Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 8 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ομιλητικές Ώρες του Κάρολου Σάιμεον ανοίγουν το όγδοο κεφάλαιο του Αγίου Μάρκου με ποιμαντική σοβαρότητα. Ο ευαγγελικός θεολόγος προσκαλεί την Εκκλησία να παραμείνει σε δύο αποφασιστικές στιγμές: την σταδιακή αποκατάσταση της όρασης και την επίσημη προειδοποίηση κατά της ντροπής. Η μέθοδός του δεν είναι ούτε θεωρητική ούτε καινοφανής· είναι η σταθερή έκθεση της Γραφής που έχει θρέψει αγγλικανικούς άμβωνες για γενιές. Το σημερινό μάθημα ακολουθεί την ίδια την ακολουθία του Σάιμεον, επιτρέποντας στους λόγους του να μιλήσουν άμεσα ενώ σύντομες συνδέσεις σημειώνουν την κίνηση της σκέψης του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήρεμη προσοχή διαβάζουμε ολόκληρο το κεφάλαιο 8 του Μάρκου, επιτρέποντας στην αφήγηση του Ευαγγελιστή να στήσει τη σκηνή για τις δύο ομιλίες που ακολουθούν. Το κεφάλαιο προχωρεί από τη σίτιση των τεσσάρων χιλιάδων μέσω της θεραπείας του τυφλού στην ερευνητική ερώτηση του Κυρίου για την ίδια του την ταυτότητα και το κόστος της μαθητείας. Δεχθείτε τον λόγο με την ευλάβεια που του αρμόζει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει σημειώνοντας το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του μοναδικού θαύματος.
Αλλά ο σταδιακός τρόπος με τον οποίο επέφερε αυτή τη θεραπεία είναι ιδιόμορφος σε αυτό το μόνο θαύμα· θα στρέψουμε λοιπόν την προσοχή μας ιδιαίτερα σε αυτό, και θα αντλήσουμε από αυτό μερικές ωφέλιμες παρατηρήσεις. Ι. Πρόσωπα μπορεί να βρίσκονται υπό το χέρι του Χριστού, και όμως να έχουν πολύ ατελείς απόψεις για τα πνευματικά πράγματα—] [Αυτός ο άνθρωπος είχε βιώσει κάτι από τη δύναμη και τη χάρη του Χριστού. Ωστόσο δεν μπορούσε να διακρίνει ανθρώπους από δέντρα, παρά μόνο από την κίνησή τους. Έτσι είναι πολλοί, για τους οποίους υπάρχει λόγος να ελπίζουμε καλά, εξαιρετικά σκοτεινοί και ασαφείς στις απόψεις τους. Γνωρίζουν πολύ λίγα για τη δική τους διαφθορά, ή για την εξοχότητα του Χριστού, ή για τη φύση του πνευματικού πολέμου. Έτσι οι ίδιοι οι Απόστολοι δεν είδαν την αναγκαιότητα του θανάτου του Χριστού [Σημείωση: Ματθαίος 16:22.], ή την πνευματική φύση της βασιλείας του [Σημείωση: Λουκάς 9:54.]. Ακόμη και μετά την ανάσταση του Χριστού δεν μπορούσαν να συλλάβουν για ποιους σκοπούς είχε αναστηθεί [Σημείωση: Πράξεις 1:6.].Έπειτα ξεδιπλώνει την εκλεκτή μέθοδο του Κυρίου για επαναλαμβανόμενη εφαρμογή.
Δεν χρειαζόταν, όπως ο Ελισσαίος, να επαναλάβει τη χρήση των ίδιων μέσων, επειδή δεν είχε δύναμη στον εαυτό του να καταστήσει αποτελεσματική την πρώτη χρήση τους [Σημείωση: Β' Βασιλειών 4:33-35.]. Αλλά έκρινε σκόπιμο να επαναλάβει την επιθέση του χεριού του για να ασκήσει την πίστη και την υπομονή του τυφλού. Έτσι μπορούσε να φωτίσει ακαριαία τα μυαλά μας. Αυτός που πρόσταξε το φως να λάμψει από το σκότος, μπορούσε με την ίδια ευκολία να λάμψει στις καρδιές μας με μεσημβρινή λαμπρότητα [Σημείωση: Β' Κορινθίους 4:6.]. Αλλά αυτό δεν είναι ο συνήθης τρόπος προόδου του σε κανένα μέρος των έργων του. Δεν τελείωσε τη δημιουργία παρά σε έξι διαδοχικές ημέρες εργασίας. Η φυτική, η ζωική και η λογική δημιουργία φθάνουν στην ωριμότητα βαθμηδόν. Έτσι στη νέα δημιουργία της ψυχής τη διαφωτίζει και την ανανεώνει βαθμηδόν. Χρησιμοποιεί το κηρυγμένο Ευαγγέλιό του για να ανοίξει τα μάτια των τυφλών. Ανεπαρκή καθώς είναι αυτά τα μέσα (ακόμη και ως η απλή αφή ενός δαχτύλου) τα έχει ορίσει για αυτόν τον σκοπό.Ο Σάιμεον στη συνέχεια αντλεί το παρηγορητικό συμπέρασμα ότι το έργο που άρχισε θα τελειοποιηθεί.
Διατάζει επίσης τα μέσα να χρησιμοποιούνται συνεχώς, όσο παραμένει η παραμικρή ατέλεια στην όρασή μας. Και ευαρεστείται να τα καθιστά συντελεστικά στον προτεινόμενο σκοπό. «Μας οδηγεί βαθμηδόν σε όλη την αλήθεια [Σημείωση: Ιωάννης 16:13.]», και μας καθιστά ικανούς τελικά να κατανοήσουμε το πλάτος, και το μήκος, και το βάθος, και το ύψος της ανεξιχνίαστης αγάπης του [Σημείωση: Εφεσίους 3:18-19.].] Όσο ατελές και αν είναι τώρα το έργο του σε εμάς, πρέπει να μας παρέχει παρηγοριά το να θεωρούμε, ΙΙΙ. Όπου έχει αρχίσει το καλό έργο, υπάρχει λόγος να ελπίζουμε ότι θα το φέρει σε τελείωση— [Ποτέ δεν άφησε ο Κύριός μας ένα από τα θαύματά του ατελώς ειργασμένο. Στο παράδειγμα ενώπιόν μας τελείωσε σύντομα τη θεραπεία που είχε αρχίσει. Έτσι μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα κάνει όσον αφορά τον φωτισμό των μυαλών μας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον σφραγίζει την πρώτη ομιλία με τη βεβαιότητα της τελικής επιμονής.
Εάν πράγματι, όπως ο Βαλαάμ, είμαστε μόνο φωτισμένοι, και όχι πραγματικά αγιασμένοι από την αλήθεια, μπορούμε δικαίως να περιμένουμε να απολεσθούμε με πιο επιβαρυμένη καταδίκη [Σημείωση: Αριθμοί 24:3-4. Εβραίους 6:4-6.]: αλλά εάν πορευόμαστε σύμφωνα με το φως που έχουμε, αυτό το φως θα αυξηθεί σίγουρα, και όλες οι σωτήριες ευλογίες θα μεταδοθούν μαζί του [Σημείωση: Α' Ιωάννου 1:7.]. Γι' αυτό ο δρόμος του χριστιανού παρομοιάζεται με τον ήλιο που ανατέλλει στο μεσημβρινό του ύψος [Σημείωση: Παροιμίες 4:18.]. Κανείς από εμάς δεν έχει λόγο να αμφιβάλλει, αλλά ότι ο Χριστός θα τελειοποιήσει έτσι αυτό που μας αφορά. Έχει υποσχεθεί να το κάνει [Σημείωση: Ψαλμοί 138:8.]. Σε αυτή τη βάση ο Απόστολος Παύλος εκφράζει την πεποίθησή του, ότι θα ολοκληρώσει το καλό έργο όπου το έχει αρχίσει [Σημείωση: Φιλιππησίους 1:6.]. Μπορούμε και εμείς να είμαστε βέβαιοι, εφόσον η πίστη μας είναι εμποτισμένη με άγιο φόβο [Σημείωση: Ρωμαίους 11:20.].Έπειτα στρέφεται στη δεύτερη ομιλία και διακηρύττει την επερχόμενη κρίση σε όσους ντρέπονται για τον Χριστό.
Η μεταχείριση που πρέπει να περιμένουν από τα χέρια του— Έρχεται μια ημέρα, όταν ο «Υιός του Ανθρώπου», που τώρα αντιμετωπίζεται με τέτοια περιφρόνηση, θα εμφανιστεί σε όλη τη λαμπρότητα της «δόξας του Πατέρα του», περιτριγυρισμένος από μυριάδες «των αγίων αγγέλων του», και θα συγκαλέσει το σύμπαν στο δικαστήριό του. «Τότε θα ντραπεί για εκείνους που τώρα ντρέπονται γι' αυτόν»— Τους πιστούς υπηρέτες του θα ομολογήσει τότε: θα διακηρύξει, ενώπιον όλων, την επιδοκιμασία του γι' αυτούς, και την ευαρέσκειά του σε αυτούς: θα τους υποδεχθεί ως αδελφούς του, και ως συγκληρονόμους της αιώνιας κληρονομιάς του. Αλλά ούτε ένα βλέμμα αγάπης θα χαρίσει σε εκείνους που, από δειλία, ή αγάπη για την αμαρτία, τον αρνήθηκαν. Θα αποστρέψει το πρόσωπό του από αυτούς, ως ένας που ντρέπεται γι' αυτούς.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική μου ζωή βλέπω ακόμη «ανθρώπους ως δέντρα, να περπατούν», και ποια επαναλαμβανόμενα μέσα έχει ορίσει ο Κύριος για σαφέστερη όραση;
2. Σε ποια παρέα ή περίσταση πειράζομαι να ντραπώ για τον Χριστό και τους λόγους του;
3. Πώς η υπόσχεση ότι ο Χριστός θα τελειώσει αυτό που έχει αρχίσει με στερεώνει για την ημέρα της εμφάνισής του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που οδήγησες τον τυφλό από το χέρι και δεν άφησες το έργο σου ατελές, συνέχισε την ελεήμονα αφή σου στα μάτια μας. Δώσε μας υπομονή υπό την επαναλαμβανόμενη εφαρμογή του λόγου σου, ώστε η αμυδρή όρασή μας να γίνει τελικά καθαρή. Φύλαξέ μας από την υπολανθάνουσα ντροπή που θα σε αρνιόταν ενώπιον ανθρώπων, και ενίσχυσέ μας να σε ομολογούμε με θάρρος σε αυτή τη μοιχαλίδα γενεά. Όταν έλθεις στη δόξα του Πατέρα σου με τους αγίους αγγέλους, ας βρεθούμε μεταξύ εκείνων τους οποίους δεν ντρέπεσαι να ονομάζεις δικούς σου. Τελείωσε λοιπόν σε εμάς το καλό έργο που άρχισες, και φέρε μας επιτέλους να σε δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο· διά του ελέους σου, ω Σωτήρα του κόσμου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →