Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 12 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής διδασκαλίας στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ευθύτητα και αρμινιανή σαφήνεια, ο Whedon αναπτύσσει το Ρωμαίους 12 ως την εκδήλωση της δικαιωτικής και αγιαστικής πίστης. Η έκθεσή του δείχνει πώς η πλήρης αυτοπαράδοση θεμελιώνει κάθε χάρη και καθήκον, συνδέοντας τους πιστούς σε άγια αγάπη που υπερνικά τον κόσμο. Ακούμε με ευλάβεια, έτοιμοι να διαμορφωθούμε εκ νέου από τον ίδιο αποστολικό λόγο που διαμόρφωσε την πρώιμη Εκκλησία και εξακολουθεί να καθοδηγεί τις καρδιές των Ουεσλεϋανών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το δωδέκατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής με πνεύμα προσεκτικής προσοχής. Ακούστε την κλήση του αποστόλου να προσφέρουμε τα ζωντανά μας σώματα ως άγια θυσία και να μεταμορφωθούμε με την ανανέωση του νου. Ακούστε για τα μετρημένα καθήκοντα που πηγάζουν από την πίστη και τον ήσυχο θρίαμβο της αγάπης επί του κακού. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχτούμε τον λόγο ως τροφή για αγιότητα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά παρουσιάζοντας την ηθική εξαγωγή από τη δικαίωση και τον αγιασμό.
Στίχος 1. Β. Η ΗΘΙΚΗ ΕΞΑΓΩΓΗ: και ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. 1. ΗΘΙΚΗ ΕΞΑΓΩΓΗ, Ρωμαίους 12:1 έως Ρωμαίους 15:14. Ι. Η ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΥΤΟΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ, 1, 2. 1. Ως εκ τούτου Ως η μεγάλη εξαγωγή από τη μεγάλη διδασκαλία της δικαίωσης και του αγιασμού μέσω της τέλειας πίστης που διδάχθηκε στα έντεκα τελευταία κεφάλαια, σας παρακαλώ, αδελφοί, αφιερώστε τον εαυτό σας με πλήρη πίστη στο τέλειο θέλημα του Θεού. (Σημείωση στους Ρωμαίους 2:6· Ρωμαίους 10:10.) Έτσι, αυτό το ηθικό τμήμα γίνεται μια πλήρης και όμορφη επέκταση του κεφαλαίου 6, στο οποίο ο απόστολος αρνείται ότι η διδασκαλία της πίστης οδηγεί στην αμαρτία, και δείχνει θεωρητικά ότι είναι το ισχυρό κίνητρο για την αγιότητα. Αυτή την παραγωγή αγιότητας την εξάγει τώρα από αυτή την πίστη. Με τους οικτιρμούς του Θεού Όπως αποκαλύφθηκε μέσω της οδού της πίστης. Σώματα Σε πνευματικό παραλληλισμό με το σώμα του θυσιαστικού θύματος. Ωστόσο, όχι μόνο υπάρχει παραλληλισμός, αλλά υπάρχει και αντίθεση. Το σώμα του θύματος είναι ένα νεκρό σώμα· του Χριστιανού είναι ένα ζωντανό, ενεργό σώμα. Η θυσία του θύματος ήταν μια απλή ζωική υπηρεσία· αυτή του Χριστιανού είναι μια λογική. Και παρόλο που και τα δύο ήταν εξίσου άγια και ευπρόσδεκτα, ωστόσο υπάρχει μια ασύγκριτα υψηλότερη διαβάθμιση του αγίου και του ευπρόσδεκτου στον Χριστιανό ακριβώς επειδή η δική του είναι μια λογική υπηρεσία.Στη συνέχεια αναπτύσσει την κλήση στην μη συμμόρφωση και την εσωτερική μεταμόρφωση.
Στίχος 2. 2. Και Με τη δύναμη αυτής της πλήρους παραδοτικής πίστης. Συμμορφωθείτε Είναι εξωτερικό, ενώ μεταμορφωθείτε είναι εσωτερικό. Η πλήρης αποτελεσματική πίστη μας μεταμορφώνει από την εικόνα του κόσμου, και μας συμμορφώνει με το πρότυπο του θείου θελήματος. Και όταν αυτό ολοκληρωθεί στον δοξασμένο άνθρωπο, ανανεώνεται στην θεία ομοίωση. Σε αυτόν τον κόσμο Η λέξη για τον κόσμο εδώ, αιων, δεν σημαίνει το φυσικό πλαίσιο της γης, (για το οποίο κοσμος είναι ο πιο κατάλληλος όρος,) αλλά τον ζωντανό κόσμο ή την εποχή του ανθρώπου. Η μη συμμόρφωση εδώ δεν συνίσταται σε αυτή τη φθηνή μη συμμόρφωση που συνίσταται σε μια ιδιαίτερη μόδα παλτού ή καπέλου. Ο Χριστιανισμός δεν ορίζει μια συγκεκριμένη μόδα ή ενδυμασία, ή μια ειδική γραμματική. Η συμμόρφωση στην εποχή μας σε πράγματα που δεν συνεπάγονται αμαρτία ή ηθική διαφθορά είναι σωστή. Είναι σπατάλη ηθικής δύναμης, όπου υπάρχει τόση πραγματική αμαρτία και καταστροφή στον κόσμο, να ξοδεύουμε τις προσπάθειές μας σε τυχαίες ασήμαντες λεπτομέρειες.Ο Whedon αρχίζει στη συνέχεια τον κύκλο των καθηκόντων που διατηρούν την ενότητα της εκκλησίας.
Στίχος 3. ΙΙ. Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ. 1. Τα καθήκοντα ως προς την ενότητα της Εκκλησίας είναι τα ακόλουθα δύο, Ρωμαίους 12:3-16: 1. Μια Μετρημένη Πλήρωση της Επίσημης ή Χαρισματικής Θέσης του καθενός στην Ενότητα της Εκκλησίας, Ρωμαίους 12:3-8. 3. Λέγω Η συχνή φράση του αποστόλου με αποστολική εξουσία σε αυτή την επιστολή. Μέσω της χάριτος Της εμπνευσμένης αποστολικής ιδιότητας, της υψηλότερης θέσης, τόσο επίσημης όσο και χαρισματικής, στην νεαρή Εκκλησία. Κάθε άνθρωπος Επίσημος ή ανεπίσημος. Εξετάζει πρώτα τους επίσημους, και τις δύο τάξεις μαζί στους στίχους 9-21. Υψηλότερα Για την ειρήνη και την ενότητα κάθε Εκκλησίας τίποτα δεν είναι πιο εχθρικό από την υπερβολική αυτοεκτίμηση με την οποία τα άτομα γίνονται αλαζονικά, αυθαίρετα και φιλονικούν για προσωπικές απόψεις και θέση. Τα ειδικά χαρίσματα ή δώρα της αποστολικής εποχής δεν εξασφάλιζαν τους ίδιους τους κατόχους τους από αυτές τις ενοχλητικές ιδιότητες. Εξ ου και η εντυπωσιακή σύγκριση του αποστόλου ακόμη και της χαρισματικής Εκκλησίας με ένα ζωντανό σώμα όπου κάθε μέλος αυθόρμητα και ικανοποιητικά εκτελεί το δικό του μέρος για το εταιρικό συμφέρον. Το παιχνίδι του αποστόλου με τις ελληνικές λέξεις φρονειν και σωφρονειν ίσως δεν μπορεί να αποδοθεί καλύτερα στα αγγλικά παρά από τον Alford, ως εξής: 'Να μην είναι υπερήφανος πάνω από αυτό που πρέπει να είναι, αλλά να είναι έτσι ώστε να είναι σώφρων.' Αναμφίβολα οι μοναδικές λεκτικές μέθοδο του Παύλου υιοθετήθηκαν με σκοπό να τραβήξουν την προσοχή και να εντυπωσιάσουν τη μνήμη. Μέτρο πίστης Το μέτρο της προικιστικής και προσδιοριστικής πίστης.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει ορίζοντας την πίστη ως αυτοδέσμευση σε κάθε αγαθότητα.
Το πραγματικό νόημα, λοιπόν, είναι, Μπορείτε να αποδείξετε τι είναι η απαίτηση του Θεού από εμάς· δηλαδή, το καλό, το ευπρόσδεκτο, και το τέλειο. Η πίστη, επομένως, είναι η αυτοδέσμευσή μας στον Θεό, και σε κάθε αγαθότητα, αποδεκτότητα, και τελειότητα.Κλείνει το κεφάλαιο με τη νίκη της υπερνίκησης του κακού με το καλό.
Στίχος 21. 21. Νίκησε το κακό με το καλό Και έτσι δεν θα γίνεις μόνο ένας αληθινός Χριστιανός εκδικητής, αλλά ένας αληθινός Χριστιανός κατακτητής. Είναι θαυμάσιο πόσο συχνά η αγάπη είναι σοφότερη από τη σοφία ή την πανουργία· αφοπλίζοντας τους εχθρούς της και κερδίζοντας το δρόμο της, εμψυχώνοντας κάθε σώμα με το πνεύμα να της δώσει το δρόμο της. Δεν αμφιβάλλουμε ότι ο Παύλος, με όλη τη σοβαρότητα που φορούσε μερικές φορές η αγάπη του, ειδικά στην παρούσα επιστολή, θριάμβευσε συχνά με την ευλογημένη μαγεία της αγάπης. Ο Παύλος έχει τώρα σε αυτό το κεφάλαιο οργανώσει την ενότητα της Εκκλησίας του στη Ρώμη, με την πίστη στον Χριστό ως βάση της, και την αγάπη ως κεντρική και ζωτική της αρχή. Πώς θα αντιμετωπίσει τις δυνάμεις του κόσμου; Το επόμενο κεφάλαιο θα δείξει.
Απαντήστε
1. Πού στην καθημερινή μου ζωή το Πνεύμα καλεί σε μια πληρέστερη παράδοση σώματος και νου; 2. Πώς προστατεύω την ενότητα του σώματος μέσω μετρημένης αυτοεκτίμησης και γνήσιας αγάπης; 3. Σε ποια παρούσα σύγκρουση καλούμαι να νικήσω το κακό με το καλό;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, με τους οικτιρμούς που αποκαλύφθηκαν στον Χριστό προσφέρουμε τους εαυτούς μας εκ νέου ως ζωντανές θυσίες. Ανανέωσε τους νους μας, σε παρακαλούμε, για να αποδείξουμε το αγαθό και τέλειο θέλημά σου. Χάρισέ μας σώφρονες νους και ταπεινές καρδιές μέσα στην Εκκλησία σου, ώστε κάθε δώρο να υπηρετεί το κοινό καλό. Δίδαξέ μας να αγαπάμε χωρίς υποκρισία, να χαιρόμαστε στην ελπίδα, και να μην ανταποδίδουμε σε κανέναν κακό για κακό. Είθε η ίδια πίστη που δικαιώνει να αγιάζει επίσης, μέχρι η αγάπη να κατακτήσει κάθε εχθρότητα και να σταθούμε πλήρεις σε σένα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →