Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 10 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό ποιμαντικό πνεύμα του πρώιμου Μεθοδισμού, συγκεντρωνόμαστε γύρω από το Υπόμνημα του Joseph Benson στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, επιτρέποντας στην μετρημένη του έκθεση του δέκατου κεφαλαίου της προς Ρωμαίους να καθοδηγήσει τις καρδιές μας. Ο Benson γράφει με τη σταθερή αγάπη εκείνου που ποθεί τη σωτηρία όλων, Ιουδαίων και Εθνικών εξίσου. Τα λόγια του μας καλούν να παραμείνουμε στην βαθιά ανησυχία του αποστόλου, τη δικαιοσύνη που έρχεται μέσω της πίστης, και το εύρος του ελέους του Θεού. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε την πένα του Benson να επιταχύνει τη δική μας επιθυμία για αγιότητα και να αφυπνίσει νέα εμπιστοσύνη στον Χριστό, το τέλος του νόμου για κάθε πιστό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους με πνεύμα προσεκτικής προσοχής. Ακούστε τον πόθο του αποστόλου για τον λαό του, τη σαφή διάκρισή του μεταξύ της δικαιοσύνης του νόμου και της δικαιοσύνης της πίστης, και την τολμηρή του διακήρυξη ότι η σωτηρία προσφέρεται χωρίς μεροληψία σε όλους όσοι επικαλούνται τον Κύριο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί στην καρδιά, και ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τον λόγο εκ νέου μέσω του πιστού υπομνήματος του Benson.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινάει εισάγοντας τα κύρια θέματα του κεφαλαίου.
Εισαγωγή. Α.Μ. 4064. Μ.Χ. 60. Σε αυτό το κεφάλαιο, ο απόστολος, (1,) εκφράζει τη μεγάλη του ανησυχία για το σφάλμα των Ιουδαίων να αναζητούν δικαιοσύνη και σωτηρία μέσω του Μωσαϊκού νόμου, και να απορρίπτουν τη μέθοδο που όρισε ο Θεός για την επίτευξη αυτών των ευλογιών, Ρωμαίους 10:1-4. (2,) Δείχνει τη διαφορά μεταξύ της δικαιοσύνης του νόμου, με την οποία περίμεναν να δικαιωθούν, και της δικαιοσύνης της πίστης που αποκαλύφθηκε στο ευαγγέλιο, Ρωμαίους 10:5-10. (3,) Δείχνει ότι, όσον αφορά τη σωτηρία, και τον τρόπο απόκτησής της, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών, αλλά ότι η ευλογία είναι εξίσου ελεύθερη για τους τελευταίους όσο και για τους πρώτους, και με τους ίδιους όρους όπως είχαν προφητεύσει οι Ιουδαίοι προφήτες, Ιωήλ, Ησαΐας και Μωυσής, Ρωμαίους 10:11-21.Στη συνέχεια εξετάζει την προσωπική μαρτυρία του αποστόλου σχετικά με τον ζήλο του Ισραήλ.
Στίχοι 1-3. Ρωμαίους 10:1-3. Αδελφοί, η επιθυμία της καρδιάς μου, κ.λπ. Εδώ ο απόστολος προχωρά να δείξει την αιτία αυτής της απόρριψης των Ιουδαίων για την οποία είχε μιλήσει στο προηγούμενο κεφάλαιο, δηλαδή, την απόρριψή τους του τρόπου απόκτησης δικαιοσύνης και σωτηρίας που όρισε ο Θεός. Και για να μην υποθέσουν ότι μιλούσε από προκατάληψη και κακή θέληση προς αυτούς, ομολογεί την έντονη επιθυμία του για τη σωτηρία τους. Και η προσευχή μου προς τον Θεό για τον Ισραήλ είναι, να σωθούν. Δεν θα είχε προσευχηθεί γι' αυτό αν είχαν απορριφθεί απολύτως. Διότι τους μαρτυρώ. Είμαι έτοιμος να μαρτυρήσω, από όσα γνωρίζω καλά γι' αυτούς από τη δική μου παρατήρηση και εμπειρία· ότι αυτοί, δηλαδή, πολλοί από αυτούς· έχουν ζήλο για τον Θεό. Έναν ζήλο για εκείνη τη λατρεία και υπηρεσία του που θεσπίστηκε από τον Μωυσή, με την οποία νομίζουν ότι προάγουν τη δόξα του· αλλά όχι σύμφωνα με γνώση. Όχι καθοδηγούμενοι από μια σωστή γνώση του αληθινού τρόπου να γίνουν δίκαιοι, ούτε του σκοπού του νόμου.Ο Benson στη συνέχεια αναπτύσσει πώς ο Χριστός παρουσιάζεται ως το τέλος του νόμου.
Στίχος 4. Ρωμαίους 10:4. Διότι. Το ότι δεν υποτάχθηκαν στον τρόπο του Θεού να γίνουν δίκαιοι είναι εμφανές σε αυτό, ότι απορρίπτουν τον Χριστό, μέσω του οποίου μόνο μπορεί να αποκτηθεί δικαιοσύνη· ο Χριστός είναι το τέλος του νόμου. Ο σκοπός και ο στόχος του· για δικαιοσύνη. Παρατηρήστε, 1ον, Η δικαιοσύνη για την οποία γίνεται λόγος εδώ είναι προφανώς αυτή που είναι απαραίτητη για την αιώνια ζωή, και οδηγεί σε αυτήν, (βλ. Ρωμαίους 5:21,) ονομάζεται η δικαιοσύνη του Θεού μέσω πίστης, Φιλιππησίους 3:9· υποδηλώνοντας όχι μόνο δικαίωση, Ρωμαίους 3:24, Τίτο 3:7, χωρίς την οποία εμείς, ένοχοι, καταδικασμένοι αμαρτωλοί, δεν μπορούμε να έχουμε κανένα δικαίωμα στην αιώνια ζωή, καθώς είναι το μόνο μέσο ακύρωσης της ενοχής μας, και απελευθέρωσής μας από την καταδίκη· αλλά και αγιασμό, για τον οποίο γίνεται λόγος Εφεσίους 4:17-24, Τίτο 2:5-6, χωρίς τον οποίο δεν είμαστε εν Χριστώ, 2 Κορινθίους 5:17, και δεν έχουμε καμία καταλληλότητα για τον ουρανό· και πρακτική υπακοή που απορρέει από αυτό, Εφεσίους 2:10, η μεγάλη απόδειξη ότι είμαστε δίκαιοι, Λουκάς 1:6, 1 Ιωάννου 3:7.Συνεχίζει με την καθολική προσφορά σωτηρίας μέσω της πίστης.
Στίχοι 11-13. Ρωμαίους 10:11-13. Διότι η Γραφή λέγει, κ.λπ. Προχωρά να αποδείξει, με τις Γραφές, τα σωτήρια αποτελέσματα της πίστης και της ομολογίας, για τα οποία γίνεται λόγος στους δύο τελευταίους στίχους. Αναφέρεται στον Ησαΐα 28:16, και ίσως επίσης στους Ψαλμούς 25:3. Ή, εννοεί, ότι αυτή είναι η γενική διδασκαλία των Γραφών: Όποιος πιστεύει σε αυτόν, είτε Ιουδαίος είτε Εθνικός· δεν θα ντροπιαστεί. Δεν θα απογοητευτεί από την προσδοκία του για σωτηρία, ούτε θα ντροπιαστεί σε οποιαδήποτε φανταστική περίσταση. Διότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του Ιουδαίου και του Έλληνα. Όσον αφορά τον τρόπο απόκτησης δικαίωσης και σωτηρίας· διότι ο ίδιος Κύριος όλων. Ο Δημιουργός, Συντηρητής, Κυβερνήτης και Ευεργέτης ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής· είναι πλούσιος. Γεμάτος έλεος και χάρη· έτσι ώστε οι ευλογίες του να μην εξαντλούνται ποτέ, ούτε είναι ποτέ ανίκανος ή απρόθυμος να τις προσφέρει σε όσους είναι έτοιμοι να τις δεχτούν· ή, σε όσους τον επικαλούνται. Για αυτές, ειλικρινά, επίμονα και με πίστη.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Benson οδηγεί την έκθεση στο πιο βαρυσήμαντο συμπέρασμά της σχετικά με τον αληθινό σκοπό του νόμου.
Έτσι ώστε ο ίδιος ο σκοπός και ο στόχος του νόμου ήταν να οδηγήσει τους ανθρώπους να πιστέψουν στον Χριστό, τον οποίο αυτός παρουσίαζε και υποδείκνυε, για δικαίωση, ανακαίνιση και καθολική αγιότητα.Κλείνει υπογραμμίζοντας τα υπομονετικά, απλωμένα χέρια του Κυρίου προς έναν αντιδραστικό λαό.
Οι Εθνικοί ήταν πολύ απασχολημένοι με τη λατρεία των ειδώλων τους για να σκεφτούν ποτέ να λατρέψουν, ή ακόμη και να αναζητήσουν, τον αληθινό Θεό. Ωστόσο, ακόμη και σε αυτούς, ενώ βρίσκονταν σε αυτή την κατάσταση, ο Θεός, μέσω του κηρύγματος του ευαγγελίου, έκανε τον εαυτό του γνωστό, και προσφέρθηκε να είναι το αντικείμενο της λατρείας τους, και ο Θεός τους εν διαθήκη. Αλλά στον Ισραήλ λέγει. Όσο ενοχλητικά κι αν γνώριζε ότι θα ήταν τα λόγια του σε ένα έθνος τόσο ανυπόμονο στην επίπληξη, Όλη την ημέρα έχω απλώσει τα χέρια μου. Με τις πιο επίμονες και στοργικές προσεγγίσεις· σε έναν απείθαρχο και αντιδραστικό λαό. Ο οποίος συνεχώς αντιτίθεται και διαφωνεί· τον οποίο καμία πειθώ δεν μπορεί να πείσει να λάβει υπόψη τη δική του ευτυχία, ώστε να είναι πρόθυμος να δεχτεί την απόδειξη της αλήθειας, και τις συμβουλές της σοφίας· και του οποίου ο χαρακτήρας είναι ακριβώς αντίθετος με αυτόν εκείνων που πιστεύουν με την καρδιά τους, και ομολογούν με το στόμα τους.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στη ζωή μου εξακολουθώ να επιδιώκω να εγκαθιδρύσω μια δική μου δικαιοσύνη αντί να υποταχθώ στη δικαιοσύνη του Θεού; Πώς η εγγύτητα του λόγου της πίστης με παρηγορεί και με προκαλεί σήμερα; Με ποιους τρόπους καλούμαι να απλώσω τα χέρια μου σε προσευχή και μαρτυρία προς εκείνους που δεν έχουν ακόμη πιστέψει;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Joseph Benson, του οποίου το υπόμνημα ανοίγει τον λόγο σου με τόση σαφήνεια και αγάπη. Χάρισέ μας, όπως στον απόστολο, μια επιθυμία καρδιάς και προσευχή για τη σωτηρία όλων. Είθε ο Χριστός να είναι αληθινά το τέλος του νόμου για εμάς, ώστε να πιστεύουμε με την καρδιά προς δικαιοσύνη και να ομολογούμε με το στόμα προς σωτηρία. Άπλωσε τα χέρια σου σε εμάς αυτή την ημέρα, Κύριε, και φέρε μας πιο κοντά στον εαυτό σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε την πένα του Benson να κινείται στις ζωές μας, παράγοντας πίστη, αγάπη και αγία υπακοή, μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →