← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων

Α' Μακκαβαίων 13-14 — Αιωνόσπορος (Καθολικός με δευτεροκανονικά)

Α' Μακκαβαίων 13-14Eterniseed Original — Φωνή Καθολική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τα δέκατο τρίτο και δέκατο τέταρτο κεφάλαια του Α' Μακκαβαίων εκθέτουν την άνοδο του Σίμωνα, του τελευταίου επιζώντος αδελφού των Μακκαβαίων, στην ηγεσία του εβραϊκού έθνους και τη χρυσή εποχή της διακυβέρνησής του που ακολούθησε. Με τον Ιωνάθαν αιχμάλωτο από τον Τρύφωνα, με τους γύρω λαούς ενθαρρυμένους από ό,τι αντιλαμβάνονταν ως κατάρρευση της Ασμοναϊκής υπόθεσης, ο Σίμων αναλαμβάνει την ηγεσία του λαού στη συνέλευση στα Ιεροσόλυμα και δηλώνει την ετοιμότητά του να δαπανήσει την περιουσία και τη ζωή του για την υπεράσπισή τους. Ο Τρύφων δολοφονεί τον Ιωνάθαν και ο Σίμων τον θάβει στη Μωδεΐν στον οικογενειακό τάφο, ανεγείροντας εκεί το μεγάλο μνημείο των επτά πυραμίδων που ο εμπνευσμένος συγγραφέας περιγράφει με δέος και που έκτοτε έγινε το εμβληματικό Ασμοναϊκό μνημείο της οικογένειας. Ο Σίμων στη συνέχεια εξασφαλίζει την επίσημη ανεξαρτησία του εβραϊκού έθνους από τον ζυγό των Σελευκιδών — η διακυβέρνηση του Δημητρίου του Δευτέρου απαλλάσσει επίσημα τον φόρο που πλήρωνε το Μακκαβαϊκό κράτος, και οι χρονολογικές πλάκες του Ισραήλ αρχίζουν να χρονολογούνται από τα έτη του Σίμωνα ως αρχιερέα, στρατηγού και εθνάρχη των Ιουδαίων. Το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο στη συνέχεια εκθέτει το μεγάλο εγκώμιο της διακυβέρνησης του Σίμωνα που διατηρείται στην επιγραφή χαραγμένη στις χάλκινες πλάκες που ανεγέρθηκαν στο περίβολο του ναού: η γη σε ειρήνη, κάθε άνθρωπος κάτω από το δικό του αμπέλι και τη δική του συκιά, οι γέροντες στους δρόμους να συζητούν την ευημερία του λαού, οι νέοι να φορούν τις λαμπρές στολές πολέμου, οι πόλεις εφοδιασμένες με τροφή, τα σύνορα ασφαλισμένα, ο ναός καλλωπισμένος. Η Εκκλησία δέχεται αυτό το απόσπασμα ως ένα από τα πιο φωτεινά αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης έξω από τους προφήτες — μια περιγραφή της μεσσιανικής ειρήνης που οι προφήτες είχαν υποσχεθεί και που το Ασμοναϊκό κράτος προεικόνιζε αλλά δεν εκπλήρωσε ακόμη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τα κεφάλαια 13 και 14 του Α' Μακκαβαίων με προσοχή τόσο στην προσωπική αφήγηση της ηγεσίας του Σίμωνα όσο και στο μεγάλο δημόσιο εγκώμιο της διακυβέρνησής του. Στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο, προσέξτε την ομιλία του Σίμωνα στη συνέλευση στα Ιεροσόλυμα· την αποδοχή της ηγεσίας του από τον λαό· την προέλαση του Τρύφωνα στην Ιουδαία και την απαίτησή του για λύτρα και φόρο σε αντάλλαγμα για τον Ιωνάθαν· την πληρωμή των λύτρων από τον Σίμωνα αν και γνώριζε ότι ο Τρύφων δεν θα απελευθέρωνε τον Ιωνάθαν· τη δολοφονία του Ιωνάθαν από τον Τρύφωνα παρά τα λύτρα· την ταφή του Ιωνάθαν από τον Σίμωνα στη Μωδεΐν και την κατασκευή του μνημείου των επτά πυραμίδων· την επίσημη απαλλαγή του σελευκιδικού φόρου από τον Δημήτριο τον Δεύτερο· και τη χρονολόγηση των εβραϊκών εγγράφων από το έτος της ανάληψης του Σίμωνα. Στο δέκατο τέταρτο κεφάλαιο, προσέξτε την περιγραφή της γης σε ειρήνη — κάθε άνθρωπος κάτω από το δικό του αμπέλι και τη δική του συκιά, οι γέροντες στους δρόμους, οι νέοι με λαμπρές στολές, οι πόλεις εφοδιασμένες, ο ναός καλλωπισμένος, τα σύνορα ασφαλισμένα· την ανανέωση της ρωμαϊκής συμμαχίας υπό τον ανιψιό του Ευπολέμου και την ανανέωση της σπαρτιατικής αλληλογραφίας· και τη μεγάλη επιγραφή χαραγμένη σε χάλκινες πλάκες στον περίβολο του ναού που εκθέτει τους τίτλους του Σίμωνα και την ευγνωμοσύνη του εβραϊκού έθνους προς αυτόν.
Μελετήστε

Μελέτη

Η ομιλία του Σίμωνος προς τη συνέλευση στην Ιερουσαλήμ ανοίγει το δέκατο τρίτο κεφάλαιο με αξιοσημείωτο ρητορικό βάθος. Επικαλείται την κληρονομιά των αδελφών του — Ιούδα, Ελεαζάρου, Ιωάννου, Ιωνάθαν — και δεσμεύει τη δική του ζωή και περιουσία για την ίδια υπόθεση που τους κόστισε τη δική τους. Ο λαός ανταποκρίνεται με την επευφημία που ο εμπνευσμένος συγγραφέας καταγράφει ως την επίσημη ανάληψη της μακκαβαϊκής ηγεσίας από τον Σίμωνα: συ είσαι ο ηγέτης ημών αντί Ιούδα και Ιωνάθαν των αδελφών σου, και ημείς πολεμήσομεν υπέρ σου και υπέρ του αγιάσματος ημών. Η Εκκλησία αναγινώσκει αυτήν την επευφημία με προσοχή στην αρχή της νόμιμης διαδοχής σε θρησκευτικοπολιτική υπόθεση που απώλεσε τον προηγούμενο ηγέτη της· η μακκαβαϊκή οικογένεια επευφημήθη από τον λαό, όχι διορίσθη από εξωτερική εξουσία, και η προκύψασα αυθεντία εστηρίχθη στις κοινές βάσεις της οικογενειακής καταγωγής και της λαϊκής επικυρώσεως. Η προδοσία του Τρύφωνος μετά την καταβολή του λύτρου από τον Σίμωνα είναι μία από τις οδυνηρότερες περικοπές του βιβλίου. Ο Σίμων κατέβαλε το απαιτηθέν λύτρο εκατό ταλάντων αργυρίου και την παράδοση δύο υιών του Ιωνάθαν ως ομήρων, γνωρίζων εν τη καρδία αυτού ότι ο Τρύφων θα προδώσει την συμφωνία, αλλά μη θέλων να φέρει το πολιτικό κόστος του να κατηγορηθεί ότι εγκατέλειψε τον αδελφόν αυτού. Ο Τρύφων έλαβε το λύτρο και εφόνευσε τον Ιωνάθαν, και η ταφή εν Μωδεΐν κατέστη η αφορμή του μεγάλου μνημείου που ύψωσεν ο Σίμων: επτά πυραμίδες αντικρύζουσαι αλλήλας, ο πατήρ Ματταθίας εν τω μέσω, περιβαλλόμενος υπό των τεσσάρων αδελφών και των δύο υιών του Σίμωνος οι οποίοι αργότερον εφονεύθησαν μετ’ αυτού. Το μνημείον ήτο ορατόν από της θαλάσσης, γεγονός που ο εμπνευσμένος συγγραφέας καταγράφει με εσκεμμένη έμφαση: προωρίζετο να είναι σημείον προς πάντας τους ερχομένους εις την γην Ισραήλ από της Μεσογείου ότι η μακκαβαϊκή οικογένεια εβάστασε το κόστος της απελευθερώσεως. Ο άγιος Κυπριανός και ο άγιος Αμβρόσιος αμφότεροι επικαλέσθησαν το μνημείον της Μωδεΐν εν τοις συγγράμμασιν αυτών περί των μαρτύρων ως προτύπωσιν της Παλαιάς Διαθήκης των βασιλικών τας οποίας η Χριστιανική Εκκλησία θα ύψωνε αργότερον επί των τάφων των μαρτύρων αυτής. Το δέκατον τέταρτον κεφάλαιον περιέχει τον μέγαν εγκωμιασμόν της βασιλείας του Σίμωνος. Το λογοτεχνικόν είδος είναι εκείνο επιγραφής εγγεγραμμένης επί χαλκίνων πλακών και τεθείσης εν τω περιβόλω του ναού, ομοία κατά το σχήμα προς άλλας πολιτικάς επιγραφάς της ελληνιστικής εποχής αλλά θεολογικώς διακεκριμένη κατά το περιεχόμενον αυτής. Αι περιγραφαί είναι βαθύτατα βιβλικαί: έκαστος ανήρ υπό την άμπελον αυτού και την συκήν αυτού απηχεί την προφητείαν του Μιχαίου 4:4, την μεσσιανικήν ειρήνην υπό την βασιλείαν του πρίγκιπος του Δαυίδ· οι γέροντες εν ταις οδοίς συζητούντες περί της ευημερίας του λαού απηχεί το εσχατολογικόν όραμα του Ζαχαρίου 8:4 εν ω οι γέροντες και αι γυναίκες κάθηνται εν ταις οδοίς της Ιερουσαλήμ μετά των ράβδων αυτών· τα σύνορα ησφαλισμένα και ο ναός καλλωπισμένος απηχούν πολυαρίθμους προφητικάς περικοπάς. Το μακκαβαϊκόν εγκώμιον παρουσιάζει την βασιλείαν του Σίμωνος ως την πρακτικήν εκπλήρωσιν, κατά τον δεύτερον αιώνα προ Χριστού, της μεσσιανικής ειρήνης την οποίαν οι προφήται είχον υποσχεθεί. Η Εκκλησία αναγινώσκει την περικοπήν ταύτην μετά θεολογικής προσοχής. Η ασμοναϊκή ειρήνη ήτο πραγματική, ηδύνατο μετά μόχθου, και ήτο η μεγαλυτέρα εδαφική και πολιτική επιτυχία της μακκαβαϊκής υποθέσεως· διήρκεσεν περίπου οκτώ έτη από της αναλήψεως του Σίμωνος το 142 π.Χ. μέχρι του φόνου αυτού το 134 π.Χ. Αλλ’ ουκ ήτο αυτή η μεσσιανική ειρήνη· ήτο προτύπωσις. Η άμπελος και η συκή του Μιχαίου 4:4 θα εύρισκον την αληθή εκπλήρωσιν αυτών εν τη βασιλεία την οποίαν ανήγγειλεν ο Ιησούς εν τη Γαλιλαία διακονία αυτού, τη βασιλεία εν η οι μαθηταί συνέλεγον σύκα από των δένδρων της Βηθφαγή και ανεπαύοντο εν τη σκιά των αμπέλων έξω της Καπερναούμ και έβλεπον εν τοις σημείοις τούτοις γεωργικής ειρήνης την πρόγευσιν της βασιλείας των ουρανών. Ο ναός τον οποίον ο Σίμων εκαλλώπισεν θα κατεστρέφετο εντός διακοσίων ετών υπό των ρωμαϊκών στρατευμάτων· ο αληθής ναός τον οποίον ο Χριστός θα ωκοδόμει εν τρισίν ημέραις θα ήτο το σώμα της αναστάσεως αυτού, και η κατοικία του Θεού μεταξύ του λαού αυτού θα μετεφέρετο από λίθου εις σάρκα. Ο άγιος Αυγουστίνος εν τω δεκάτω εβδόμω βιβλίω της Πόλεως του Θεού εστοχάσθη εκτενώς περί της ασμοναϊκής ειρήνης ως ιδιαιτέρου παραδείγματος του μακρού προτύπου δι’ ου ο Θεός χορηγεί μερικάς εκπληρώσεις των επαγγελιών αυτού εντός της ιστορίας ως προκαταβολάς επί της τελικής εκπληρώσεως την οποίαν μόνον η ανάστασις εγκαινιάζει.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Στοχαστείτε την ομιλία του Σίμωνα στη συνέλευση στα Ιεροσόλυμα ως σχολείο νόμιμης διαδοχής στη θρησκευτικοπολιτική ζωή. Επικαλέστηκε την κληρονομιά των αδελφών του, δεσμεύτηκε για τη δική του ζωή και περιουσία, και αναγνωρίστηκε από τον λαό. Η Εκκλησία αναγνωρίζει σε αυτό το πρότυπο έναν αυθεντικό τρόπο εξουσίας — τη σύζευξη κληρονομημένου καθήκοντος, προσωπικής δέσμευσης και λαϊκής επικύρωσης — που έχει διατηρηθεί σε διάφορες μορφές στην ίδια της την ιστορία. Πού στη δική σας ζωή έχετε κληθεί να μπείτε στο καθήκον ενός πεσόντος προκατόχου — τις οικιακές ευθύνες ενός αποθανόντος γονέα, ένα έργο συναδέλφου που έμεινε ημιτελές, ένα ενοριακό καθήκον που κενώθηκε από τη μετακίνηση ή την ασθένεια άλλου — και πώς φέρατε τη ζωή σας να φέρει την κληρονομημένη υπόθεση; Στοχαστείτε επίσης το μεγάλο εγκώμιο της ειρήνης του Σίμωνα. Η Ασμοναϊκή χρυσή εποχή ήταν πραγματική και ήταν η πρακτική εκπλήρωση, κατά το μέτρο της, της μεσσιανικής ειρήνης που οι προφήτες είχαν υποσχεθεί. Ωστόσο δεν ήταν η ίδια η μεσσιανική ειρήνη· ήταν μια προεικόνιση. Η Εκκλησία διδάσκει ότι το ίδιο πρότυπο χαρακτηρίζει κάθε εποχή σχετικής ειρήνης στην ίδια της την ιστορία — τη μεταστροφή του Κωνσταντίνου, τη μεταστροφή των Γότθων και των Φράγκων, την άνθηση της μεσαιωνικής Χριστιανοσύνης, την ίδρυση νέων καθολικών εθνών στη σύγχρονη εποχή. Κάθε μία είναι πραγματική, κάθε μία είναι η πρακτική εκπλήρωση κατά το μέτρο της, αλλά καμία δεν είναι η τελική εκπλήρωση. Η βασιλεία του Θεού παραμένει και εδώ στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας και ακόμη να έρθει στην πλήρη αποκάλυψη στο τέλος του χρόνου. Πού στον δικό σας χρόνο πειράζεστε να απολυτοποιήσετε μια μερική ειρήνη ως την τελική ειρήνη, ή, αντίθετα, να περιφρονήσετε μια πραγματική ειρήνη επειδή δεν είναι η τελική; Στοχαστείτε τέλος το μνημείο των επτά πυραμίδων στη Μωδεΐν που αντικρύζει τη θάλασσα. Η σκόπιμη ορατότητα του μνημείου, το μέγεθός του, ο αριθμός του, η επιθυμία ότι όλοι όσοι έρχονταν στη γη από τη Μεσόγειο να το δουν — αυτά μιλούν για το Μακκαβαϊκό ένστικτο να μνημονεύσει δημόσια το κόστος που απαιτούσε η ιερή απελευθέρωση. Η Εκκλησία συνέχισε αυτό το ένστικτο στα νεκροταφεία της, τα προσκυνήματά της, τις μνημονικές λειτουργίες της, τα λείψανά της, τα ενοριακά μνημεία της. Έχετε οδηγήσει το δικό σας νοικοκυριό σε έναν από αυτούς τους τόπους δημόσιας μνήμης, ή η απώλεια τέτοιας μνήμης από τον περιβάλλοντα πολιτισμό άρχισε να σκοτεινιάζει την αίσθησή σας γι' αυτό;
Απαντήστε

Απόκριση

Επισκεφθείτε ένα καθολικό νεκροταφείο ή προσκύνημα αυτή την εβδομάδα, σκόπιμα για τον σκοπό του στοχασμού της ορατής μνημόνευσης εκείνων που προχώρησαν μπροστά εν πίστει. Περπατήστε μέσα από τις σειρές των τάφων· διαβάστε τις επιγραφές· στοχαστείτε τις πυραμίδες που η Μακκαβαϊκή οικογένεια ύψωσε στη Μωδεΐν και τις βασιλικές που η Εκκλησία ύψωσε πάνω από τους τάφους των μαρτύρων της. Διαθέστε δέκα λεπτά σε σιωπηλή προσευχή για τους αγίους νεκρούς των οποίων τους τάφους επισκεφθήκατε, και ανακαλέστε στο νου έναν πρόγονό σας — εξ αίματος, εξ ενοριακής ζωής, εξ πίστεως — του οποίου η μνήμη αξίζει παρόμοια ορατότητα στην εσωτερική σας ζωή.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Παντοδύναμε και αιώνιε Θεέ, ο οποίος μέσω του Σίμωνα του τελευταίου των Μακκαβαίων αδελφών έδωσες στον λαό σου τη χρυσή εποχή της σχετικής ειρήνης τους και το εγκώμιο χαραγμένο σε χάλκινες πλάκες στον περίβολο του ναού που εκθέτει κάθε άνθρωπο κάτω από το αμπέλι και τη συκιά του, και ο οποίος με την ανέγερση του μνημείου των επτά πυραμίδων στη Μωδεΐν δίδαξες στον λαό σου την ιερή ορατότητα του μνημονευμένου κόστους, δίπλωσε την μερική ειρήνη της βασιλείας του Σίμωνα στην τελική ειρήνη της βασιλείας σου. Όπου έχουμε γίνει ικανοποιημένοι με προεικονίσεις, ξύπνα μας να ποθούμε την εκπλήρωση· όπου έχουμε περιφρονήσει τη μερική ειρήνη επειδή δεν είναι η τελική, δώσε μας ευγνωμοσύνη για την πραγματική ειρήνη που η πρόνοιά σου χορηγεί. Με τη μεσιτεία του Σίμωνα του αρχιερέα και εθνάρχη, των αδελφών του Ματταθία, Ιωάννη, Ιούδα, Ελεάζαρου και Ιωνάθαν των οποίων οι επτά πυραμίδες αντικρύζουν τη θάλασσα, και μέσω των προσευχών της Μακαρίας Παρθένου Μαρίας, βασίλισσας της μεσσιανικής ειρήνης που εκπληρώθηκε στην ανάσταση του Υιού της, δώσε μας την ορατότητα της μνημονευμένης πίστεως και τη μακρά υπομονή της βασιλείας που ακόμη έρχεται. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί σου στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ενός Θεού, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Καθολική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.