Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Φιλιππησίους 3 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το σαφές ερμηνευτικό πνεύμα της Πρεσβυτεριανής παραδόσεως, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις επί της Αγίας Γραφής του Άλμπερτ Μπάρνς για το τρίτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από την τρυφερή έκκληση του αποστόλου για άγια ζωή και ολόψυχη αφοσίωση στον Χριστό, δείχνοντας πώς κάθε επίγειο πλεονέκτημα πρέπει να υποχωρεί μπροστά στην υπερβαίνουσα αξία της γνώσεως του Λυτρωτού. Η προσεκτική του έκθεση προσκαλεί τους πιστούς να εξετάσουν τους δικούς τους λόγους εμπιστοσύνης και να προχωρούν προς το βραβείο της αιωνίου ζωής εν αυτώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αναγνώσουμε τώρα το τρίτο κεφάλαιο των Φιλιππησίων με ανοιχτές καρδιές, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος μέσω των λόγων του αποστόλου. Καθώς ακούμε την πρόσκληση να χαίρουμε εν τω Κυρίω και να θεωρούμε τα πάντα ζημία για τον Χριστό, ας προετοιμάσει το Άγιον Πνεύμα να δεχθούμε την διδασκαλία που ακολουθεί από το πιστό υπόμνημα του Άλμπερτ Μπάρνς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει την έκθεση κατευθύνοντας την προσοχή στην αρχική προτροπή του αποστόλου.
Στίχος 1. Τέλος, αδελφοί μου, χαίρετε εν τω Κυρίω — Δηλαδή εν τω Κυρίω Ιησού· βλέπε Φιλιππησίους 3:3· συγκρίνετε την σημείωση Πράξεις 1:24 και την σημείωση Α΄ Θεσσαλονικείς 5:16. Η ιδέα εδώ είναι ότι είναι καθήκον των χριστιανών να χαίρονται εν τω Κυρίω Ιησού Χριστώ. Αυτό το καθήκον συνεπάγεται τα εξής: (1) Πρέπει να χαίρονται ότι έχουν έναν τέτοιο Σωτήρα. Οι άνθρωποι παντού έχουν αισθανθεί την ανάγκη Σωτήρος, και για εμάς πρέπει να είναι θέμα ανυπόκριτης χαράς ότι ένας έχει παρασχεθεί για εμάς. Όταν σκεπτόμαστε τις αμαρτίες μας, μπορούμε τώρα να χαρούμε ότι υπάρχει ένας που μπορεί να μας ελευθερώσει από αυτές· όταν σκεπτόμαστε την αξία της ψυχής, μπορούμε να χαρούμε ότι υπάρχει ένας που μπορεί να την σώσει από τον θάνατο· όταν σκεπτόμαστε τον κίνδυνο μας, μπορούμε να χαρούμε ότι υπάρχει ένας που μπορεί να μας διασώσει από κάθε κίνδυνο και να μας οδηγήσει σε κόσμο όπου θα είμαστε για πάντα ασφαλείς. (2) Μπορούμε να χαρούμε ότι έχουμε έναν τέτοιο Σωτήρα. Είναι ακριβώς όπως τον χρειαζόμαστε.Στη συνέχεια αναπτύσσει την αληθινή έννοια της περιτομής για τον λαό του Θεού.
Στίχος 3. Διότι ημείς είμεθα η περιτομή — Ημείς οι χριστιανοί. Έχομεν και κρατούμεν την αληθινή διδασκαλία της περιτομής. Έχομεν εκείνο το οποίο προοριζόταν να εξασφαλισθεί με αυτή την τελετή — διότι οδηγούμεθα να απαρνηθούμε την σάρκα και να λατρεύουμε τον Θεό εν πνεύματι. Ο απόστολος σε αυτόν τον στίχο διδάσκει ότι η διάταξη της περιτομής δεν σχεδιάσθηκε να είναι απλή εξωτερική τελετή, αλλά προοριζόταν να είναι συμβολική της απαρνήσεως της σαρκός με τις διεφθαρμένες ροπές της και να οδηγεί στην καθαρή και πνευματική λατρεία του Θεού. Σε αυτό, έχει αναμφίβολα εκθέσει τον αληθινό της σκοπό. Εκείνοι που τώρα την προέβαλλαν ως αναγκαία για την σωτηρία και που έκαναν την σωτηρία να εξαρτάται από την απλή εξωτερική τήρησή της, είχαν χάσει από τα μάτια τους αυτόν τον σκοπό της τελετής. Αλλά αυτός, ο πραγματικός σκοπός της περιτομής, επιτεύχθηκε από εκείνους που είχαν οδηγηθεί να απαρνηθούν την σάρκα και που είχαν αφιερωθεί στην λατρεία του Θεού· βλέπε τις σημειώσεις επί Ρωμαίους 2:28-29.Ο Μπάρνς έπειτα δείχνει πώς ο απόστολος αξιολογεί κάθε πρώην λόγο εμπιστοσύνης.
Στίχος 7. Αλλά όσα ήσαν κέρδος εις εμέ — Τα πλεονεκτήματα της γεννήσεως, της παιδείας και της εξωτερικής συμμορφώσεως προς τον νόμο. «Ενόμιζα αυτά να είναι κέρδος — δηλαδή να είναι τεράστιο πλεονέκτημα στο ζήτημα της σωτηρίας. Εκτιμούσα τον εαυτό μου σε αυτά τα πράγματα και υπέθετα ότι ήμουν πλούσιος σε όλα όσα αφορούσαν τον ηθικό χαρακτήρα και την θρησκεία.» Ίσως επίσης αναφέρεται σε αυτά τα πράγματα ως θέτοντα το θεμέλιο ελπίδος μελλοντικής προόδου σε τιμή και πλούτο σε αυτόν τον κόσμο. Αυτά τον συνιστούσαν στους άρχοντες του έθνους· άνοιγαν ενώπιόν του λαμπρή προοπτική διακρίσεως· καθιστούσαν βέβαιο ότι μπορούσε να ανέλθει σε θέσεις τιμής και αξιώματος και μπορούσε εύκολα να ικανοποιήσει όλες τις φιλοδοξίες της φιλοτιμίας του. Αυτά τα θεωρούσα ζημία — «Τώρα τα θεωρώ όλα ως τόση ζημία. Ήταν πραγματικά μειονέκτημα — εμπόδιο — βλάβη. Τα βλέπω, όχι ως κέρδος ή πλεονέκτημα, αλλά ως εμπόδιο στην σωτηρία μου.» Είχε στηριχθεί επάνω τους. Είχε οδηγηθεί από αυτά τα πράγματα σε ακατάλληλη εκτίμηση του ιδίου χαρακτήρος του και έτσι είχε εμποδισθεί να αγκαλιάσει την αληθινή θρησκεία. Λέγει λοιπόν ότι τώρα απαρνήθηκε κάθε εξάρτηση από αυτά· ότι τα εκτιμούσε όχι ως συντελούντα στην σωτηρία του, αλλά, καθόσον οποιαδήποτε στήριξη έπρεπε να τεθεί επάνω τους, ως στην πραγματικότητα τόση ζημία. Διά τον Χριστόν — Ελληνικά, «Ένεκεν του Χριστού.» Δηλαδή, καθόσον αφορά τον Χριστόν και την θρησκεία του, έπρεπε να θεωρούνται άχρηστα. Για να αποκτηθεί σωτηρία δι’ αυτού, ήταν αναγκαίο να απαρνηθεί κάθε εξάρτηση από αυτά τα πράγματα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει την τελική απάρνηση που απαιτείται για την γνώση του Χριστού.
Σημαίνει, κυρίως, κατακάθια· απορρίμματα· ό,τι πετιέται ως άχρηστο· ήρα· εντόσθια, ή τα απορρίμματα τραπεζιού ή σφαγμένων ζώων, και έπειτα ρύπος οποιουδήποτε είδους. Καμία γλώσσα δεν μπορούσε να εκφράσει βαθύτερη αίσθηση της απόλυτης αχρηστίας όλων όσα μπορούν να προσφέρουν τα εξωτερικά πλεονεκτήματα στο ζήτημα της σωτηρίας. Στο ζήτημα της δικαιώσεως ενώπιον του Θεού, κάθε στήριξη σε γέννηση, και αίμα, και εξωτερική ηθικότητα, και τύπους θρησκείας, και προσευχές, και ελεημοσύνες, πρέπει να απαρνηθεί, και, σε σύγκριση με τα προσόντα του μεγάλου Λυτρωτού, να θεωρηθεί ως ευτελές. Τέτοιες ήταν οι απόψεις του Παύλου, και μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι αν αυτό ίσχυε στην περίπτωσή του, πρέπει να ισχύει και στην δική μας. Τέτοια πράγματα δεν μπορούν να ωφελήσουν περισσότερο για την σωτηρία μας απ’ ό,τι μπορούσαν για την δική του. Δεν μπορούμε να δικαιωθούμε περισσότερο από αυτά απ’ ό,τι μπορούσε εκείνος. Ούτε θα κάνουν τίποτε περισσότερο στην περίπτωσή μας για να μας συστήσουν στον Θεό απ’ ό,τι έκαναν στην δική του.Καταλήγει αντιπαραβάλλοντας κάθε ανθρώπινη δικαιοσύνη με εκείνη που είναι εκ Θεού διά πίστεως.
Αλλά εκείνη που είναι διά της πίστεως του Χριστού — Εκείνη η δικαίωση που αποκτάται με το να πιστεύει κανείς στον Κύριο Ιησού Χριστό· βλέπε επί Ρωμαίους 1:17, σημείωση· Ρωμαίους 3:24, σημείωση· Ρωμαίους 4:5, σημείωση. Δικαιοσύνη η οποία είναι εκ Θεού διά πίστεως — Η οποία προέρχεται από τον Θεό, ή της οποίας αυτός είναι η μεγάλη πηγή και κρήνη. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τα εξής: (1) Ο Θεός είναι ο συγγραφεύς της συγχωρήσεως — και αυτό είναι μέρος της δικαιοσύνης που έχει ο δικαιωθείς άνθρωπος. (2) Ο Θεός προτίθεται να μεταχειρισθεί τον δικαιωθέντα αμαρτωλό ως εάν δεν είχε αμαρτήσει — και έτσι η δικαιοσύνη του είναι εκ Θεού. (3) Ο Θεός είναι η πηγή όλης της χάριτος που θα μεταδοθεί στην ψυχή, καθιστώντας την πραγματικά αγία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όλη η δικαιοσύνη που έχει ο χριστιανός είναι «εκ Θεού.» Η ιδέα του Παύλου είναι ότι τώρα έβλεπε ότι ήταν πολύ πιο επιθυμητό να σωθεί διά δικαιοσύνης που αποκτάται από τον Θεό παρά διά της ιδίας του.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποια περιοχή της ζωής μου πειράζομαι ακόμη να τοποθετώ εμπιστοσύνη σε φυσικά πλεονεκτήματα αντί στον Χριστό μόνο;
2. Πώς διαμορφώνει η πρόσκληση να χαίρω εν τω Κυρίω την απόκρισή μου στις παρούσες δοκιμασίες;
3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω αυτή την εβδομάδα για να θεωρήσω κάποιο αγαπημένο κέρδος ως ζημία για την υπεροχή της γνώσεως του Ιησού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἀγαλλόμεθα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν καὶ λογιζόμεθα πάντα ζημίαν διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως αὐτοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ἀποκηρύξωμεν πᾶσαν βάσιν αὐτοπεποιθήσεως, νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐρχομένην διὰ πίστεως μόνης, καὶ νὰ ἐπιδιώκωμεν τὸν σκοπὸν διὰ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως ἡμῶν ἐν αὐτῷ. Εἴθε αἱ ζωαὶ ἡμῶν νὰ χαρακτηρίζωνται ἀπὸ ταύτην τὴν ἐλπίδα τοῦ εὐαγγελίου ἕως ὅτου Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →