Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 63-64 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από το κλασικό έργο του Αλεξάνδρου Μακλάρεν Expositions of Holy Scripture. Στην πραγματεία του για τους Ψαλμούς 63 και 64, ο Μακλάρεν παρακολουθεί την πορεία της ψυχής από τη δίψα στην ικανοποίηση και την ανανεωμένη επιδίωξη του Θεού. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε αν αυτές οι αρχαίες επιθυμίες αντικατοπτρίζουν τις δικές μας. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε την Γραφή, θα μελετήσουμε τις γνώσεις του Μακλάρεν, θα εξετάσουμε την πρακτική τους δύναμη, θα απαντήσουμε με περισυλλογή και θα κλείσουμε με προσευχή. Είθε το Πνεύμα να κάνει αυτές τις αλήθειες ζωντανό νερό για εμάς σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 63 και 64 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την ερημική εικόνα του ψαλμωδού, την βέβαιη ικανοποίησή του στον Θεό και την ανανεωμένη επιδίωξή του. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν. Διαβάστε τα κεφάλαια δυνατά αν είναι δυνατόν, επιτρέποντας στον ρυθμό τους να διαμορφώσει την ακρόασή σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά προσδιορίζοντας τις τρεις κεντρικές προτάσεις γύρω από τις οποίες περιστρέφεται ο ψαλμός.
Οι τρεις προτάσεις που διάβασα και που είναι τόσο εντυπωσιακά πανομοιότυπες στη μορφή, αποτελούν τους τρεις άξονες στους οποίους περιστρέφεται ο ψαλμός, τις τρεις στροφές στο ρεύμα της σκέψης και του συναισθήματός του. 'Η ψυχή μου διψά· η ψυχή μου ικανοποιείται· η ψυχή μου ακολουθεί στενά Εσέ'. Οι τρεις φάσεις του συναισθήματος ακολουθούν η μία την άλλη τόσο γρήγορα που όλες περιλαμβάνονται στον σύντομο χώρο αυτού του μικρού άσματος. Εκτός αν εκφράζουν σε κάποιο βαθμό τις δικές μας εμπειρίες και συναισθήματα, υπάρχει μικρή πιθανότητα οι ζωές μας να είναι ευλογημένες ή ευγενείς, και έχουμε μικρό δικαίωμα να αυτοαποκαλούμαστε Χριστιανοί. Ας ακολουθήσουμε τις στροφές του ρεύματος και ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν μπορούμε να δούμε τα δικά μας πρόσωπα στην λαμπερή του επιφάνεια.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ζωγραφίζει την ζωντανή εικόνα της διψασμένης ψυχής σε άνυδρη γη.
Ο Ψαλμωδός ζωγραφίζει την εικόνα του εαυτού του ως διψασμένου ανθρώπου σε άνυδρη γη. Αυτό μπορεί να είναι κυριολεκτικά αληθινή αναπαραγωγή της κατάστασής του, αν πράγματι η παλιά ιδέα είναι σωστή, ότι αυτό είναι έργο του Δαβίδ· διότι δεν υπάρχει πιο τρομερή έρημος από εκείνη στην οποία περιπλανήθηκε ως εξόριστος. Είναι γη από άνυδρα βουνά χωρίς λεπίδα πρασίνου, που λάμπουν στην φαντασματική τους λευκότητα κάτω από τον άγριο ήλιο, και με άγριες χαράδρες στις οποίες δεν υπάρχουν λιμνούλες ή ρέματα, και επομένως ούτε γλυκός ήχος από τρεχούμενα νερά, ούτε σκιά, ούτε τραγούδια πουλιών, αλλά όλα είναι ζεστά, σκονισμένα, εκτυφλωτικά, αλύπητα· και άνθρωποι και ζώα λιποθυμούν, βγάζουν τις γλώσσες τους και πεθαίνουν από έλλειψη νερού. Και, λέει ο Ψαλμωδός, τέτοια είναι η ζωή, αν ληφθεί υπόψη η δέουσα προσοχή στις βαθύτερες ανάγκες μιας ψυχής, παρά τις άφθονες προμήθειες που απλώνονται με τόσο πλούσια και αγαπητική πολυτέλεια γύρω μας — είμαστε διψασμένοι άνθρωποι σε άνυδρη γη.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια δείχνει πώς η ίδια η επιθυμία μεταμορφώνει τη σκηνή σε μία άμεσης ικανοποίησης.
Ο Ψαλμωδός, με τη μαγική δύναμη της επιθυμίας του, αλλάζει, σαν σε ξαφνική σκηνή μεταμόρφωσης σε θέατρο, όλη την θλίψη γύρω του. Μια στιγμή είναι 'ξηρή και άγονη γη όπου δεν υπάρχει νερό'· την επόμενη στιγμή μια λάμψη πρασίνου έχει έρθει πάνω στην κίτρινη άμμο, και η φαντασματική σιωπή σπάει από το τραγούδι χαρούμενων πουλιών. Μια στιγμή πεινά εκεί στην έρημο· την επόμενη βλέπει απλωμένο μπροστά του τραπέζι στην έρημο, και η ψυχή του 'ικανοποιείται με μυελό και με πάχος', και το στόμα του δοξάζει τον Θεό, τον οποίο κατέχει, ο οποίος ήρθε σε αυτόν γρήγορα, άμεσα, σε πλήρη απάντηση στην κραυγή του. Τώρα, όλα αυτά δεν είναι παρά ένας γραφικός τρόπος να τεθεί μια πολύ απλή αλήθεια, την οποία όλοι θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι και καλύτεροι αν πιστεύαμε και ζούσαμε σύμφωνα με αυτήν, ότι μπορούμε να έχουμε τόσο πολύ από τον Θεό όσο επιθυμούμε, και ότι ό,τι έχουμε από Αυτόν θα είναι αρκετό.Ο Μακλάρεν τέλος περιγράφει την ψυχή που προσκολλάται μετά τον Θεό σε ανανεωμένη αναζήτηση.
'Η ψυχή μου ακολουθεί στενά Εσέ'. Τα δύο πράγματα έρχονται μαζί, η λαχτάρα και η καρποφορία, όπως είπα. Η καρποφορία γεννά λαχτάρα, και υπάρχει γρήγορη και ευλογημένη εναλλαγή, ή μάλλον συνύπαρξη των δύο. Η χαρούμενη συνείδηση της κατοχής και η πρόθυμη προσμονή μεγαλύτερων δωρεών αναμειγνύονται ακόμη πιο στενά, αν προσκολληθούμε στην αρχική σημασία των λέξεων αυτής της τελευταίας πρότασης, από ό,τι είναι στη μετάφρασή μας, διότι ο ψαλμός πραγματικά διαβάζει, 'Η ψυχή μου προσκολλάται μετά Εσέ'. Στη μία λέξη 'προσκολλάται' εκφράζεται η προσκόλληση, όπως εκείνη του οστράκου στον βράχο, η συνειδητή ένωση, η ευλογημένη κατοχή· και στην άλλη λέξη 'μετά Εσέ' εκφράζεται η πίεση προς τα εμπρός για περισσότερα και ακόμη περισσότερα. Αλλά τώρα ας αντιπαραβάλουμε αυτό με το αποτέλεσμα όλων των άλλων μεθόδων ικανοποίησης των ανθρώπινων ορέξεων, είτε είναι χαμηλότερες είτε υψηλότερες.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Μακλάρεν οδηγεί ολόκληρη τη μελέτη στο πρακτικό και αιώνιο συμπέρασμά της.
Αδελφοί! αυτές είναι οι δυνατότητες της χριστιανικής ζωής· όντας δυνατότητές της είναι οι υποχρεώσεις μας. Τα λόγια του Ψαλμωδού μπορούν κάλλιστα να μετατραπούν από εμάς σε αυτοεξεταστικές ερωτήσεις και μπορούμε — ο Θεός να μας δώσει να το κάνουμε! — όλοι να ρωτήσουμε τον εαυτό μας· 'Διψώ έτσι μετά τον Θεό;' 'Έχω μάθει ότι, παρά όλες τις προμήθειες, αυτός ο κόσμος χωρίς Αυτόν είναι άνυδρη έρημος; Έχω βιώσει ότι ενώ καλώ Αυτός απαντά, και ότι το νερό ρέει μέσα μόλις ανοίξω την καρδιά μου; Και γνωρίζω την ευτυχή γέννηση φρέσκων λαχταρών από κάθε καρποφορία, και πώς να προχωρώ όλο και πιο μακριά στην ευλογημένη γη, και στην ελαστική μου καρδιά να δέχομαι όλο και περισσότερο τον πάντοτε ευλογημένο Θεό;' Αυτά τα κείμενά μου όχι μόνο εκθέτουν το ιδεώδες για τη χριστιανική ζωή εδώ, αλλά φέρουν μέσα τους την προεικόνιση της ζωής στο εξής. Διότι σίγουρα ένα τέτοιο απλώς φυσικό ατύχημα όπως ο θάνατος δεν μπορεί να υποτεθεί ότι σπάει αυτή τη χρυσή ακολουθία που διατρέχει τη ζωή. Σίγουρα αυτή η μερική και προοδευτική κατοχή ενός άπειρου αγαθού, από μια φύση ικανή για απεριόριστα αυξανόμενη ιδιοποίηση και προσέγγιση προς αυτό, είναι η προφητεία της δικής της αιώνιας συνέχειας. Όσο η πηγή αναβλύζει, τα διψασμένα χείλη θα πίνουν. Οι υπηρέτες του Θεού θα ζουν μέχρι να πεθάνει ο Θεός. Η χριστιανική ζωή θα συνεχιστεί, εδώ και στο εξής, μέχρι να φτάσει τα όρια της δικής της ικανότητας επέκτασης, και να εξαντλήσει τον Θεό. 'Το νερό που θα του δώσω θα είναι μέσα του πηγάδι νερού, που αναβλύζει σε αιώνια ζωή.'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες συνθήκες σας αισθάνεστε περισσότερο τη δίψα της ψυχής για τον Θεό; Πώς η παρελθούσα ικανοποίηση σε Αυτόν διήγειρε φρέσκια λαχτάρα αντί για εφησυχασμό; Ποια μία επίγεια επιθυμία θα μπορούσατε να παραδώσετε σήμερα ώστε η επιδίωξή σας για τον Θεό να ρέει πιο ελεύθερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ, Θεέ ἡμῶν, διψῶμέν σε ἐν γῇ ἀνύδρῳ καὶ ἀβρόχῳ, ἔνθα οὐκ ἔστιν ὕδωρ. Ἕλκυσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν ζητεῖν σε ἐκτενῶς, ἵνα ἴδωμεν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου καὶ εὕρωμεν τὴν πληρότητα ἡμῶν ἐν τῇ ἀγάπῃ σου τῇ ἀμεταβλήτῳ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, διατήρησον ἡμᾶς προσκολλωμένους σοι διὰ πάσης φυλακῆς νυκτός, ἕως ὅτου ἀγαλλιασθῶμεν ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου καὶ διακηρύξωμεν ὅτι Σὺ μόνος εἶ ἀρκετός. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →