Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 23-24 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Ουεσλεϋανής μελέτης των Γραφών, ανοίγουμε το Υπόμνημα του Joseph Benson στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, στα κεφάλαια 23 και 24 του Β' Σαμουήλ. Η μεθοδική έκθεση του Benson μας καθοδηγεί στην τελική μαρτυρία του Δαβίδ, την ανδρεία των ισχυρών ανδρών του, και την επίσημη κρίση που ακολούθησε την απαρίθμηση του Ισραήλ. Η ποιμαντική του διορατικότητα μας καλεί να λάβουμε τόσο προειδοποίηση όσο και παρηγοριά από αυτά τα αρχαία αρχεία, ώστε οι καρδιές μας να εδραιωθούν στην αιώνια διαθήκη και η εμπιστοσύνη μας να τοποθετηθεί εξ ολοκλήρου στον Κύριο που κυβερνά τα πάντα για το καλό του λαού του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τα τελευταία λόγια του Δαβίδ και την αφήγηση της απογραφής με τις συνέπειές της. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τον γλυκό ψαλμωδό να ανοίξει επίσης την κατανόησή μας, ώστε να ακούσουμε τόσο τις υποσχέσεις που εξασφαλίζονται από τη διαθήκη όσο και την κλήση σε ταπεινή μετάνοια που αυτά τα κεφάλαια παρουσιάζουν σε κάθε πιστό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινά αναγνωρίζοντας τον χαρισματικό χαρακτήρα των τελευταίων λόγων του Δαβίδ.
Εδάφιο 1. Β' Σαμουήλ 23:1. Αυτά είναι τα τελευταία λόγια του Δαβίδ. Όχι απλώς τα τελευταία που είπε, αλλά τα τελευταία που είπε με το Πνεύμα του Θεού, βοηθώντας και καθοδηγώντας τον με έναν έκτακτο τρόπο. Όταν βλέπουμε τον θάνατο να πλησιάζει, πρέπει να προσπαθούμε τόσο να τιμούμε τον Θεό, όσο και να ωφελούμε τους άλλους με τα τελευταία μας λόγια. Ας αφήσουν όσοι έχουν εμπειρία της αγαθότητας του Θεού και της ευχαρίστησης των οδών της σοφίας, όταν έρχονται να τελειώσουν την πορεία τους, ένα αρχείο αυτών των εμπειριών, και ας δώσουν τη μαρτυρία τους στην αλήθεια των υποσχέσεων του Θεού. Ο άνθρωπος που υψώθηκε ψηλά. Προήχθη από μια άσημη κατάσταση στο βασίλειο. Τον οποίο ο Θεός ξεχώρισε από όλες τις οικογένειες του Ισραήλ, και τον έχρισε βασιλιά. Ο γλυκός ψαλμωδός. Αυτός που ήταν εξέχων μεταξύ του λαού του Θεού, για τη σύνθεση γλυκών και ιερών τραγουδιών προς έπαινο του Θεού, και για τη χρήση της εκκλησίας του σε μεταγενέστερες εποχές. Αυτά φαίνεται να μην είναι τα λόγια του Δαβίδ, αλλά του ιερού συγγραφέα αυτού του βιβλίου.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη βέβαιη διαθήκη που έγινε με τον Δαβίδ και τον οίκο του.
Εδάφιο 5. Β' Σαμουήλ 23:5. Αν και ο οίκος μου δεν είναι έτσι με τον Θεό. Αν και ο Θεός γνωρίζει ότι ούτε εγώ ούτε τα παιδιά μου έχουμε ζήσει και κυβερνήσει όπως θα έπρεπε, τόσο δίκαια, και με τον φόβο του Κυρίου· και επομένως δεν έχουμε απολαύσει την αδιάκοπη ευημερία που θα μπορούσαμε να είχαμε απολαύσει. Διαθήκη. Παρά όλες τις παραβάσεις μας με τις οποίες έχουμε παραβιάσει τη διαθήκη με τον Θεό, εντούτοις ο Θεός, στον οποίο όλες οι αμαρτίες μου ήταν γνωστές, ευαρεστήθηκε να κάνει μια βέβαιη διαθήκη, να συνεχίσει το βασίλειο σε εμένα, και στο σπέρμα μου για πάντα, Β' Σαμουήλ 7:16, μέχρι την έλευση του Μεσσία, ο οποίος πρόκειται να είναι ο γιος και διάδοχός μου, και του οποίου το βασίλειο δεν θα έχει τέλος.Ο Benson εξετάζει στη συνέχεια τη θεία δυσαρέσκεια που ώθησε τον Δαβίδ να απαριθμήσει τον λαό.
Εδάφιο 1. Β' Σαμουήλ 24:1. Και πάλι. Μετά τα προηγούμενα σημάδια της οργής του, όπως ο τριετής λιμός, που αναφέρεται στο κεφ. 21. Η οργή του Κυρίου άναψε εναντίον του Ισραήλ. Για τις αμαρτίες τους, και λόγω της ακόλουθης πράξης του Δαβίδ. Η οργή του Κυρίου, πρέπει να παρατηρηθεί καλά, δεν ήταν η αιτία της αμαρτίας του Δαβίδ, ούτε των αμαρτιών του λαού· διότι ο Θεός δεν μπορεί να είναι ο αυτουργός της αμαρτίας· αλλά η αμαρτία του Δαβίδ και οι αμαρτίες του Ισραήλ ήταν η αιτία της οργής του Θεού. Και κίνησε τον Δαβίδ εναντίον τους. Ο αναγνώστης πρέπει να παρατηρήσει ότι, καθώς δεν υπάρχει ονομαστική πτώση πριν από το ρήμα εδώ, στο πρωτότυπο, για να εκφράσει ποιος κίνησε τον Δαβίδ, η πιο αυστηρή απόδοση της πρότασης θα ήταν, Υπήρχε αυτός που κίνησε τον Δαβίδ εναντίον τους, κ.λπ. Με τη δική μας μετάφραση, ο αναγνώστης οδηγείται να υποθέσει ότι ο Κύριος, που αναφέρεται στο προηγούμενο μέρος της πρότασης, κίνησε τον Δαβίδ να διαπράξει αυτή την αμαρτία της απαρίθμησης του λαού.Δείχνει πώς ο Δαβίδ, χτυπημένος στη συνείδηση, ρίχτηκε στο έλεος του Θεού.
Εδάφιο 10. Β' Σαμουήλ 24:10. Η καρδιά του Δαβίδ τον χτύπησε. Η συνείδησή του διέκρινε την αμαρτία του, και λυπήθηκε ειλικρινά γι' αυτήν. Αυτή η καρδιά, που τόσο πρόσφατα είχε διασταλεί με ματαιοδοξία, τώρα συρρικνώθηκε σε συντριβή και μετάνοια. Ω Κύριε, αφαίρεσε την ανομία του δούλου σου. Ή, την τιμωρία της ανομίας μου. Αφού καταδίκασε τον εαυτό του και ζήτησε συγχώρεση, ήλπιζε ότι η άξια τιμωρία θα μπορούσε να αναβληθεί. Αλλά εξαπατήθηκε· διότι όχι μόνο ο ίδιος αλλά και ο λαός του είχαν αμαρτήσει.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Benson καταλήγει εξυμνώντας την αιώνια διαθήκη ως όλη μας τη σωτηρία και όλη μας την επιθυμία.
Αυτή είναι πράγματι μια αιώνια διαθήκη, από την αιωνιότητα, στον σχεδιασμό της, και στην αιωνιότητα, στη συνέχιση και συνέπειά της. Είναι τακτοποιημένη, καλά τακτοποιημένη σε όλα· θαυμάσια καλά, για να προάγει τη δόξα του Θεού, και την τιμή του Μεσίτη, μαζί με την αγιότητα και την ευτυχία των πιστών. Είναι βέβαιη, και επομένως βέβαιη, επειδή είναι καλά τακτοποιημένη: τα υποσχεθέντα ελέη είναι βέβαια, με την εκπλήρωση των όρων. Είναι όλη μας η σωτηρία: τίποτα άλλο εκτός από αυτό δεν θα μας σώσει, και αυτό είναι αρκετό. Επομένως, πρέπει να είναι όλη μας η επιθυμία. Ας έχω ένα συμφέρον σε αυτή τη διαθήκη, και έχω αρκετά, δεν επιθυμώ τίποτα περισσότερο.Στην επιλογή της κρίσης πιέζει τη σοφία του να πέφτουμε στα χέρια του Κυρίου.
Εδάφιο 14. Β' Σαμουήλ 24:14. Ας πέσουμε τώρα στα χέρια του Κυρίου. Ας δεχτούμε τιμωρία από το άμεσο χτύπημά του, δηλαδή, από λιμό ή πανούκλα, αλλά κυρίως από το τελευταίο. Διότι αν και το ξίφος και ο λιμός είναι επίσης από το χέρι του Θεού, εντούτοις υπάρχει και το χέρι του ανθρώπου, ή άλλων πλασμάτων, σε αυτά. Ο λόγος αυτής της επιλογής ήταν εν μέρει η εμπιστοσύνη του στη μεγάλη αγαθότητα του Θεού· εν μέρει, επειδή οι άλλες κρίσεις, ειδικά το ξίφος, θα ήταν πιο ατιμωτικές, όχι μόνο για τον Δαβίδ, αλλά και για τον Θεό, και τον λαό του· και εν μέρει, επειδή αυτός, έχοντας αμαρτήσει ο ίδιος, θεώρησε δίκαιο να επιλέξει μια πληγή, στην οποία ήταν τόσο εκτεθειμένος όσο και ο λαός του· ενώ, είχε καλύτερες άμυνες για τον εαυτό του ενάντια στο ξίφος και τον λιμό από ό,τι είχαν αυτοί. Και ας μην πέσω, κ.λπ. Αλήθεια, είναι φοβερό να πέφτεις στα χέρια του ζώντος Θεού! Φοβερό πράγματι για όσους έχουν, με την αμετανοησία τους, αποκλείσει τον εαυτό τους από το έλεός του. Αλλά ένας μετανοών τολμά να ρίξει τον εαυτό του στο χέρι του Θεού, γνωρίζοντας ότι τα ελέη του είναι μεγάλα.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πώς η διαβεβαίωση της διαθήκης του Θεού σταθεροποιεί την καρδιά σου όταν βλέπεις τις δικές σου αποτυχίες; 2. Με ποιους τρόπους η υπερηφάνεια μπορεί να σε παρασύρει ακόμα να εμπιστεύεσαι αριθμούς ή ανθρώπινη δύναμη αντί για την προστασία του Κυρίου; 3. Πού σε καλεί το Πνεύμα να ρίξεις τον εαυτό σου εκ νέου στο έλεος που βρήκε ο Δαβίδ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, που ύψωσες τον Δαβίδ και σύναψες μια αιώνια διαθήκη μαζί του, σε ευχαριστούμε για το φως που ρίχνει ο Benson σε αυτά τα κεφάλαια. Χάρισέ μας τη χάρη να εκτιμούμε τον βέβαιο λόγο σου, να μετανοούμε γρήγορα όταν η συνείδηση μας χτυπά, και να επιλέγουμε μάλλον το χτύπημα του χεριού σου παρά οποιοδήποτε καταφύγιο δικής μας κατασκευής. Κράτησέ μας από την υπερηφάνεια που σε ξεχνά, και φύτεψε μέσα μας αυτή τη ζωντανή εμπιστοσύνη που εναποθέτει όλη της την ελπίδα στον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Δαβίδ και τον μόνο Σωτήρα μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →