← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερ 29-30 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 29-30Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε εποχές εκτοπισμού και αβεβαιότητας, η σταθερή φωνή της Γραφής προσφέρει τόσο διόρθωση όσο και παρηγοριά. Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για τα κεφάλαια 29–30 του Ιερεμία μας προσκαλεί να παραμείνουμε στους μακροπρόθεσμους σκοπούς του Θεού όταν οι άμεσες συνθήκες φαίνονται περιοριστικές. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος Κύριος που στέλνει τον λαό του στην εξορία γράφει και επιστολές ελπίδας εκεί. Καθώς ακολουθούμε τον Χένρι μέσα από αυτά τα κεφάλαια, ανακαλύπτουμε ότι η υπομονετική εμπιστοσύνη και η ολόψυχη αναζήτηση δεν είναι ποτέ μάταιες. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τον προφήτη να ανοίξει και τις καρδιές μας για να δεχθούμε τη αρχαία συμβουλή και πάλι σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρα τα κεφάλαια 29 και 30 του Ιερεμία. Ακούστε την ένταση ανάμεσα στις ψευδείς υποσχέσεις για γρήγορη διαφυγή και την σταθερή πρόσκληση του Κυρίου να εγκατασταθείτε, να προσευχηθείτε και να περιμένετε τα ορισμένα εβδομήντα χρόνια. Παρατηρήστε πώς τα αγαθά σχέδια του Θεού αποκαλύπτονται μόνο σε εκείνους που τον αναζητούν με όλη την καρδιά τους. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν προχωρήσετε στο σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά αφηγούμενος τις συνθήκες υπό τις οποίες ο Ιερεμίας έστειλε την επιστολή του στους αιχμαλώτους. Ι. Ότι ο Ιερεμίας έγραψε στους αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα, στο όνομα του Κυρίου. Ο Ιεχονίας είχε παραδοθεί αιχμάλωτος, μαζί με τη βασίλισσα μητέρα του, τους θαλαμηπόλους του οίκου του, που εδώ ονομάζονται ευνούχοι, και πολλούς από τους άρχοντες της Ιούδα και της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι ήταν τότε οι πιο δραστήριοι άνδρες· οι ξυλουργοί και οι σιδηρουργοί επίσης, που ζητήθηκαν, παραδόθηκαν, ώστε όσοι έμειναν να μην έχουν κατάλληλα χέρια για να οχυρώσουν την πόλη τους ή να εφοδιαστούν με όπλα πολέμου. Με αυτή την ταπεινή υποταγή ελπιζόταν ότι ο Ναβουχοδονόσορ θα ειρηνευόταν. Αρκεί να έχει ρίξει κάτω τον αντίπαλο ο λέων· αλλά ο αυταρχικός κατακτητής αυξάνει με τις παραχωρήσεις τους, όπως ο Βεν-Αδάδ με του Αχαάβ, Α' Βασιλέων κ'. 5, 6. Και, μη αρκούμενος σε αυτό, όταν αυτοί έφυγαν από την Ιερουσαλήμ έρχεται πάλι και παίρνει πολλούς ακόμη από τους πρεσβυτέρους, τους ιερείς, τους προφήτες και τον λαό (εδ. 1), όσους θεώρησε κατάλληλους, ή όσους μπορούσαν να πιάσουν οι στρατιώτες του, και τους μεταφέρει στη Βαβυλώνα. Η κατάσταση αυτών των αιχμαλώτων ήταν πολύ μελαγχολική, και μάλιστα επειδή, ξεχωρίζοντας έτσι από τους υπόλοιπους αδελφούς τους που έμειναν στη γη τους, φαίνονταν σαν να ήταν μεγαλύτεροι αμαρτωλοί από όλους τους ανθρώπους που κατοικούσαν στην Ιερουσαλήμ. Γι' αυτό ο Ιερεμίας γράφει επιστολή προς αυτούς, για να τους παρηγορήσει, διαβεβαιώνοντάς τους ότι δεν είχαν λόγο ούτε να απελπιστούν για βοήθεια οι ίδιοι ούτε να φθονήσουν τους αδελφούς τους που έμειναν πίσω. Σημείωσε, 1. Ο γραπτός λόγος του Θεού δίνεται αληθινά με έμπνευση Θεού όπως και ο προφορικός λόγος του· και αυτός ήταν ο κατάλληλος τρόπος να διαδοθεί η γνώση του θελήματος του Θεού ανάμεσα στα παιδιά του που ήταν σκορπισμένα. 2. Μπορούμε να υπηρετήσουμε τον Θεό και να κάνουμε καλό γράφοντας στους φίλους μας σε απόσταση ευσεβείς επιστολές με εποχιακές παρηγοριές και υγιείς συμβουλές. Σε εκείνους που δεν μπορούμε να μιλήσουμε μπορούμε να γράψουμε· αυτό που γράφεται παραμένει. Αυτή η επιστολή του Ιερεμία στάλθηκε στους αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα με τα χέρια των πρεσβευτών που έστειλε ο βασιλιάς Σεδεκίας στον Ναβουχοδονόσορ, πιθανώς για να του πληρώσει τον φόρο και να ανανεώσει την υποταγή του σε αυτόν, ή για να διαπραγματευτεί ειρήνη μαζί του, στην οποία διαπραγμάτευση οι αιχμάλωτοι ίσως ήλπιζαν ότι θα συμπεριλαμβάνονταν, εδ. 3. Με τέτοιους αγγελιαφόρους ο Ιερεμίας επέλεξε να στείλει αυτό το μήνυμα, για να τιμήσει αυτό, επειδή ήταν μήνυμα από τον Θεό, ή ίσως επειδή δεν υπήρχε τακτικός τρόπος αποστολής επιστολών στη Βαβυλώνα, παρά μόνο με τέτοια ευκαιρία όπως αυτή, και τότε έκανε την κατάσταση των αιχμαλώτων εκεί ακόμη πιο μελαγχολική, ότι σπάνια μπορούσαν να ακούσουν από τους φίλους και συγγενείς που είχαν αφήσει πίσω, που είναι κάποια αναζωογόνηση και ικανοποίηση για εκείνους που είναι χωρισμένοι ο ένας από τον άλλον. Συνεχίζει προτρέποντας τους αιχμαλώτους να εγκατασταθούν και να οικοδομήσουν τη ζωή τους στη Βαβυλώνα. 3. Τους προστάζει να σκεφτούν τίποτε άλλο παρά να εγκατασταθούν εκεί· και γι' αυτό ας αποφασίσουν να κάνουν το καλύτερο δυνατό (εδ. 5, 6): Οικοδομήστε σπίτια και κατοικήστε σε αυτά, κ.λπ. Με όλα αυτά υπονοείται σε αυτούς, (1.) Ότι δεν πρέπει να τρέφονται με ελπίδες για γρήγορη επιστροφή από την αιχμαλωσία τους, γιατί αυτό θα τους κρατούσε ακόμη ασταθείς και κατά συνέπεια ανήσυχους· δεν θα ασχολούνταν με καμία δουλειά, δεν θα έπαιρναν καμία παρηγοριά, αλλά θα κουράζονταν πάντα και θα προκαλούσαν τους κατακτητές τους με τις προσδοκίες ανακούφισης· και η απογοήτευσή τους στο τέλος θα τους βύθιζε στην απελπισία και θα έκανε την κατάστασή τους πολύ πιο άθλια από ό,τι θα ήταν διαφορετικά. Ας υπολογίσουν λοιπόν σε μια συνέχεια εκεί, και ας προσαρμοστούν σε αυτή όσο καλύτερα μπορούν. Ας οικοδομήσουν, ας φυτέψουν, ας παντρευτούν και ας διαθέσουν τα παιδιά τους εκεί σαν να ήταν στο σπίτι τους στη δική τους γη. Ας πάρουν ευχαρίστηση βλέποντας τις οικογένειές τους να οικοδομούνται και να πληθύνονται· γιατί, αν και πρέπει να περιμένουν οι ίδιοι να πεθάνουν στην αιχμαλωσία, τα παιδιά τους μπορεί να ζήσουν για να δουν καλύτερες ημέρες. Αν ζουν με τον φόβο του Θεού, τι μπορεί να τους εμποδίσει να ζήσουν άνετα στη Βαβυλώνα; Δεν μπορούν παρά να κλαίνε μερικές φορές όταν θυμούνται τη Σιών. Αλλά ας μην εμποδίζει το κλάμα τη σπορά· ας μην λυπούνται σαν εκείνοι που δεν έχουν ελπίδα, ούτε χαρά· γιατί έχουν και τα δύο. Σημείωσε, Σε όλες τις συνθήκες της ζωής είναι σοφία και καθήκον μας να κάνουμε το καλύτερο από αυτό που είναι, και να μην πετάμε την παρηγοριά αυτού που μπορούμε να έχουμε επειδή δεν έχουμε όλα όσα θα θέλαμε. Έχουμε φυσική αγάπη για την πατρίδα μας· μας τραβάει παράξενα το μυαλό· αλλά είναι με μια άγνωστη γλυκύτητα — δεν μπορούμε να δώσουμε καλή εξήγηση για την γλυκιά έλξη· και γι' αυτό, αν η πρόνοια μας μεταφέρει σε κάποια άλλη χώρα, πρέπει να αποφασίσουμε να ζούμε άνετα εκεί, να φέρουμε το μυαλό μας στην κατάστασή μας όταν η κατάστασή μας δεν είναι σε όλα σύμφωνα με το μυαλό μας. Αν η γη είναι του Κυρίου, τότε, όπου κι αν πηγαίνει ένα παιδί του Θεού, δεν φεύγει από το έδαφος του Πατέρα του. Πατρίδα είναι όπου είναι καλά — Εκείνος ο τόπος είναι η πατρίδα μας στον οποίο είμαστε καλά. Αν τα πράγματα δεν είναι όπως ήταν, αντί να ενοχλούμαστε γι' αυτό, πρέπει να ζούμε με την ελπίδα ότι θα είναι καλύτερα από ό,τι είναι. Όχι αν είναι κακά τώρα, και κάποτε θα είναι έτσι — Αν και υποφέρουμε τώρα, δεν θα είναι πάντα. (2.) Ότι δεν πρέπει να ταράζονται με φόβους για αφόρητες δυσκολίες στην αιχμαλωσία τους. Μπορεί να ήταν έτοιμοι να υπονοήσουν (όπως οι άνθρωποι σε θλίψη είναι πάντα έτοιμοι να κάνουν το χειρότερο από τα πράγματα) ότι θα ήταν μάταιο να οικοδομήσουν σπίτια, γιατί οι κύριοι και οι αφέντες τους δεν θα τους άφηναν να κατοικήσουν σε αυτά όταν τα είχαν οικοδομήσει, ούτε να φάνε τον καρπό των αμπελώνων που φύτεψαν. 'Μην φοβάστε', λέει ο Θεός· 'αν ζείτε ειρηνικά μαζί τους, θα τους βρείτε πολιτισμένους προς εσάς.' Οι πράοι και ήσυχοι άνθρωποι, που εργάζονται και ασχολούνται με τις δικές τους υποθέσεις, έχουν συχνά βρει πολύ καλύτερη μεταχείριση, ακόμη και με ξένους και εχθρούς, από ό,τι περίμεναν· και ο Θεός έχει κάνει τον λαό του να ελεηθεί από εκείνους που τους αιχμαλωτίζουν (Ψαλμ. ρστ'. 46), και είναι κρίμα αλλά εκείνοι που έχουν οικοδομήσει σπίτια πρέπει να κατοικήσουν σε αυτά. Ναι, Ο Χένρι στη συνέχεια ερμηνεύει τις θεϊκές υποσχέσεις για μελλοντική αποκατάσταση και αναζήτηση του Θεού. ΙΙ. Τους δίνει μια καλή βάση για να οικοδομήσουν τις ελπίδες τους πάνω της. Δεν θα πείθαμε τους ανθρώπους να γκρεμίσουν το σπίτι που έχουν οικοδομήσει πάνω στην άμμο, αλλά ότι υπάρχει ένας βράχος έτοιμος για να οικοδομήσουν πάλι πάνω του. Ο Θεός εδώ τους υπόσχεται ότι, αν και δεν θα επέστρεφαν γρήγορα, θα επέστρεφαν τελικά, αφού συμπληρωθούν εβδομήντα χρόνια. Από αυτό φαίνεται ότι τα εβδομήντα χρόνια της αιχμαλωσίας δεν πρέπει να υπολογίζονται από την τελευταία αιχμαλωσία, αλλά από την πρώτη. Σημείωσε, Αν και η απελευθέρωση της εκκλησίας δεν έρχεται στον καιρό μας, αρκεί ότι θα έρθει στον καιρό του Θεού, και είμαστε βέβαιοι ότι αυτός είναι ο καλύτερος καιρός. Η υπόσχεση είναι ότι ο Θεός θα τους επισκεφθεί με έλεος· αν και φαινόταν για πολύ καιρό ξένος προς αυτούς, θα έρθει ανάμεσά τους, και θα εμφανιστεί για αυτούς, και θα τους τιμήσει, όπως κάνουν οι μεγάλοι άνδρες στους κατώτερους τους ερχόμενοι να τους επισκεφθούν. Θα βάλει τέλος στην αιχμαλωσία τους, και θα απομακρύνει όλες τις συμφορές της. Αν και είναι διασκορπισμένοι, κάποιοι σε μια χώρα και κάποιοι σε άλλη, θα τους συγκεντρώσει από όλους τους τόπους όπου έχουν διωχθεί, θα στήσει ένα σημείο για όλους να συγκεντρωθούν, και θα τους ενσωματώσει πάλι σε ένα σώμα. Και αν και είναι σε μεγάλη απόσταση θα τους φέρει πάλι στη δική τους γη, στον τόπο από όπου μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι, εδ. 14. Τώρα, 1. Αυτό θα είναι η εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού προς αυτούς (εδ. 10): Θα εκπληρώσω τον καλό μου λόγο προς εσάς. Ας μην κάνει η αποτυχία εκείνων των προφητειών που παραδίδονται ως από τον Θεό να μειωθεί η φήμη εκείνων που πραγματικά είναι από αυτόν. Εκείνο που είναι πράγματι λόγος του Θεού είναι καλός λόγος, και γι' αυτό θα γίνει καλός, και ούτε ένα ιώτα ή μία κεραία από αυτό δεν θα πέσει στη γη. Είπε, και δεν θα το κάνει; Αυτό θα κάνει την επιστροφή τους από την αιχμαλωσία πολύ παρηγορητική, ότι θα είναι η εκπλήρωση του καλού λόγου του Θεού προς αυτούς, το προϊόν μιας ελεήμονος υπόσχεσης. 2. Αυτό θα είναι σε συνέχεια των σκοπών του Θεού σχετικά με αυτούς (εδ. 11): Γνωρίζω τις σκέψεις που σκέφτομαι προς εσάς. Γνωστά στον Θεό είναι όλα τα έργα του, γιατί γνωστά σε αυτόν είναι όλες οι σκέψεις του (Πράξεις ιε'. 18) και τα έργα του συμφωνούν ακριβώς με τις σκέψεις του· κάνει όλα σύμφωνα με τη βουλή του θελήματός του. Συχνά δεν γνωρίζουμε τις δικές μας σκέψεις, ούτε γνωρίζουμε το δικό μας μυαλό, αλλά ο Θεός δεν είναι ποτέ σε καμία αβεβαιότητα μέσα στον εαυτό του. Είμαστε μερικές φορές έτοιμοι να φοβηθούμε ότι τα σχέδια του Θεού σχετικά με εμάς είναι όλα εναντίον μας· αλλά αυτός γνωρίζει το αντίθετο σχετικά με τον δικό του λαό, ότι είναι σκέψεις αγαθές και όχι κακές· ακόμη και αυτό που φαίνεται κακό είναι σχεδιασμένο για αγαθό. Οι σκέψεις του εργάζονται όλες προς το αναμενόμενο τέλος, το οποίο θα δώσει στον κατάλληλο καιρό. Το τέλος που περιμένουν θα έρθει, αν και ίσως όχι όταν το περιμένουν. Ας έχουν υπομονή μέχρι να ωριμάσει ο καρπός, και τότε θα τον έχουν. Θα τους δώσει ένα τέλος, και προσδοκία, έτσι είναι στο πρωτότυπο. (1.) Θα τους δώσει να δουν το τέλος (την παρηγορητική λήξη) της θλίψης τους· αν και διαρκεί πολύ, δεν θα διαρκέσει πάντα. Ο καιρός για να ελεηθεί η Σιών, ναι, ο ορισμένος καιρός, θα έρθει. Όταν τα πράγματα είναι στο χειρότερο θα αρχίσουν να βελτιώνονται· και θα τους δώσει να δουν την ένδοξη τελειότητα της απελευθέρωσής τους· γιατί, όσον αφορά τον Θεό, το έργο του είναι τέλειο. Εκείνος που στην αρχή τελείωσε τους ουρανούς και την γη, και όλα τα στρατεύματα και των δύο, θα τελειώσει όλες τις ευλογίες και των δύο στον λαό του. Όταν αρχίζει με τρόπους ελέους θα κάνει τέλος. Ο Θεός δεν κάνει τίποτε κατά το ήμισυ. (2.) Θα τους δώσει να δουν την προσδοκία, εκείνο το τέλος που επιθυμούν και ελπίζουν, και περιμένουν για πολύ καιρό. Θα τους δώσει, όχι τις προσδοκίες των φόβων τους, ούτε τις προσδοκίες των φαντασιών τους, αλλά τις προσδοκίες της πίστης τους, το τέλος που έχει υποσχεθεί και που θα στραφεί για το καλύτερο σε αυτούς. 3. Αυτό θα είναι σε απάντηση των προσευχών και των ικεσιών τους προς τον Θεό, εδ. 12-14. (1.) Ο Θεός θα τους διεγείρει να προσευχηθούν: Τότε θα με επικαλεστείτε, και θα πάτε, και θα προσευχηθείτε σε εμένα. Σημείωσε, Όταν ο Θεός πρόκειται να δώσει στον λαό του το αναμενόμενο αγαθό χύνει ένα πνεύμα προσευχής, και είναι καλό σημάδι ότι έρχεται προς αυτούς με έλεος. Τότε, όταν δείτε το αναμενόμενο τέλος να πλησιάζει, τότε θα με επικαλεστείτε. Σημείωσε, Οι υποσχέσεις δίνονται, όχι για να καταργήσουν, αλλά για να ζωογονήσουν και να ενθαρρύνουν την προσευχή: και όταν έρχεται η απελευθέρωση πρέπει με προσευχή να βγούμε να τη συναντήσουμε. Όταν ο Δανιήλ κατάλαβε ότι τα 70 χρόνια πλησίαζαν να λήξουν, τότε έστρεψε το πρόσωπό του με περισσότερη θέρμη από ποτέ για να ζητήσει τον Κύριο, Δαν. θ'. 2, 3. (2.) Θα διεγείρει τότε τον εαυτό του να έρθει και να τους σώσει (Ψαλμ. π'. 2): Θα σας ακούσω, και θα βρεθώ από εσάς. Ο Θεός το έχει πει, και μπορούμε να βασιστούμε σε αυτό, Ζητείτε και θα βρείτε. Έχουμε έναν γενικό κανόνα που τίθεται (εδ. 13): Θα με βρείτε όταν με ζητήσετε με όλη την καρδιά σας. Στην αναζήτηση του Θεού πρέπει να τον αναζητούμε, να κάνουμε μια επιμελή αναζήτηση, να αναζητούμε κατευθύνσεις στην αναζήτησή του και ενθαρρύνσεις στην πίστη και την ελπίδα μας. Πρέπει να συνεχίζουμε να ζητούμε, και να κοπιάζουμε στην αναζήτηση, όπως εκείνοι που αναζητούν· και αυτό πρέπει να το κάνουμε με την καρδιά μας (δηλαδή με ειλικρίνεια και ορθότητα), και με όλη την καρδιά μας (δηλαδή με σθένος και θέρμη, βάζοντας ό,τι είναι μέσα μας στην προσευχή), και εκείνοι που έτσι αναζητούν τον Θεό θα τον βρουν, και θα τον βρουν τον γενναιόδωρο ανταποδότη τους, Εβρ. ια'. 6. Ποτέ δεν είπε σε τέτοιους, Ζητείτε με μάταια.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι εισάγει ολόκληρο το τμήμα πλαισιώνοντας τον συνεχιζόμενο αγώνα με την ψευδοπροφητεία. Ο αγώνας ανάμεσα στον Ιερεμία και τους ψευδοπροφήτες διεξαγόταν προηγουμένως με κήρυγμα, εδώ με γραφή· εκεί είχαμε κήρυγμα εναντίον κηρύγματος, εδώ έχουμε επιστολή εναντίον επιστολής, γιατί μερικοί από τους ψευδοπροφήτες είναι τώρα μεταφερμένοι αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα, ενώ ο Ιερεμίας παραμένει στη δική του χώρα. Τώρα εδώ είναι, Ι. Μια επιστολή που έγραψε ο Ιερεμίας στους αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα, εναντίον των προφητών τους που είχαν εκεί (εδ. 1-3), στην οποία επιστολή, 1. Προσπαθεί να τους συμφιλιώσει με την αιχμαλωσία τους, να είναι εύκολοι κάτω από αυτή και να κάνουν το καλύτερο από αυτή, εδ. 4-7. 2. Τους προειδοποιεί να μην δώσουν καμία πίστη στους ψευδοπροφήτες τους, που τους τάιζαν με ελπίδες για γρήγορη απελευθέρωση, εδ. 8, 9. 3. Τους διαβεβαιώνει ότι ο Θεός θα τους αποκαταστήσει με έλεος στη δική τους γη πάλι, στο τέλος των 70 ετών, εδ. 10-14. 4. Προφητεύει την καταστροφή εκείνων που ακόμη συνέχιζαν, και ότι θα διώκονταν με μία κρίση μετά την άλλη, και θα στέλνονταν τελικά στην αιχμαλωσία, εδ. 15-19. 5. Προφητεύει την καταστροφή δύο από τους ψευδοπροφήτες τους που είχαν στη Βαβυλώνα, που και τους καθησύχαζαν στις αμαρτίες τους και τους έδιναν κακά παραδείγματα (εδ. 20-23), και αυτό είναι το περιεχόμενο της επιστολής του Ιερεμία. ΙΙ. Εδώ είναι μια επιστολή που έγραψε ο Σεμαΐας, ένας ψευδοπροφήτης στη Βαβυλώνα, στους ιερείς στην Ιερουσαλήμ, για να τους διεγείρει να διώξουν τον Ιερεμία (εδ. 24-29), και μια καταγγελία της οργής του Θεού εναντίον του για τη γραφή τέτοιας επιστολής, εδ. 30-32. Τέτοιοι αγώνες όπως αυτοί υπήρξαν πάντα ανάμεσα στο σπέρμα της γυναίκας και το σπέρμα του όφεως. Τέλος, ο Χένρι αναφέρεται στην κρίση πάνω στον εναπομείναντα λαό και στους απατηλούς προφήτες. Ο Ιερεμίας, έχοντας δώσει μεγάλη ενθάρρυνση σε εκείνους ανάμεσα στους αιχμαλώτους που ήξερε ότι ήταν σοβαροί και καλοπροαίρετοι, διαβεβαιώνοντάς τους ότι ο Θεός είχε πολύ ευγενικές και ευνοϊκές προθέσεις σχετικά με αυτούς, εδώ στρέφεται σε εκείνους ανάμεσά τους που περιφρόνησαν τις συμβουλές και τις παρηγοριές που τους χορήγησε ο Ιερεμίας και βασίστηκαν σε ό,τι τους κολάκευαν οι ψευδοπροφήτες. Όταν ήρθε αυτή η επιστολή από τον Ιερεμία θα ήταν έτοιμοι να πουν, 'Γιατί να κάνει τον εαυτό του τόσο απασχολημένο, και να αναλάβει να μας συμβουλεύει; Ο Κύριος έχει αναστήσει προφήτες σε εμάς στη Βαβυλώνα, εδ. 15. Είμαστε ικανοποιημένοι με εκείνους τους προφήτες, και μπορούμε να βασιστούμε σε αυτούς, και δεν έχουμε ανάγκη να ακούσουμε από κανέναν προφήτη στην Ιερουσαλήμ.' Δείτε την αναιδή κακία αυτού του λαού· όπως οι προφήτες, όταν προφήτευαν ψέματα, έλεγαν ότι τα είχαν από τον Θεό, έτσι και ο λαός, όταν προσκαλούσαν εκείνους τους προφήτες έτσι να τους κολακεύουν, το απέδιδαν στον Θεό, και έλεγαν ότι ήταν ο Κύριος που ανέστησε σε αυτούς εκείνους τους προφήτες. Ενώ μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι εκείνοι που σκληραίνουν τους ανθρώπους στις αμαρτίες τους, και τους εξαπατούν με ψευδείς και αβάσιμες ελπίδες για το έλεος του Θεού, δεν είναι προφήτες της ανάστασης του Θεού. Αυτοί οι προφήτες του δικού τους τους έλεγαν ότι δεν θα μεταφερόταν άλλος αιχμάλωτος, αλλά ότι εκείνοι που ήταν στην αιχμαλωσία θα επέστρεφαν σύντομα. Τώρα, σε απάντηση σε αυτό, 1. Ο προφήτης εδώ προφητεύει την ολοκληρωτική καταστροφή εκείνων που παρέμεναν ακόμη στην Ιερουσαλήμ, παρά όσα έλεγαν οι ψευδοπροφήτες το αντίθετο: 'Όσον αφορά τον βασιλιά και τον λαό που κατοικούν στην πόλη, που, νομίζετε, θα είναι έτοιμοι να σας καλωσορίσουν όταν επιστρέψετε, εξαπατηθήκατε· θα ακολουθηθούν με μία κρίση μετά την άλλη, μάχαιρα, πείνα, και λοιμός, που θα κόψουν πλήθη· και τα φτωχά και άθλια υπολείμματα θα μεταφερθούν σε όλα τα βασίλεια της γης,' εδ. 16, 18. Και έτσι ο Θεός θα τους κάνει, ή μάλλον θα τους μεταχειριστεί ανάλογα, όπως το αλάτι που έχασε τη γεύση του, το οποίο, όντας καλό για τίποτε, ρίχνεται στον σωρό των σκουπιδιών, και έτσι είναι σάπικα σύκα. Αυτό αναφέρεται στο όραμα και την προφητεία πάνω σε αυτό που είχαμε στο κεφ. κδ'. Και ο λόγος που δίνεται για αυτές τις διαδικασίες εναντίον τους είναι ο ίδιος που έχει δοθεί συχνά και θα δικαιώσει τον Θεό στην αιώνια καταστροφή των αμετανόητων αμαρτωλών (εδ. 19): Επειδή δεν άκουσαν τα λόγια μου. Κάλεσα, αλλά αρνήθηκαν. 2. Προφητεύει την κρίση του Θεού πάνω στους ψευδοπροφήτες στη Βαβυλώνα, που εξαπάτησαν τον λαό του Θεού εκεί. Καλεί όλα τα παιδιά της αιχμαλωσίας, που καυχιούνταν για αυτούς ως προφήτες της ανάστασης του Θεού (εδ. 20): 'Σταθείτε ακίνητοι, και ακούστε την καταδίκη των προφητών για τους οποίους είστε τόσο ενθουσιασμένοι.' Οι δύο προφήτες ονομάζονται εδώ, ο Αχαάβ και ο Σεδεκίας, εδ. 21. Παρατηρήστε, (1.) Τα εγκλήματα που τους καταλογίζονται — ασεβεια και ανηθικότητα: Προφήτευσαν ψέματα στο όνομα του Θεού (εδ. 21), και πάλι (εδ. 23), Έχουν μιλήσει ψεύτικα λόγια στο όνομά μου. Το ψέμα ήταν κακό, το ψέμα στον λαό του Θεού για να τους παραπλανήσουν σε ψευδή ελπίδα ήταν χειρότερο, αλλά το να αποδίδουν τα ψέματά τους στον Θεό της αλήθειας ήταν το χειρότερο από όλα. Και δεν είναι θαύμα αν εκείνοι που είχαν το θράσος να κάνουν αυτό μπορούσαν να επιτρέψουν στον εαυτό τους την ικανοποίηση εκείνων των ποταπών επιθυμιών στις οποίες ο Θεός, με τρόπο δίκαιης κρίσης, τους παρέδωσε. Έχουν κάνει κακουργία στο Ισραήλ, γιατί έχουν διαπράξει μοιχεία με τις γυναίκες των γειτόνων τους. Η μοιχεία είναι κακουργία στο Ισραήλ, και σε τέτοιους που προσποιούνται ότι είναι προφήτες, οι οποίοι με τέτοιες ανομίες αποδεικνύουν προφανώς τις δικές τους αξιώσεις. Ο Θεός ποτέ δεν έστειλε τέτοιους αχρείους στα μηνύματά του. Είναι ο Κύριος ο Θεός των αγίων προφητών, όχι τέτοιων ακάθαρτων. Εδώ φαίνεται γιατί κολάκευαν τους άλλους στις αμαρτίες τους — επειδή δεν μπορούσαν να τους ελέγξουν χωρίς να καταδικάσουν τον εαυτό τους. Αυτές τις ασελγείς πρακτικές τους ήξεραν πώς να τις κρύψουν από το μάτι του κόσμου, ώστε να διατηρήσουν την πίστη τους· αλλά εγώ το ξέρω και είμαι μάρτυρας, λέει ο Κύριος. Οι πιο μυστικές αμαρτίες είναι γνωστές στον Θεό· μπορεί να δει την κακουργία που καλύπτεται με το πιο παχύ πέπλο της υποκρισίας, και έρχεται μια ημέρα που θα φέρει στο φως όλα αυτά τα κρυμμένα έργα του σκότους και κάθε άνθρωπος θα εμφανιστεί στα δικά του χρώματα. (2.) Οι κρίσεις που απειλούνται εναντίον τους: Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας θα τους θανατώσει μπροστά στα μάτια σας· ναι, θα τους βάλει σε έναν άθλιο θάνατο, θα τους ψήσει στη φωτιά, εδ. 22. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν ήταν για την ασεβειά και την ανηθικότητά τους που ο Ναβουχοδονόσορ τους τιμώρησε τόσο αυστηρά, αλλά για στάση, και κάποιες προσπάθειες των ταραχωδών πνευμάτων τους πάνω στη δημόσια ειρήνη, και για να διεγείρουν τον λαό σε επανάσταση και ανταρσία. Τόση από την κακία τους θα αποκαλυφθεί τότε, και με έναν τόσο άθλιο τρόπο θα τελειώσουν τις ημέρες τους, ώστε τα ονόματά τους θα είναι κατάρα ανάμεσα στους αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα, εδ. 22. Όταν οι άνθρωποι θα επικαλούνταν το μεγαλύτερο κακό πάνω σε κάποιον που μισούσαν θα σκέφτονταν ότι δεν μπορούσαν να τους φορτώσουν με βαρύτερη κατάρα, με λιγότερα λόγια, από το να πουν, Ο Κύριος να σε κάνει σαν τον Σεδεκία και σαν τον Αχαάβ. Έτσι έγιναν ντροπιασμένοι από τους προφήτες για τους οποίους ήταν υπερήφανοι, και πείστηκαν τελικά για την ανοησία τους στο να τους ακούν. Οι πιστοί προφήτες του Θεού κατηγορούνταν μερικές φορές ότι ήταν οι ταραχοποιοί της γης, και ως τέτοιοι βασανίζονταν και θανατώνονταν· αλλά τα ονόματά τους ήταν ευλογία όταν έφυγαν και η μνήμη τους γλυκιά, όχι όπως αυτών των ψευδοπροφητών. Όπως οι κακοποιοί συνοδεύονται από ατιμία και ντροπή, έτσι και οι μάρτυρες με δόξα και τιμή.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στις παρούσες συνθήκες σας σας προσκαλεί ο Θεός να εγκατασταθείτε αντί να αγωνίζεστε για μια άμεση διαφυγή; Πώς μπορεί η ολόψυχη αναζήτηση να μεταμορφώσει τον τρόπο που προσεύχεστε για τους τόπους όπου ζείτε τώρα; Ποιες ψευδείς ελπίδες έχετε πειραχθεί να εμπιστευτείτε αντί να περιμένετε τον ορισμένο καιρό του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Κύριε, γράφεις επιστολές ελπίδας ακόμη και σε εκείνους που είναι στην εξορία. Δίδαξέ μας να οικοδομούμε, να φυτεύουμε και να προσευχόμαστε όπου μας έχεις τοποθετήσει, εμπιστευόμενοι ότι οι σκέψεις σου προς εμάς είναι για ειρήνη και όχι για κακό. Φύλαξέ μας από κάθε κολακευτικό όνειρο που θα απομάκρυνε τις καρδιές μας από την ολόψυχη αναζήτηση. Όταν έρθει ο ορισμένος καιρός, συγκέντρωσέ μας πάλι και ας σε βρούμε. Μέχρι τότε, κράτα μας ευχαριστημένους στη φροντίδα σου και χρήσιμους στην ειρήνη των πόλεων όπου κατοικούμε. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →