Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζ 35-36 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ιεζεκιήλ 35–36 ανοίγει ένα παράθυρο στην καρδιά της διαθήκης πιστότητας του Θεού. Καθώς διασχίζουμε αυτά τα κεφάλαια, η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι αποκαλύπτει τόσο τη σφοδρότητα της θείας κρίσης στους υπερήφανους εχθρούς όσο και το τρυφερό έλεος που υποσχέθηκε σε έναν ταπεινωμένο λαό. Τα λόγια του μας προσκαλούν να ιχνηλατήσουμε πώς η ζήλεια του Θεού για το όνομά του γίνεται το ίδιο το θεμέλιο της αποκατάστασης. Στη σιωπή αυτού του καθημερινού μαθήματος, ακούμε την ίδια φωνή που κάποτε μίλησε σε έρημα βουνά και ακόμη μιλά ζωή σε κουρασμένες καρδιές σήμερα. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τον προφήτη να ζωογονήσει και τη δική μας κατανόηση καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τα κεφάλαια 35 και 36 του Ιεζεκιήλ αργά και προσευχητικά. Ακούστε την αντίθεση ανάμεσα στην ερήμωση του όρους Σηείρ και την επερχόμενη ανανέωση των βουνών του Ισραήλ. Προσέξτε πώς ο λόγος του Θεού μετακινείται από την αντιμετώπιση αλαζονικών εχθρών στην παρηγοριά της ίδιας της γης και του λαού του. Αφήστε τις υποσχέσεις καθαρισμού, νέας καρδιάς και καρποφόρας κατοίκησης να βυθιστούν βαθιά στο πνεύμα σας. Ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά σας να δεχθεί τόσο την προειδοποίηση όσο και την ελπίδα καθώς επιστρέφετε στο κείμενο με την καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει την ερμηνεία σημειώνοντας τη μετάβαση από την κρίση στο έλεος όταν απευθύνεται στα βουνά του Ισραήλ.
Ο προφήτης είχε διαταχθεί να στρέψει το πρόσωπό του προς τα βουνά του Ισραήλ και να προφητεύσει εναντίον τους, κεφ. στ΄ 2. Τότε ο Θεός ερχόταν να αντιπαρατεθεί με τον λαό του· αλλά τώρα που ο Θεός επιστρέφει με έλεος σε αυτούς πρέπει να μιλήσει λόγια αγαθά και παρηγορητικά σε αυτά τα βουνά, εδ. 1 και πάλι εδ. 4. Βουνά του Ισραήλ, ακούστε τον λόγο του Κυρίου· και ό,τι λέει σε αυτά το λέει στους λόφους, στα ποτάμια, στις κοιλάδες, στις έρημες ερημιές της χώρας και στις πόλεις που είναι εγκαταλελειμμένες, εδ. 4 και πάλι εδ. 6. Ο λαός είχε φύγει, άλλοι προς μια κατεύθυνση και άλλοι προς άλλη· τίποτε δεν είχε μείνει εκεί για να του μιλήσει παρά μόνο οι τόποι, τα βουνά και οι κοιλάδες· αυτούς οι Χαλδαίοι δεν μπορούσαν να τους πάρουν μαζί τους. Η γη μένει για πάντα. Τώρα, για να δείξει το έλεος που είχε σε εφεδρεία για τον λαό, πρόκειται να μιλήσει γι' αυτόν σαν να έχει μια κρυμμένη καλοσύνη για τον τόπο, τον οποίο, αν ο Κύριος είχε ευαρεστηθεί να τον εγκαταλείψει για πάντα, δεν θα τον είχε καλέσει να ακούσει τον λόγο του Κυρίου, ούτε θα του είχε δείξει τέτοια πράγματα όπως αυτά αυτή τη στιγμή. Εδώ είναι,Ο Χένρι συνεχίζει περιγράφοντας την ευσπλαχνική προσοχή που δείχνει ο Θεός στην παρούσα κατάσταση της γης.
Ι. Η ευσπλαχνική προσοχή που δείχνει ο Θεός στην παρούσα θλιβερή κατάσταση της γης του Ισραήλ. Έχει γίνει και λεία και χλευασμός για τα έθνη που είναι γύρω της, εδ. 4. 1. Έχει γίνει λεία τους· και όλοι έχουν πλουτίσει από τη λεηλασία της. Όταν οι Χαλδαίοι τους είχαν κατακτήσει, όλοι οι γείτονές τους έτρεξαν στη λεία σαν σε ναυάγιο, ο καθένας θεωρώντας δικό του ό,τι μπορούσε να βάλει τα χέρια του (εδ. 3): Σας έκαναν έρημο και σας κατάπιαν από παντού, ώστε να γίνετε κτήμα των εθνών, του υπολοίπου τους, ακόμη και εκείνων που οι ίδιοι είχαν διαφύγει στενά την ίδια ερήμωση. Κανείς δεν θεωρούσε έγκλημα να γδύσει έναν Ισραηλίτη. Το πλήθος της Ρώμης ακολουθεί πάντα την τύχη, όπως πάντα—Το πλήθος της Ρώμης πάντα επαινεί τον υψωμένο και περιφρονεί τον πεσμένο. Είναι η κοινή κραυγή, όταν ένας άνθρωπος είναι κάτω, Κάτω αυτόν. 2. Έχει γίνει χλευασμός τους. Πήραν ό,τι είχαν και γέλασαν μαζί τους όταν τελείωσαν. Ο εχθρός είπε, 'Αχα! ακόμη και οι αρχαίοι υψηλοί τόποι είναι δικοί μας στην κατοχή, εδ. 2. Ούτε η αρχαιότητα, ούτε η αξιοπρέπεια, ούτε η αγιότητα ούτε οι οχυρώσεις της γης του Ισραήλ είναι η ασφάλειά της, αλλά γίναμε κύριοι όλης της'. Όσο περισσότερες τιμές είχε στολιστεί εκείνη η γη και όσο μεγαλύτερο σχήμα είχε κάνει ανάμεσα στα έθνη, τόσο περισσότερη υπερηφάνεια και ευχαρίστηση έπαιρναν στο να την κάνουν λεία, που είναι παράδειγμα βάσης και χυδαίου πνεύματος· γιατί όσο πιο ένδοξη και ευημερούσα ήταν, τόσο πιο οικτρή είναι η δυστυχία. Ο Θεός το προσέχει εδώ ως επιδείνωση της παρούσας συμφοράς του Ισραήλ: Σας παίρνουν στα χείλη των ομιλητών και είστε ατιμία του λαού, εδ. 3. Όλη η συζήτηση της χώρας γύρω ήταν σχετικά με την πτώση του εβραϊκού έθνους· και όποιος μιλούσε γι' αυτό είχε κάποια πεισματάρα κακότροπη παρατήρηση ή άλλη πάνω τους. Ήταν ο χλευασμός εκείνων που ήταν άνετοι και η περιφρόνηση των υπερήφανων, Ψαλμ. ρκγ΄ 4. Υπάρχουν κάποιοι που είναι γνωστοί ως ομιλητές, που έχουν κάτι να πουν για τον καθένα, αλλά δεν μπορούν να βρουν στην καρδιά τους να μιλήσουν καλά για κανέναν· ο λαός του Θεού, ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους, ήταν σίγουρο ότι θα γινόταν όνειδος όταν το στέμμα είχε πέσει από το κεφάλι τους. Έτσι ήταν η μοίρα του Χριστιανισμού, στις ημέρες των παθών του, να μιλιέται εναντίον του παντού.Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις υποσχέσεις αποκατάστασης και ευλογίας που ο Θεός κρατά σε εφεδρεία για τον λαό του.
ΙΙΙ. Οι υποσχέσεις της εύνοιας του Θεού προς τον Ισραήλ του και οι διαβεβαιώσεις που δόθηκαν για μεγάλο έλεος που είχε σε εφεδρεία για αυτούς. Ο Θεός παίρνει αφορμή από την οργή και την αυθάδεια των εχθρών τους για να δείξει τον εαυτό του τόσο περισσότερο ενδιαφερόμενο γι' αυτούς και έτοιμο να τους κάνει καλό, όπως ο Δαβίδ ήλπιζε ότι ο Θεός θα του ανταπέδιδε καλό για την κατάρα του Σεμεΐ εναντίον του. Ας καταριούνται, αλλά εσύ ευλόγησε. Με αυτόν τον τρόπο, καθώς και με άλλους, οι εχθροί του λαού του Θεού τους προσφέρουν πραγματική υπηρεσία, ακόμη και με τις αδικίες που τους κάνουν, παρά τη θέλησή τους και πέρα από την πρόθεσή τους. Δεν θα έχουμε λόγο να παραπονεθούμε αν, όσο πιο άσπλαχνοι είναι οι άνθρωποι, τόσο πιο ευσπλαχνικός είναι ο Θεός—αν, όσο πιο ευσπλαχνικά μιλά σε εμάς με τον λόγο και το Πνεύμα του, τόσο πιο ευσπλαχνικά ενεργεί για εμάς στην πρόνοιά του. Ο προφήτης πρέπει να πει έτσι στα βουνά του Ισραήλ, που τώρα είναι έρημα και περιφρονημένα, ότι ο Θεός είναι υπέρ αυτών και θα στραφεί προς αυτά, εδ. 9. Όπως η κατάρα του Θεού φτάνει στη γη για χάρη του ανθρώπου, έτσι και η ευλογία. Τώρα αυτό που υποσχέθηκε είναι, 1. Ότι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες τους θα επέστρεφαν στην κατοχή τους: Ο λαός μου Ισραήλ είναι κοντά να έρθει, εδ. 8. Αν και είναι σε μεγάλη απόσταση από τη δική τους χώρα, αν και είναι διασκορπισμένοι σε πολλές χώρες, και αν και κρατούνται από τη δύναμη των εχθρών τους, όμως θα έρθουν πάλι στα δικά τους σύνορα, Ιερ. λα΄ 17. Ο καιρός είναι κοντά για την επιστροφή τους. Αν και απέμεναν πάνω από σαράντα χρόνια από τα εβδομήντα (ίσως πενήντα), μιλιέται ως κοντινός, επειδή είναι σίγουρος, και υπήρχαν κάποιοι ανάμεσά τους που θα ζούσαν να το δουν. Χίλια χρόνια είναι με τον Θεό αλλά ως μία ημέρα. Τα βουνά του Ισραήλ είναι τώρα έρημα· αλλά ο Θεός θα κάνει ανθρώπους να περπατήσουν πάνω τους πάλι, ακόμη και τον λαό του Ισραήλ, όχι ως ταξιδιώτες που περνούν από πάνω τους, αλλά ως κάτοικοι—όχι ενοικιαστές, αλλά ιδιοκτήτες: Θα σε κατέχουν, όχι για διάρκεια ζωής, αλλά για τους ίδιους και τους κληρονόμους τους· θα είσαι η κληρονομιά τους. Ήταν τύπος της ουράνιας Χαναάν, στην οποία όλοι οι γιοι του Θεού είναι κληρονόμοι, κάθε αληθινός Ισραηλίτης, και στην οποία θα συναχθούν σύντομα όλοι μαζί, από τις χώρες όπου είναι τώρα διασκορπισμένοι. 2. Ότι θα παρείχαν άφθονη άνετη συντήρηση για τους ιδιοκτήτες τους κατά την επιστροφή τους. Όταν η γη είχε απολαύσει τα σάββατά της για τόσα χρόνια, θα ήταν τόσο πιο καρποφόρα μετά, όπως θα ήμασταν εμείς μετά την ανάπαυση, ειδικά ανάπαυση σαββάτου: Θα οργωθείς και θα σπαρείς (εδ. 9) και θα δώσεις τον καρπό σου στον λαό μου Ισραήλ, εδ. 8. Σημείωσε, Είναι ευλογία για τη γη να γίνεται υπηρετική στους ανθρώπους, ειδικά σε καλούς ανθρώπους, που θα υπηρετούν τον Θεό με χαρά στη χρήση εκείνων των καλών πραγμάτων που η γη προσφέρει σε αυτούς. 3. Ότι ο λαός του Ισραήλ θα είχε όχι μόνο άνετη συντήρηση, αλλά και άνετη εγκατάσταση, στη δική τους γη: Οι πόλεις θα κατοικηθούν· οι ερημιές θα οικοδομηθούν, εδ. 10. Και θα σε εγκαταστήσω σύμφωνα με τις παλιές σου ιδιοκτησίες, εδ. 11. Η δική τους αμαρτία τους είχε αποσταθεροποιήσει, αλλά τώρα η εύνοια του Θεού θα τους επανεγκαταστήσει. Όταν ο άσωτος γιος έχει γίνει μετανοημένος, εγκαθίσταται πάλι στο σπίτι του πατέρα του, σύμφωνα με την προηγούμενη κατάστασή του. Φέρτε εδώ την πρώτη στολή, και βάλτε την πάνω του. Μάλιστα, θα σας κάνω τώρα καλύτερα από ό,τι στις αρχές σας. Υπάρχει περισσότερη χαρά για το πρόβατο που επαναφέρθηκε παρά ό,τι θα υπήρχε αν δεν είχε ποτέ αποπλανηθεί. Και ο Θεός μερικές φορές πολλαπλασιάζει τις παρηγορίες του λαού του σε αναλογία με τον χρόνο που τους έχει θλίψει. Έτσι ο Θεός ευλόγησε το τελευταίο τέλος του Ιώβ περισσότερο από την αρχή του, και διπλασίασε σε αυτόν όλα όσα είχε. 4. Ότι ο λαός, μετά την επιστροφή του, θα ήταν καρποφόρος, και θα πολλαπλασιαζόταν, και θα γέμιζε τη γη, ώστε όχι μόνο να κατοικηθεί πάλι, αλλά να κατοικηθεί τόσο πυκνά, και να έχει τόσο καλό πληθυσμό, όσο ποτέ. Ο Θεός θα φέρει πίσω σε αυτήν όλο τον οίκο του Ισραήλ, ακόμη και όλον αυτόν (παρατήρησε τι έμφαση δίνεται σε αυτό, εδ. 10), όλους όσους το Πνεύμα του Θεού διήγειρε να επιστρέψουν· και μόνο αυτοί λογίζονταν του οίκου του Ισραήλ, οι υπόλοιποι είχαν αποκόψει τον εαυτό τους από αυτόν· ή, αν και λίγοι, σε σύγκριση, επέστρεψαν στην αρχή, όμως αργότερα, σε διάφορες εποχές, επέστρεψαν όλοι· και τότε (λέει ο Θεός) θα πολλαπλασιάσω αυτούς τους άνδρες (εδ. 10), θα πολλαπλασιάσω άνθρωπο και κτήνος· και θα αυξηθούν, εδ. 11. Σημείωσε, Η βασιλεία του Θεού στον κόσμο είναι μια αυξανόμενη βασιλεία· και η εκκλησία του, αν και για ένα διάστημα μπορεί να μειωθεί, θα ανακτήσει τον εαυτό της και θα ξαναγεμίσει. 5. Ότι ο ονειδισμός που είχε ριφθεί από παλιά στη γη του Ισραήλ από τους κακούς κατασκόπους, και που αναζωπυρώθηκε πρόσφατα, ότι ήταν γη που κατέτρωγε τους κατοίκους της από πείνα, ασθένεια και σπαθί, θα απομακρυνθεί εντελώς, και δεν θα υπάρξει ποτέ άλλη αφορμή γι' αυτό. Η Χαναάν είχε αποκτήσει κακό όνομα. Είχε παλιά ξεράσει τους κατοίκους (Λευιτ. ιη΄ 28), τους ιθαγενείς, τους αυτόχθονες, που μετατράπηκε σε ονειδισμό της από εκείνους που θα έπρεπε να του δώσουν άλλη ερμηνεία, Αρ. ιγ΄ 32. Είχε πρόσφατα καταβροχθίσει τους Ισραηλίτες, και τους ξέρασε επίσης· ώστε λεγόταν συνήθως γι' αυτήν, Είναι γη που, αντί να υποστηρίζει τα έθνη ή τις φυλές που την κατοικούν, τους στερεί, τους ανατρέπει, και τους κάνει να πέσουν· είναι ένα ενοίκιο που σπάει όλους τους ενοικιαστές που έρχονται πάνω του. Αυτός ο χαρακτήρας είχε αποκτηθεί ανάμεσα στους γείτονες· αλλά ο Θεός τώρα υπόσχεται ότι δεν θα είναι πλέον έτσι: Δεν θα τους στερήσεις πλέον ανθρώπους (εδ. 12), δεν θα καταβροχθίζεις ανθρώπους πλέον, εδ. 14. Αλλά οι κάτοικοι θα ζήσουν σε καλά γεράματα, και δεν θα κοπεί ο αριθμός των μηνών τους στη μέση. Σύγκρινε αυτό με εκείνη την υπόσχεση, Ζαχ. η΄ 4. Σημείωσε, Ο Θεός θα αφαιρέσει τον ονειδισμό του λαού του αφαιρώντας εκείνο που ήταν η αφορμή του. Όταν το έθνος γίνεται να ανθίσει σε ειρήνη, αφθονία και δύναμη, τότε δεν ακούν πλέον την ντροπή των εθνών (εδ. 15), ειδικά όταν είναι μεταρρυθμισμένο· όταν η αμαρτία, που είναι ο ονειδισμός οποιουδήποτε λαού, ιδιαίτερα του ομολογούντος λαού του Θεού, αφαιρεθεί, τότε δεν ακούν πλέον τον ονειδισμό του λαού. Σημείωσε, Όταν ο Θεός επιστρέφει με έλεος σε έναν λαό που επιστρέφει σε αυτόν με καθήκον, όλες οι θλίψεις τους θα αποκατασταθούν σύντομα και η τιμή τους θα ανακτηθεί.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στοχάζεται πώς ο Θεός ανακτά την τιμή του μέσω του ελέους που δείχνεται σε έναν ανάξιο λαό.
ΙΙ. Ας δούμε τώρα πώς ο Θεός θα ανακτούσε την τιμή του, θα την εξασφάλιζε, και θα την προήγαγε, εργαζόμενος μια μεγάλη μεταρρύθμιση πάνω τους και έπειτα εργαζόμενος μια μεγάλη σωτηρία για αυτούς. Θα τους είχε διασκορπίσει ανάμεσα στα έθνη, αν δεν φοβόταν την οργή του εχθρού, Δευτ. λβ΄ 26, 27. Αλλά, αν και ήταν ανάξιοι της ευσπλαχνίας του, όμως είχε οίκτο για το δικό του άγιο όνομα, και χίλιες οίκτους ήταν ότι αυτό θα ποδοπατιόταν και θα κακοποιούνταν. Κοίταξε με ευσπλαχνία τη δική του τιμή, που αιμορραγούσε ανάμεσα στα έθνη, σε εκείνο το πετράδι που είχε πατηθεί στη λάσπη, το οποίο ο οίκος του Ισραήλ, ακόμη και στη γη της αιχμαλωσίας τους, είχε βεβηλώσει, εδ. 21. Με οίκτο σε αυτό ο Θεός τους έβγαλε από τα έθνη, επειδή οι αμαρτίες τους ήταν πιο σκανδαλώδεις εκεί από ό,τι είχαν υπάρξει στη δική τους γη. 'Γι' αυτό θα σας συναθροίσω από όλες τις χώρες και θα σας φέρω στη δική σας γη, εδ. 24. Όχι για χάρη σας, επειδή είστε άξιοι τέτοιας εύνοιας, γιατί είστε πολύ ανάξιοι, αλλά για χάρη του αγίου ονόματός μου (εδ. 22), ώστε να αγιάσω το μεγάλο όνομά μου,' εδ. 23. Παρατήρησε, παρεμπιπτόντως, Το άγιο όνομα του Θεού είναι το μεγάλο όνομά του. Η αγιότητά του είναι το μεγαλείο του· έτσι το λογαριάζει ο ίδιος. Ούτε τίποτε κάνει έναν άνθρωπο αληθινά μεγάλο παρά το να είναι αληθινά καλός, και να μετέχει της αγιότητας του Θεού. Ο Θεός θα μεγαλύνει το όνομά του ως άγιο όνομα, γιατί θα το αγιάσει: Θα αγιάσω το όνομά μου που εσείς βεβηλώσατε. Όταν ο Θεός εκτελεί εκείνο για το οποίο ορκίστηκε με την αγιότητά του, τότε αγιάζει το όνομά του. Το αποτέλεσμα αυτού θα είναι πολύ ευτυχές: Τα έθνη θα γνωρίσουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος όταν αγιαστώ σε εσάς μπροστά στα μάτια τους και στα δικά σας. Όταν ο Θεός αποδεικνύει το δικό του άγιο όνομα, και οι άγιοί του το αινέσουν, τότε αγιάζεται σε αυτούς, και αυτό συμβάλλει στη διάδοση της γνώσης του. Παρατήρησε, 1. Οι λόγοι ελέους του Θεού είναι όλοι παρμένοι από μέσα του· θα βγάλει τον λαό του από τη Βαβυλώνα, όχι για χάρη τους, αλλά για χάρη του ονόματός του, επειδή θα δοξαστεί. 2. Η καλοσύνη του Θεού παίρνει αφορμή από την κακία του ανθρώπου για να εμφανιστεί τόσο περισσότερο ένδοξη· γι' αυτό θα αγιάσει το όνομά του με τη συγχώρηση της αμαρτίας, επειδή έχει βεβηλωθεί με την τέλεση της αμαρτίας.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας έχετε δει τον Θεό να μετατρέπει αυτό που οι άλλοι εννοούσαν για ντροπή σε αφορμή για τη δόξα του;
2. Πώς η υπόσχεση μιας νέας καρδιάς και του ίδιου του Πνεύματος του Θεού διεγείρει φρέσκια ελπίδα σε εσάς σήμερα;
3. Με ποιους τρόπους μπορείτε να συμμετάσχετε στην έγνοια του Θεού για το άγιο όνομά του ζώντας πιο πιστά μπροστά σε έναν κόσμο που παρακολουθεί;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, καθὼς ἅπαξ ἐλάλησας κατὰ τοῦ ὄρους Σηεὶρ καὶ ὑπεσχέθης νὰ ἀποκαταστήσῃς τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, οὕτω λάλησον ζωὴν εἰς τοὺς ξηροὺς καὶ ἐρήμους τόπους τῶν καρδιῶν ἡμῶν. Καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀκαθαρσίας, δὸς ἡμῖν καρδίαν σαρκίνην, καὶ βάλε τὸ Πνεῦμά Σου ἐν ἡμῖν, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τοῖς προστάγμασί Σου καὶ φυλάττωμεν τὰς κρίσεις Σου. Ἄφες τὸν παρατηροῦντα κόσμον νὰ ἴδῃ ὅτι Σὺ μόνος ἀνοικοδομεῖς ἐρείπια καὶ φυτεύεις ἐρήμους γῆν, ὥστε τὸ μέγα ὄνομά Σου νὰ ἁγιασθῇ ἐν τῇ ἀποκαταστάσει ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →