Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 15 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία του 15ου κεφαλαίου της Α' Κορινθίους. Η έκθεσή τους θεμελιώνει την ελπίδα του πιστού στην ιστορική ανάσταση του Χριστού και ανιχνεύει τις αναγκαίες συνέπειές της για ολόκληρη την εκκλησία. Με ευλαβική σαφήνεια, ο σχολιασμός εξετάζει στίχο προς στίχο το επιχείρημα του αποστόλου, δείχνοντας πώς το γεγονός της ανάστασης του Χριστού εξασφαλίζει τόσο τη σημερινή σωτηρία όσο και τη μελλοντική δόξα. Ακούμε προσεκτικά, ώστε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Παύλο να ενισχύσει την πίστη μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το 15ο κεφάλαιο της Α' Κορινθίους. Καθώς ακούτε, προσέξτε πώς ο Παύλος θεμελιώνει κάθε προτροπή στη σωματική ανάσταση του Ιησού. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας για να δεχτείτε τη βεβαιότητα αυτού του γεγονότος και τη δύναμή του για τη δική σας ζωή και ελπίδα.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο δηλώνοντας το κεντρικό του θέμα.
Εισαγωγή. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15 :- . Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΩΝ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ. Η ανάσταση του Χριστού βασίζεται στην μαρτυρία πολλών αυτόπτων μαρτύρων, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Παύλου, και είναι το μεγάλο γεγονός που κηρύχθηκε ως το θεμέλιο του Ευαγγελίου: όσοι αρνούνται την ανάσταση γενικά, πρέπει να αρνηθούν αυτή του Χριστού, και η συνέπεια του τελευταίου θα είναι ότι το χριστιανικό κήρυγμα και η πίστη είναι μάταια.Στη συνέχεια εξετάζουν την αποστολική μαρτυρία σχετικά με τον θάνατο και την ταφή του Χριστού.
Εδάφιο 3. 3. παρέδωκα γὰρ ὑμῖν —Ένα σύντομο σύμβολο πίστεως, ή περίληψη άρθρων πίστεως, πιθανότατα υπήρχε ήδη τότε· και μια ομολογία σύμφωνα με αυτό απαιτούνταν από τους υποψηφίους για βάπτιση (Πράξεις 8:37). ἐν πρώτοις —κυριολεκτικά, 'μεταξύ των κυριότερων σημείων' (Πράξεις 8:37- : ). Η εξιλέωση είναι, κατά την άποψη του Παύλου, πρωταρχικής σημασίας. ὃ καὶ παρέλαβον —από τον ίδιο τον Χριστό με ειδική αποκάλυψη (συγκρίνετε Πράξεις 8:37- : ). ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν —δηλαδή, για να εξιλεώσει ΓΙ' ΑΥΤΕΣ· για την αφαίρεση των αμαρτιών μας (Πράξεις 8:37- : · συγκρίνετε Γαλάτες 1:4): 'έδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν' (Ησαΐας 53:5· Β' Κορινθίους 5:15· Τίτο 2:14). Το 'ὑπὲρ' εδώ δεν σημαίνει, όπως σε ορισμένα χωρία, υποκατάσταση, αλλά 'για χάρη' (Εβραίους 5:3· Α' Πέτρου 2:24). Δεν σημαίνει, ωστόσο, απλώς 'λόγω', το οποίο εκφράζεται με διαφορετική ελληνική λέξη (Α' Πέτρου 2:24- : ), (αν και στην αγγλική μετάφραση αποδίδεται παρόμοια, 'for'). κατὰ τὰς γραφάς —οι οποίες 'δεν δύνανται να λυθούν'. Ο Παύλος θέτει τη μαρτυρία της Γραφής πάνω από αυτή εκείνων που είδαν τον Κύριο μετά την ανάστασή Του [BENGEL]. Έτσι ο Κύριός μας παραθέτει Ησαΐας 53:12, στο Λουκά 22:37· συγκρίνετε Ψαλμούς 22:15· Δανιήλ 9:26.Ο σχολιασμός στη συνέχεια παρουσιάζει την ανάσταση ως τα πρωτογέννητα της επερχόμενης συγκομιδής.
Εδάφιο 20. 20. νῦν —όπως είναι πραγματικά η περίπτωση. καὶ γέγονεν —παραλείπεται στα παλαιότερα χειρόγραφα. ἀπαρχὴ —το ενέχυρο ή η υπόσχεση, ότι θα ακολουθήσει ολόκληρη η συγκομιδή της ανάστασης, ώστε η πίστη μας να μην είναι μάταιη, ούτε η ελπίδα μας να περιορίζεται σε αυτή τη ζωή. Ο χρόνος συγγραφής αυτής της Επιστολής ήταν πιθανότατα περίπου το Πάσχα ( :- )· η ημέρα μετά το Σάββατο του Πάσχα ήταν αυτή για την προσφορά των πρωτογεννημάτων (Λευιτικό 23:10· Λευιτικό 23:11), και η ίδια ήταν η ημέρα της ανάστασης του Χριστού: από όπου φαίνεται η καταλληλότητα της εικόνας.
Σκεφτείτε
Τέλος, πιέζουν τις τακτοποιημένες τάξεις της ανάστασης και την τελική υποταγή όλων των πραγμάτων.
Εδάφιο 22. 22. ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες —σε ενότητα φύσης με τον Αδάμ, ως αντιπροσωπευτική κεφαλή της ανθρωπότητας στην πτώση τους. ἐν τῷ Χριστῷ . . . πάντες —σε ενότητα φύσης με τον Χριστό, την αντιπροσωπευτική κεφαλή της ανθρωπότητας στην ανάκαμψή τους. Η ζωή που έφερε ο Χριστός είναι εξίσου εκτεταμένη με τον θάνατο που έφερε ο Αδάμ.Σχετικά με την ανάσταση, καταλήγουν με την πρόθυμη παράδοση της μεσιτικής βασιλείας από τον Υιό.
Εδάφιο 28. 28. Υιός . . . ο ίδιος . . . υποταγμένος —όχι όπως τα πλάσματα, αλλά ως Υιός εκούσια υποταγμένος, αν και ισότιμος με τον Πατέρα. Στη μεσιτική βασιλεία, ο Υιός ήταν, κατά κάποιον τρόπο, διακριτός από τον Πατέρα. Τώρα, η βασιλεία Του θα συγχωνευθεί με του Πατέρα, με τον οποίο είναι ένα· όχι ότι υπάρχει έτσι κάποια υποτίμηση της τιμής Του· διότι ο ίδιος ο Πατέρας θέλει 'όλοι να τιμούν τον Υιό, όπως τιμούν τον Πατέρα' (Ιωάννης 5:22· Ιωάννης 5:23· Εβραίους 1:6). Ο Θεός . . . τα πάντα εν πάσι —όπως ο Χριστός είναι τα πάντα εν πάσι (Κολοσσαείς 3:11· συγκρίνετε Ζαχαρίας 14:9). Τότε, και όχι πριν, 'όλα τα πράγματα', χωρίς την παραμικρή παραβίαση του θείου προνομίου, θα υποταχθούν στον Υιό, και ο Υιός θα υποταχθεί στον Πατέρα, ενώ θα μοιράζεται εξίσου τη δόξα Του. Αντιπαραβάλλετε Ψαλμοί 10:4· Ψαλμοί 14:1. Ακόμη και οι άγιοι δεν συνειδητοποιούν πλήρως τον Θεό ως το 'πάν' τους (Ψαλμοί 14:1- : ) τώρα, αν και το επιθυμούν· τότε ο καθένας θα αισθανθεί, ο Θεός είναι το παν για μένα.
Απαντήστε
Πώς η βεβαιότητα της σωματικής ανάστασης του Χριστού αναδιαμορφώνει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις καθημερινές δοκιμασίες; Σε ποιον τομέα της ζωής σας χρειάζεται περισσότερο να θυμάστε ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος; Πού μπορεί η ελπίδα των απαρχών να σας καλέσει σε μεγαλύτερη σταθερότητα αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τὸ κηρυχθὲν ἐν τῇ Α΄ Κορινθίους ιε΄, ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς Γραφάς, ἐτάφη, καὶ ἀνέστη τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν μετὰ τῆς βεβαίας ἐλπίδος τῆς ἀναστάσεως, ἵνα στερεοὶ ὦμεν καὶ περισσεύωμεν ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου ἕως ἐκείνης τῆς ἡμέρας ὅτε ἀναστήσεις τὰ θνητὰ σώματα ἡμῶν ὅμοια τῷ ἰδικῷ αὐτοῦ. Διατήρησον ἡμᾶς ἀμετακινήτους ἐν ταύτῃ τῇ ἀληθείᾳ πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →