← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 3 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιωάννης 3Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις διαχρονικές γνώσεις του Ματθαίου Χένρι στο κεφάλαιο 3 του Ιωάννη. Μαζί θα παρακολουθήσουμε την ιδιωτική συνομιλία μεταξύ του Ιησού και του Νικοδήμου, εξερευνώντας τα μυστήρια της νέας γέννησης και την καρδιά του ευαγγελικού μηνύματος. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από την νυχτερινή επίσκεψη του Φαρισαίου, τη σαφή διδασκαλία του Χριστού και το μυστηριώδες έργο του Πνεύματος. Καθώς ακούμε, ας αφυπνίσουν αυτά τα αρχαία λόγια φρέσκια πείνα για πνευματική ανανέωση και βαθύτερη εμπιστοσύνη στον Σωτήρα που υψώθηκε για τον κόσμο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 3 του Ιωάννη. Προσέξτε την προσεκτική προσέγγιση του Νικοδήμου, τις άμεσες απαντήσεις του Ιησού για το να γεννηθεί κανείς εκ νέου και τη θαυμάσια διακήρυξη της αγάπης του Θεού στον στίχο 16. Αφήστε τα λόγια να σας περιβάλουν, προσκαλώντας το Πνεύμα να φωτίσει κάθε γραμμή πριν στραφούμε στο σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας την ταυτότητα και τη θέση του Νικοδήμου μεταξύ των Ιουδαίων ηγετών. Ι. Ποιος ήταν αυτός ο Νικόδημος. Δεν καλούνται πολλοί ισχυροί και ευγενείς· όμως μερικοί καλούνται, και εδώ ήταν ένας. Όχι πολλοί από τους άρχοντες ή από τους Φαρισαίους· όμως. 1. Αυτός ήταν άνθρωπος των Φαρισαίων, αναθρεμμένος στη μάθηση, λόγιος. Ας μην λεχθεί ότι όλοι οι ακόλουθοι του Χριστού είναι αμαθείς και αδαείς άνθρωποι. Οι αρχές των Φαρισαίων και οι ιδιαιτερότητες της αίρεσής τους ήταν άμεσα αντίθετες προς το πνεύμα του Χριστιανισμού· όμως υπήρχαν μερικοί στους οποίους ακόμη και αυτές οι υψηλές σκέψεις καταβλήθηκαν και οδηγήθηκαν σε υπακοή στον Χριστό. Η χάρη του Χριστού είναι ικανή να υποτάξει τη μεγαλύτερη αντίσταση. 2. Ήταν άρχων των Ιουδαίων, μέλος του μεγάλου συνεδρίου, γερουσιαστής, σύμβουλος, άνθρωπος με εξουσία στην Ιερουσαλήμ. Όσο κακά κι αν ήταν τα πράγματα, υπήρχαν μερικοί άρχοντες καλοπροαίρετοι, οι οποίοι όμως μπορούσαν να κάνουν λίγο καλό επειδή το ρεύμα ήταν τόσο ισχυρό εναντίον τους· υπερισχύονταν από την πλειοψηφία και ζευγαρωνόταν με εκείνους που ήταν διεφθαρμένοι, ώστε το καλό που επιθυμούσαν να κάνουν δεν μπορούσαν να το κάνουν· όμως ο Νικόδημος παρέμεινε στη θέση του και έκανε ό,τι μπορούσε, όταν δεν μπορούσε να κάνει ό,τι θα ήθελε. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τον χρόνο και τον τρόπο της επίσκεψης του Νικοδήμου στον Ιησού. 1. Πότε ήρθε: Ήρθε στον Ιησού τη νύχτα. Παρατηρήστε, (1.) Έκανε μια ιδιωτική και ιδιαίτερη προσέγγιση στον Χριστό και δεν θεώρησε αρκετό να ακούει τις δημόσιες ομιλίες του. Αποφάσισε να μιλήσει μαζί του μόνος του, όπου μπορούσε να είναι ελεύθερος μαζί του. Η προσωπική συνομιλία με ικανούς πιστούς διακόνους για τις υποθέσεις των ψυχών μας θα ήταν μεγάλης ωφέλειας για εμάς, Μαλαχ. β΄ 7. (2.) Έκανε αυτή την προσέγγιση τη νύχτα, η οποία μπορεί να θεωρηθεί, [1.] Ως πράξη φρονήσεως και διακριτικότητας. Ο Χριστός ήταν απασχολημένος όλη την ημέρα σε δημόσιο έργο, και δεν θα τον διέκοπτε τότε, ούτε θα περίμενε την παρουσία του τότε, αλλά παρατήρησε την ώρα του Χριστού και τον περίμενε όταν ήταν ελεύθερος. Σημειώστε, Ιδιωτικά πλεονεκτήματα για τον εαυτό μας και τις οικογένειές μας πρέπει να υποχωρούν μπροστά σε εκείνα που είναι δημόσια. Το μεγαλύτερο καλό πρέπει να προτιμάται από το μικρότερο. Ο Χριστός είχε πολλούς εχθρούς, και γι' αυτό ο Νικόδημος ήρθε σε αυτόν κρυφά, μήπως γίνει γνωστός στους αρχιερείς και εξοργιστούν περισσότερο εναντίον του Χριστού. [2.] Ως πράξη ζήλου και προθυμίας. Ο Νικόδημος ήταν άνθρωπος των υποθέσεων και δεν μπορούσε να αφιερώσει χρόνο όλη την ημέρα για να επισκεφθεί τον Χριστό, και γι' αυτό προτιμούσε να πάρει χρόνο από τις διασκεδάσεις του βραδιού ή την ανάπαυση της νύχτας, παρά να μην συνομιλήσει με τον Χριστό. Όταν άλλοι κοιμόντουσαν, αυτός αποκτούσε γνώση, όπως ο Δαβίδ με τη μελέτη, Ψαλμ. ξγ΄ 6 και ρκθ΄ 148. Πιθανώς ήταν η αμέσως επόμενη νύχτα μετά που είδε τα θαύματα του Χριστού, και δεν θα παραμελούσε την πρώτη ευκαιρία να ακολουθήσει τις πεποιθήσεις του. Δεν ήξερε πόσο σύντομα ο Χριστός θα έφευγε από την πόλη, ούτε τι θα μπορούσε να συμβεί μεταξύ εκείνου και μιας άλλης εορτής, και γι' αυτό δεν θα έχανε χρόνο. Τη νύχτα η συνομιλία του με τον Χριστό θα ήταν πιο ελεύθερη και λιγότερο επιρρεπής σε διαταραχές. Αυτές ήταν Νύχτες Χριστιανικές—πολύ πιο διδακτικές από τις Αττικές νύχτες. Ή, [3.] Ως πράξη φόβου και δειλίας. Φοβόταν ή ντρεπόταν να φανεί με τον Χριστό, και γι' αυτό ήρθε τη νύχτα. Όταν η θρησκεία είναι εκτός μόδας, υπάρχουν πολλοί Νικοδημίτες, ιδιαίτερα μεταξύ των αρχόντων, που έχουν καλύτερη διάθεση προς τον Χριστό και τη θρησκεία του από ό,τι θα ήθελαν να είναι γνωστό. Αλλά παρατηρήστε, Πρώτον, Αν και ήρθε τη νύχτα, ο Χριστός τον καλωσόρισε, αποδέχθηκε την ακεραιότητά του και συγχώρεσε την αδυναμία του· θεώρησε τον χαρακτήρα του, που ίσως ήταν δειλός, και τον πειρασμό στον οποίο βρισκόταν από τη θέση και το αξίωμά του· και με αυτό δίδαξε τους διακόνους του να γίνονται όλα σε όλους και να ενθαρρύνουν τις καλές αρχές, έστω και αδύναμες. Ο Παύλος κήρυξε ιδιωτικά σε εκείνους που είχαν φήμη, Γαλ. β΄ 2. Δεύτερον, Αν και τώρα ήρθε τη νύχτα, όμως αργότερα, όταν υπήρξε ανάγκη, ομολόγησε τον Χριστό δημόσια, κεφ. ζ΄ 50· ιθ΄ 39. Η χάρη που στην αρχή είναι μόνο κόκκος σινάπεως μπορεί να γίνει μεγάλο δέντρο. Ο Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει τη σαφή διακήρυξη του Χριστού σχετικά με τη νέα γέννηση. [1.] Τι είναι αυτό που απαιτείται: να γεννηθεί κανείς εκ νέου· δηλαδή, Πρώτον, Πρέπει να ζήσουμε μια νέα ζωή. Η γέννηση είναι η αρχή της ζωής· το να γεννηθεί κανείς εκ νέου είναι να αρχίσει εκ νέου, όπως εκείνοι που μέχρι τώρα έζησαν είτε πολύ εσφαλμένα είτε με λίγο σκοπό. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε να μπαλώσουμε το παλιό οικοδόμημα, αλλά να αρχίσουμε από τα θεμέλια. Δεύτερον, Πρέπει να έχουμε μια νέα φύση, νέες αρχές, νέες στοργές, νέους σκοπούς. Πρέπει να γεννηθούμε άνωθεν, που σημαίνει και πάλι και από πάνω. 1. Πρέπει να γεννηθούμε εκ νέου· έτσι λαμβάνεται η λέξη, Γαλ. δ΄ 9, και από την αρχή, Λουκ. α΄ 3. Με την πρώτη μας γέννηση είμαστε διεφθαρμένοι, πλασμένοι εν αμαρτία και ανομία· πρέπει επομένως να υποστούμε μια δεύτερη γέννηση· οι ψυχές μας πρέπει να διαμορφωθούν και να ζωοποιηθούν εκ νέου. 2. Πρέπει να γεννηθούμε από πάνω, έτσι χρησιμοποιείται η λέξη από τον ευαγγελιστή, κεφ. γ΄ 31· ιθ΄ 11, και θεωρώ ότι αυτό εννοείται ιδιαίτερα εδώ, χωρίς να αποκλείεται το άλλο· γιατί το να γεννηθεί κανείς από πάνω προϋποθέτει το να γεννηθεί εκ νέου. Αλλά αυτή η νέα γέννηση έχει την αφετηρία της από τον ουρανό (κεφ. α΄ 13) και την τάση της προς τον ουρανό: είναι να γεννηθεί κανείς σε μια θεία και ουράνια ζωή, μια ζωή κοινωνίας με τον Θεό και τον άνω κόσμο, και, για να γίνει αυτό, είναι να μετέχει σε μια θεία φύση και να φέρει την εικόνα του επουρανίου. Ο Χένρι προχωρά για να επιβεβαιώσει την απαραίτητη αναγκαιότητα της αναγέννησης. [2.] Η απαραίτητη αναγκαιότητα αυτού: 'Εκτός αν ένας άνθρωπος (Οποιοσδήποτε που μετέχει της ανθρώπινης φύσης, και συνεπώς των διαφθορών της) γεννηθεί εκ νέου, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού, τη βασιλεία του Μεσσία που αρχίζει εν χάριτι και τελειοποιείται εν δόξα.' Εκτός αν γεννηθούμε από πάνω, δεν μπορούμε να δούμε αυτό. Δηλαδή, Πρώτον, Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τη φύση της. Τέτοια είναι η φύση των πραγμάτων που αφορούν τη βασιλεία του Θεού (στην οποία ο Νικόδημος επιθυμούσε να διδαχθεί) ώστε η ψυχή πρέπει να αναδιαμορφωθεί και να πλάσει, ο φυσικός άνθρωπος πρέπει να γίνει πνευματικός άνθρωπος, πριν είναι ικανός να τα δεχθεί και να τα κατανοήσει, Α΄ Κορ. β΄ 14. Δεύτερον, Δεν μπορούμε να λάβουμε την παρηγοριά της, δεν μπορούμε να περιμένουμε κανένα όφελος από τον Χριστό και το ευαγγέλιό του, ούτε να έχουμε κανένα μέρος ή κλήρο στο ζήτημα. Σημειώστε, Η αναγέννηση είναι απολύτως αναγκαία για την ευτυχία μας εδώ και στο εξής. Λαμβάνοντας υπόψη τι είμαστε από τη φύση, πόσο διεφθαρμένοι και αμαρτωλοί,—τι είναι ο Θεός, στον οποίο μόνο μπορούμε να είμαστε ευτυχείς,—και τι είναι ο ουρανός, στον οποίο η τελειότητα της ευτυχίας μας είναι αποταμιευμένη,—θα φανεί, στη φύση του πράγματος, ότι πρέπει να γεννηθούμε εκ νέου, επειδή είναι αδύνατο να είμαστε ευτυχείς αν δεν είμαστε άγιοι· δείτε Α΄ Κορ. στ΄ 11, 12.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι απεικονίζει το αναγεννητικό έργο του Πνεύματος μέσω των εικόνων του νερού και του ανέμου. [δ.] Αυτή η αλλαγή απεικονίζεται με δύο συγκρίσεις. Πρώτον, Το αναγεννητικό έργο του Πνεύματος συγκρίνεται με το νερό, εδ. 5. Το να γεννηθεί κανείς εκ νέου είναι να γεννηθεί από νερό και από το Πνεύμα, δηλαδή από το Πνεύμα που εργάζεται όπως το νερό, όπως (Ματθ. γ΄ 11) με το Άγιο Πνεύμα και με πυρ σημαίνει με το Άγιο Πνεύμα όπως με πυρ. 1. Αυτό που κυρίως εννοείται εδώ είναι να δείξει ότι το Πνεύμα, αγιάζοντας μια ψυχή, (1.) Την καθαρίζει και την εξαγνίζει όπως το νερό, αφαιρεί τη ρυπαρότητά της, με την οποία ήταν ακατάλληλη για τη βασιλεία του Θεού. Είναι το λουτρό της αναγέννησης, Τιτ. γ΄ 5. Επλύθητε, Α΄ Κορ. στ΄ 11. Δείτε Ιεζ. λστ΄ 25. (2.) Την ψύχει και την αναζωογονεί, όπως το νερό κάνει το κυνηγημένο ελάφι και τον κουρασμένο ταξιδιώτη. Το Πνεύμα συγκρίνεται με νερό, κεφ. ζ΄ 38, 39· Ησ. μδ΄ 3. Στην πρώτη δημιουργία, οι καρποί του ουρανού γεννήθηκαν από νερό (Γεν. α΄ 20), σε υπαινιγμό του οποίου, ίσως, εκείνοι που γεννιούνται από πάνω λέγονται ότι γεννιούνται από νερό. 2. Είναι πιθανό ότι ο Χριστός είχε υπόψη το μυστήριο του βαπτίσματος, το οποίο ο Ιωάννης είχε χρησιμοποιήσει και ο ίδιος είχε αρχίσει να χρησιμοποιεί, 'Πρέπει να γεννηθείτε εκ νέου από το Πνεύμα,' το οποίο η αναγέννηση από το Πνεύμα θα σημαινόταν με το πλύσιμο με νερό, ως το ορατό σημείο εκείνης της πνευματικής χάριτος: όχι ότι όλοι εκείνοι, και μόνο εκείνοι, που βαπτίζονται, σώζονται· αλλά χωρίς εκείνη τη νέα γέννηση που γίνεται από το Πνεύμα και σημαίνεται από το βάπτισμα, κανείς δεν θα θεωρείται ως προστατευμένος προνομιούχος υπήκοος της βασιλείας του ουρανού. Οι Ιουδαίοι δεν μπορούν να μετέχουν στα οφέλη της βασιλείας του Μεσσία, την οποία περίμεναν τόσο καιρό, εκτός αν παραιτηθούν από κάθε προσδοκία να δικαιωθούν από τα έργα του νόμου και υποταχθούν στο βάπτισμα της μετανοίας, το μεγάλο ευαγγελικό καθήκον, για την άφεση των αμαρτιών, το μεγάλο ευαγγελικό προνόμιο. Δεύτερον, Συγκρίνεται με τον άνεμο: Ο άνεμος πνέει όπου θέλει, έτσι είναι καθένας που γεννιέται από το Πνεύμα, εδ. 8. Η ίδια λέξη (πνεύμα) σημαίνει και τον άνεμο και το Πνεύμα. Το Πνεύμα ήρθε στους αποστόλους με έναν ορμητικό ισχυρό άνεμο (Πράξ. β΄ 2), οι ισχυρές επιδράσεις του στις καρδιές των αμαρτωλών συγκρίνονται με την πνοή του ανέμου (Ιεζ. λζ΄ 9), και οι γλυκές επιδράσεις του στις ψυχές των αγίων με τον βόρειο και νότιο άνεμο, Άσμα δ΄ 16. Αυτή η σύγκριση χρησιμοποιείται εδώ για να δείξει, 1. Ότι το Πνεύμα, στην αναγέννηση, εργάζεται αυθαίρετα και ως ελεύθερος παράγοντας. Ο άνεμος πνέει όπου θέλει για εμάς και δεν υπακούει στην τάξη μας, ούτε υπόκειται στην εντολή μας. Ο Θεός τον κατευθύνει· εκπληρώνει τον λόγο του, Ψαλμ. ρμη΄ 8. Το Πνεύμα διανέμει τις επιδράσεις του όπου, και πότε, σε ποιον, και σε ποιο μέτρο και βαθμό, ευαρεστείται, διαιρώντας σε καθέναν χωριστά όπως θέλει, Α΄ Κορ. ιβ΄ 11. 2. Ότι εργάζεται δυνατά και με εμφανή αποτελέσματα: Ακούς τον ήχο αυτού· αν και οι αιτίες του είναι κρυφές, τα αποτελέσματά του είναι φανερά. Όταν η ψυχή οδηγείται να πενθήσει για την αμαρτία, να στενάζει κάτω από το βάρος της διαφθοράς, να αναπνέει μετά τον Χριστό, να κραυγάζει Αββά—Πατέρα, τότε ακούμε τον ήχο του Πνεύματος, βρίσκουμε ότι εργάζεται, όπως Πράξ. θ΄ 11, Ιδού προσεύχεται. 3. Ότι εργάζεται μυστηριωδώς και με κρυφούς τρόπους: Δεν μπορείς να πεις από πού έρχεται, ούτε πού πηγαίνει. Πώς συγκεντρώνει και πώς ξοδεύει τη δύναμή του είναι αίνιγμα για εμάς· έτσι ο τρόπος και οι μέθοδοι του έργου του Πνεύματος είναι μυστήριο. Ποια οδός πήγε το Πνεύμα; Γ΄ Βασ. κβ΄ 24. Δείτε Εκκλ. ια΄ 5, και συγκρίνετε το με Ψαλμ. ρλθ΄ 14. Ο Χένρι κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας τη βεβαιότητα και την υπεροχή αυτών των ευαγγελικών αληθειών. (3.) Η ομιλία του Χριστού, επ' αυτού, για τη βεβαιότητα και την υπεροχή των ευαγγελικών αληθειών (εδ. 11-13), για να δείξει την ανοησία εκείνων που θεωρούν παράξενα αυτά τα πράγματα και για να τα συστήσει στην έρευνά μας. Παρατηρήστε εδώ,
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια περιοχή της ζωής μου εξακολουθώ να προσεγγίζω τον Ιησού 'τη νύχτα,' διστάζοντας να φανώ πλήρως; 2. Πού έχω βασιστεί στη πρώτη μου γέννηση ή στα φυσικά πλεονεκτήματα αντί να ζητώ τη νέα γέννηση από πάνω; 3. Πώς θα ανταποκριθώ σήμερα στην μυστηριώδη αλλά ισχυρή πρόσκληση του Πνεύματος να γεννηθώ εκ νέου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἀναγέννησον ἡμᾶς, ἵνα ἴδωμεν καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν βασιλείαν σου. Ἔλκυσον ἡμᾶς ἐκ τοῦ σκότους εἰς τὸ φῶς τῆς ἀληθείας σου, ἵνα ἀγαπῶμεν τὸ ἅγιον καὶ περιπατῶμεν ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ ἣν ὁ Χριστὸς ἠγόρασεν ὅτε ὑψώθη διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν. Ὁ ζῶν ἄνεμός σου καθαριζέτω καὶ ἀνανεούτω τὰς καρδίας ἡμῶν, πληρῶν ἡμᾶς πίστεως εἰς τὸν Υἱὸν ὃν ἔδωκας. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →