← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Κατά Ιωάννην 17 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωάννης 17Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στον ιερό χώρο του Κατά Ιωάννην 17, όπου ο Ιησούς χύνει την καρδιά του στον Πατέρα την παραμονή του σταυρού. Ο Ιωάννης Καλβίνος, ο μεταρρυθμιστής του δέκατου έκτου αιώνα του οποίου τα σχόλια ακόμη φωτίζουν την Εκκλησία, μας οδηγεί μέσα από αυτή την αρχιερατική προσευχή με ποιμαντική σαφήνεια και δογματικό βάθος. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε σε κάθε αίτημα, ανακαλύπτοντας πώς η δόξα του Χριστού και η σωτηρία μας είναι αδιαχώριστα ενωμένες. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τόσο την Γραφή όσο και την έκθεση του Καλβίνου να ανοίξει τις καρδιές μας για να λάβουμε νέα βεβαιότητα από την μεσιτεία του Υιού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το Κατά Ιωάννην κεφάλαιο 17 αργά και προσευχητικά. Αφήστε τα λόγια της προσευχής του Ιησού να εγκατασταθούν πάνω σας. Προσέξτε πώς μιλά για δόξα, αιώνια ζωή, προστασία και ενότητα. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει τον νου σας για να δεχθεί τις γνώσεις που προσφέρει ο Καλβίνος σε αυτούς τους ίδιους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο για την προσευχή του Χριστού μετά τον τελευταίο λόγο του προς τους μαθητές. 1. Αυτά τα λόγια είπε ο Ιησούς. Αφού κήρυξε στους μαθητές για την ανάληψη του σταυρού, ο Κύριος τους παρουσίασε εκείνες τις παρηγοριές, βασιζόμενοι στις οποίες θα μπορούσαν να επιμείνουν. Έχοντας υποσχεθεί την έλευση του Πνεύματος, τους ύψωσε σε καλύτερη ελπίδα και μίλησε σε αυτούς για την λαμπρότητα και δόξα της βασιλείας του. Τώρα καταφεύγει καταλλήλως στην προσευχή· διότι η διδασκαλία δεν έχει δύναμη, αν δεν της δοθεί αποτελεσματικότητα από πάνω. Επομένως, δίνει παράδειγμα στους διδασκάλους, να μην απασχολούνται μόνο με τη σπορά του λόγου, αλλά, αναμειγνύοντας τις προσευχές τους με αυτόν, να ικετεύουν την βοήθεια του Θεού, ώστε η ευλογία του να καταστήσει τον κόπο τους καρποφόρο. Εν συντομία, αυτό το χωρίο του Κυρίου Ιησού Χριστού θα μπορούσε να ειπωθεί ότι είναι η σφραγίδα της προηγούμενης διδασκαλίας, τόσο ώστε να επικυρωθεί από μόνο του, όσο και ώστε να αποκτήσει πλήρη πίστη στους μαθητές. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια το νόημα του Χριστού που υψώνει τα μάτια του στον ουρανό. Και ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό. Αυτή η περίσταση που αναφέρει ο Ιωάννης, ότι ο Χριστός προσευχήθηκε υψώνοντας τα μάτια του στον ουρανό, ήταν ένδειξη ασυνήθιστου ζήλου και σφοδρότητας· διότι με αυτή τη στάση ο Χριστός μαρτύρησε ότι, στις διαθέσεις του νου του, ήταν μάλλον στον ουρανό παρά στη γη, ώστε, αφήνοντας τους ανθρώπους πίσω του, συνομιλούσε οικεία με τον Θεό. Κοίταξε προς τον ουρανό, όχι σαν η παρουσία του Θεού να περιοριζόταν στον ουρανό, διότι γεμίζει και τη γη, (Ιερεμίας 23:24), αλλά επειδή εκεί κυρίως επιδεικνύεται η μεγαλειότητά του. Άλλος λόγος ήταν ότι, κοιτάζοντας προς τον ουρανό, μας υπενθυμίζεται ότι η μεγαλειότητα του Θεού είναι πολύ υψηλότερη από όλα τα κτίσματα. Με την ίδια άποψη υψώνονται και τα χέρια στην προσευχή· διότι οι άνθρωποι, όντας από τη φύση τους νωθροί και αργοί, και τραβηγμένοι προς τα κάτω από την επίγεια διάθεσή τους, χρειάζονται τέτοια ερεθίσματα, ή μάλλον άρματα, για να τους ανυψώσουν στον ουρανό Στον στίχο 1, ο Καλβίνος γράφει για την άφιξη της καθορισμένης ώρας. Πάτερ, η ώρα ήλθε. Ο Χριστός ζητά να δοξαστεί η βασιλεία του, ώστε και αυτός να προάγει τη δόξα του Πατέρα. Λέει ότι η ώρα ήλθε, διότι αν και, με θαύματα και με κάθε είδους υπερφυσικά γεγονότα, είχε φανερωθεί ότι είναι ο Υιός του Θεού, όμως η πνευματική του βασιλεία ήταν ακόμη στο σκοτάδι, αλλά σύντομα μετά έλαμψε με πλήρη φωτεινότητα. Αν αντιταχθεί ότι ποτέ δεν υπήρξε τίποτε λιγότερο ένδοξο από τον θάνατο του Χριστού, που ήταν τότε πλησίον, απαντώ ότι σε εκείνον τον θάνατο βλέπουμε έναν μεγαλειώδη θρίαμβο που κρύβεται από τους πονηρούς ανθρώπους· διότι εκεί αντιλαμβανόμαστε ότι, αφού έγινε εξιλέωση για τις αμαρτίες, ο κόσμος συμφιλιώθηκε με τον Θεό, η κατάρα εξαλείφθηκε και ο Σατανάς νικήθηκε. Ο Καλβίνος δείχνει στη συνέχεια τη αμοιβαία σύνδεση μεταξύ της δόξας του Υιού και της δόξας του Πατέρα. Για να δοξάσει και ο Υιός σου εσένα. Εννοεί ότι υπάρχει αμοιβαία σύνδεση μεταξύ της προόδου της δόξας του και της δόξας του Πατέρα του· διότι γιατί φανερώνεται ο Χριστός, παρά για να μας οδηγήσει στον Πατέρα; Επομένως, έπεται ότι όλη η τιμή που αποδίδεται στον Χριστό είναι τόσο μακριά από το να μειώνει την τιμή του Πατέρα, ώστε να την επιβεβαιώνει περισσότερο. Πρέπει πάντα να θυμόμαστε υπό ποιο χαρακτήρα μιλά ο Χριστός σε αυτό το χωρίο· διότι δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο την αιώνια Θεότητά του, επειδή μιλά ως Θεός που φανερώθηκε εν σαρκί, και σύμφωνα με το αξίωμα του Μεσίτη.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει την προσευχή με την αληθινή φύση της αιώνιας ζωής. 3. Και αυτή είναι η αιώνια ζωή Τώρα περιγράφει τον τρόπο χορήγησης της ζωής, δηλαδή όταν φωτίζει τους εκλεκτούς στην αληθινή γνώση του Θεού· διότι δεν μιλά τώρα για την απόλαυση της ζωής που ελπίζουμε, αλλά μόνο για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αποκτούν ζωή Και για να γίνει πλήρως κατανοητός αυτός ο στίχος, πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε ότι όλοι είμαστε στον θάνατο, μέχρι να φωτιστούμε από τον Θεό, που μόνος είναι ζωή Όπου έχει λάμψει, τον κατέχουμε με πίστη, και επομένως εισερχόμαστε και στην κατοχή της ζωής· και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η γνώση του ονομάζεται αληθινά και δικαίως σωτήρια, ή φέρουσα σωτηρία. [109] Σχεδόν κάθε λέξη έχει το βάρος της· διότι δεν περιγράφεται εδώ κάθε είδος γνώσης, αλλά εκείνη η γνώση που μας διαμορφώνει εκ νέου στην εικόνα του Θεού από πίστη σε πίστη, ή μάλλον, που είναι η ίδια με την πίστη, με την οποία, αφού εμφυτευθούμε στο σώμα του Χριστού, γινόμαστε μέτοχοι της θείας υιοθεσίας και κληρονόμοι του ουρανού. [110] Τέλος, ο Καλβίνος εξάγει τις συνέπειες για τους εκλεκτούς και το δώρο του φωτισμού. Θα είναι σημαντικό για εμάς τώρα να συγκεντρώσουμε σε μία άποψη εκείνα τα τρία άρθρα πίστης· πρώτον, ότι η βασιλεία του Χριστού φέρνει ζωή και σωτηρία· δεύτερον, ότι όλοι δεν λαμβάνουν ζωή από αυτόν, και δεν είναι έργο του Χριστού να δώσει ζωή σε όλους, αλλά μόνο στους εκλεκτούς που ο Πατέρας έχει εμπιστευθεί στην προστασία του· και, τρίτον, ότι αυτή η ζωή συνίσταται στην πίστη, και ο Χριστός την χορηγεί σε εκείνους που φωτίζει στην πίστη του Ευαγγελίου. Επομένως συμπεραίνουμε ότι το δώρο του φωτισμού και της ουράνιας σοφίας δεν είναι κοινό σε όλους, αλλά ιδιαίτερο στους εκλεκτούς. Είναι αναμφισβήτητα αληθές ότι το Ευαγγέλιο προσφέρεται σε όλους, αλλά ο Χριστός μιλά εδώ για εκείνον τον μυστικό και αποτελεσματικό τρόπο διδασκαλίας με τον οποίο μόνο τα τέκνα του Θεού έλκονται στην πίστη.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς επηρεάζει την αίσθηση ότι ανήκεις το να γνωρίζετε ότι ο Χριστός προσευχήθηκε συγκεκριμένα για εκείνους που ο Πατέρας του έδωσε; 2. Σε ποιο τομέα της ζωής σας χρειάζεστε περισσότερο τη δύναμη φύλαξης του Πατέρα που τονίζει ο Καλβίνος; 3. Πού μπορεί το Πνεύμα να σας προσκαλεί να αναπαυθείτε πληρέστερα στην ενότητα που εξασφάλισε ο Χριστός για τον λαό του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ, σε αινούμε για τη κυρίαρχη χάρη με την οποία ο Υιός σου προσευχήθηκε να φυλαχθούμε στο όνομά σου και να αγιασθούμε στην αλήθεια σου. Δώσε μας να σε γνωρίσουμε, τον μόνο αληθινό Θεό, και τον Ιησού Χριστό, τον οποίο απέστειλες, ώστε να είμαστε ένα καθώς εσύ και ο Υιός είστε ένα, φυλασσόμενοι από τον πονηρό με την πιστότητά σου στη διαθήκη. Μέσα από το Πνεύμα, φανέρωσε τη δόξα σου στις ζωές μας μέχρι να την αντικρύσουμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →