Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες
Γαλ 4 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στο τέταρτο κεφάλαιο της προς Γαλάτας επιστολής προσφέρει ένα σαφές παράθυρο στην επείγουσα έκκληση του αποστόλου προς τους πιστούς να στέκονται σταθεροί στην ελευθερία του ευαγγελίου. Με ποιμαντική θέρμη και προσεκτική ερμηνεία, ο Χένρι παρακολουθεί τα επιχειρήματα του Παύλου κατά της επιστροφής στη δουλεία του νόμου και εορτάζει το μεγαλύτερο φως και την ελευθερία που βρίσκονται στον Χριστό. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές για οποιαδήποτε λεπτή ολίσθηση προς την αποδοχή βασισμένη στα έργα. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε την Γραφή, θα μελετήσουμε τις γνώσεις του Χένρι, θα εξετάσουμε τις συνέπειές τους, θα απαντήσουμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Το Πνεύμα ας χρησιμοποιήσει αυτά τα αρχαία λόγια για να ενισχύσει την κατανόησή μας της υιοθεσίας και της κληρονομιάς στην οικογένεια του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα προς το τέταρτο κεφάλαιο της προς Γαλάτας επιστολής και διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Άκουσε την αντίθεση ανάμεσα στην παιδική ηλικία υπό τον νόμο και την ώριμη ελευθερία των υιών και κληρονόμων. Πρόσεξε τις τρυφερές εκκλήσεις του Παύλου, τις προειδοποιήσεις του για τους ψευδοδιδασκάλους και τον πόθο του να μορφωθεί ο Χριστός στους πιστούς. Άσε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σου πριν στραφούμε στην έκθεση του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει εισάγοντας την σύγκριση του αποστόλου με ένα ανήλικο παιδί.
Σε αυτό το κεφάλαιο ο απόστολος ασχολείται ευθέως με εκείνους που άκουγαν τους ιουδαΐζοντες διδασκάλους, οι οποίοι εξυμνούσαν τον νόμο του Μωυσή σε ανταγωνισμό με το ευαγγέλιο του Χριστού και προσπαθούσαν να τους φέρουν υπό τη δουλεία του. Για να τους πείσει για την ανοησία τους και να διορθώσει το λάθος τους, σε αυτούς τους στίχους συνεχίζει την σύγκριση με ένα ανήλικο παιδί, την οποία είχε θίξει στο προηγούμενο κεφάλαιο, και από εκεί δείχνει τα μεγάλα πλεονεκτήματα που έχουμε τώρα, υπό το ευαγγέλιο, σε σχέση με αυτά που είχαν υπό τον νόμο. Και εδώ.Στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς την κατάσταση της εκκλησίας της Παλαιάς Διαθήκης υπό δουλεία.
Ι. Μας γνωρίζει με την κατάσταση της εκκλησίας της Παλαιάς Διαθήκης: ήταν σαν ανήλικο παιδί και χρησιμοποιούνταν ανάλογα, κρατούμενη σε κατάσταση σκότους και δουλείας, σε σύγκριση με το μεγαλύτερο φως και την ελευθερία που απολαμβάνουμε υπό το ευαγγέλιο. Εκείνη ήταν πράγματι οικονομία χάριτος, και όμως ήταν συγκριτικά οικονομία σκότους· διότι όπως ο κληρονόμος, κατά την ανηλικιότητά του, είναι υπό επιτρόπους και οικονόμους μέχρι τον ορισμένο χρόνο του πατέρα του, από τους οποίους εκπαιδεύεται και διδάσκεται σε εκείνα που προς το παρόν γνωρίζει λίγο το νόημά τους, αν και αργότερα είναι πιθανό να του είναι πολύ χρήσιμα· έτσι ήταν με την εκκλησία της Παλαιάς Διαθήκης—η μωσαϊκή οικονομία, υπό την οποία βρίσκονταν, ήταν κάτι που δεν μπορούσαν να κατανοήσουν πλήρως το νόημά της· διότι, όπως λέγει ο απόστολος (Βʹ Κορ 3,13), δεν μπορούσαν να στρέψουν σταθερά το βλέμμα τους προς το τέλος εκείνου που καταργείται. Αλλά στην εκκλησία, όταν ωριμάσει, στις ημέρες του ευαγγελίου, γίνεται πολύ χρήσιμη. Και όπως εκείνη ήταν οικονομία σκότους, έτσι και δουλείας· διότι βρίσκονταν σε δουλεία υπό τα στοιχεία του κόσμου, δεμένοι με μεγάλο αριθμό επαχθών τελετουργιών και παρατηρήσεων, με τις οποίες, σαν με κάποια πρώτα στοιχεία, διδάσκονταν και εκπαιδεύονταν, και με τις οποίες κρατούνταν σε κατάσταση υποταγής, σαν παιδί υπό επιτρόπους και οικονόμους. Η εκκλησία τότε βρισκόταν περισσότερο υπό τον χαρακτήρα δούλου, υποχρεωμένη να κάνει τα πάντα σύμφωνα με την εντολή του Θεού, χωρίς να είναι πλήρως εξοικειωμένη με τον λόγο της· αλλά η υπηρεσία υπό το ευαγγέλιο φαίνεται πιο λογική από εκείνη. Όταν ήλθε ο ορισμένος χρόνος του Πατέρα, όταν η εκκλησία έφθανε στην πλήρη ηλικία της, το σκότος και η δουλεία υπό την οποία βρισκόταν προηγουμένως αφαιρούνται, και βρισκόμαστε υπό οικονομία μεγαλύτερου φωτός και ελευθερίας.Στη συνέχεια ο Χένρι αντιπαραβάλλει αυτό με την ευτυχέστερη κατάσταση των χριστιανών υπό το ευαγγέλιο.
ΙΙ. Μας γνωρίζει με την πολύ ευτυχέστερη κατάσταση των χριστιανών υπό την οικονομία του ευαγγελίου, εδ. 4-7. Όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, ο ορισμένος χρόνος του Πατέρα, όταν θα έθετε τέλος στην νομική οικονομία και θα εγκαθιστούσε άλλη και καλύτερη στη θέση της, απέστειλε τον Υιό αυτού, κ.λπ. Το πρόσωπο που απασχολήθηκε για να εισαγάγει αυτή τη νέα οικονομία δεν ήταν άλλο από τον ίδιο τον Υιό του Θεού, τον μονογενή του Πατρός, ο οποίος, όπως είχε προφητευθεί και υποσχεθεί από την ίδρυση του κόσμου, έτσι εν καιρώ φανερώθηκε για αυτόν τον σκοπό. Αυτός, επιδιώκοντας τον μεγάλο σκοπό που είχε αναλάβει, υποτάχθηκε να γεννηθεί από γυναίκα—εδώ είναι η ενσάρκωσή του· και να γίνει υπό τον νόμο—εδώ είναι η υποταγή του. Αυτός που ήταν αληθινά Θεός για χάρη μας έγινε άνθρωπος· και αυτός που ήταν Κύριος των πάντων συγκατατέθηκε να έλθει σε κατάσταση υποταγής και να λάβει τη μορφή δούλου· και ένας μεγάλος σκοπός όλων αυτών ήταν να εξαγοράσει εκείνους που ήταν υπό τον νόμο—να μας σώσει από αυτόν τον αφόρητο ζυγό και να ορίσει ευαγγελικές διατάξεις πιο λογικές και εύκολες. Είχε πράγματι κάτι περισσότερο και μεγαλύτερο στον νου του, ερχόμενος στον κόσμο, από το να μας ελευθερώσει απλώς από τη δουλεία του τελετουργικού νόμου· διότι ήλθε στη φύση μας και συγκατατέθηκε να πάθει και να αποθάνει για μας, ώστε με αυτό να μας εξαγοράσει από την οργή του Θεού και από την κατάρα του ηθικού νόμου, υπό την οποία, ως αμαρτωλοί, βρισκόμαστε όλοι. Αλλά αυτό ήταν ένας σκοπός του, και έλεος που διατηρήθηκε για να δοθεί στον χρόνο της φανέρωσής του· τότε η πιο δουλική κατάσταση της εκκλησίας έμελλε να λάβει τέλος, και καλύτερη να διαδεχθεί στη θέση της· διότι απεστάλη για να μας εξαγοράσει, ώστε να λάβουμε την υιοθεσία υιών—ώστε να μην λογιζόμαστε και να μην αντιμετωπιζόμαστε πλέον ως δούλοι, αλλά ως υιοί που ωρίμασαν, οι οποίοι επιτρέπονται μεγαλύτερες ελευθερίες και γίνονται δεκτοί σε ευρύτερα προνόμια από ό,τι όταν ήταν υπό επιτρόπους και οικονόμους. Αυτό η πορεία του επιχειρήματος του αποστόλου μας οδηγεί να προσέξουμε, ως ένα πράγμα που εννοείται από αυτή την έκφραση, αν και αναμφίβολα μπορεί επίσης να νοηθεί ως σημαίνουσα εκείνη την εύσπλαχνη υιοθεσία για την οποία το ευαγγέλιο ομιλεί τόσο συχνά ως προνόμιο εκείνων που πιστεύουν στον Χριστό. Ο Ισραήλ ήταν υιός του Θεού, ο πρωτότοκός του, Ρωμ 9,4. Αλλά τώρα, υπό το ευαγγέλιο, οι επιμέρους πιστοί λαμβάνουν την υιοθεσία· και, ως αρραβώνας και απόδειξή της, έχουν μαζί με αυτή το Πνεύμα της υιοθεσίας, που τους ωθεί στο καθήκον της προσευχής και τους καθιστά ικανούς στην προσευχή να βλέπουν τον Θεό ως Πατέρα (εδ. 6): Επειδή είστε υιοί, ο Θεός απέστειλε το Πνεύμα του Υιού αυτού στις καρδιές σας, κράζον Αββά, ο Πατήρ. Και επ' αυτού (εδ. 7) ο απόστολος ολοκληρώνει αυτό το επιχείρημα προσθέτοντας, Ώστε δεν είσαι πλέον δούλος, αλλά υιός· και, αν υιός, τότε κληρονόμος του Θεού διά του Χριστού· δηλαδή, Τώρα, υπό την κατάσταση του ευαγγελίου, δεν βρισκόμαστε πλέον υπό τη δουλεία του νόμου, αλλά, πιστεύοντας στον Χριστό, γινόμαστε υιοί του Θεού· γινόμαστε δεκτοί από αυτόν και υιοθετούμαστε από αυτόν· και, όντας υιοί, είμαστε επίσης κληρονόμοι του Θεού και έχουμε δικαίωμα στην ουράνια κληρονομιά (όπως επίσης συλλογίζεται Ρωμ 8,17), και επομένως πρέπει να είναι η μεγαλύτερη αδυναμία και ανοησία να επιστρέφουμε στον νόμο και να ζητούμε δικαίωση από τα έργα αυτού. Από όσα λέγει ο απόστολος σε αυτούς τους στίχους, μπορούμε να παρατηρήσουμε,
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Στοχαζόμενος τα πλεονεκτήματα, ο Χένρι απαριθμεί τα προνόμια που λαμβάνουν οι πιστοί.
2. Τα μεγάλα και ανεκτίμητα πλεονεκτήματα που απολαμβάνουν οι χριστιανοί υπό το ευαγγέλιο· διότι, (1.) Λαμβάνουμε την υιοθεσία υιών. Από εδώ σημείωσε, Είναι το μεγάλο προνόμιο που έχουν οι πιστοί διά του Χριστού ότι είναι υιοθετημένα τέκνα του Θεού του ουρανού. Εμείς που από τη φύση είμαστε τέκνα οργής και απειθείας έχουμε γίνει κατά χάρη τέκνα αγάπης. (2.) Λαμβάνουμε το Πνεύμα της υιοθεσίας. Σημείωσε, [1.] Όλοι όσοι έχουν το προνόμιο της υιοθεσίας έχουν το Πνεύμα της υιοθεσίας—όλοι όσοι γίνονται δεκτοί στον αριθμό μετέχουν στη φύση των τέκνων του Θεού· διότι θα έχει όλα τα τέκνα του να του μοιάζουν. [2.] Το Πνεύμα της υιοθεσίας είναι πάντοτε το Πνεύμα της προσευχής, και είναι καθήκον μας στην προσευχή να βλέπουμε τον Θεό ως Πατέρα. Ο Χριστός μας δίδαξε στην προσευχή να βλέπουμε τον Θεό ως Πατέρα μας στον ουρανό. [3.] Αν είμαστε υιοί αυτού, τότε κληρονόμοι αυτού. Δεν συμβαίνει έτσι μεταξύ των ανθρώπων, όπου ο πρωτότοκος υιός είναι κληρονόμος· αλλά όλα τα τέκνα του Θεού είναι κληρονόμοι. Εκείνοι που έχουν τη φύση υιών θα έχουν την κληρονομιά υιών.Ο Χένρι ολοκληρώνει τονίζοντας τον κανόνα για τον ζήλο στην αγαθή υπόθεση.
Ο απόστολος εξακολουθεί να προωθεί τον ίδιο σκοπό όπως στους προηγούμενους στίχους, που ήταν να πείσει τους Γαλάτας για την αμαρτία και την ανοησία τους να απομακρύνονται από την αλήθεια του ευαγγελίου: έχοντας μόλις προηγουμένως συζητήσει μαζί τους για την αλλαγή της συμπεριφοράς τους προς αυτόν που προσπαθούσε να τους εδραιώσει σε αυτήν, εδώ τους δίνει τον χαρακτήρα εκείνων των ψευδοδιδασκάλων που είχαν ως έργο τους να τους απομακρύνουν από αυτήν, ώστε αν προσέξουν, να δουν σύντομα πόσο λίγο λόγο είχαν να τους ακούν: όποια γνώμη και αν είχαν γι' αυτούς, τους λέγει ότι ήταν άνθρωποι με σχέδιο, που στόχευαν να εγκαταστήσουν τον εαυτό τους, και που, υπό τα φαινομενικά προσχήματά τους, συμβουλεύονταν περισσότερο το δικό τους συμφέρον παρά το δικό τους: «Ζηλούν υμάς», λέγει· «δείχνουν μεγάλο σεβασμό προς εσάς και προσποιούνται μεγάλη αγάπη προς εσάς, αλλά όχι καλώς· δεν το κάνουν με κανένα καλό σκοπό, δεν είναι ειλικρινείς και ευθείς σε αυτό, διότι θα σας αποκλείσουν, ώστε να ζηλώνετε αυτούς. Αυτό που κυρίως στοχεύουν είναι να δεσμεύσουν τα αισθήματά σας προς αυτούς· και, για να το επιτύχουν αυτό, κάνουν ό,τι μπορούν για να αποσπάσουν τα αισθήματά σας από εμένα και από την αλήθεια, ώστε να σας ιδιοποιηθούν για τον εαυτό τους.» Αυτό, τους διαβεβαιώνει, ήταν το σχέδιό τους, και επομένως πρέπει να είναι πολύ ανόητοι να τους ακούν. Σημείωσε, 1. Μπορεί να φαίνεται μεγάλος ζήλος όπου όμως υπάρχει λίγη αλήθεια και ειλικρίνεια. 2. Είναι ο συνήθης τρόπος των πλανητών να εισχωρούν στα αισθήματα των ανθρώπων και με αυτόν τον τρόπο να τους οδηγούν στις γνώμες τους. 3. Όποια προσχήματα και αν προβάλλουν, συνήθως έχουν περισσότερη μέριμνα για το δικό τους συμφέρον παρά για εκείνο των άλλων, και δεν θα διστάσουν να καταστρέψουν τη φήμη άλλων, αν με αυτόν τον τρόπο μπορούν να υψώσουν τη δική τους. Με αυτή την ευκαιρία ο απόστολος μας δίνει εκείνον τον εξαίρετο κανόνα που έχουμε, εδ. 18, Καλόν το ζηλούσθαι εν καλώ πάντοτε. Ό,τι η μετάφρασή μας αποδίδει «εν καλώ ανδρί», και έτσι να θεωρεί ο απόστολος ότι δείχνει τον εαυτό του· αυτή η έννοια, νομίζουν, ευνοείται τόσο από το προηγούμενο πλαίσιο όσο και από τα αμέσως επόμενα λόγια, και όχι μόνον όταν παρίσταμαι προς υμάς, που μπορεί να είναι σαν να έλεγε, «Ήταν καιρός που ζηλούσατε προς εμένα· κάποτε με θεωρούσατε καλόν άνδρα, και τώρα δεν έχετε λόγο να νομίζετε διαφορετικά για εμένα· άρα τότε θα σας άρμοζε να δείξετε την ίδια εκτίμηση προς εμένα, τώρα που απουσιάζω από εσάς, την οποία δείχνατε όταν ήμουν παρών προς υμάς.» Αλλά, αν προσκολληθούμε στη δική μας μετάφραση, ο απόστολος εδώ μας παρέχει έναν πολύ καλό κανόνα για να κατευθύνει και να ρυθμίζει την άσκηση του ζήλου μας: υπάρχουν δύο πράγματα που για αυτόν τον σκοπό συνιστά ιδιαιτέρως σε εμάς:— (1.) Να ασκείται μόνο σε εκείνο που είναι καλόν· διότι ο ζήλος είναι τότε μόνο καλός όταν είναι σε καλό πράγμα: εκείνοι που ζηλούν προς το κακό θα κάνουν έτσι μόνο τόσο περισσότερο κακό. Και, (2.) Να είναι σταθερός και αδιάλειπτος: είναι καλόν να ζηλώνει πάντοτε σε καλό πράγμα· όχι μόνο για λίγο χρόνο, ή πού και πού, σαν τον πυρετό της ελονοσίας, αλλά, σαν τη φυσική θερμότητα του σώματος, σταθερός. Ευτυχές θα ήταν για την εκκλησία του Χριστού αν αυτός ο κανόνας τηρούνταν καλύτερα μεταξύ των χριστιανών!
Απαντήστε
Απάντηση
1. Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι μια επίμονη έλξη προς «ασθενή και πτωχά στοιχεία» αντί να αναπαύεσαι στο Πνεύμα της υιοθεσίας;
2. Πώς επηρεάζει την προσέγγισή σου στην προσευχή και την καθημερινή υπακοή η πραγματικότητα ότι γνωρίζεσαι από τον Θεό πριν τον γνωρίσεις εσύ;
3. Πώς θα έμοιαζε να μορφωθεί ο Χριστός πληρέστερα μέσα σου αυτή την εβδομάδα, και πώς θα μπορούσε αυτό να διαμορφώσει τον ζήλο σου για ό,τι είναι αληθινά καλόν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε που απέστειλες τον Υιόν σου στο πλήρωμα του χρόνου για να μας εξαγοράσεις από τη δουλεία του νόμου και να μας χαρίσεις το Πνεύμα της υιοθεσίας. Σε δοξάζουμε που δεν είμαστε πλέον δούλοι αλλά υιοί και κληρονόμοι διά του Χριστού. Συγχώρησέ μας για τις φορές που επιστρέψαμε σε κατώτερα πράγματα ή επιτρέψαμε ψευδή αισθήματα να μας αποσπάσουν. Μόρφωσε τον Χριστό βαθύτερα μέσα μας ώστε ο ζήλος μας να παραμένει σταθερός σε ό,τι είναι καλόν. Ενίσχυσε τους πιστούς διακόνους που κοπιάζουν μεταξύ μας, και φύλαξέ μας από το να καταστήσουμε το έργο τους μάταιο. Ας περιπατούμε σήμερα ως εκείνοι που κράζουν «Αββά, ο Πατήρ», βέβαιοι στην αγάπη σου και στην κληρονομιά. Εν ονόματι του Ιησού, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →