Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ο Δίκαιος Κλάδος και η Βέβαιη Διαθήκη: Ο Κύριος η Δικαιοσύνη μας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Από το σκοτάδι της πολιορκίας ανατέλλει η λαμπρότερη από τις υποσχέσεις του Ιερεμία: 'Θα κάνω να φυτρώσει ένας δίκαιος Κλάδος στον Δαβίδ… και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα ονομαστεί, Ο Κύριος η δικαιοσύνη μας.' Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου — νηφάλιος Πατέρας της Χριστιανικής Ανατολής, της Αντιοχειανής σχολής, κυριολεκτικός-ιστορικός αλλά πάντα αναφέροντας το κείμενο στον Χριστό — ερμηνεύει αυτόν τον Κλάδο όχι ως απλό κυβερνήτη ενός επιστρεφόμενου υπολοίπου αλλά ως τον ίδιο τον Μεσσία, απόγονο του Δαβίδ κατά σάρκα, ο οποίος βασιλεύει όχι σε επίγειο θρόνο αλλά καθισμένος με τον Πατέρα. Ακούει στην υπόσχεση ότι 'ο Δαβίδ δεν θα στερηθεί ποτέ άνδρα να καθίσει στον θρόνο' και ότι 'οι ιερείς οι Λευίτες δεν θα στερηθούν ποτέ άνδρα ενώπιόν μου', τη μόνιμη βασιλεία και την αιώνια ιερωσύνη του Χριστού — ιερωσύνη κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, στην οποία η λογική θυσία προσφέρεται στον Θεό σε κάθε γη και θάλασσα. Το τριακοστό τέταρτο κεφάλαιο θέτει στη συνέχεια ένα σκοτεινό φόντο δίπλα σε αυτό το πετράδι: ο λαός συνάπτει επίσημη διαθήκη μέσα στον ίδιο τον οίκο του Θεού για να απελευθερώσει τους Εβραίους δούλους του, και αμέσως την παραβιάζει, σύροντας τους απελευθερωμένους πίσω στη δουλεία. Ο Θεός που υποσχέθηκε αιώνια διαθήκη χάριτος δείχνει τι συμβαίνει σε μια περιφρονημένη διαθήκη: την απελευθέρωση που αρνήθηκαν στους αδελφούς τους την κηρύττει εναντίον τους — απελευθέρωση στο ξίφος. Έλεος αδιάλειπτο, και προειδοποίηση να μην το καταπατήσουμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Ιερεμία 33 — ο λόγος του Κυρίου προς τον προφήτη κλεισμένο στην αυλή της φυλακής: 'Κάλεσέ με, και θα σου απαντήσω, και θα σου δείξω μεγάλα και ισχυρά πράγματα, τα οποία δεν γνωρίζεις'· η υπόσχεση να φέρει υγεία και θεραπεία και να γιατρέψει την πόλη, να καθαρίσει και να συγχωρήσει την ανομία της, ώστε να γίνει όνομα χαράς και αίνου ενώπιον όλων των εθνών· 'Εν εκείναις ταις ημέραις, και εν εκείνω τω καιρώ, θα κάνω τον Κλάδο της δικαιοσύνης να φυτρώσει στον Δαβίδ· και αυτός θα εκτελέσει κρίση και δικαιοσύνη στη γη… και αυτό είναι το όνομα με το οποίο θα ονομαστεί, Ο Κύριος η δικαιοσύνη μας'· ο όρκος ότι ο Δαβίδ δεν θα στερηθεί ποτέ άνδρα να καθίσει στον θρόνο του οίκου Ισραήλ, ούτε οι ιερείς οι Λευίτες θα στερηθούν άνδρα ενώπιον του Κυρίου για να προσφέρουν προσφορές συνεχώς· η διαθήκη με την ημέρα και τη νύχτα που δεν μπορεί να σπάσει, και το σπέρμα του Δαβίδ και των Λευιτών πολλαπλασιασμένο ως το στράτευμα του ουρανού και την άμμο της θάλασσας· η απάντηση σε εκείνους που λένε ότι ο Κύριος απέρριψε τις δύο οικογένειες που επέλεξε. Συνέχισε ανάγνωση στον Ιερεμία 34 — ο λόγος προς τον Σεδεκία ενώ ο Ναβουχοδονόσορ πολιορκούσε την Ιερουσαλήμ και όλες τις πόλεις της: η πόλη θα καεί, όμως 'δεν θα αποθάνεις υπό ξίφους, αλλά θα αποθάνεις εν ειρήνη'· η διαθήκη που έκανε ο λαός στον οίκο που καλείται με το όνομα του Θεού για να κηρύξει ελευθερία στους Εβραίους δούλους τους το έβδομο έτος, σύμφωνα με τον νόμο· η επιστροφή τους, φέρνοντας πάλι τους απελευθερωμένους σε υποταγή· και η απόφαση — 'Κηρύττω ελευθερία για εσάς… στο ξίφος, στην πανούκλα, και στον λιμό', και οι άνδρες που πέρασαν ανάμεσα στα μέρη του μοσχαριού παραδομένοι στα χέρια των εχθρών τους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος δεν επιτρέπει να περιοριστεί ο δίκαιος Κλάδος στον Ζοροβάβελ. Η μορφή εκπληρώθηκε πράγματι εν μέρει σε εκείνον τον επιστρεφόμενο άρχοντα, αλλά η προφητεία στόχευε σε Έναν μεγαλύτερο, και ο ίδιος ο Κύριος αποκάλυψε την ακριβή αλήθεια της:
Είπαμε ήδη προηγουμένως ότι αυτά έφτασαν στην τυπική τους εκπλήρωση στον Ζοροβάβελ, αλλά ο ίδιος ο Δεσπότης μας δίδαξε την ακριβή αλήθεια της προφητείας. Ο όρκος ότι ο Δαβίδ δεν θα στερηθεί ποτέ άνδρα στον θρόνο ο Θεοδώρητος τον αναφέρει χωρίς δισταγμό στον Χριστό — έναν Βασιλιά του οποίου ο θρόνος δεν είναι κάτω:
διότι ο Χριστός, ο οποίος είναι από τον Δαβίδ κατά σάρκα, δεν κατέχει θρόνο κάτω, αλλά, καθισμένος με τον Πατέρα, κυβερνά τα πάντα. Ομοίως η υπόσχεση στους ιερείς και Λευίτες δεν είναι απλή συνέχεια της παλαιάς ναϊκής λατρείας, αλλά η αιώνια ιερωσύνη δοθείσα με τη Νέα Διαθήκη:
όταν, σύμφωνα με τη θεία υπόσχεση, δόθηκε η Νέα Διαθήκη, δόθηκε επίσης ιερωσύνη κατά την τάξη του Μελχισεδέκ· και εκείνοι που κρίθηκαν άξιοι αυτής προσφέρουν συνεχώς τη λογική θυσία στον Θεό. Και τον πολλαπλασιασμό των Λευιτών ως το στράτευμα του ουρανού ο Θεοδώρητος τον βλέπει εκπληρωμένο ενώπιον των ιδίων των οφθαλμών του, στην παγκόσμια διακονία της Εκκλησίας:
διότι κάθε γη και θάλασσα είναι γεμάτη από αρχιερείς και διακόνους που εκπληρώνουν τη Λευιτική διακονία. Η υπόσχεση στον Δαβίδ και η υπόσχεση στους ιερείς ενώνονται, σημειώνει ο Θεοδώρητος, επειδή στην ιστορία οι γραμμές οι ίδιες ενώθηκαν:
οι βασιλικές και ιερατικές φυλές αναμείχθηκαν, και οι ιερείς κυβέρνησαν μέχρι τον Ηρώδη τον ξένο— μέχρι να έλθει ο αληθινός Βασιλιάς και Ιερέας, στον οποίο και οι δύο υποσχέσεις συναντώνται.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Απέναντι σε αυτή την αιώνια διαθήκη χάριτος το τριακοστό τέταρτο κεφάλαιο θέτει τη διαθήκη που οι άνθρωποι συνάπτουν και παραβιάζουν. Ο λαός είχε ορκιστεί, μέσα στον ίδιο τον οίκο του Θεού, να ελευθερώσει τους Εβραίους δούλους του σύμφωνα με τον νόμο — και έπειτα, μετανοώντας για την υπακοή του, σύρθηκε τους απελευθερωμένους πίσω στη δουλεία. Ο Θεοδώρητος δείχνει πώς ο Θεός απαντά σε τέτοια προδοσία: όχι μόνο με νέα αποκάλυψη, αλλά ανακαλώντας ολόκληρη την ιστορία του ελέους Του, ώστε η αχαριστία να φανεί για αυτό που είναι —
ο Θεός των πάντων, οργισμένος, τους υπενθυμίζει τη δουλεία στην Αίγυπτο, την απελευθέρωση που ακολούθησε, και τη νομοθεσία που δόθηκε μετά. Ο Θεός που ο Ίδιος κάποτε τους οδήγησε έξω από τη δουλεία είχε κάθε δικαίωμα να υπακούεται όταν τους πρόσταξε να λύσουν τους δικούς τους δούλους· να Τον αρνηθούν ήταν να περιφρονήσουν τον ίδιο τον Λυτρωτή. Και έτσι η τιμωρία ταιριάζει με το έγκλημα με τρομερή δικαιοσύνη: η ελευθερία που δεν θα χορηγούσαν στους αδελφούς τους κηρύττεται εναντίον τους — ελευθερία στο ξίφος, στον θάνατο, στον λιμό, και στη διασπορά ανάμεσα σε όλα τα βασίλεια της γης. Ο Θεοδώρητος ερμηνεύει το κεφάλαιο ως ενιαίο μάθημα στη διαθήκη: ο Κύριος τηρεί τον λόγο Του στον Δαβίδ και τους Λευίτες αδιάλειπτα, ακόμη και όταν η πόλη καίγεται· αλλά η διαθήκη που έγινε ενώπιόν Του στον οίκο Του, και έπειτα καταπατήθηκε, γίνεται μάρτυρας για την κατηγορία. Η βέβαιη διαθήκη χάριτος και η σπασμένη διαθήκη των ανθρώπων στέκονται πλάι πλάι, ώστε να μάθουμε το βάρος ενός όρκου δοθέντος ενώπιον του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Άκουσε πρώτα την υπόσχεση, και ας είναι η άγκυρά σου: ο δίκαιος Κλάδος ήλθε. 'Ο Κύριος η δικαιοσύνη μας' δεν είναι ιδανικό αλλά Πρόσωπο — ο Χριστός, από τον Δαβίδ κατά σάρκα, ο οποίος βασιλεύει όχι σε θρόνο κάτω αλλά καθισμένος με τον Πατέρα, και του οποίου η βασιλεία και η ιερωσύνη δεν μπορούν να αποτύχουν. Όποια πόλη κι αν πέφτει γύρω σου, εκείνος ο θρόνος στέκει· όποιο θυσιαστήριο κι αν ριχθεί κάτω, η λογική θυσία προσφέρεται ακόμη σε κάθε γη και θάλασσα. Αναπαύσου στη δικαιοσύνη σου εκεί, όπου είναι αδιάλειπτη, και όχι στη δική σου τήρηση οποιουδήποτε νόμου. Αλλά έπειτα ζύγισε την προειδοποίηση της σπασμένης διαθήκης. Και εσύ έχεις κάνει υποσχέσεις ενώπιον του Θεού στον οίκο Του — στο βάπτισμα, στο Ποτήριο, στις προσευχές σου — να ελευθερώσεις ό,τι σου είπε να ελευθερώσεις: μια παλιά έχθρα, μια κρυμμένη αμαρτία, έναν αδελφό που κρατάς σε χρέος. Μήπως, όπως ο Ιούδας, υπάκουσες για μια ώρα και έπειτα σύρεις το απελευθερωμένο πράγμα πίσω στη δουλεία; Θυμήσου ποιος σε προστάζει: ο Θεός που ο Ίδιος σε ελευθέρωσε από την Αίγυπτο έχει το δικαίωμα να υπακούεται. Και θυμήσου τη δικαιοσύνη της απάντησής Του — το έλεος που αρνείσαι σε άλλους είναι το έλεος που στερείται από εσένα. Τήρησε τη διαθήκη που ορκίστηκες ενώπιόν Του· χορήγησε την ελευθερία που οφείλεις· και αναπαύσου σε Εκείνον του οποίου το όνομα είναι η δικαιοσύνη σου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε η δικαιοσύνη μας, ο οποίος εν μέσω κρίσεως έκανες τον δίκαιο Κλάδο να αναβλαστήσει στον Δαβίδ, και μας έδωσες εν τω Χριστώ σου Βασιλιά του οποίου ο θρόνος είναι με τον Πατέρα και Ιερέα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ: άσε με να αναπαύσω όλη μου τη δικαιοσύνη σε Αυτόν, και όχι σε οποιονδήποτε νόμο της δικής μου τήρησης. Αρίθμησέ με ανάμεσα σε εκείνους που σου προσφέρουν τη λογική θυσία με καθαρή καρδιά, στην αδιάλειπτη ιερωσύνη της Εκκλησίας σου. Και όπως κάποτε οδήγησες τον λαό σου έξω από τη δουλεία, ελευθέρωσέ με από τη δική μου· δίδαξέ με να τηρώ τις διαθήκες που ορκίστηκα στον οίκο σου, και να χορηγώ ελεύθερα στους αδελφούς μου την ελευθερία που μου χορήγησες. Μη με αφήσεις, όπως εκείνους του παρελθόντος, να υπακούσω για μια ώρα και έπειτα να σύρω πίσω στη δουλεία ό,τι πρόσταξες να απελευθερώσω, μήπως το έλεος που αρνούμαι σε άλλους αρνηθεί και σε εμένα. Δέσε με με αιώνια διαθήκη προς Εσένα· δια του αυτού Χριστού του Θεού μας, με τον οποίον, και το Άγιον Πνεύμα, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →