← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Η Μία Θυσία: Ας Πλησιάσουμε με Πλήρη Βεβαιότητα Πίστεως

Εβραίους 10Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Πρὸς Ἑβραίους 10 συγκεντρώνει ὅλη τὴν ἐπιχειρηματολογία τῆς ἐπιστολῆς σὲ μία λαμπρὴ ἀλήθεια: ἐνῶ οἱ ἱερεῖς τοῦ παλαιοῦ 'ἵσταντο καθ' ἡμέραν' προσφέροντες τὰς αὐτὰς θυσίας αἱ ὁποῖαι 'οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας', ὁ Χριστὸς 'μετὰ τὸ προσενέγκαι μίαν θυσίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν εἰς τὸ διηνεκές, ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ'. Μία προσφορά, οὐδέποτε ἐπαναλαμβανομένη, ἐπέτυχε ὅ,τι ὠκεανοὶ αἵματος δὲν ἠδύναντο — 'μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους'. Καὶ οὕτω ἀκολουθεῖ ἡ μεγάλη πρόσκλησις: 'προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως'. Ὁ Χρυσόστομος, κηρύττων πρὸς Ἑβραίους Χριστιανοὺς κεκοπιακότας ὑπὸ θλίψεων καὶ πειραζομένους νὰ ἐπιστρέψουν πρὸς τὰς παλαιὰς θυσίας, δὲν ἐπιτρέπει νὰ λησμονήσουν ὅ,τι τοὺς ἐδόθη. Τὸ καταπέτασμα ἐσχίσθη· τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ἵστανται ἀνοικτά· οὐχὶ μόνον ὁ ἱερεὺς ἀλλὰ πᾶς πιστὸς δύναται νῦν νὰ εἰσέλθῃ. Ἡ ὀρθὴ ἀπόκρισις εἰς τοσοῦτον μέγα δῶρον δὲν εἶναι νοσταλγία διὰ σκιὰς, ἀλλὰ τόλμη, προσέγγισις καὶ κράτησις.
Διαβάστε

Ἀνάγνωσις

Ἀναγίνωσκε Πρὸς Ἑβραίους 10 — ὁ νόμος σκιὰ, αἱ ἐτήσιαι θυσίαι αὐτοῦ ἀδύναται νὰ τελειοποιήσουν τοὺς προσερχομένους· 'Ἰδοὺ ἥκω τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου, ὁ Θεός'· τὸ θέλημα δι' οὗ ἁγιαζόμεθα διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος Ἰησοῦ Χριστοῦ 'ἅπαξ'· ὅτι οὗτος, μετὰ μίαν θυσίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν εἰς τὸ διηνεκές, ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, 'μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους'· ἡ νέα καὶ ζῶσα ὁδὸς διὰ τοῦ καταπετάσματος, τῆς σαρκὸς αὐτοῦ· 'προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως'· 'κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως ἀκλινῆ'· ἡ προειδοποίησις κατὰ τοῦ ἑκουσίου ἁμαρτάνειν καὶ ἡ φοβερὰ προσδοκία κρίσεως· ἡ κλῆσις νὰ μνημονεύσωμεν τὰς προτέρας ἡμέρας θλίψεων ὑπομείνασαν· καὶ τὸ τέλος — 'ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται', ἀλλ' 'ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς'.
Μελετήστε

Μελέτη

Διὰ τί ὁ Παῦλος ὁμιλεῖ περὶ 'τόλμης' ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ — δὲν εἶναι τοῦτο θράσος; Ὁ Χρυσόστομος ἀνάγει τὴν τόλμην εἰς τὴν ἀληθινὴν ρίζαν αὐτῆς: οὐχὶ τὴν ἰδίαν ἡμῶν ἀξίαν, ἀλλὰ τὸ σύνολον ὧν ὁ Χριστὸς ἐποίησεν ὑπὲρ ἡμῶν. Ὥσπερ αἱ ἁμαρτίαι (φησὶ) αἰσχύνην ἐμποιοῦσιν, οὕτω τὸ πάντα ἡμῖν ἀφεθῆναι, καὶ συγκληρονόμους γενέσθαι, καὶ τοσαύτης ἀπολαύειν ἀγάπης, [ἐμποιεῖ] τόλμαν. Συγχώρησις, υἱοθεσία, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκχυθεῖσα — ταῦτα ἐνθαρρύνουν ἡμᾶς νὰ εἰσέλθωμεν. Καὶ ἡ προσέγγισις αὕτη εἶναι νῦν ἀόρατος, πρᾶγμα πίστεως μόνον, διότι πᾶς ὁ μηχανισμὸς τῆς παλαιᾶς λατρείας κατέπεσεν: Μετὰ ἀληθινῆς καρδίας, ἐν πληροφορίᾳ πίστεως, ἐπειδὴ οὐδὲν ὁρᾶται· οὔτε ἱερεὺς λοιπὸν, οὔτε θυσία, οὔτε θυσιαστήριον. Ὅμως ὁ Χρυσόστομος φροντίζει ὥστε οὐδεὶς νὰ ἐκλάβῃ ταύτην τὴν ἐλευθερίαν ὡς ἀνεπιτήρητον. Τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ἀνοικτὰ εἶναι διὰ τοὺς ἁγίους: ἡ πίστις μόνη δὲν εἶναι τὸ πᾶν, διότι ὁ Παῦλος ὁμιλεῖ ἅμα περὶ καρδιῶν 'ἐρραντισμένων ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς' καὶ σωμάτων 'λελουσμένων ὕδατι καθαρῷ'. Οὐχὶ πίστις μόνον, διδάσκει ὁ Χρυσόστομος, ἀλλὰ καὶ βίος ἐνάρετος ἀπαιτεῖται, καὶ ἡ συνείδησις ἑαυτοῖς μηδενὸς κακοῦ. Ἡ τόλμη εἶναι πραγματική, ἀλλὰ ἀνήκει εἰς τοὺς καθαροὺς τῇ καρδίᾳ.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ἐὰν ἡ θυσία ἐτελείωσε καὶ ἡ ὁδὸς ἵσταται ἀνοικτή, τί ἀπομένει εἰς ἡμᾶς; Νὰ κρατήσωμεν. Ὁ Παῦλος ἐπαναφέρει τοὺς ἀναγνώστας εἰς 'τὰς προτέρας ἡμέρας, ἐν αἷς, φωτισθέντες, ὑπεμείνατε πολὺν ἀγῶνα παθημάτων' — εἶχον ἅπαξ ὑπομείνει τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων αὐτῶν μετὰ χαρᾶς· νῦν ἐσφάλλον πλησίον τοῦ τέλους. Ὁ κίνδυνος, βλέπει ὁ Χρυσόστομος, δὲν εἶναι νέα καὶ ἡρωικὴ κατάρρευσις ἀλλὰ βραδεῖα ἄφεσις διὰ κόπου. Οὕτω ὁ λόγος τοῦ τέλους, 'ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται· ἐὰν δὲ ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ', τέμνει ἀμφοτέρως. Νῦν ὁ δίκαιος (φησὶ) ἐκ πίστεως ζήσεται, ἐὰν δὲ ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ. Τὸ ὑποστείλασθαι μετὰ τοσαύτην ὑπομονὴν εἶναι τὸ ἀπολέσαι, διὰ στιγμιαίας ἀσθενείας, ὅ,τι βίος ἀγῶνος εἶχε σχεδὸν κερδίσει. Ὁ ἀθλητὴς κατέβαλε πάντα ἀντίπαλον καὶ ἵσταται μόνον ἀναμένων τὸν στέφανον — καὶ ὅλη ἡ προτροπὴ τοῦ Χρυσόστομου εἶναι: μὴ ἀποχωρήσῃς ἀπὸ τοῦ σταδίου νῦν. Μία θυσία σε τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκές· μὴ ἀπολέσῃς τὴν τελείωσιν ἀρνούμενος τὴν μικρὰν ὑπομονὴν τὴν ἀπομένουσαν.
Απαντήστε

Ἀπόκρισις

Ζῇς ὡς ἐκεῖνος δι' ὃν τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ἵστανται ἀνοικτά; Οἱ πλεῖστοι ἡμῶν προσευχόμεθα ὡς ἐὰν ὁ Θεὸς ἦτο ἔτι ὄπισθεν καταπετάσματος, τηρούμενος εἰς προσεκτικὴν, ἀνήσυχον ἀπόστασιν. Ἀλλ' ἡ μία προσφορὰ τοῦ Χριστοῦ ἐσχίσατο τὸ παραπέτασμα· δύνασαι 'προσεγγίσαι μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως'. Λάβε τὸν λόγον τοῦ Χρυσόστομου περὶ τῆς προελεύσεως τῆς τόλμης — οὐχὶ ἐκ τινος ἰδίας σου καταγραφῆς, ἀλλ' ἐκ τοῦ 'πάντα ἡμῖν ἀφεθῆναι, καὶ συγκληρονόμους γενέσθαι, καὶ τοσαύτης ἀπολαύειν ἀγάπης'. Πλησίασον, λοιπόν. Καὶ ἡ προσέγγισις ἔστω ὁλόκληρος: οὐχὶ πίστις μόνον, ἀλλ', ὡς λέγει, 'καὶ βίος ἐνάρετος', συνείδησις καθαρὰ ἀπὸ ἀγαπωμένου κακοῦ. Ἔπειτα ἐρώτησον ποῦ, ἡσύχως, ἀρχίζεις νὰ 'ὑποστείλῃ' — οὐχὶ διὰ δραματικῆς ἀποστασίας, ἀλλὰ διὰ τῆς βραδείας διαβρώσεως τοῦ κόπου, ἀφίνων τὴν προσευχὴν νὰ ἀραιωθῇ, ἀφίνων τὴν παλαιὰν ζωὴν νὰ σὲ ἑλκύσῃ οἴκαδε. Εἶσαι πλησιέστερον τοῦ στεφάνου ἢ νομίζεις. Ἡ θυσία ἡ τελειοῦσά σε εἰς τὸ διηνεκὲς ἤδη προσενήνεκται· κράτει τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος σου, καὶ μὴ ἀφῇς.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ μέγας Ἀρχιερεὺς ἡμῶν, ὅστις διὰ μιᾶς προσφορᾶς Σεαυτοῦ τετελείωκας εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους, καὶ ἤνοιξας ἡμῖν ὁδὸν νέαν καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος τῆς σαρκός Σου: δός μοι τόλμην τοῦ προσεγγίσαι. Μὴ πεποιθὼς ἐπὶ οἱᾳδήποτε θυσίᾳ ἐμῇ, ἀλλ' ἐπὶ τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ Σου, ἐν τῇ ἀφέσει πάντων τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ τῇ ἀγάπῃ τῇ ποιησάσῃ με συγκληρονόμον, ἄφες με ἐλθεῖν μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως. Κάθαρον τὴν συνείδησίν μου ἀπὸ παντὸς πονηροῦ, ἵνα προσεγγίσω οὐκ ἐν πίστει μόνον ἀλλ' ἐν ἁγίῳ βίῳ. Καὶ ὅταν θλίψεις καὶ κόπος πειράζωσί με τοῦ ὑποστείλασθαι, κράτησόν με ἐν τῇ ὁμολογίᾳ τῆς ἐλπίδος μου, ἵνα ὦ τῶν πιστευόντων εἰς περιποίησιν ψυχῆς. Σοὶ μετὰ τοῦ Πατρὸς τοῦ ἀνάρχου, καὶ τοῦ παναγίου καὶ ἀγαθοῦ καὶ ζωοποιοῦ Σου Πνεύματος, δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →