← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 105-106 — με τον Κόουκ

Ψαλμοί 105-106Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στο θερμό αφοσιωτικό πνεύμα του πρώιμου Μεθοδισμού ανοίγουμε το Σχόλιο του Thomas Coke στην Αγία Γραφή για τη μελέτη μας στους Ψαλμούς 105 και 106. Ως έμπιστος συνεργάτης του Wesley και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Coke μας καθοδηγεί στις ευσπλαχνίες της διαθήκης του Θεού με ευλαβική σαφήνεια και εγκάρδια δοξολογία. Η έκθεσή του ανιχνεύει την πιστότητα του Κυρίου από τον Αβραάμ μέσω του Ιωσήφ και της ερήμου, καλώντας κάθε πιστό σε ευγνωμοσύνη, ταπεινοφροσύνη και ανανεωμένη εμπιστοσύνη. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα αρχαία άσματα να ζωογονήσει τις καρδιές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχη προσδοκία διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 105 και 106, επιτρέποντας στα εμπνευσμένα λόγια να μας κατακλύσουν. Καθώς ακούμε το αρχείο των παντοδύναμων πράξεων του Θεού και τις επαναλαμβανόμενες αποτυχίες του λαού, ας προετοιμάσει το Πνεύμα τις καρδιές μας για τις ιδέες που θα ξεδιπλώσει ο Coke. Διαβάστε αργά, ευχαριστώντας για κάθε έλεος και ομολογώντας κάθε περιπλάνηση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Coke ξεκινά αναγνωρίζοντας τον συγγραφέα και το ιστορικό πλαίσιο του Ψαλμού 105. Στίχος 1. Ψαλμοί 105:0 . Μια προτροπή να δοξάζουμε τον Θεό και να αναζητούμε τα έργα του. Η ιστορία της πρόνοιας του Θεού για τον Αβραάμ, για τον Ιωσήφ, για τον Ιακώβ στην Αίγυπτο, για τον Μωυσή που απελευθέρωσε τους Ισραηλίτες, για τους Ισραηλίτες που βγήκαν από την Αίγυπτο, τράφηκαν στην έρημο και εγκαταστάθηκαν στη Χαναάν. Φαίνεται από το 1 Χρονικών 16:8 ότι ο Δαβίδ ήταν ο συγγραφέας του πρώτου μέρους τουλάχιστον αυτού του ψαλμού, αφού είχε κερδίσει αρκετές σημαντικές νίκες επί των Φιλισταίων: και ο ίδιος, πιθανότατα, τον επέκτεινε αργότερα με την ένδοξη λεπτομέρεια των ευσπλαχνιών του Θεού στους προγόνους των Εβραίων από τις ημέρες του Αβραάμ. Υπάρχουν μερικές μικρές παραλλαγές, αλλά μικρής σημασίας, σε αυτόν τον ψαλμό και σε εκείνο το μέρος του που βρίσκεται στο 1 Χρονικών 16:0 .· αλλά αυτό που ακολουθεί από εκεί μέχρι το τέλος είναι διαφορετικό και στα δύο. Καθώς είναι ιστορικός, χρειάζονται λίγα λόγια για να τον εξηγήσουν. Στη συνέχεια προχωρά απευθείας στις αρχικές σκέψεις για τον έπαινο και την ανάμνηση της διαθήκης. Στίχος 42. Ψαλμοί 105:42 . Την αγία του υπόσχεση, και τον Αβραάμ — Τον λόγο της αγιότητάς του με τον Αβραάμ. Βλέπε Ψαλμοί 105:8-9 . ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1ον, Πριν ο Ψαλμωδός εισέλθει στο θέμα του, προλογίζει τον λόγο του με μια προτροπή σε όλους γύρω του, 1. Να υψώσουν και να μεγαλύνουν τον μεγάλο και ένδοξο Θεό, και αυτό με ποικίλους τρόπους. Να τον ευχαριστήσουν για όλες τις ευσπλαχνίες του παρελθόντος και του παρόντος, και όλες τις υποσχέσεις του τόσο πλούσιες και χαριτωμένες. Να επικαλεστούν το όνομά του με ταπεινή πίστη, βέβαιοι ότι θα ακουστούν και θα απαντηθούν: να γνωστοποιήσουν τα έργα του, τι μεγάλα πράγματα έχει κάνει για τις ψυχές και τα σώματά σας, για να ενθαρρύνουν την ελπίδα, και να διεγείρουν τους επαίνους όλων των δικαίων: να μιλάτε για όλα τα θαυμαστά του έργα, ας είναι το ευχάριστο καθημερινό θέμα της συζήτησής σας. Να ψάλλετε σε αυτόν, να ψάλλετε ψαλμούς σε αυτόν, με τη γλώσσα καθώς και με την καρδιά να χαίρεστε, εσείς που αναζητάτε τον Κύριο, ως το μεγάλο αντικείμενο των επιθυμιών σας, και τον βράχο των ελπίδων σας. Ο Coke εισάγει τον Ψαλμό 106 με τη συγγραφή του και την αντίθεσή του με τον προηγούμενο ψαλμό. Στίχος 1. Ψαλμοί 106:0 . Ο Ψαλμωδός προτρέπει να δοξάζουμε τον Θεό: προσεύχεται για συγχώρεση αμαρτιών: η ιστορία της εξέγερσης του λαού, και το έλεος του Θεού: καταλήγει με προσευχή και δοξολογία. הללויה αλληλούια. Ο πρώτος, και οι δύο τελευταίοι στίχοι αυτού του ψαλμού, μας δίνονται ως του Δαβίδ στο 1 Χρονικών 16:0 . Είναι λοιπόν πολύ πιθανό, ότι ολόκληρος συντέθηκε από αυτόν· ιδιαίτερα καθώς το θέμα είναι πολύ παρόμοιο με αυτό του προηγούμενου ψαλμού: μόνο που εδώ, εκτός από την ανάμνηση των ευσπλαχνιών του Θεού προς τους προγόνους τους, επιπλήττει τους Ισραηλίτες για την αχάριστη ανταπόδοση που έκαναν. Ο Mudge, ωστόσο, πιστεύει ότι ο ψαλμός συντέθηκε κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας: μια άποψη που υποστηρίζεται πολύ από τον τέταρτο και πέμπτο στίχο. Τέλος στρέφεται στις σκέψεις που πλαισιώνουν τον δεύτερο ψαλμό. — Αυτός ο ψαλμός αρχίζει, όπως τελείωσε ο προηγούμενος, με Αλληλούια· γιατί ο έπαινος είναι πάντα ευπρεπής· και μέσα σε κάθε παράπονο που έχουμε να κάνουμε, αρμόζει στους δικαίους να είναι ευγνώμονες. 1. Ο Ψαλμωδός μας καλεί να ευλογήσουμε τον Θεό, γιατί είναι αγαθός, ουσιαστικά έτσι ο ίδιος, και το εκδηλώνει σε εμάς με πράξεις καλοσύνης που ξεπερνούν το μέτρο: γιατί το έλεός του διαρκεί για πάντα, για πάντα οι πιστοί του άνθρωποι θα βιώνουν την προσοχή του, και επομένως είναι υποχρεωμένοι να του αποδώσουν τον φόρο τιμής του επαίνου: ποιος μπορεί να εκφράσει τις παντοδύναμες πράξεις του Κυρίου, να αναφέρει τις αναρίθμητες περιπτώσεις της καλοσύνης του και των θαυμαστών παρεμβάσεών του; ποιος μπορεί να δείξει όλο τον έπαινό του; αλίμονο! οι μέγιστες προσπάθειές μας υπολείπονται απείρως, και τα καλύτερα τραγούδια μας είναι μόλις οι ψιθυρισμοί της βρεφικής ηλικίας. 2. Προφέρει μια ευλογία στους πιστούς ανθρώπους του Θεού.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Στην ιστορία του Ιωσήφ ο Coke αντλεί αρκετές συγκεκριμένες εφαρμογές για τη ζωή της πίστης. (3.) Σε κάθε προαγωγή πρέπει να θυμόμαστε ποιανού το χέρι μας ανέβασε, και ότι τότε μόνο κοσμεί τη θέση μας, όταν επιδιώκουμε να την κάνουμε υποβοηθητική στην προώθηση του βασιλείου και της δόξας του. (4.) Όποιες συκοφαντίες και βάσανα κι αν υποστούν οι άγιοι του Θεού, όταν δοκιμάζεται η πίστη τους, θα απαλλαγούν με τιμή. (5.) Η εκκλησία του Θεού δεν θα στερηθεί ποτέ φίλο· μπορεί να τους αναδείξει προστάτες εκεί που λιγότερο περιμένουν να βρουν εύνοια. (6.) Είμαστε πάροικοι στη γη, όπως ο Ιακώβ σε εκείνη την ξένη χώρα: αυτό δεν είναι το σπίτι μας ούτε η ανάπαυσή μας· όχι, ακόμα κι αν αυξηθούμε πολύ σε κοσμικά αγαθά, δεν θα καθόμασταν εδώ κάτω, αλλά θα αναζητούσαμε την υποσχεμένη μας Χαναάν, και θα ποθούσαμε την ουράνια κληρονομιά μας. Κλείνει την ενότητα με μια προσευχή για προσωπική συμμετοχή στην εύνοια του Θεού προς τον λαό του. Μακάριοι όσοι τηρούν την κρίση, κάνουν τον λόγο του Θεού κανόνα τους, και επιθυμούν να βαδίζουν σύμφωνα με αυτόν· και αυτός που πράττει δικαιοσύνη πάντοτε· με σταθερή ακεραιότητα και απλότητα επιδιώκοντας ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων να αποδεικνύει τον εαυτό του σε όλους τους τρόπους του, και σε όλες τις εποχές. 3. Προσεύχεται για τον εαυτό του, ώστε με τη θεία χάρη να μπορέσει να αποδείξει την πιστότητά του στον Θεό, και να συμμετάσχει στην ευλογία του λαού του. Θυμήσου με, Κύριε, με την εύνοια που δείχνεις στον λαό σου. Ω επισκέψου με με τη σωτηρία σου! γιατί αυτή προέρχεται μόνο από τον Θεό, και πρέπει να ληφθεί ως δώρο της απεριόριστης εύνοιας και της ελεύθερης χάρης του· και έχοντας αυτήν, μπορεί να ελπίζει να συμμετάσχει στην ευτυχία του πιστού λαού του Θεού, να συμμετάσχει στην αιώνια κληρονομιά τους, και να ενωθεί με τα αιώνια άσματά τους γύρω από τον θρόνο της δόξας. Είθε αυτή να είναι η προσευχή μου και το μερίδιό μου για πάντα!
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πώς η ανάμνηση της πιστότητας της διαθήκης του Θεού διεγείρει νέα ευγνωμοσύνη στο δικό σου προσκύνημα; 2. Πού έχεις δει τον Κύριο να μετατρέπει φαινομενικές οπισθοδρομήσεις σε μέσα απελευθέρωσης; 3. Ποιο βήμα ταπεινής μετάνοιας ή ανανεωμένου επαίνου σου υποδεικνύει το Πνεύμα σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για τις ευσπλαχνίες της διαθήκης που τόσο πιστά ανίχνευσε ο δούλος σου ο Coke. Κράτησέ μας ενήμερους για την ακλόνητη αγάπη σου που διαρκεί για πάντα. Συγχώρεσε την λήθη και την αχαριστία μας, και δώσε μας χάρη να βαδίζουμε στις κρίσεις σου. Επισκέψου μας με τη σωτηρία σου, ώστε να μοιραστούμε την κληρονομιά των αγίων σου και να ενωθούμε στο αιώνιο άσμα τους. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →