Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Η Υπακοή των Ρηχαβιτών και ο Λόγος που Δεν Μπορεί να Καεί
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Θεός διδάσκει τον Ιούδα ένα μάθημα μέσω μιας οικογένειας ξένων. Οι γιοι του Ρηχάβ είχαν δεσμευθεί από τον πρόγονό τους Ιωναδάβ να μην πίνουν κρασί, να μην χτίζουν σπίτια, να μην σπέρνουν χωράφια, αλλά να κατοικούν σε σκηνές — και δια μέσου γενεών τήρησαν τον λόγο του χωρίς αποτυχία. Όταν ο Ιερεμίας, με εντολή του Θεού, τοποθετεί κρασί μπροστά τους, αρνούνται: όχι επειδή το κρασί είναι παράνομο, αλλά επειδή ο πατέρας τους το απαγόρευσε. Ο μακάριος Θεοδώρητος θαυμάζει γι' αυτούς — άνδρες που υπό τον ατελή Νόμο της Παλαιάς Διαθήκης αγκάλιασαν μια φιλοσοφία τόσο υψηλή ώστε, αν είχαν ακούσει το Ευαγγέλιο, καμία κορυφή δεν θα ήταν πέρα από αυτούς. Η υπακοή τους σε μια απλή εντολή ανθρώπου γίνεται σπαθί κατά του Ιούδα, που δεν ήθελε να υπακούσει στον ζωντανό Θεό μολονότι έστειλε τους προφήτες Του νωρίς και αργά. Το τριακοστό έκτο κεφάλαιο παραθέτει δίπλα σε αυτή την πιστότητα ένα πορτρέτο περιφρόνησης: ολόκληρη η προφητεία γράφεται σε έναν κύλινδρο, διαβάζεται στον ναό και φέρεται στον βασιλιά Ιωακείμ — ο οποίος, καθώς διαβάζεται κάθε στήλη, την κόβει και την ρίχνει στη φωτιά στην εστία του. Ωστόσο το κάψιμο του παπύρου δεν καταστρέφει τίποτα. Ο λόγος γράφεται ξανά, και προστίθενται περισσότερα· διότι ο θείος Νόμος δεν μπορεί να αφανιστεί στις φλόγες. Εδώ ο Θεοδώρητος βλέπει μια εικόνα του βαθύτερου μυστηρίου: καθώς το σώμα του κυλίνδρου κάηκε ενώ ο λόγος του έζησε, έτσι όταν το προσλαμβανόμενο σώμα υπέφερε, ο Λόγος παρέμεινε απαθής.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε Ιερεμίας 35 — την εντολή να φέρουν τον οίκο των Ρηχαβιτών στον οίκο του Κυρίου και να τους δώσουν κρασί να πιουν· την άρνησή τους: 'Δεν θα πιούμε κρασί· διότι ο Ιωναδάβ ο γιος του Ρηχάβ ο πατέρας μας μας πρόσταξε, λέγοντας, Δεν θα πίνετε κρασί, ούτε εσείς ούτε οι γιοι σας για πάντα· ούτε θα χτίσετε οίκο, ούτε θα σπείρετε σπόρο, ούτε θα φυτέψετε αμπέλι… αλλά όλες τις ημέρες σας θα κατοικείτε σε σκηνές'· τη μαρτυρία τους ότι υπάκουσαν σε όλα, κατοικώντας σε σκηνές μέχρι την έλευση των Βαβυλωνίων που τους έδιωξε στην πόλη· τον λόγο του Κυρίου αντιπαρατιθέμενο στον Ιούδα — αυτοί τήρησαν την εντολή του πατέρα τους, αλλά εσείς δεν θελήσατε να ακούσετε εμένα, μολονότι έστειλα τους δούλους μου τους προφήτες, σηκώνοντας νωρίς και στέλνοντάς τους· την απόφαση για όλο το κακό που αναγγέλθηκε· και την υπόσχεση στον οίκο του Ρηχάβ, 'Ο Ιωναδάβ ο γιος του Ρηχάβ δεν θα στερηθεί άνδρα να σταθεί ενώπιόν μου για πάντα.' Ανάγνωσε και στον Ιερεμίας 36 — την εντολή να γράψει σε κύλινδρο όλους τους λόγους που ο Κύριος είχε μιλήσει, ώστε ίσως ο οίκος του Ιούδα να ακούσει και να επιστρέψει κάθε άνθρωπος από τον πονηρό δρόμο του· τον Βαρούχ που γράφει από το στόμα του προφήτη και διαβάζει στον ναό την ημέρα της νηστείας· τον φόβο των αρχόντων και την αναφορά τους στον βασιλιά· τον Ιεχουδί που διαβάζει τον κύλινδρο στον βασιλιά στο χειμερινό οίκημα, και τον βασιλιά που τον κόβει με το μαχαίρι του γραφιά και τον ρίχνει στη φωτιά στην εστία μέχρι να καταναλωθεί όλος ο κύλινδρος· την εντολή του βασιλιά να συλλάβουν τον Βαρούχ και τον Ιερεμία, αλλά ο Κύριος τους έκρυψε· και τον λόγο του Κυρίου να γράψει ξανά όλους τους προηγούμενους λόγους σε άλλον κύλινδρο, με την απόφαση κατά του Ιωακείμ — 'Δεν θα έχει κανέναν να καθίσει στον θρόνο του Δαβίδ' — και πολλοί παρόμοιοι λόγοι προστέθηκαν επιπλέον.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοδώρητος προβάλλει τους Ρηχαβίτες όχι για το γράμμα της αποχής τους αλλά για το πνεύμα της υπακοής τους και την ελευθερία που τους χάρισε. Επαινεί τόσο τη σοφή διακυβέρνηση του πατέρα όσο και την ακλόνητη τήρηση των παιδιών:
Άξιοι θαυμασμού είναι και η νομοθεσία του πατέρα και η πρόθυμη υπακοή των γιων και των απογόνων. Αυτό που θαυμάζει περισσότερο είναι η εσωτερική ελευθερία που κέρδισε η υπακοή τους — μια ζωή απαλλαγμένη από την ανήσυχη αρπαγή των κτημάτων, κάθε φροντίδα εμπιστευμένη στον Θεό:
αγάπησαν ζωή απαλλαγμένη από φροντίδες και κτήματα, και, το πιο θαυμαστό από όλα, μολονότι είχαν παιδιά, δεν έδωσαν προσοχή στην απόκτηση περιουσίας, έχοντας εμπιστευθεί όλα όσα τους αφορούσαν στη θεία ελπίδα. Και αντλεί το μάθημα έντονα για τον χριστιανό αναγνώστη: αν τέτοια ύψη επιτεύχθηκαν υπό τον ασθενέστερο, προπαρασκευαστικό Νόμο, πόσο περισσότερο ζητείται από εκείνους που άκουσαν το Ευαγγέλιο —
αν, στον καιρό του Νόμου, που στερούνταν τελειότητας εξαιτίας της αδυναμίας εκείνων που ήταν υπό αυτόν, αγκάλιασαν τέτοια υψηλή φιλοσοφία, τι είδους άνδρες θα είχαν γίνει αν είχαν ακούσει τον ευαγγελικό Νόμο. Η υπόσχεση στον οίκο του Ρηχάβ ο Θεοδώρητος δεν θα την περιορίσει σε μία γενεαλογία· η ανταμοιβή είναι για κάθε ψυχή που τηρεί τέτοιες εντολές:
όποιος τηρεί εκείνους τους νόμους καλείται γιος του Ιωναδάβ γιου του Ρηχάβ.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τι συμβαίνει όταν ένας βασιλιάς παίρνει μαχαίρι κατά του λόγου του Θεού; Ο Ιωακείμ έκοψε και έκαψε τον κύλινδρο στήλη προς στήλη — και δεν πέτυχε τίποτα κατά του ίδιου του λόγου. Ο Θεοδώρητος διαβάζει τη σκηνή ως παραβολή της αφθαρσίας του θείου λόγου, και την ανυψώνει αμέσως στο υψηλότερο μυστήριο της πίστης:
μολονότι ο πάπυρος κάηκε, ο θείος Νόμος παρέμεινε αβλαβής. Έτσι επίσης, όταν το προσλαμβανόμενο σώμα υπέφερε, ο Λόγος παρέμεινε απαθής. Καθώς η φωτιά κατανάλωσε το υλικό της γραφής αλλά δεν μπορούσε να αγγίξει την αλήθεια που έφερε, έτσι ο Σταυρός κατανάλωσε τη σάρκα που ο Λόγος είχε προσλάβει, ενώ ο Λόγος ο Ίδιος, στη θεία φύση Του, παρέμεινε πέρα από το πάθος — η ίδια η καρδιά της ομολογίας της Εκκλησίας για τον ένα Χριστό σε δύο φύσεις. Και η απόδειξη της αφθαρσίας του λόγου δεν αφήνεται στην επιχειρηματολογία: ο Θεός απλώς διατάζει ολόκληρη την προφητεία να γραφεί ξανά, και περισσότερα να προστεθούν — η οργή του βασιλιά πολλαπλασιάζει τις ίδιες τις απειλές που επιδίωξε να καταστρέψει. Ο κύλινδρος που έκαψε από πείσμα επιστρέφει μακρύτερος από πριν. Ο Θεοδώρητος στρέφεται έπειτα από την περιφρόνηση του βασιλιά στην απόκριση του αναγνώστη. Το κεφάλαιο, και ολόκληρο το βιβλίο, δεν δίνεται σε εμάς για να φοβηθούμε μάταια ή να απελπιστούμε, αλλά για να κινηθούμε τόσο από τις απειλές όσο και από τις υποσχέσεις σε μια άξια πορεία. Κλείνει το σχόλιό του στον Ιερεμία με εκείνη την ποιμαντική προτροπή:
εμείς, σας παρακαλώ, και φοβηθείτε τις θείες απειλές και εμπιστευθείτε τις αγαθές υποσχέσεις, και πορευθείτε άξια της κλήσεως με την οποία κληθήκαμε. Ο λόγος που ο βασιλιάς δεν μπορούσε να κάψει είναι ο λόγος που, δεχόμενος με φόβο και εμπιστοσύνη, μας οδηγεί στη ζωή.
Απαντήστε
Απόκριση
Ας σας ντροπιάσουν και ας σας καλέσουν οι Ρηχαβίτες. Αυτοί τήρησαν εντολή ανθρώπου για γενεές, με πιστότητα που τους χάρισε ζωή απαλλαγμένη από φροντίδες — και το έκαναν υπό Νόμο που ήταν μόνο σκιά. Εσείς ακούσατε τον ευαγγελικό Νόμο, το ίδιο το Ευαγγέλιο του Χριστού· ποια φιλοσοφία, λοιπόν, θα έπρεπε να είναι πέρα από εσάς; Ρωτήστε αν ένα νομαδικό νοικοκυριό που τηρεί τον κανόνα του πατέρα του ντροπιάζει τη δική σας υπακοή στον ζωντανό Θεό. Και έπειτα κοιτάξτε τον Ιωακείμ με το μαχαίρι του γραφιά του. Υπάρχει τρόπος να 'διαβάζει' κανείς τον λόγο του Θεού που είναι στην πραγματικότητα προσπάθεια να κόψει τα μέρη που μας πληγώνουν και να τα κάψει στην ίδια του την εστία — να σιγήσει τη στήλη που ονομάζει την αμαρτία μας. Δεν πετυχαίνει τίποτα. Ο λόγος που ο βασιλιάς έκαψε επέστρεψε μακρύτερος· ο λόγος που προσπαθείτε να επεξεργαστείτε θα σας ξεπεράσει. Καλύτερα να τρέμετε μπροστά του όπως οι άρχοντες παρά να το κόβετε όπως ο βασιλιάς. Και παρηγορηθείτε στο μυστήριο που βρήκε ο Θεοδώρητος στις φλόγες: καθώς ο καιόμενος πάπυρος δεν μπορούσε να αγγίξει τον θείο Νόμο, έτσι ο Σταυρός δεν μπορούσε να βλάψει τον απαθή Λόγο — η σωτηρία σας στηρίζεται σε Λόγο που δεν μπορεί να καταστραφεί. Δεχθείτε τον ολόκληρο, φοβηθείτε τις απειλές του, εμπιστευθείτε τις υποσχέσεις του, και πορευθείτε άξια της κλήσεως με την οποία κληθήκατε.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ, του οποίου ο λόγος καμία φωτιά δεν μπορεί να καταναλώσει και του οποίου ο Νόμος παραμένει αβλαβής μολονότι οι άνθρωποι παίρνουν το μαχαίρι εναντίον του: δώσε μου την πρόθυμη υπακοή των γιων του Ρηχάβ, που τήρησαν την εντολή του πατέρα τους και κέρδισαν καρδιά απαλλαγμένη από φροντίδες, εμπιστευόμενοι σε Σένα όλα όσα τους αφορούσαν. Άκουσα όχι τη σκιά αλλά το Ευαγγέλιο του Χριστού Σου· ας μην ξεπεραστώ σε πιστότητα από εκείνους που έζησαν υπό τον ασθενέστερο Νόμο. Φύλαξέ με από το μαχαίρι του γραφιά του Ιωακείμ — από το να κόβω τα λόγια που με πληγώνουν και να καίω την αλήθεια που ονομάζει την αμαρτία μου — και δίδαξέ με μάλλον να τρέμω μπροστά στον λόγο Σου και να τον τηρώ ολόκληρο. Σε προσκυνώ στο μυστήριο που αποκάλυψαν οι φλόγες: ότι όταν το προσλαμβανόμενο σώμα υπέφερε, ο Λόγος Σου παρέμεινε απαθής, και η σωτηρία μου στηρίζεται σε Λόγο που δεν μπορεί να αφανιστεί. Κάνε με να φοβηθώ τις απειλές Σου και να εμπιστευθώ τις υποσχέσεις Σου, και να πορευθώ άξια της κλήσεως με την οποία κλήθηκα· δια του Χριστού του Θεού μας, με τον οποίο, και το παναγία Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →