκείνων που ανέλαβαν να συμφιλιώσουν τη γενεαλογία του Σωτήρος μας, που δίνεται από τους αγίους Ματθαίο και Λουκά, υποθέτοντας ότι ο άγιος Ιωσήφ ήταν γιος του Ιακώβ εκ γενετής, και του Ηλί κατά τον νόμο. (Άγιος Ιλάριος) Ο Αφρικανός λέγει (Επιστ. προς Αριστείδη) ότι «ο Ηλί πεθαίνοντας χωρίς απογόνους, ο Ιακώβ ήταν υποχρεωμένος να παντρευτεί τη χήρα του, από την οποία απέκτησε τον Ιωσήφ, απόγονο του Σολομώντος από τον Ιακώβ, και του Νάθαν από τον Ηλί,» καθώς η κοινή τους μητέρα, η Εστά, είχε παντρευτεί διαδοχικά τον Μαθάν και τον Μελχί, (ή μάλλον Μαθάτ) που προέρχονταν από εκείνους τους δύο κλάδους της οικογένειας του Δαβίδ. (Ντυπέν) (Χέιδοκ) --- Οι Αθηναίοι ακολουθούσαν παρόμοια ρύθμιση σχετικά με ορφανές νέες γυναίκες, τις οποίες ο επόμενος συγγενής ήταν υποχρεωμένος να παντρευτεί και να προικίσει. Οι Τάταροι διεκδικούν το δικαίωμά τους να παντρεύονται τις χήρες των αδελφών τους. Οι Αιγύπτιοι δεν θεωρούσαν τον γάμο ως πραγματικό, ούτε οποιαδήποτε συγγένεια συνάπτεται, σε περίπτωση που η γυναίκα δεν είχε απογόνους, βάσει της οποίας αρχής δεν υπήρχε εμπόδιο να εμποδίσει τον αδελφό να παντρευτεί τη χήρα του αδελφού του. Σε άλλες περιπτώσεις τέτοια συμβόλαια κηρύσσονταν παράνομα, Λευιτικόν ιη΄ 16. (Καλμέτ) --- Αυτός ήταν θετικός νόμος, (Γουόρθινγκτον· Γένεσις λη΄) ο οποίος επέτρεπε εξαίρεση. Ο Χέιδοκ στη συνέχεια στρέφεται στην προσφορά των πρωτογεννημάτων και την απαιτούμενη ομολογία πίστεως. Σχόλιο Καθολικής Βίβλου Χέιδοκ Αυτό. Η γη όπου μιλούσε ο Μωυσής, η οποία είχε ήδη κατακτηθεί, δεν ήταν λιγότερο υπό την υποχρέωση πληρωμής των πρωτογεννημάτων, κ.λπ., από τη Χαναάν, και τα μέρη της Συρίας που είχαν υποσχεθεί στους Ισραηλίτες. (Χέιδοκ) --- Όλα τα προϊόντα της γης φαίνεται ότι ήταν υποχρεωμένα να προσφέρονται, (Ματθαίος κγ΄ 23,) σε αναλογία καθώς ωρίμαζαν, στις εορτές του Πάσχα και της Πεντηκοστής, (Καλμέτ) και των Σκηνών. (Μενοχίος) --- Ωστόσο δεν βρίσκουμε καμία μνεία εδώ της θερουμά, ή προσφοράς, για την οποία οι Ραββίνοι μιλούν τόσο πολύ, ως διακριτής τουλάχιστον από τα πρωτογεννήματα, τα οποία ανυψώνονταν και από τον ιερέα και από τον προσφέροντα προς τον ουρανό και τη γη, προς τα δεξιά και αριστερά χέρια. Κάθε (Καλμέτ) γαιοκτήμονας, (Χέιδοκ) και ακόμη και ο ίδιος ο βασιλιάς, ήταν υποχρεωμένος να φέρει το δικό του καλάθι στον ναό, και να απαγγείλει τα λόγια που εδώ ορίζονται. Το σιτάρι και το κριθάρι πρώτα καθαρίζονταν, και τα σταφύλια και οι ελιές γίνονταν κρασί και λάδι. Πριν γίνει η προσφορά στον Κύριο, κανείς δεν επιτρεπόταν να γευτεί κανένα από το προϊόν, Λευιτικόν κγ΄ 10., και Αριθμοί ιη΄ 12, κ.λπ. Εάν τα όσπρια έπρεπε να δεκατίζονται, φαίνεται ζήτημα διαφωνίας. (Καλμέτ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ ολοκληρώνει το τμήμα με μια μυστική ανάγνωση της εντολής κατά του Αμαλήκ. Αμαλήκ. Αυτή η διαταγή για την καταστροφή των Αμαληκιτών, κατά την μυστική έννοια, δείχνει πόσο μισητοί είναι στον Θεό, και τι τιμωρίες πρέπει να περιμένουν από την δικαιοσύνη Του, όσοι επιτίθενται και αποθαρρύνουν τους υπηρέτες Του όταν μόλις έχουν εξέλθει, ως εκ τούτου, εκ της Αιγύπτου του πονηρού τούτου κόσμου, και ενώ είναι ακόμη αδύναμοι και ολιγόψυχοι, μόλις αρχίζουν το ταξίδι τους προς την γην της επαγγελίας.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς η πρόσκληση σε έντιμα βάρη και έντιμες συναλλαγές με καλεί να εξετάσω τις δικές μου πρακτικές στις επιχειρήσεις και την οικογένεια; Με ποιους τρόπους μπορώ να θυμάμαι πιο σκόπιμα τα σωτηριώδη έργα του Θεού όταν φέρνω τα δικά μου δώρα στο θυσιαστήριο; Πού μπορεί ο Κύριος να με ζητά να δείξω έλεος αντί να απαιτώ τα δικά μου δικαιώματα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε τῆς διαθήκης, ὁ ἐλευθερώσας τὸν λαόν σου ἐξ Αἰγύπτου καὶ δούς αὐτοῖς δικαίους νόμους, χάρισαι ἡμῖν εὐθείας καρδίας, ἵνα αἱ πράξεις ἡμῶν ὦσιν τίμιαι καὶ ἡ μνήμη τῶν ἐλέων σου ἀδιάλειπτος. Καθώς προσφέρομέν σοι τὰς ἀπαρχὰς τῆς ζωῆς ἡμῶν, πλήρωσον ἡμᾶς εὐγνωμοσύνης καὶ ζήλου ἵνα ἐκτείνωμεν συμπόνιαν πρὸς τὸν ξένον καὶ τὸν ἐνδεῆ, ἵνα περιπατῶμεν πιστῶς ἐνώπιόν σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, φέρε ἡμᾶς ἐν τέλει εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας τῆς βασιλείας σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →