Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Τα Ύδατα Στάθηκαν σε Σωρό: Η Διάβαση του Ιορδάνη και οι Δώδεκα Πέτρες
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ισραήλ φθάνει επιτέλους στον Ιορδάνη, και ο ποταμός χωρίζεται: οι ιερείς που φέρουν την κιβωτό στέκονται στο μέσο, τα ύδατα συγκρατούνται σαν σε σωρό, και ολόκληρος ο λαός περνά σε ξηρά γη. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου θέτει τα ερωτήματα που εγείρει το κείμενο και βρίσκει σε κάθε απάντηση τον τύπο της σωτηρίας μας. Γιατί οι ιερείς με την κιβωτό στάθηκαν στο μέσο του ποταμού ενώ ο λαός διέβαινε; Ώστε όλοι να μάθουν ότι το θαύμα ήταν θείας χάριτος — αλλά επίσης, λέει ο Θεοδώρητος, επειδή αυτό φέρει τυπολογική θεώρηση: η κιβωτός προεικόνιζε τον Κύριο Χριστό, στον οποίο κατοικεί όλη η πληρότητα της Θεότητας σωματικώς, και οι ιερείς προεικόνιζαν τους κήρυκες της αληθείας, τους θείους Αποστόλους, οι οποίοι, έχοντας τον Χριστό να ομιλεί εν αυτοίς, έθεσαν τέλος στην πορεία της ασεβείας. Έπειτα δώδεκα πέτρες λαμβάνονται από την κοίτη του ποταμού και τίθενται ως μνημόσυνο. Ο Θεοδώρητος τις ερμηνεύει αμέσως ως γράμματα για τους αγραμμάτους, μνήμη ανανεούμενη διά της όψεως· και ως τους δώδεκα Αποστόλους τους οποίους ο Σωτήρ επέλεξε από το κατερχόμενο γένος υποκείμενο στον θάνατο της αμαρτίας — διότι 'Ιορδάνης' σημαίνει 'κατερχόμενος', και ο ποταμός ρέει προς την νεκρά θάλασσα. Πάνω απ' όλα, η ίδια η διάβαση είναι ο μέγας τύπος: όπως οι ιερείς που έφεραν την κιβωτό εισήλθαν πρώτοι στον Ιορδάνη και έπειτα ο λαός διέβη με τον Ιησού του Ναυή, έτσι όταν ο Ιωάννης άρχισε πρώτος να βαπτίζει και μετά αυτόν ο αληθινός Ιησούς αγίασε τη φύση των υδάτων, ο ευσεβής λαός εισέρχεται στη βασιλεία των ουρανών διά του παναγίου βαπτίσματος. Και ο χρόνος σφραγίζει το μυστήριο: η διάβαση έγινε πριν το Πάσχα, διότι και εν τη αληθεία, μετά το σωτήριο βάπτισμα, έρχεται η μετοχή του αμώμου Αμνού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Ιησούς του Ναυή 3–4 — ο Κύριος λέει στον Ιησού του Ναυή πώς θα διαβεί ο λαός: 'Όταν ίδητε την κιβωτό της διαθήκης Κυρίου του Θεού υμών, και τους ιερείς τους Λευίτας φέροντας αυτήν, τότε απαρθήσεσθε εκ του τόπου υμών, και πορεύσεσθε οπίσω αυτής.' Καθώς τα πόδια των ιερέων αναπαύονται στο χείλος του ύδατος, 'τα ύδατα τα καταβαίνοντα άνωθεν έστησαν και ανέβησαν σωρόν… και τα καταβαίνοντα προς την θάλασσαν του πεδίου, την αλμυράν θάλασσαν, εξέλιπον και απεκόπησαν· και ο λαός διέβη απέναντι της Ιεριχώ.' Οι ιερείς 'έστησαν στερεοί επί ξηράς εν μέσω του Ιορδάνου, και πάντες οι Ισραηλίται διέβησαν επί ξηράς, έως ου πάντες ο λαός διέβη καθαρώς.' Έπειτα ο Κύριος προστάζει δώδεκα άνδρες, έναν από κάθε φυλή, να 'λάβετε εντεύθεν εκ μέσου του Ιορδάνου… δώδεκα λίθους, και μετακομίσατε αυτούς μεθ' υμών.' Τίθενται ως σημείον: 'Ίνα τούτο γένηται σημείον εν υμίν, όταν ερωτώσιν υμάς οι υιοί υμών αύριον λέγοντες, Τι σημαίνουσιν υμίν οι λίθοι ούτοι; Τότε απαγγελείτε αυτοίς, ότι απεκόπησαν τα ύδατα του Ιορδάνου έμπροσθεν της κιβωτού της διαθήκης Κυρίου.' Και την ημέρα εκείνη 'εμεγάλυνεν Κύριος τον Ιησούν ενώπιον παντός Ισραήλ· και εφοβήθησαν αυτόν, καθώς εφοβούντο τον Μωυσήν, πάσας τας ημέρας της ζωής αυτού.'
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί οι ιερείς με την κιβωτό στάθηκαν στο μέσο του ποταμού; Ο Θεοδώρητος δίδει πρώτα τον απλό λόγο — ώστε όλοι να ίδωσι το θαύμα ότι είναι του Θεού — και έπειτα τον βαθύτερο:
Διότι η κιβωτός προεικόνιζε τον Κύριον Χριστόν· εν αυτώ γαρ, φησί, 'κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς.'Οι ιερείς που την έφεραν είναι ο τύπος των κηρύκων του Ευαγγελίου, των οποίων ο λόγος ανέστειλε τον χείμαρρο της ασεβείας όπως η κιβωτός ανέστειλε τον ποταμό:
ούτω και οι θείοι Απόστολοι, έχοντες τον Χριστόν λαλούντα εν αυτοίς, έθεσαν τέλος τη πορεία της ασεβείας, και εφώτισαν τη γνώσει της αληθείας τους πάλαι δουλεύοντας τη πλάνη. Οι δώδεκα λίθοι επίσης είναι πρώτα μνημόσυνο εν λίθοις για λαό ουδέπω λαό γραμμάτων:
εχρήσαντο τοις λίθοις αντί γραμμάτων, ανανεούντες τη μνήμην διά της όψεως. Αλλά ο αριθμός αυτός ομιλεί περί της αποστολικής χορείας που μέλλει, και η διάβαση του ποταμού ομιλεί περί του λουτρού — όπως ο Θεοδώρητος θα εξαγάγει όταν στραφή από την απλή ιστορία στην αλήθειαν αυτής.
Σκεφτείτε
Θεώρηση
Ο Θεοδώρητος συνάγει όλη τη διάβαση εις εν βάπτισμα μυστήριον, και η ίδια η τάξις των γεγονότων το επιβεβαιώνει. Οι ιερείς φέροντες την κιβωτόν προπορεύονται και εισέρχονται πρώτοι εις τον Ιορδάνην· μόνον τότε ο λαός διέρχεται μετά του Ιησού του Ναυή. Ούτω διδάσκει:
ούτω και όταν ο μέγας Ιωάννης ήρξατο βαπτίζειν, και ο Ιησούς ο Σωτήρ ηγίασε την φύσιν των υδάτων, ο ευσεβής λαός εισέρχεται εις την βασιλείαν των ουρανών διά του παναγίου βαπτίσματος. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήτο ιερεύς αυτός, υιός αρχιερέως· εφάνη πρώτος βαπτίζων, και μετ' αυτόν ο αληθινός Ιησούς κατήλθεν εις τον αυτόν Ιορδάνην και ηγίασε την φύσιν των υδάτων τη ιδία καθόδω, ανοίγων εις τον ευσεβή λαόν την οδόν διά του Ιορδάνου της μετανοίας εις την βασιλείαν των ουρανών. Η κιβωτός η χωρίζουσα τον ποταμόν είναι ο Χριστός, εν ω το πλήρωμα της Θεότητος κατοικεί· οι κήρυκες οι φέροντες αυτήν είναι οι Απόστολοι, των οποίων το κήρυγμα ανέστειλε την κατερχομένην ορμήν της πλάνης όπως ακριβώς οι ιερείς ανέστειλαν την κατερχομένην ορμήν του ποταμού. Και οι δώδεκα λίθοι δεν είναι απλοί δείκται, διότι ο αριθμός επελέγη:
Οι δώδεκα λίθοι σημαίνουσι τους δώδεκα Αποστόλους, ους ο Σωτήρ και Κύριος ημών εξελέξατο εκ της περιτομής— εξαχθέντες, όπως οι λίθοι, εκ του 'κατερχομένου' ποταμού γένους πεπτωκότος υπό τον θάνατον της αμαρτίας, και υψωθέντες ώστε να γίνωσι θεμέλια και διδάσκαλοι της οικουμένης. Και ο χρόνος δεν είναι τυχαίος: ο λαός διέβη τη δεκάτη και εφύλαξε το Πάσχα τη δεκάτη τετάρτη, ώστε η διάβαση να προηγηθή της εορτής — διότι και εν τη αληθεία, μετά το σωτήριον βάπτισμα έρχεται η μετοχή του αμώμου Αμνού. Εδώ η τάξις της ιδίας ζωής του χριστιανού προδιαγράφεται εκ των προτέρων εις την κοίτην ποταμού: πρώτον η κάθοδος εις το ύδωρ μετά του Χριστού, ο πνιγμός της παλαιάς πορείας της ασεβείας· έπειτα η ανάβασις εις την ξηράν γην της χάριτος· και έπειτα, η εορτή — η αγία Τράπεζα, ο Αμνός άμωμος, η κληρονομία εισερχομένη επιτέλους. Οι δώδεκα λίθοι εξαχθέντες εκ του βάθους και τεθέντες επί της όχθης είναι αυτοί οι Απόστολοι, θεμέλια και οικοδόμοι αμφότεροι, εφ' ων οικοδομείται ολόκληρος ο οίκος της πίστεως, μνημόσυνον ότι τα ύδατα του θανάτου απεκόπησαν έμπροσθεν της κιβωτού του ζώντος Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Μνημόνευε της ιδίας σου διαβάσεως. Κατέβης εις το ύδωρ του Βαπτίσματος, και η κατερχομένη πορεία της παλαιάς σου ζωής — η δουλεία τη πλάνη, η ορμή προς την νεκράν θάλασσαν της αμαρτίας — απεκόπη οπίσω σου όπως ο Ιορδάνης απεκόπη έμπροσθεν της κιβωτού. Ανέβης εις ξηράν γην, εις την ελευθερίαν της χάριτος, οδηγούμενος υπό του Ονόματος Ιησούς. Μη θεώρει τοσούτον μέγα σωτήριον ελαφρώς. Όταν τα τέκνα σου, ή οι νεώτεροι εν τη πίστει, ερωτώσι τι σημαίνουσι ταύτα — η κολυμβήθρα, ο σταυρός, τα ιερά μυστήρια — γίνου έτοιμος, καθώς οι πατέρες προσετάχθησαν, να διηγηθής το θαύμα: ότι τα ύδατα του θανάτου συνεκρατήθησαν έμπροσθεν της κιβωτού του ζώντος Θεού, και λαός διέβη εις την κληρονομίαν. Και φύλαττε την τάξιν ην αυτός ο Θεός διέταξεν. Πρώτον το λουτρόν, έπειτα ο Αμνός: βαπτισθείς εις Χριστόν, πρόσελθε τη αγία Τραπέζη και μετάλαβε του αμώμου Πάσχα, διότι η διάβασις πάντοτε προωρίζετο να οδηγήση εις την εορτήν. Αφήσατε και τους δώδεκα λίθους να ομιλήσωσιν εις σε — τους Αποστόλους εφ' ων η πίστις σου οικοδομείται, θεμέλια τεθέντα εν τω βάθει και υψωθέντα εις μνημόσυνον. Στήριξαι επί του θεμελίου τούτου· διάβα με θάρρος οπίσω της κιβωτού ης ο Χριστός· και μηδεμία φοβία του ποταμού σε κρατήση επί της εσφαλμένης όχθης, διότι ο Θεός ο συγκρατήσας τον Ιορδάνην διά ολόκληρον έθνος τον συνεκράτησε διά σε, και εποίησε του ύδατος του θανάτου αυτήν την πύλην της ζωής.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ ο Θεός ημών, αληθινή Κιβωτός της νέας διαθήκης, εν ω κατοικεί παν το πλήρωμα της Θεότητος σωματικώς: ως συνεκράτησας τα ύδατα του Ιορδάνου έμπροσθεν της κιβωτού και ωδήγησας τον λαόν σου επί ξηράς εις την γην της επαγγελίας, ούτως ωδήγησας εμέ διά των υδάτων του Βαπτίσματος, αποκόψας οπίσω μου την κατερχομένην πορείαν της αμαρτίας και του θανάτου, και αναγαγών με εις την ξηράν γην της χάριτός σου. Ευλογώ σε ότι ο Ιωάννης προεπορεύθη βαπτίζων, και ότι συ αυτός κατήλθες εις τον αυτόν Ιορδάνην και ηγίασας την φύσιν των υδάτων, ανοίγων εις τον ευσεβή λαόν την βασιλείαν των ουρανών διά του παναγίου βαπτίσματος. Φύλαξόν με εν τη τάξει ην διέταξας: αφού με διήγαγες διά του σωτηρίου λουτρού, τρέφε με νυν τω αμώμω Αμνώ επί της αγίας σου Τραπέζης, ώστε η διάβασις να οδηγήση εις την εορτήν. Οικοδόμησόν με επί του θεμελίου των αγίων σου Αποστόλων, των δώδεκα λίθων εξαχθέντων εκ του βάθους, και ας γένηται η ζωή μου ιστάμενον μνημόσυνον τοσούτου θαύματος. Σοι, ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο ποιήσας του ύδατος του θανάτου την πύλην της ζωής, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →