Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 31-32 — με Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Αριθμούς κεφάλαια 31 και 32 προσφέρει πλούσια ποιμαντική διορατικότητα στον άγιο πόλεμο του Ισραήλ εναντίον του Μαδιάμ και στις διαπραγματεύσεις για τον οικισμό που ακολουθούν. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά τη θεία εντολή την εκτέλεση της εκστρατείας και την προσεκτική διανομή των λαφύρων αντλώντας πάντα αρχές ζήλου καθαρότητας και ευγνωμοσύνης. Η μεταχείρισή του στο αίτημα του Ρουβήν και του Γαδ τονίζει περαιτέρω θέματα κοινής ευθύνης μέσα στην κοινότητα της διαθήκης. Καθώς ακούμε τη φωνή του καλούμαστε να σκεφτούμε πώς αυτά τα αρχαία γεγονότα μιλούν στην δική μας κλήση για πιστή υπηρεσία και ολόψυχη αφοσίωση σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 31 και 32 των Αριθμών στο σύνολό τους. Ακούστε την εντολή του Κυρίου να εκδικηθεί τον Μαδιάμ, την απροσδόκητη νίκη που ακολουθεί, τις οδηγίες του Μωυσή κατά την επιστροφή του στρατού και την προσεκτική διαίρεση των λαφύρων. Προσέξτε επίσης το αίτημα του Ρουβήν και του Γαδ να εγκατασταθούν ανατολικά του Ιορδάνη και τις συνθήκες που τέθηκαν σε αυτό το αίτημα. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις σκέψεις του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρυ ανοίγει εκθέτοντας τη θεία εντολή που εγκαινιάζει την εκστρατεία.
Εδώ, Ι. Ο Κύριος των δυνάμεων δίδει εντολές στον Μωυσή να κάνει πόλεμο κατά των Μαδιανιτών, και η αποστολή του χωρίς αμφιβολία δικαιολόγησε αυτόν τον πόλεμο, αν και δεν θα χρησιμεύσει για να δικαιολογήσει τον όμοιο χωρίς τέτοια αποστολή. Οι Μαδιανίτες ήσαν οι απόγονοι του Αβραάμ από την Κετούρα, Γεν. κε΄. 2. Μερικοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν νότια της Χαναάν, μεταξύ των οποίων έζησε ο Ιοθόρ, και αυτοί διατήρησαν τη λατρεία του αληθινού Θεού· αλλά αυτοί εγκαταστάθηκαν ανατολικά της Χαναάν, και είχαν πέσει στην ειδωλολατρία, γείτονες προς, και σε συμμαχία με, τους Μωαβίτες. Η γη τους δεν προοριζόταν να δοθεί στον Ισραήλ, ούτε ο Ισραήλ θα αναμιγνυόταν μαζί τους αν δεν είχαν καταστήσει τους εαυτούς τους αξίους της αγανάκτησής τους στέλνοντας τις κακές γυναίκες τους μεταξύ αυτών για να τους παρασύρουν σε πορνεία και ειδωλολατρία. Αυτή ήταν η πρόκληση, αυτή ήταν η διαμάχη. Για αυτό (λέγει ο Θεός) εκδικήσου τον Ισραήλ από τους Μαδιανίτες, εδ. 2. 1. Ο Θεός θα ήθελε οι Μαδιανίτες να τιμωρηθούν, μια εισβολή να γίνει σε εκείνο το μέρος της χώρας τους που βρισκόταν πλησιέστερα στο στρατόπεδο του Ισραήλ, και το οποίο πιθανώς ενδιαφερόταν περισσότερο σε εκείνο το κακό από τους Μωαβίτες, οι οποίοι επομένως αφέθηκαν μόνοι. Ο Θεός θα μας έχει να θεωρούμε εκείνους τους χειρότερους εχθρούς μας που μας παρασύρουν σε αμαρτία, και να τους αποφεύγουμε· και αφού κάθε άνθρωπος πειράζεται όταν παρασύρεται από τις ιδίες του επιθυμίες, και αυτοί είναι οι Μαδιανίτες που μας παγιδεύουν με τις πανουργίες τους, σε αυτούς πρέπει να εκδικούμαστε τους εαυτούς μας, όχι μόνο να μην κάνουμε συμμαχία μαζί τους, αλλά να κάνουμε πόλεμο εναντίον τους ζώντας ζωή νεκρώσεως. Ο Θεός είχε λάβει εκδίκηση επί του ιδίου του λαού Του για την υποχώρηση στους πειρασμούς των Μαδιανιτών· τώρα οι Μαδιανίτες, που έδωσαν τον πειρασμό, πρέπει να λογαριασθούν, διότι ο πλανηθείς και ο πλανών είναι δικοί Του (Ιώβ ιβ΄. 16), αμφότεροι υπεύθυνοι ενώπιον του θρόνου Του· και, αν και η κρίση αρχίζει από τον οίκο του Θεού, δεν θα τελειώσει εκεί, Α΄ Πέτρ. δ΄. 17. Έρχεται ημέρα όταν εκδίκηση θα ληφθεί επί εκείνων που εισήγαγαν πλάνες και διαφθορές στην Εκκλησία, και ο διάβολος που πλάνησε τους ανθρώπους θα ριφθεί στη λίμνη του πυρός. Η διαμάχη του Ισραήλ με τον Αμαλήκ, που πολέμησε εναντίον τους, δεν εκδικήθηκε παρά πολύ αργότερα· αλλά η διαμάχη τους με τους Μαδιανίτες, που τους διέφθειραν, εκδικήθηκε ταχέως, διότι θεωρούντο πολύ πιο επικίνδυνοι και κακόβουλοι εχθροί. 2. Ο Θεός θα ήθελε αυτό να γίνει από τον Μωυσή, κατά τη διάρκεια της ζωής του, ώστε εκείνος που είχε τόσο βαθιά αγανακτήσει για εκείνη την αδικία να έχει την ικανοποίηση να τη δει εκδικημένη. «Δες αυτή την εκτέλεση να γίνεται επί των εχθρών του Θεού και του Ισραήλ, και έπειτα θα συναχθείς προς τον λαόν σου.» Αυτή ήταν η μόνη υπηρεσία αυτού του είδους που ο Μωυσής έπρεπε περαιτέρω να κάνει, και τότε έχει ολοκληρώσει, ως μισθωτός, την ημέρα του, και θα έχει την ησυχία του—να εισέλθει σε ανάπαυση· μέχρις εδώ πρέπει να φθάσει η ωφελιμότητά του, και όχι περαιτέρω· οι πόλεμοι της Χαναάν πρέπει να διεξαχθούν από άλλο χέρι. Σημείωσε, ο Θεός μερικές φορές απομακρύνει ωφέλιμους άνδρες όταν νομίζουμε ότι δεν μπορούν να λείψουν εύκολα· αλλά αυτό πρέπει να μας ικανοποιεί, ότι ποτέ δεν απομακρύνονται μέχρις ότου έχουν κάνει το έργο που τους είχε ορισθεί.Ο Χένρυ έπειτα αφηγείται την πολεμική εκτέλεση και τα αποτελέσματά της.
Εδώ είναι, 1. Η κάθοδος που αυτός ο μικρός στρατός των Ισραηλιτών έκανε, υπό τη θεία αποστολή, καθοδήγηση και εντολή, επί της χώρας των Μαδιανιτών. Επολέμησαν κατά των Μαδιανιτών. Είναι πολύ πιθανόν ότι πρώτα δημοσίευσαν το μανιφέστο τους, δείχνοντας τους λόγους του πολέμου, και απαιτώντας να παραδώσουν τους αρχηγούς του κακού στη δικαιοσύνη· διότι τέτοιος ήταν έπειτα ο νόμος (Δευτ. κ΄. 10), και τέτοια η πράξη, Κριτ. κ΄. 12, 13. Αλλά οι Μαδιανίτες δικαιολογώντας ό,τι είχαν κάνει, και υποστηρίζοντας εκείνους που το είχαν κάνει, οι Ισραηλίτες τους επετέθησαν με πυρ και σίδηρο, και όλη την ευσεβή οργή με την οποία τους ενέπνεε ο ζήλος τους για τον Θεό και τον λαόν τους. 2. Η εκτέλεση (η πολεμική εκτέλεση) που έκαναν σε αυτή την κάθοδο. (1.) Εφόνευσαν όλους τους άρρενες (εδ. 7), δηλαδή όλους όσους συνάντησαν όσο προχώρησαν· τους έθεσαν όλους υπό μάχαιραν, και δεν έδωσαν έλεος. Αλλά ότι δεν εφόνευσαν όλους τους άρρενες του έθνους είναι βέβαιο, διότι βρίσκουμε τους Μαδιανίτες ισχυρό και φοβερό εχθρό του Ισραήλ στις ημέρες του Γεδεών· και ήσαν οι Μαδιανίτες αυτής της χώρας, διότι λογίζονται με τα τέκνα της ανατολής, Κριτ. ϛ΄. 3. (2.) Εφόνευσαν τους βασιλείς της Μαδιάμ τους ιδίους που καλούνται πρεσβύτεροι της Μαδιάμ (αριθμ. κβ΄. 4), και τους δούκες του Σηών, Ιησ. Ναυή ιγ΄. 21. Πέντε από αυτούς τους άρχοντες ονομάζονται εδώ, ένας εκ των οποίων είναι ο Σουρ, πιθανώς ο ίδιος Σουρ του οποίου η θυγάτηρ ήταν η Κοσβί, αριθμ. κε΄. 15. (3.) Εφόνευσαν τον Βαλαάμ. Πολλές εικασίες υπάρχουν ως προς το τι έφερε τον Βαλαάμ μεταξύ των Μαδιανιτών αυτή την εποχή· είναι πιθανόν ότι οι Μαδιανίτες, έχοντας πληροφορίες για την πορεία αυτού του στρατού των Ισραηλιτών εναντίον τους, προσέλαβαν τον Βαλαάμ να έλθει και να τους βοηθήσει με τις μαγείες του, ώστε αν δεν μπορούσε να επικρατήσει να ενεργήσει επιθετικά υπέρ αυτών, καταρώντας τους στρατούς του Ισραήλ, όμως να ενεργήσει αμυντικά, ευλογώντας τη χώρα της Μαδιάμ. Οποιαδήποτε και αν ήταν η αφορμή της παρουσίας του εκεί, η υπερισχύουσα πρόνοια του Θεού τον έφερε εκεί, και εκεί η δίκαιη εκδίκησή Του τον βρήκε. Αν ο ίδιος πίστευε όσα είπε για την ευτυχή κατάσταση του Ισραήλ, δεν θα είχε συναναστραφεί έτσι με τους εχθρούς του Ισραήλ· αλλά δικαίως αποθνήσκει τον θάνατο των ασεβών (αν και προσποιούνταν να επιθυμεί εκείνον των δικαίων), και κατέρχεται φονευμένος στον λάκκο με τους απεριτμήτους, οι οποίοι επαναστάτησαν έτσι κατά των πεποιθήσεων της ιδίας συνειδήσεώς του. Οι πανουργίες των Μαδιανιτών ήσαν τα σχέδια του Βαλαάμ, ήταν επομένως δίκαιο να απολεσθεί μαζί τους, Ωσηέ δ΄. 5. Τώρα η αφροσύνη του έγινε φανερή σε όλους τους ανθρώπους, ο οποίος προέλεγε την τύχη των άλλων, αλλά δεν προέβλεπε τη δική του. (4.) Αιχμαλώτισαν όλες τις γυναίκες και τα παιδιά, εδ. 9. (5.) Έκαψαν τις πόλεις τους και τα ωραία κάστρα (εδ. 10), μη σχεδιάζοντας να κατοικήσουν αυτές οι ίδιοι (εκείνη η χώρα ήταν έξω από τη γραμμή τους), αλλά έτσι εμπόδισαν εκείνους που είχαν διαφύγει να καταφύγουν στη χώρα τους και να εγκατασταθούν εκεί πάλι. Μερικοί το εννοούν για τους ναούς των ειδώλων τους· ήταν πρέπον να μοιρασθούν σε αυτή την εκδίκηση. (6.) Λεηλάτησαν τη χώρα, και απήγαγαν όλα τα ζώα και τα πολύτιμα αγαθά, και έτσι επέστρεψαν στο στρατόπεδο του Ισραήλ φορτωμένοι με πολύ πλούσια λεία, εδ. 9, 11, 12. Έτσι (όπως όταν εξήλθαν από την Αίγυπτο) πλουτίσθηκαν με τα λάφυρα των εχθρών τους, και εφοδιάσθηκαν με απόθεμα για την αγαθή γη στην οποία ο Θεός τους έφερνε.Αναλογιζόμενος την επιστροφή του στρατού, ο Χένρυ απευθύνεται στην επίπληξη του Μωυσέως προς τους αξιωματικούς.
ΙΙ. Επεπλήχθησαν αυστηρά για τη διάσωση των γυναικών ζωντανών. Είναι πολύ πιθανόν ότι ο Μωυσής είχε διατάξει να φονεύσουν τις γυναίκες, τουλάχιστον αυτό εννοούνταν στη γενική εντολή να εκδικηθεί ο Ισραήλ από τους Μαδιανίτες· η εκτέλεση αναφερόμενη σε εκείνο το έγκλημα, την προσέλκυσή τους στη λατρεία του Φεγώρ, ήταν εύκολο να συμπεράνει κανείς ότι οι γυναίκες, που ήσαν οι κύριοι ένοχοι, δεν έπρεπε να γλιτώσουν. Τι! λέγει ο Μωυσής, εσώσατε τας γυναίκας ζώσας; εδ. 15. Εκινήθη με αγία αγανάκτηση στη θέα τους. Αυτές ήσαν εκείνες που προκάλεσαν τα τέκνα του Ισραήλ να διαπράξουν αυτή την παράβαση· και επομένως, 1. Είναι δίκαιο να αποθάνουν. Ο νόμος στην περίπτωση πορνείας ήτο, Ο μοιχός και η μοιχαλίς να φονευθούν οπωσδήποτε. Ο Θεός είχε φονεύσει τους μοιχούς του Ισραήλ διά της πληγής, και τώρα ήταν πρέπον οι μοιχαλίδες της Μαδιάμ, ιδιαιτέρως αφού ήσαν οι πειράζουσες, να φονευθούν διά της μαχαίρας. 2. «Είναι επικίνδυνο να τις αφήσουμε να ζήσουν· θα εξακολουθούν να πειράζουν τους Ισραηλίτες σε ακαθαρσία, και έτσι οι αιχμάλωτοί σας θα γίνουν οι κατακτηταί σας και δεύτερη φορά οι καταστροφείς σας.» Αυστηρές εντολές δίδονται επομένως ότι όλες οι ενήλικες γυναίκες πρέπει να φονευθούν εν ψυχρώ, και μόνο τα θήλεα παιδιά να γλιτώσουν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει το κεφάλαιο εξετάζοντας την διατεταγμένη διανομή των λαφύρων.
Έχουμε εδώ τη διανομή των λαφύρων που λήφθηκαν σε αυτή την εκστρατεία κατά του Μιδιάμ. Ο ίδιος ο Θεός διέταξε πώς έπρεπε να διανεμηθούν, και ο Μωυσής και ο Ελεάζαρ έπραξαν σύμφωνα με τις οδηγίες, και έτσι αποτράπηκαν οι δυστυχείς διαμάχες μεταξύ τους και η νίκη έγινε να στραφεί προς το κοινό όφελος. Ήταν πρέπον αυτός που τους έδωσε τη λεία να διατάξει τη διάθεσή της. Όλα όσα έχουμε είναι από τον Θεό, και επομένως πρέπει να υπόκεινται στο θέλημά Του.Στρεφόμενος στο επόμενο κεφάλαιο, ο Χένρι περιγράφει το αίτημα του Ρουβήν και του Γαδ.
Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Το ταπεινό αίτημα των φυλών του Ρουβήν και του Γαδ για κληρονομιά στην πλευρά εκείνη του Ιορδάνη όπου ο Ισραήλ τώρα στρατοπέδευε, εδ. 1-5. ΙΙ. Η παρερμηνεία του Μωυσή του αιτήματός τους, εδ. 6-15. ΙΙΙ. Η εξήγησή τους γι' αυτό, και η ορθή διατύπωσή του, εδ. 16-19. IV. Η παραχώρηση της αίτησής τους υπό τους όρους και τους περιορισμούς που οι ίδιοι πρότειναν, εδ. 20, κ.λπ.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή σας σας καλεί ο Θεός να αντιμετωπίσετε επιρροές που σας απομακρύνουν από Αυτόν;
2. Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη για τη διαφύλαξη και την πρόνοια του Θεού μετά από περιόδους πνευματικής μάχης;
3. Με ποιους τρόπους μπορείτε να διασφαλίσετε ότι οι προσωπικές ευλογίες ενισχύουν αντί να αποδυναμώνουν την ευρύτερη κοινότητα της πίστης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, διέγειρον τὰς καρδίας ἡμῶν μὲ ἅγιον ζῆλον νὰ ἀγωνιζώμεθα ἐναντίον πάσης ἁμαρτίας ποὺ προκαλεῖ τὴν δικαίαν σου ὀργήν, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐν πλήρει ὑπακοῇ εἰς τὰς ἐντολάς σου. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ δεχώμεθα πᾶσαν νίκην μὲ ταπεινὴν εὐγνωμοσύνην, προσφέροντες εἰς σὲ τὰς ἀπαρχὰς πάντων ὅσα ἔχεις δώσει, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ συμβιβασθῶμεν μὲ ὀλιγώτερον ἀπὸ τὴν κληρονομίαν ποὺ ἔχεις ὑποσχεθεῖ. Κάθαρον τὰ κίνητρά μας, ἁγίασον τὰ κέρδη μας, καὶ συνένωσον ἡμᾶς ἐν ἀγάπῃ μέχρις ὅτου πᾶσα ὑπόσχεσις κατακτηθῇ πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →