← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 13-14 — με τον Gill

Ψαλμοί 13-14John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ στους Ψαλμούς 13 και 14. Η στίχο-προς-στίχο επεξεργασία του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από τις ειλικρινείς κραυγές του ψαλμωδού και το ερευνητικό βλέμμα του Κυρίου πάνω στην ανθρωπότητα. Η έκθεσή του δείχνει πώς ο θρήνος δίνει τη θέση του στην εμπιστοσύνη και πώς το θείο έλεος απαντά στην άρνηση του ανόητου. Καθώς ακολουθούμε τον Γκιλ, καλούμαστε να φέρουμε τις δικές μας ερωτήσεις ενώπιον του ίδιου Κυρίου της διαθήκης που ακούει και αποκαθιστά. Αυτό το μάθημα προετοιμάζει τις καρδιές μας να διαβάσουμε, να μελετήσουμε και να ανταποκριθούμε με ανανεωμένη πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 13 και 14 αργά και προσευχητικά. Αφήστε τις ερωτήσεις του ψαλμωδού και την ετυμηγορία του Κυρίου να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε την κίνηση από τη θλίψη στην ελπίδα και από την παγκόσμια διαφθορά στην υποσχεμένη απελευθέρωση. Διαβάστε κάθε στίχο δυνατά αν είναι δυνατόν, κάνοντας παύση όπου η γλώσσα προσκαλεί σε στοχασμό.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει την έκθεσή του στον Ψαλμό 13 αναλαμβάνοντας τον στίχο 1. Στίχος 1. Έως πότε θα με λησμονείς, Κύριε; για πάντα;.... Όταν ο Θεός δεν απελευθερώνει αμέσως τον λαό Του από τους εχθρούς του, ή δεν τον βοηθά να βγει από μια θλίψη· όταν δεν αποκαλύπτει την αγάπη Του, δεν μεταδίδει τη χάρη Του, δεν εφαρμόζει τις ευλογίες και τις υποσχέσεις της διαθήκης Του όπως συνήθως· και όταν δεν τους επισκέπτεται με τον συνήθη τρόπο Του, και τόσο συχνά όσο έχει κάνει παλαιότερα, είναι έτοιμοι να συμπεράνουν ότι τους έχει λησμονήσει· και μερικές φορές αυτό συνεχίζεται για πολύ, και τότε φοβούνται ότι λησμονήθηκαν για πάντα· και αυτό δεν μπορούν να το αντέξουν, και γι' αυτό διαμαρτύρονται στον Θεό με παράπονο, όπως κάνει εδώ ο ψαλμωδός· αλλά αυτό πρέπει να εννοηθεί όχι στην πραγματικότητα, αλλά στη δική τους αντίληψη, και στη γνώμη των εχθρών τους· ο Θεός ποτέ δεν λησμονεί ούτε μπορεί να λησμονήσει τον λαό Του· η λήθη δεν πέφτει επάνω Του σε σχέση με κοινά πρόσωπα και πράγματα· και πολύ λιγότερο σε σχέση με τα δικά Του αγαπημένα παιδιά, για τα οποία γράφεται ένα ειδικό βιβλίο μνήμης· :- · έως πότε θα κρύβεις το πρόσωπό Σου από εμένα; την αγάπη Του, και την εκδήλωσή της, από το πρόσωπό του· την ελεήμονα παρουσία Του, το φως του χαμογελαστού προσώπου Του, που μερικές φορές ο Θεός κρύβει ή αποσύρει από τον λαό Του ως ένδειξη δυσαρέσκειας για την ακατάλληλη συμπεριφορά τους προς Αυτόν· και αυτό είναι πολύ θλιβερό γι' αυτούς, γιατί είναι επιρρεπείς να φανταστούν ότι είναι με οργή και έντονη δυσαρέσκεια, ενώ ακόμα τους αγαπά, και με αιώνια καλοσύνη θα ελεήσει αυτούς· δες Ησαΐας 8:17. Η Ταργκούμ το αποδίδει, «τη δόξα του προσώπου Σου». επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Ο Γκιλ σχολιάζει στη συνέχεια την προσευχή του στίχου 3. Στίχος 3. Σκέψου [και] άκουσέ με, Κύριε Θεέ μου,.... Ο ψαλμωδός μέσα σε όλες τις θλίψεις του εφαρμόζει σωστά στον Θεό με προσευχή, διεκδικεί το ενδιαφέρον του σε Αυτόν ως Θεό της διαθήκης του, που εξακολουθούσε να υπάρχει παρά το σκοτάδι, τις εγκαταλείψεις και τις θλίψεις του· και Τον ικετεύει να «σκεφτεί» τη θλίψη και τον κόπο του, και να τον απελευθερώσει από αυτόν· να σκεφτεί τους εχθρούς του, πόσοι και ισχυροί ήταν· και τη δική του αδυναμία, το πλαίσιο του, ότι ήταν μόνο σκόνη, και ανίκανος να σταθεί εναντίον τους· ή να «κοιτάξει» τη θλίψη του, και αυτόν κάτω από αυτήν, με μάτι οίκτου και συμπόνιας· να δείξει σεβασμό σε αυτόν και στις προσευχές του, και να στραφεί προς αυτόν, και να υψώσει το φως του προσώπου Του επάνω του· και έτσι αυτή η ικεσία αντιτίθεται στο παράπονο στους Ψαλμούς 13:1· και ζητά περαιτέρω να τον «ακούσει»· δηλαδή, έτσι ώστε να του απαντήσει, και αυτό αμέσως, και έτσι να δείξει ότι δεν τον έχει λησμονήσει, αλλά τον θυμάται, της αγάπης Του προς αυτόν, και της διαθήκης Του μαζί του· φώτισε τα μάτια μου: εννοώντας είτε τα μάτια του σώματός του, που μπορεί να είναι αμυδρά και θαμπά λόγω αποτυχίας των ζωικών πνευμάτων, εξαιτίας εσωτερικής θλίψης, εξωτερικών θλίψεων, ή λόγω έλλειψης σωματικής τροφής· η οποία όταν αποκτηθεί αναζωογονεί τη φύση, ευφραίνει τα ζωικά πνεύματα, φωτίζει ή δίνει ζωντάνια στα μάτια· δες Α' Σαμουήλ 14:27· ή αλλιώς τα μάτια της κατανόησής του, Εφεσίους 1:18· ώστε να μπορεί να δει θαυμαστά πράγματα στον νόμο του Θεού, να γνωρίζει τα πράγματα που του δόθηκαν ελεύθερα από τον Θεό, να δει πιο καθαρά το ενδιαφέρον του σε Αυτόν, και στη διαθήκη της χάρης Του, και να έχει την ψυχή του αναζωογονημένη και παρηγορημένη με το φως του προσώπου του Θεού· και να είναι καλύτερα σε θέση να διακρίνει τους εχθρούς του, και να φυλαχθεί από αυτούς· και να καθοδηγηθεί να πάρει την καλύτερη μέθοδο για να απελευθερωθεί και να ασφαλιστεί από αυτούς. Ο Γκιλ στρέφεται στο κεφάλαιο 14 και αρχίζει με τον στίχο 1. Στίχος 1. Ο ανόητος είπε στην καρδιά του,.... Αυτό πρέπει να εννοηθεί όχι για ένα μόνο άτομο, όπως ο Ναβάλ, που είναι η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ· ούτε για κάποιον εθνικό βασιλιά, όπως ο Σενναχειρείμ, ή ο Ραβσακής ο στρατηγός του, όπως ο Θεοδώρητος· ούτε για τον Ναβουχοδονόσορ, ούτε για τον Τίτο, όπως ερμηνεύουν μερικοί Ιουδαίοι συγγραφείς y, κάνοντας τον έναν να εννοείται εδώ, και τον άλλον στον πεντηκοστό τρίτο ψαλμό· ο ίδιος με αυτόν· αλλά για ένα σώμα, ένα σύνολο ανθρώπων, που δικαίως φέρουν αυτόν τον χαρακτήρα· και δεν σχεδιάζουν τέτοιους που είναι ηλίθιοι, πρόσωπα χωρίς κοινή λογική και κατανόηση· αλλά τέτοιους που είναι ανόητοι στα ήθη τους, χωρίς κατανόηση σε πνευματικά πράγματα· ασεβείς έκλυτοι αχρείοι, αποστάτες από τον Θεό, αποξενωμένοι από τη ζωή του Θεού· και των οποίων οι καρδιές είναι γεμάτες τύφλωση και άγνοια, και των οποίων οι συναναστροφές είναι ποταπές και ακάθαρτες, και είναι εχθροί της δικαιοσύνης, αν και γεμάτοι από κάθε πονηρή πονηριά και κακία· αυτοί λένε στην καρδιά τους, που είναι απελπιστικά πονηρή, και από την οποία προέρχονται πονηρές σκέψεις, έγκυες με αθεΐα και ασέβεια· αυτοί προσπαθούν να εργαστούν σε μια τέτοια πίστη, και εσωτερικά να συμπεράνουν, τουλάχιστον να ευχηθούν, [ότι] δεν υπάρχει Θεός· αν και δεν το εκφράζουν με το στόμα τους, όμως θα ήθελαν να πείσουν τις καρδιές τους να αρνηθούν την ύπαρξη του Θεού· ώστε, μη έχοντας κανέναν ανώτερο στον οποίο είναι υπεύθυνοι, να μπορούν να συνεχίσουν στην αμαρτία με ατιμωρησία· ωστόσο, να τον θεωρούν ως εντελώς τέτοιον όπως τον εαυτό τους, και να αφαιρέσουν από αυτόν τέλειες ιδιότητες, που μπορεί να τον καταστήσουν ανάξιο να τον σεβαστούν· όπως η παντογνωσία, η πανταχού παρουσία, κ.λπ. Ο Γκιλ συνεχίζει εξετάζοντας την αναζήτηση του Κυρίου στον στίχο 2. Στίχος 2. Ο Κύριος κοίταξε κάτω από τον ουρανό πάνω στα παιδιά των ανθρώπων,.... Όπως έκανε όταν όλη η σάρκα είχε διαφθείρει τον δρόμο της, και πριν φέρει κατακλυσμό στον κόσμο των ασεβών, Γένεση 6:12. Αυτό λέγεται σε άμεση αντίθεση με τις αθεϊστικές σκέψεις και συλλογισμούς των πονηρών ανθρώπων, στους Ψαλμούς 14:1. Υπάρχει Θεός, και αυτός προσέχει τα παιδιά των ανθρώπων, και ό,τι γίνεται από αυτούς· αν και ο θρόνος Του είναι στους ουρανούς, και η κατοικία Του εκεί, όμως κοιτάζει κάτω από εκεί, και λαμβάνει γνώση όλων των ανθρώπινων υποθέσεων.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ κλείνει τον Ψαλμό 13 αναστοχαζόμενος στον τελευταίο στίχο. Στίχος 6. Θα ψάλλω στον Κύριο,.... Στην προσευχή η πίστη ενθαρρύνεται, μέσω της πίστης η καρδιά γεμίζει χαρά· και αυτή η χαρά εκφράζεται από τα χείλη, σε ύμνους δοξολογίας στον Κύριο, αποδίδοντας τη δόξα της σωτηρίας σε Αυτόν, και ευχαριστώντας Τον για κάθε έλεος και ευλογία της ζωής· επειδή ασχολήθηκε γενναιόδωρα μαζί μου· τόσο με τρόπο πρόνοιας όσο και χάρης, χορηγώντας ζωή και διατηρώντας την, και υποστηρίζοντας με τις παρηγοριές της· ευλογώντας με πνευματικές ευλογίες, και στεφανώνοντας με αγαθότητα και τρυφερά ελέη· όλο αυτό είναι γενναιόδωρη και πλούσια μεταχείριση, και προσφέρει μια δίκαιη αφορμή για δοξολογία και ευχαριστία· δες Ψαλμούς 116:7. επιστροφή στην κορυφή της σελίδας Ο Γκιλ τελειώνει το τμήμα στον Ψαλμό 14 με μια νότα μελλοντικής χαράς. Ο λαός του Θεού είναι, στην αμετανοησία του, σε κατάσταση αιχμαλωσίας στην αμαρτία, τον Σατανά και τον νόμο· το έργο του Μεσσία, όταν ήρθε, ήταν να κηρύξει ελευθερία στους αιχμαλώτους, να τους ελευθερώσει, να τους απελευθερώσει από τον πνευματικό τους δεσμό· και αυτό έκανε ο Χριστός· λύτρωσε τον λαό Του από όλες τις αμαρτίες τους, και από την κατάρα του νόμου, και από τη δύναμη του Σατανά, και οδήγησε αιχμαλωσία αιχμάλωτη· και αυτό δικαίως προκάλεσε μεγάλη χαρά στους λυτρωμένους, σύμφωνα με αυτήν την προφητεία· ο Ιακώβ θα χαίρεται, [και] ο Ισραήλ θα ευφραίνεται· δηλαδή, οι απόγονοι του Ιακώβ και του Ισραήλ· όχι οι φυσικοί, αλλά οι πνευματικοί απόγονοι, τέτοιοι που είναι οι αληθινοί γιοι του Ιακώβ, Ισραηλίτες αληθινά· αυτοί έχοντας πίστη και ελπίδα στην άφθονη λύτρωση του Χριστού, χαίρονται με την άποψη του ενδιαφέροντός τους σε αυτήν· ψάλλουν το τραγούδι της λυτρωτικής αγάπης τώρα, και αυτοί οι λυτρωμένοι θα έρθουν αργότερα στη Σιών με χαρά, και αιώνια χαρά πάνω στα κεφάλια τους.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού αισθάνεσαι ότι ο Κύριος έχει κρύψει το πρόσωπό Του, και πώς θα φέρεις αυτήν την ειλικρινή ερώτηση σε Αυτόν σήμερα; Με ποιους τρόπους έχεις δει την αλήθεια της ανθρώπινης διαφθοράς να αντικατοπτρίζεται στην ίδια σου την καρδιά, και πώς η λύτρωση του Χριστού απαντά σε αυτήν; Πώς μπορεί η βεβαιότητα του καταφυγίου του Θεού να μεταμορφώσει έναν φόβο που κουβαλάς αυτήν τη στιγμή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ἐλεήμον, ἄκουσον τῶν θρήνων ἡμῶν καθὼς ἤκουσας τοῦ Δαυΐδ, καὶ μὴ κρύψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀφ’ ἡμῶν. Φώτισον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, μήποτε ὑπνώσωμεν τὸν ὕπνον τοῦ θανάτου, καὶ μνήσθητι τῆς ἐλεήμονος διαθήκης σου ἐν Χριστῷ, ἵνα ἐμπιστευώμεθα τὴν ἀγαθότητά σου ἀκόμη καὶ ὅταν ἐχθροὶ ἐγείρωνται. Γενοῦ τὸ καταφύγιον ἡμῶν, φέρε σωτηρίαν ἐκ Σιὼν, καὶ μόρφωσον ἐν ἡμῖν γενεὰν ζητοῦσάν σε ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ, ἕως ὅτου ἀγαλλιασθῶμεν ἐν τῇ ἀπολυτρώσει σου. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →