Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 7-8 — με τον Maclaren
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για ένα ταξίδι έξι κτυπημάτων μέσα από τα κεφάλαια 7 και 8 της Γένεσης. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν αναδεικνύει το έλεος που μετριάζει την κρίση και την υπομονετική πίστη που χαρακτηρίζει εκείνους που διαφυλάσσονται από τον Θεό. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να παραμείνουμε πάνω στην αργή υποχώρηση των υδάτων και την μετρημένη υπακοή του Νώε. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε πώς η αρχαία αφήγηση εξακολουθεί να μιλά στην παρούσα εμπιστοσύνη. Ας καθοδηγήσουν αυτές οι παράγραφοι τον διαλογισμό μας πάνω στη θεία ανάμνηση και την ανθρώπινη απόκριση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σταματήστε τώρα και διαβάστε τα κεφάλαια 7 και 8 της Γένεσης ολόκληρα. Προσέξτε τις ακριβείς ημερομηνίες, την σταδιακή υποχώρηση των υδάτων και την ήσυχη αναμονή του Νώε μέσα στην κιβωτό. Αφήστε το βιβλικό κείμενο να εγκατασταθεί πριν ακούσουμε την έκθεση του Μακλάρεν για τις ίδιες αυτές σκηνές.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει εξετάζοντας τη στιγμή που ο Θεός θυμήθηκε τον Νώε.
1. 'Ο Θεός θυμήθηκε τον Νώε.' Αυτό είναι ένα ισχυρό 'ανθρωπομορφισμός', όπως πολλά άλλα πράγματα στη Γένεση-πολύ φυσικό όταν γράφτηκαν αυτές οι καταγραφές, και φέρει αληθινή σημασία για όλους τους καιρούς. Θα μπορούσε να φανεί σαν, στην άγρια ορμή των υδάτων από κάτω και από πάνω, η μικρή χούφτα στην κιβωτό να ξεχάστηκε. Είχε ο Κριτής όλης της γης, ενώ εκτελούσε 'φοβερά πράγματα εν δικαιοσύνη', ελεύθερο χρόνο να σκεφτεί εκείνους που ήταν 'μακριά πάνω στη θάλασσα'; Ήταν μια τυφλή οργή που αφέθηκε ελεύθερη; Όχι· σε όλη την αυστηρότητα υπήρχε τρυφερή φροντίδα για εκείνους που άξιζαν. Η κρίση ήταν διακριτική. Η λιακάδα της αγάπης διέσπασε ακόμα και τα σύννεφα βροχής του κατακλυσμού.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον λόγο για τον οποίο ο Νώε θυμήθηκε μέσα στον κατακλυσμό.
Έτσι διδάσκεται το ευλογημένο μάθημα ότι, στην ευρύτερη σάρωση των πιο θυελλωδών κρίσεων, υπάρχουν εκείνοι που μένουν ασφαλείς, μη φοβούμενοι κανένα κακό. Αν και τα νερά έχουν βγει, υπάρχει ένας βράχος πάνω στον οποίο μπορούμε να σταθούμε ασφαλείς, πάνω από το υψηλότερο κύμα τους. Και γιατί ο Θεός 'θυμήθηκε τον Νώε'; Δεν ήταν ευνοιοκρατία, αυθαίρετη και ανήθικη. Ο Νώε διατάχθηκε να χτίσει την κιβωτό, επειδή ήταν 'δίκαιος' σε έναν κόσμο κακοποιών· 'θυμήθηκε' στην κιβωτό, επειδή είχε πιστέψει την προειδοποίηση του Θεού, υπάκουσε στην εντολή του Θεού βλέποντας την κρίση 'μη ορατή ακόμα', και έτσι 'έγινε κληρονόμος της δικαιοσύνης που είναι δια της πίστεως'. Εκείνοι που εμπιστεύονται τον Θεό, και, εμπιστευόμενοι Αυτόν, πραγματοποιούν σαν παρούσα την μελλοντική κρίση, και, 'κινούμενοι από φόβο', καταφεύγουν στην κιβωτό, δεν ξεχνιούνται ποτέ από Αυτόν, ακόμα και ενώ ο κόσμος πνίγεται. Ζουν στην καρδιά Του, και εν καιρώ θα δείξει ότι τους θυμάται.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ιχνηλατεί την υπομονετική αναμονή του Νώε και την αποστολή των πουλιών.
Αλλά η υπομονετική προσδοκία του Νώε βγαίνει έντονα στην ιστορία, όπως και η σταδιακότητα του έργου του Θεού. Όχι πριν από 'σαράντα ημέρες'-έναν στρογγυλό αριθμό-αφού εμφανίστηκε η γη, έκανε οτιδήποτε. Περίμενε ήσυχα μέχρι να γίνει σαφές το μονοπάτι. Η ανυπόμονη επιθυμία δεν ταιριάζει σε εκείνους που εμπιστεύονται στον Θεό. Δεν λέγεται ότι το κοράκι στάλθηκε για να δει αν τα νερά είχαν υποχωρήσει. Κανένας σκοπός δεν ονομάζεται, ούτε λέγεται ότι επέστρεψε καθόλου. 'Πέρα δώθε' μπορεί να σημαίνει πάνω από την έκταση των υδάτων, όχι πίσω και μπρος προς και από την κιβωτό. Το κοράκι, από το μαύρισμά του, τη συνήθειά του να τρέφεται με σάρκες, την αγριότητά του, ήταν πουλί κακού οιωνού, και η αποστολή του έχει μια ζοφερή υπόδειξη ότι θα έβρισκε αρκετή τροφή, και 'ανάπαυση για το πέλμα του ποδιού του', ανάμεσα στα πρησμένα πτώματα που επέπλεαν στα σκοτεινά νερά. Το περιστέρι, από την άλλη, είναι το έμβλημα της πραότητας, της καθαρότητας και της τρυφερότητας. Βγήκε, η ίδια η ενσάρκωση της ταπεινής ελπίδας που πετά πάνω από σκοτεινές και ερημωμένες σκηνές καταστροφής και κρίσης, και, αν και απογοητευμένο στην αρχή, περιμένει υπομονετικά μέχρι τα νερά να βυθιστούν περισσότερο, διακρίνει τα πρώτα σημάδια της ξήρανσής τους, και επιστρέφει στον αποστολέα με μια αναφορά που είναι προφητεία: 'Η ειρήνη σας θα επιστρέψει σε σας πάλι.' Ευτυχείς εκείνοι που στέλνουν έξω, όχι το κοράκι, αλλά το περιστέρι, από τις υπομονετικές καρδιές τους. Οι ευγενικές επιθυμίες τους επιστρέφουν με επιβεβαίωση των ελπίδων τους, 'ως περιστέρια στα παράθυρά τους.'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει αντανακλώντας πάνω στη θυσία που ακολουθεί την απελευθέρωση και τη διαθήκη που εξασφαλίζει.
'Ευαρεστείται στις προσφορές μας, και η εμπιστευτική, ευγνώμων αγάπη μας είναι 'οσμή ευωδίας, θυσία αποδεκτή' σε Αυτόν. Η υπόσχεση ότι δεν θα καταραστεί πλέον τη γη για χάρη του ανθρώπου προκαλείται από τη θυσία, αλλά θεμελιώνεται σε αυτό που φαίνεται, με την πρώτη ματιά, λόγος για το ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα. Η κακή καρδιά του ανθρώπου ο λόγος για την ανεκτικότητα του Θεού; Ναι, επειδή είναι 'κακή από τη νεότητά του'. Αντιμετωπίζει τους ανθρώπους γνωρίζοντας το πλαίσιο μας, τη διαφθορά της φύσης μας, και την ανάγκη το δέντρο να γίνει καλό πριν μπορέσει να φέρει καλό καρπό. Γι' αυτό δεν θα χτυπήσει, αλλά μάλλον θα επιδιώξει να οδηγήσει σε μετάνοια με την καλοσύνη Του, και με την πιστή συνέχεια της ευεργεσίας Του στη σταθερή διαθήκη των περιστρεφόμενων εποχών, 'γεμίζοντας τις καρδιές μας με τροφή και χαρά.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες συνθήκες σας χρειάζεστε διαβεβαίωση ότι ο Θεός δεν σας έχει ξεχάσει; Πώς θα μπορούσατε να ασκήσετε την ίδια υπομονετική αναμονή που έδειξε ο Νώε πριν φύγει από την κιβωτό; Ποια πράξη ευγνώμονος λατρείας θα μπορούσε να σηματοδοτήσει το τέλος αυτής της περιόδου στη ζωή σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Θεέ, σε ευχαριστούμε για την υπομονετική πιστότητα που έδειξες στον Νώε και για το έλεος που θυμάται τον λαό σου ακόμα και στην κρίση. Δίδαξέ μας να περιμένουμε ήσυχα μέχρι να μιλήσεις και να αποκριθούμε αμέσως όταν καλείς. Ας γίνουν οι ζωές μας θυσιαστήρια ευγνωμοσύνης, προσφερόμενα με εμπιστοσύνη ότι δεν θα εγκαταλείψεις ποτέ εκείνους που καταφεύγουν σε Σένα. Κράτησέ μας σταθερούς μέσα από κάθε ανύψωση και πτώση των υδάτων της ζωής, και ας είναι η αγάπη της διαθήκης Σου το σίγουρο θεμέλιό μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →