← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ναούμ

Τα Πόδια Εκείνου που Φέρνει Ευάγγελα: Η Αγαθότητα και η Αποτομία του Θεού και το Ευαγγέλιο της Ειρήνης

Ναούμ 1-2Υπόμνημα εις τους Δώδεκα Προφήτας του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ολόκληρο το βιβλίο του Ναούμ είναι το φορτίο της Νινευή — της μεγάλης και σκληρής πόλης της Ασσυρίας της οποίας την πτώση προλέγει ο προφήτης για την παρηγορία ενός πληγωμένου λαού. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, ο στύλος της Χριστολογίας της Εκκλησίας, το ερμηνεύει σε δύο επίπεδα ταυτόχρονα: την ιστορική ανατροπή της θεομάχου βαβυλωνιακής δυνάμεως, και, υφασμένη μέσα σε αυτό, την παρηγορία του Θεού που είναι ζηλότυπος κατά των υπερηφάνων και αγαθός προς τους θλιμμένους. Το κεφάλαιο κρατά αυτές τις δύο αλήθειες μαζί χωρίς δισταγμό. «Ο Θεός είναι ζηλότυπος και εκδικητικός», αρχίζει — ο Κύριος δεν θα υποφέρει αιώνια τους σκληρυμένους ανθρώπους· όμως «ο Κύριος είναι αγαθός προς εκείνους που τον προσμένουν την ημέρα της θλίψεως, και γνωρίζει εκείνους που τον φοβούνται». Η αποτομία και η αγαθότητα είναι ένα έργο του ενός Θεού. Και στην καρδιά της προφητείας στέκει ένας στίχος που η Εκκλησία έχει φυλάξει ως πολύτιμο λίθο του Ευαγγελίου: «Ιδού, επί των ορέων τα πόδια εκείνου που φέρνει ευάγγελα, και που κηρύττει ειρήνη». Ο Κύριλλος ακούει σε αυτό περισσότερο από την είδηση της απελευθέρωσης από τη Βαβυλώνα· ακούει τον κήρυκα της αληθινής ειρήνης — τον Χριστό — και τη φωνή του Προδρόμου που κράζει στην έρημο. Έπειτα το δεύτερο κεφάλαιο μεταφέρει την παρηγορία μπροστά. Εκείνος που «ανεβαίνει, φυσώντας στο πρόσωπο» και απελευθερώνοντας από τη θλίψη είναι, με βαθύτερη έννοια, ο Χριστός αναστημένος από τον Άδη, που εμφύσησε στους μαθητές Του και είπε, «Λάβετε Πνεύμα Άγιον»· και η πρόσκληση να «ζώσετε τις οσφύες» για το ταξίδι της επιστροφής γίνεται η στάση όλων όσοι κηρύττουν το θείο Ευαγγέλιο, με τα πόδια τους πιο έτοιμα γι’ αυτό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Ναούμ 1–2 — «Ο Θεός είναι ζηλότυπος, και ο Κύριος εκδικείται· ο Κύριος εκδικείται, και είναι πλήρης οργής… Ο Κύριος είναι αγαθός, οχυρό την ημέρα της θλίψεως· και γνωρίζει εκείνους που εμπιστεύονται σε αυτόν». Ο Κύριος του οποίου η οδός είναι στον ανεμοστρόβιλο και την καταιγίδα, που επιπλήττει τη θάλασσα και ξηραίνει τους ποταμούς, ενώπιον του οποίου τα όρη σείονται και οι λόφοι λιώνουν· «ποιος μπορεί να σταθεί ενώπιον της αγανακτήσεώς του;» Η υπόσχεση προς τον θλιμμένο λαό: «Τώρα θα συντρίψω τον ζυγό του από πάνω σου, και θα διαρρήξω τους δεσμούς σου». Και ο μεγάλος λόγος: «Ιδού επί των ορέων τα πόδια εκείνου που φέρνει ευάγγελα, που κηρύττει ειρήνη! Ω Ιούδα, φύλαξε τις πανηγύρεις σου, εκτέλεσε τις ευχές σου· διότι ο πονηρός δεν θα περάσει πλέον από σένα· έχει αποκοπεί εντελώς». Έπειτα το δεύτερο κεφάλαιο: «Εκείνος που συντρίβει σε κομμάτια έχει ανέβει ενώπιον του προσώπου σου· φύλαξε την οχύρωση, παρατήρησε την οδό, κάνε τις οσφύες σου ισχυρές, οχύρωσε τη δύναμή σου ισχυρά»· τα άρματα που μαίνονται στους δρόμους, οι πύλες των ποταμών ανοιγμένες, η Νινευή κενή και άδεια και έρημη· «Πού είναι η κατοικία των λεόντων… και κανείς δεν τους έκανε να φοβηθούν;» «Ιδού, είμαι εναντίον σου, λέγει ο Κύριος των δυνάμεων».
Μελετήστε

Μελέτη

Πώς ο Θεός που είναι «ζηλότυπος και εκδικητικός» μπορεί επίσης να ονομάζεται «αγαθός»; Ο Κύριλλος δείχνει ότι τα δύο ανήκουν μαζί: η οργή του Θεού δεν είναι σκληρότητα αλλά η υπομονετική αγάπη που τελικά δεν θα αφήσει το κακό να σταθεί. Για την παρηγορία που δίνεται στους θλιμμένους γράφει ότι ο προφήτης ενεργεί με τη μεγαλύτερη ποιμαντική φροντίδα, ούτε αποκόπτοντας την ελπίδα της ευημερίας ούτε χαλαρώνοντας τον λαό σε απρόσεκτη ζωή, αλλά μεταφέροντάς τους σε καλή τάξη και στην επιλογή να ζουν νομίμως. Και μολονότι ο Ισραήλ είχε σκοντάψει βαριά, ο Θεός δεν τον εγκατέλειψε εντελώς: το υπόλοιπο έχει διαφυλαχθεί γι’ αυτόν, η γέφυρα μέσω της οποίας όχι λίγοι από τους Ιουδαίους, μαζί με τα έθνη, ήρθαν τελικά να δοξάσουν τον Χριστό. Έπειτα ο Κύριλλος φθάνει στον στίχο που η Εκκλησία αγαπά περισσότερο. Ο «αγγελιαφόρος της ειρήνης» ήταν, ιστορικά, ο κήρυκας της απελευθέρωσης από τη Βαβυλώνα· αλλά μεταφέρει τον λόγο περαιτέρω, στον Πρόδρομο που στην έρημο, σαν να κράζει στα όρη έφερε ευάγγελα ειρήνης, δηλαδή τον Χριστό. Το ίδιο το Ευαγγέλιο είναι η καλή είδηση επί των ορέων, και τα πόδια που το φέρουν είναι ωραία: Ωραία λοιπόν είναι τα πόδια και ταχέα εκείνου που λέγει, Ετοιμάσατε την οδό του Κυρίου. Η πτώση της σκληρής πόλης και η έλευση της ειρήνης του Χριστού διαβάζονται ως ένα συνεχές έλεος.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Το δεύτερο κεφάλαιο ανοίγει με κάποιον «που ανέβηκε, φυσώντας στο πρόσωπο, απελευθερώνοντας από τη θλίψη». Ιστορικά αυτός είναι ο Κύρος, που σπάζει τη δουλεία των αιχμαλώτων· αλλά ο Κύριλλος το ανυψώνει αμέσως στο μυστήριο της Αναστάσεως. Η απελευθέρωση που εργάζεται ο Θεός είναι μεγαλύτερη από κάθε απελευθέρωση από ανθρώπινη αυτοκρατορία: η δύναμη του διαβόλου και της αμαρτίας που τυραννούσε πάνω μας έχει περιοριστεί, ο ίδιος ο θάνατος αιχμαλωτίστηκε και η φθορά καταστράφηκε. Και το «φύσημα στο πρόσωπο» το ερμηνεύει για τον ίδιο τον Χριστό: ο Χριστός ανέβηκε από τον Άδη και ανέζησε, εμφυσώντας στους αγίους αποστόλους και λέγοντας, Λάβετε Πνεύμα Άγιον. Αυτό που ακολουθεί είναι η δική μας αποκατάσταση, διότι μέσω εκείνου του Πνεύματος αναπλασσόμαστε: γενόμενοι μέτοχοι του Αγίου Πνεύματος αποκαθιστάμεθα στην αρχαία ωραιότητα της φύσεώς μας και μεταμορφωνόμαστε πνευματικά στην αρχική εικόνα. Έτσι η πρόσκληση του προφήτη να «κάνετε τις οσφύες ισχυρές» για το ταξίδι της επιστροφής, ο Κύριλλος την ακούει ως την ετοιμότητα όλων όσοι ταξιδεύουν προς την ουράνια Ιερουσαλήμ — και περισσότερο από όλους εκείνων των οποίων τα πόδια γίνονται έτοιμα να κηρύξουν το Ευαγγέλιο της ειρήνης. Τα ευάγγελα επί των ορέων, η πνοή του αναστημένου Χριστού, οι οσφύες ζωσμένες για τον δρόμο: είναι ένα Ευαγγέλιο, ένας Κύριος, ένας οδός επιστροφής.
Απαντήστε

Απόκριση

Άκουσε πρώτα την αγαθότητα μέσα στην αποτομία. Ο Κύριλλος δεν θα αφήσει τον εκδικητικό Θεό να σε τρομάξει σε απόγνωση, ούτε τον πράο Θεό να σε νανουρίσει σε αμέλεια: ο Θεός είναι «αγαθός προς εκείνους που τον προσμένουν την ημέρα της θλίψεως», όμως «δεν θα αθωώσει» τους σκληρυμένους που απομακρύνονται για πολύ. Έτσι στην ημέρα της θλίψεώς σου, περίμενε Αυτόν — και ας είναι η αναμονή μετάνοια, όχι αυθάδεια. Πάρε θάρρος επίσης από το υπόλοιπο. Ο Θεός δεν άφησε τον λαό Του να χαθεί· διαφύλαξε σπέρμα, και από αυτό οικοδόμησε την Εκκλησία Του, και μέσα σε αυτό το έλεος συγκεντρώθηκαν τα έθνη. Ανήκεις τώρα σε αυτό το διαφυλαγμένο υπόλοιπο. Αλλά πάνω απ’ όλα, άκουσε τα πόδια επί των ορέων. Τα ευάγγελα που είδε ο προφήτης από μακριά έχουν έρθει: ο Χριστός είναι η ειρήνη μας, και το Ευαγγέλιό Του είναι η είδηση απελευθέρωσης για κάθε αιχμάλωτο της αμαρτίας. Όταν ακούς το Ευαγγέλιο να αναγινώσκεται, όταν τα πόδια ενός κήρυκα το φέρνουν σε σένα, γνώριζε ότι στέκεις εκεί όπου στεκόταν ο Ναούμ, παρατηρώντας τον κήρυκα να έρχεται πάνω από τους λόφους — και η είδηση είναι καλύτερη από την πτώση οποιασδήποτε αυτοκρατορίας, διότι είναι η πνοή του αναστημένου Κυρίου. Δέξου εκείνο το Πνεύμα· ας αποκαταστήσει μέσα σου την αρχαία ωραιότητα· και κάνε τις δικές σου οσφύες ισχυρές για το ταξίδι της επιστροφής, ώστε να γίνεις κι εσύ ένας από τους ταχείς και ωραίους πόδες που κηρύττουν ειρήνη.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε που είσαι αγαθός, οχυρό την ημέρα της θλίψεως, και που γνωρίζεις εκείνους που σε προσμένουν: φέρνω σε Σένα τις θλίψεις μου, και προσμένω, όχι με απόγνωση ενώπιον της αποτομίας Σου ούτε με αμέλεια ενώπιον της αγαθότητός Σου, αλλά με μετάνοια και με ελπίδα. Σε ευλογώ που δεν άφησες τον λαό Σου να χαθεί εντελώς, αλλά διαφύλαξες υπόλοιπο και από αυτό οικοδόμησες την Εκκλησία Σου· αρίθμησέ με μεταξύ των σωζομένων. Πάνω απ’ όλα Σε ευχαριστώ για τα πόδια επί των ορέων — για τον κήρυκα της ειρήνης, τον Πρόδρομο που κράζει στην έρημο, και για Σένα, ω Χριστέ, που είσαι ο ίδιος το Ευαγγέλιο και η ειρήνη μας. Ωραία είναι τα πόδια εκείνων που μου έφεραν τα ευάγγελα· κάνε τα δικά μου πόδια ταχέα και ωραία να τα μεταφέρουν περαιτέρω. Εσύ που ανέβηκες από τον Άδη και εμφύσησες στους μαθητές Σου, λέγοντας, Λάβετε Πνεύμα Άγιον, εμφύσησε και σε μένα· αποκατάστησε μέσα μου την αρχαία ωραιότητα της φύσεώς μου, και κάνε με μέτοχο του Αγίου Πνεύματος. Και ζώσε τις οσφύες του νου μου για το ταξίδι προς την ουράνια Ιερουσαλήμ. Σε Σένα, ω Χριστέ ο Θεός μας, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τους Δώδεκα Προφήτας του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →