Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησούς του Ναυή 23-24 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ματθαίος Χένρι προσφέρει διαχρονική σοφία στα τελευταία κεφάλαια του Ιησού του Ναυή, αποτυπώνοντας το βάρος των τελικών λόγων ενός ηγέτη προς έναν λαό της διαθήκης. Οι στοχασμοί του τονίζουν πώς οι ομιλίες του Ιησού του Ναυή διαμορφώθηκαν όχι μόνο ως ιστορία αλλά ως διαρκείς προτροπές προς πιστότητα. Μέσα από τον φακό του Χένρι διακρίνουμε την επείγουσα ανάγκη προσκόλλησης στον Θεό όταν οι επίγειοι οδηγοί αποχωρούν. Το σχόλιό του μας καλεί να θησαυρίζουμε τις θείες υποσχέσεις ενώ παράλληλα φυλαγόμαστε από λεπτές συμβιβαστικές στάσεις που διαβρώνουν την ευσέβεια. Καθώς διατρέχουμε αυτούς τους στίχους, οι γνώσεις του Χένρι βοηθούν να πλαισιώσουμε τις δικές μας αποχαιρετιστήριες στιγμές και νέες δεσμεύσεις με ιερή πρόθεση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 23 και 24 του Ιησού του Ναυή. Ακούστε τις τρυφερές προειδοποιήσεις του ηλικιωμένου ηγέτη, τις τολμηρές υπενθυμίσεις των έργων του Θεού και την ανανεωμένη δέσμευση του λαού. Αφήστε την αφήγηση να διεγείρει τόσο την ευγνωμοσύνη για τη θεία πιστότητα όσο και τη σοβαρή απόφαση να πορευθείτε σήμερα με πιστότητα στη διαθήκη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή και τον σκοπό της αποχαιρετιστήριας ομιλίας του Ιησού του Ναυή.
Σε αυτό και στο επόμενο κεφάλαιο έχουμε δύο αποχαιρετιστήρια κηρύγματα που ο Ιησούς του Ναυή κήρυξε στον λαό του Ισραήλ λίγο πριν από τον θάνατό του. Αν είχε σκοπό να ικανοποιήσει την περιέργεια των επόμενων γενεών, θα είχε μάλλον καταγράψει τη μέθοδο εγκατάστασης του Ισραήλ στις νέες κατακτήσεις του, τη γεωργία, τη βιοτεχνία, το εμπόριο, τα έθιμα, τα δικαστήρια και τα συντάγματα της νεοσύστατης κοινοπολιτείας τους, για τα οποία θα επιθυμούσε κανείς να ενημερωθεί· αλλά αυτό που σκόπευε στα μητρώα αυτού του βιβλίου ήταν να μεταδώσει στους απογόνους αίσθηση θρησκείας και καθήκοντος προς τον Θεό· και γι’ αυτό, παραβλέποντας αυτά που είναι τα συνήθη θέματα μιας κοινής ιστορίας, μεταδίδει εδώ στον αναγνώστη τις μεθόδους που χρησιμοποίησε για να πείσει τον Ισραήλ να παραμείνει πιστός στη διαθήκη του με τον Θεό του, οι οποίες θα μπορούσαν να ασκήσουν καλή επίδραση στις επόμενες γενιές που θα διάβαζαν αυτούς τους συλλογισμούς, όπως ελπίζουμε ότι άσκησαν επίδραση σε εκείνη τη γενιά που τότε τους άκουσε. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Μια σύγκληση των πολιτειών (εδ. 1, 2), πιθανώς για να συζητήσουν τα κοινά ζητήματα της γης τους και να τακτοποιήσουν ό,τι, μετά από μερικά χρόνια δοκιμής, αφήνοντας στην κρίση τους, βρέθηκε ελλιπές. ΙΙ. Την ομιλία του Ιησού του Ναυή προς αυτούς ως έναρξη ή ίσως ως λήξη των συνεδριάσεων, για να ακούσουν την οποία ήταν ο κύριος σκοπός της συγκέντρωσής τους. Σε αυτήν, 1. Ο Ιησούς του Ναυή τους υπενθυμίζει όσα ο Θεός έκανε για αυτούς (εδ. 3, 4, 9, 14) και όσα ήταν έτοιμος να κάνει ακόμη περισσότερο, εδ. 5, 10. 2. Τους προτρέπει να επιμείνουν προσεκτικά και αποφασιστικά στο καθήκον τους προς τον Θεό, εδ. 6, 8, 11. ΙΙΙ. Τους προειδοποιεί ενάντια σε κάθε οικειότητα με τους ειδωλολάτρες γείτονές τους, εδ. 7. ΙV. Τους δίνει σαφή προειδοποίηση για τις μοιραίες συνέπειες αυτού, αν αποστατήσουν από τον Θεό και στραφούν στα είδωλα, εδ. 12, 13, 15, 16. Σε όλα αυτά έδειξε ζήλο για τον Θεό του και ζήλο για τον Ισραήλ με θεϊκό ζήλο.Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί τις υπενθυμίσεις των ισχυρών πράξεων του Θεού υπέρ του Ισραήλ.
1. Τους υπενθυμίζει τα μεγάλα πράγματα που ο Θεός έκανε για αυτούς, τώρα στις ημέρες του και υπό τη διοίκησή του, γιατί εδώ δεν προχωρεί πιο πίσω. Και για την απόδειξη αυτού επικαλείται τα ίδια τους τα μάτια (εδ. 3): «Είδατε όλα όσα έκανε ο Κύριος ο Θεός σας· όχι όσα έκανα εγώ ή όσα κάνατε εσείς (ήμασταν μόνο όργανα στο χέρι του Θεού), αλλά όσα ο ίδιος ο Θεός έκανε δι’ εμού και για εσάς.» (1.) Πολλά μεγάλα και ισχυρά έθνη (όπως ήταν η αξία των εθνών τότε) εκδιώχθηκαν από μια τόσο ωραία χώρα όσο οποιαδήποτε υπήρχε τότε πάνω στη γη, για να αφήσουν χώρο στον Ισραήλ. «Βλέπετε τι έκανε σε αυτά τα έθνη, που ήταν πλάσματά του, έργο των χεριών του, και που θα μπορούσε να τα κάνει νέα πλάσματα και κατάλληλα για την υπηρεσία του· όμως δείτε τι καταστροφή έκανε από αυτά εξαιτίας σας (εδ. 2), πώς τα έδιωξε από μπροστά σας (εδ. 9), σαν να μην είχαν καμία αξία γι’ αυτόν, αν και ήταν μεγάλα και ισχυρά σε σύγκριση με εσάς.» (2.) Δεν εκδιώχθηκαν μόνο (αυτό θα μπορούσε να γίνει, και όμως να σταλούν σε κάποια άλλη λιγότερο πλούσια χώρα για να αρχίσουν εκεί μια νέα φυτεία, ας πούμε σε εκείνη την έρημο στην οποία ο Ισραήλ περιπλανήθηκε τόσο πολύ, και έτσι θα αντάλλαζαν μόνο θέσεις μαζί τους), αλλά καταπατήθηκαν μπροστά τους· αν και αντιστάθηκαν με τη μεγαλύτερη πείσμωνα που μπορούσε να υπάρξει, όμως υποτάχθηκαν μπροστά τους, γεγονός που έκανε την κατοχή της γης τους πολύ πιο ένδοξη για τον Ισραήλ και πολύ πιο λαμπρό παράδειγμα της δύναμης και της αγαθότητας του Θεού του Ισραήλ (εδ. 3): «Ο Κύριος ο Θεός σας όχι μόνο σας οδήγησε, σας έθρεψε και σας φύλαξε, αλλά πολέμησε για εσάς ως άνθρωπος πολέμου», με τον οποίο τίτλο ήταν γνωστός ανάμεσά τους όταν τους έβγαλε πρώτα από την Αίγυπτο, Έξ. ιε΄ 3. Τόσο καθαροί και φθηνοί ήταν όλοι οι θρίαμβοί τους, κατά τη διάρκεια αυτού του μακρού πολέμου, που κανείς δεν μπόρεσε να σταθεί μπροστά τους (εδ. 9), δηλαδή να αντισταθεί εναντίον τους, ώστε να τους φοβίσει, να τους δημιουργήσει οποιαδήποτε δυσκολία ή να δώσει οποιαδήποτε αναχαίτιση στην πρόοδο των νικηφόρων όπλων τους. Σε κάθε μάχη κέρδιζαν την ημέρα, και σε κάθε πολιορκία καταλάμβαναν την πόλη· η απώλεια μπροστά από την Άι ήταν για μια ιδιαίτερη περίσταση, ήταν ασήμαντη, και μόνο χρησίμευσε για να τους δείξει με ποιους όρους στέκονταν με τον Θεό· αλλά, διαφορετικά, ποτέ στρατός δεν στέφθηκε με μια τόσο σταθερή αδιάκοπη σειρά επιτυχιών όσο οι στρατοί του Ισραήλ στους πολέμους της Χαναάν. (3.) Δεν είχαν μόνο κατακτήσει τους Χαναναίους, αλλά τέθηκαν σε πλήρη κατοχή της γης τους (εδ. 4): «Διαμοίρασα σε εσάς με κλήρο αυτά τα έθνη, τόσο εκείνα που αποκόπηκαν όσο και εκείνα που παραμένουν, όχι μόνο για να τα λεηλατήσετε και να ζήσετε κατά την κρίση σας στη χώρα τους για ένα διάστημα, αλλά για να είναι μια σίγουρη και διαρκής κληρονομιά για τις φυλές σας. Την έχετε όχι μόνο κάτω από τα πόδια σας, αλλά στα χέρια σας.»Στοχάζοντας περαιτέρω, ο Χένρι τονίζει την πρόσκληση σε σταθερή αγάπη και υπακοή.
Εδώ, Ι. Ο Ιησούς του Ναυή τους κατευθύνει τι να κάνουν, ώστε να επιμείνουν στη θρησκεία, εδ. 11. Αν θέλουμε να προσκολληθούμε στον Κύριο και να μην τον εγκαταλείψουμε, 1. Πρέπει πάντα να στεκόμαστε σε επιφυλακή, γιατί πολλές πολύτιμες ψυχές χάνονται και καταστρέφονται από αμέλεια: «Προσέχετε λοιπόν, προσέχετε καλά τον εαυτό σας, τις ψυχές σας (έτσι είναι η λέξη), ώστε ο εσωτερικός άνθρωπος να διατηρείται καθαρός από τις μολύνσεις της αμαρτίας και να απασχολείται στενά στην υπηρεσία του Θεού.» Ο Θεός μας έχει δώσει πολύτιμες ψυχές με αυτή την εντολή, «Προσέχετε καλά αυτές, φυλάξτε τις με κάθε επιμέλεια, πάνω από όλα τα φυλάγματα.» 2. Ό,τι κάνουμε στη θρησκεία πρέπει να το κάνουμε από αρχή αγάπης, όχι από καταναγκασμό ή από δουλικό φόβο του Θεού, αλλά από επιλογή και με ευχαρίστηση. «Αγάπα τον Κύριο τον Θεό σου, και δεν θα τον εγκαταλείψεις.»
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα μεταβαίνοντας στη νέα σύναξη του Ιησού του Ναυή στο κεφάλαιο 24.
Αυτό το κεφάλαιο ολοκληρώνει τη ζωή και τη βασιλεία του Ιησού του Ναυή, στο οποίο έχουμε, Ι. Τη μεγάλη φροντίδα και τους κόπους που κατέβαλε για να εδραιώσει τον λαό του Ισραήλ στην αληθινή πίστη και λατρεία του Θεού, ώστε μετά τον θάνατό του να επιμείνουν σε αυτήν. Για να το επιτύχει αυτό κάλεσε μια άλλη γενική σύναξη των αρχηγών της συναγωγής του Ισραήλ (εδ. 1) και ασχολήθηκε μαζί τους. 1. Με τρόπο αφηγηματικό, απαριθμώντας τα μεγάλα πράγματα που ο Θεός έκανε για αυτούς και τους πατέρες τους, εδ. 2-13. 2. Με τρόπο εντολής προς αυτούς, ενόψει αυτών, να υπηρετούν τον Θεό, εδ. 14. 3. Με τρόπο συνθήκης μαζί τους, στην οποία αποσκοπεί να τους φέρει, (1.) Να κάνουν τη θρησκεία εσκεμμένη επιλογή τους· και το έκαναν, με λόγους για την επιλογή τους, εδ. 15-18. (2.) Να την κάνουν αποφασιστική επιλογή τους, και να αποφασίσουν να προσκολληθούν σε αυτήν, εδ. 19-24. 4. Με τρόπο διαθήκης πάνω σε αυτή τη συνθήκη, εδ. 25-28. ΙΙ. Το συμπέρασμα αυτής της ιστορίας, με, 1. Τον θάνατο και την ταφή του Ιησού του Ναυή (εδ. 29, 30) και του Ελεάζαρ (εδ. 33), και την αναφορά της ταφής των οστών του Ιωσήφ με αυτή την ευκαιρία, εδ. 32. 2. Μια γενική περιγραφή της κατάστασης του Ισραήλ εκείνη την εποχή, εδ. 31.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι να απομακρυνθώ από την ολόψυχη προσκόλληση στον Κύριο; Πώς η ανάμνηση της παρελθούσας πιστότητας του Θεού ενισχύει την απόφασή μου για μελλοντική υπακοή; Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω αυτή την εβδομάδα για να φυλαχθώ από λεπτές συμβιβαστικές στάσεις που αποδυναμώνουν την πιστότητα στη διαθήκη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Θεέ, Σε ευχαριστούμε για ηγέτες όπως ο Ιησούς του Ναυή που επανέφεραν τον λαό Σου στην αγάπη της διαθήκης. Δώσε μας χάρη να υπακούσουμε στις ίδιες προειδοποιήσεις και υποσχέσεις σήμερα. Φύλαξε τις καρδιές μας από το να παρασυρθούν προς μικρότερες αγάπες και ενίσχυσε το θάρρος μας να προσκολληθούμε σε Σένα μόνο. Ας γίνει η μνήμη των αλάνθαστων έργων Σου καύσιμο για νέα υπακοή σε κάθε εποχή. Βοήθησέ μας να τελειώσουμε καλά, αφήνοντας κληρονομιά ολόψυχης ευσέβειας για εκείνους που ακολουθούν. Εν ονόματι του Ιησού, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →