← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτ 29-30 — με τον Ματθαίο Χένρι

Δευτερονόμιο 29-30Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο Δευτερονόμιον 29–30 μας προσκαλεί σε μια βαθιά περισυλλογή για την ανανέωση της διαθήκης. Καθώς ο Μωυσής προετοιμάζει τον λαό να εισέλθει στη γη, ο Χένρι ανιχνεύει τα νήματα της θείας πιστότητας και της ανθρώπινης ευθύνης με ποιμαντική σαφήνεια. Οι σκέψεις του τονίζουν τόσο τις επίσημες προειδοποιήσεις κατά της ειδωλολατρίας όσο και τις εκπληκτικές υποσχέσεις αποκατάστασης. Σε αυτά τα κεφάλαια συναντούμε έναν Θεό που τηρεί τη διαθήκη δια μέσου των γενεών ενώ καλεί κάθε καρδιά να επιλέξει τη ζωή. Η έκθεση του Χένρι μας βοηθά να δούμε πώς οι αρχαίες λέξεις εξακολουθούν να διαμορφώνουν το βάδισμα της πίστης μας σήμερα. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του την ακρόαση και τη ζωή μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 29 και 30 του Δευτερονομίου αργά και προσευχητικά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη κλήση να τηρήσετε τη διαθήκη και τις τρυφερές υποσχέσεις ελέους μετά τη μετάνοια. Προσέξτε την αντίθεση μεταξύ των κατάρων που ακολουθούν την ανταρσία και των ευλογιών που προσφέρονται σε όσους επιστρέφουν στον Κύριο με όλη την καρδιά τους. Αφήστε το κείμενο να διεγείρει τόσο ευλάβεια όσο και ελπίδα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει περιγράφοντας την ανανέωση της διαθήκης στη Μωάβ. Τώρα που ο Μωυσής είχε επαναλάβει σε μεγάλο βαθμό τις εντολές που ο λαός έπρεπε να τηρεί ως μέρος της διαθήκης τους, και τις υποσχέσεις και τις απειλές που ο Θεός θα εκπλήρωνε (ανάλογα με τη συμπεριφορά τους) ως μέρος της διαθήκης, το σύνολο συνοψίζεται εδώ σε μια ομοσπονδιακή συναλλαγή. Η διαθήκη που είχε γίνει προηγουμένως ανανεώνεται εδώ, και ο Μωυσής, που ήταν προηγουμένως, παραμένει ο μεσίτης της (εδ. 1): Ο Κύριος πρόσταξε τον Μωυσή να την κάνει. Ο ίδιος ο Μωυσής, αν και βασιλιάς στον Ιεσουρούν, δεν μπορούσε να κάνει τη διαθήκη παρά μόνο όπως ο Θεός του έδινε οδηγίες. Δεν εναπόκειται στη δύναμη των διακόνων να καθορίσουν τους όρους της διαθήκης· αυτοί μόνο να διανέμουν τις σφραγίδες της. Λέγεται ότι αυτό γίνεται εκτός από τη διαθήκη που έγινε στο Χωρήβ· διότι, αν και η διαθήκη ήταν η ίδια, ήταν μια νέα δημοσίευση και επικύρωσή της. Είναι πιθανό ότι κάποιοι που ζουν τώρα, αν και δεν ήταν σε ηλικία να στρατολογηθούν, ήταν σε ηλικία να συναινέσουν οι ίδιοι στη διαθήκη που έγινε στο Χωρήβ, και όμως ανανεώνεται εδώ. Σημείωσε, όσοι έχουν συνάψει επίσημα διαθήκη με τον Θεό πρέπει να αξιοποιούν κάθε ευκαιρία για να το κάνουν ξανά, ως εκείνοι που τους αρέσει η επιλογή τους πολύ για να την αλλάξουν. Αλλά το πολύ μεγαλύτερο μέρος ήταν μια νέα γενιά, και επομένως η διαθήκη πρέπει να γίνει εκ νέου μαζί τους, διότι είναι κατάλληλο η διαθήκη να ανανεώνεται στα παιδιά της διαθήκης. Στη συνέχεια προσδιορίζει τα μέρη που δεσμεύονται μαζί σε αυτή τη διαθήκη. Ι. Τα μέρη αυτής της διαθήκης. 1. Είναι ο Κύριος ο Θεός τους με τον οποίο πρέπει να συνάψουν διαθήκη, εδ. 12. Σε αυτόν πρέπει να παραδοθούν, σε αυτόν πρέπει να ενωθούν. 'Είναι ο όρκος του· αυτός έχει συντάξει τη διαθήκη και την έχει καθορίσει· απαιτεί τη συγκατάθεσή σας σε αυτήν· αυτός έχει ορκιστεί σε εσάς και σε αυτόν πρέπει να ορκιστείτε.' Αυτό απαιτεί από εμάς να είμαστε ειλικρινείς και σοβαροί, ταπεινοί και ευλαβείς, στις συναλλαγές της διαθήκης μας με τον Θεό, θυμούμενοι πόσο μεγάλος Θεός είναι αυτός με τον οποίο συνάπτουμε διαθήκη, ο οποίος έχει τέλεια γνώση μας και απόλυτη κυριαρχία πάνω μας. 2. Όλοι πρέπει να εισαχθούν σε διαθήκη μαζί του. Όλοι κλήθηκαν να παρευρεθούν (εδ. 2), και το έκαναν αναλόγως, και τους λέγεται (εδ. 10) ποιος ήταν ο σκοπός της εμφάνισής τους ενώπιον του Θεού τώρα ως σώμα—έπρεπε να εισέλθουν σε διαθήκη μαζί του. (1.) Ακόμα και οι μεγάλοι άνδρες τους, οι αρχηγοί των φυλών τους, οι πρεσβύτεροι και οι αξιωματούχοι τους, δεν πρέπει να θεωρούν ότι είναι υποβάθμιση της τιμής τους, ή μείωση της δύναμής τους, να βάλουν τον λαιμό τους κάτω από τον ζυγό αυτής της διαθήκης, και να τραβήξουν σε αυτήν. Πρέπει μάλλον να εισέλθουν πρώτοι στη διαθήκη, για να δώσουν καλό παράδειγμα στους κατώτερους. (2.) Όχι μόνο οι άνδρες, αλλά οι γυναίκες και τα παιδιά τους, πρέπει να έρθουν σε αυτή τη διαθήκη· αν και δεν αριθμήθηκαν και δεν στρατολογήθηκαν, όμως πρέπει να ενωθούν με τον Κύριο, εδ. 11. Παρατήρησε, ακόμα και τα μικρά παιδιά είναι ικανά να εισαχθούν σε διαθήκη με τον Θεό, και πρέπει να γίνονται δεκτά με τους γονείς τους. Τα μικρά παιδιά, τόσο μικρά ώστε να μεταφέρονται στην αγκαλιά, πρέπει να φέρονται στον Χριστό, και θα ευλογηθούν από αυτόν, διότι τέτοια ήταν και είναι η βασιλεία του Θεού. (3.) Όχι μόνο οι άνδρες του Ισραήλ, αλλά και ο ξένος που ήταν στο στρατόπεδό τους, εφόσον είχε προσηλυτιστεί αρκετά στη θρησκεία τους ώστε να απαρνηθεί όλους τους ψεύτικους θεούς, εισήχθη σε αυτή τη διαθήκη με τον Θεό του Ισραήλ, διότι και αυτός, αν και ξένος, έπρεπε να θεωρείται σε αυτό το θέμα ως γιος του Αβραάμ, Λουκάς ιθ΄ 9. Αυτή ήταν μια πρώιμη ένδειξη εύνοιας προς τους εθνικούς, και της καλοσύνης που ο Θεός είχε ετοιμάσει γι' αυτούς. (4.) Όχι μόνο οι ελεύθεροι, αλλά και οι ξυλοκόποι και οι υδροφόροι, ο πιο ταπεινός δούλος που είχαν ανάμεσά τους. Σημείωσε, όπως κανείς δεν είναι πολύ μεγάλος για να έρθει κάτω από τους δεσμούς της διαθήκης, έτσι κανείς δεν είναι πολύ ταπεινός για να κληρονομήσει τις ευλογίες της διαθήκης. Στον Χριστό δεν γίνεται καμία διαφορά μεταξύ δούλου και ελεύθερου, Κολ. γ΄ 11. Κλήθηκες όντας δούλος; Μην το νοιάζεσαι, Α΄ Κορ. ζ΄ 21. (5.) Όχι μόνο εκείνοι που ήταν παρόντες ενώπιον του Θεού σε αυτή τη σοβαρή συνάθροιση, αλλά και εκείνοι που δεν ήταν εδώ μαζί τους εισήχθησαν στη διαθήκη (εδ. 15): Όπως με αυτόν που στέκεται εδώ μαζί μας (έτσι νομίζει ο επίσκοπος Πάτρικ ότι πρέπει να αποδοθεί) έτσι και με αυτόν, που δεν είναι εδώ μαζί μας αυτή την ημέρα· δηλαδή, [1.] Εκείνοι που έμειναν στο σπίτι συμπεριλήφθηκαν· αν και κρατήθηκαν είτε από ασθένεια είτε από αναγκαία δουλειά, δεν πρέπει επομένως να θεωρούν ότι είναι απαλλαγμένοι· όχι, κάθε Ισραηλίτης μοιράζεται στις κοινές ευλογίες. Εκείνοι που μένουν στο σπίτι μοιράζονται τα λάφυρα, και επομένως κάθε Ισραηλίτης πρέπει να αναγνωρίζει ότι δεσμεύεται από τη συγκατάθεση του αντιπροσωπευτικού σώματος. Εκείνοι που δεν μπορούν να ανέβουν στον οίκο του Κυρίου πρέπει να διατηρούν πνευματική κοινωνία με εκείνους που το κάνουν, και να είναι παρόντες εν πνεύματι όταν απουσιάζουν σωματικώς. [2.] Οι γενεές που θα έρθουν συμπεριλαμβάνονται. Μάλιστα, ένας από τους Χαλδαίους παραφραστές το διαβάζει, Όλες οι γενεές που υπήρξαν από τις πρώτες ημέρες του κόσμου, και όλες που θα αναστηθούν μέχρι το τέλος όλου του κόσμου, στέκονται μαζί μας εδώ αυτή την ημέρα. Και έτσι, λαμβάνοντας αυτή τη διαθήκη ως τυπική διανομή της διαθήκης της χάριτος, είναι μια ευγενής μαρτυρία στον Μεσίτη αυτής της διαθήκης, ο οποίος είναι ο ίδιος χθες, σήμερα και για πάντα. Στη συνέχεια ο Χένρι παρουσιάζει τη σύνοψη της ίδιας της σχέσης της διαθήκης. ΙΙ. Η σύνοψη αυτής της διαθήκης. Όλες οι εντολές και όλες οι υποσχέσεις της διαθήκης περιλαμβάνονται στη σχέση διαθήκης μεταξύ του Θεού και αυτών, εδ. 13. Ότι θα διοριστούν, θα υψωθούν, θα εδραιωθούν, για λαό σε αυτόν, για να τον παρατηρούν και να τον υπακούν, να είναι αφιερωμένοι σε αυτόν και εξαρτημένοι από αυτόν, και ότι αυτός θα είναι σε αυτούς Θεός, σύμφωνα με το περιεχόμενο της διαθήκης που έγινε με τους πατέρες τους, για να τους κάνει αγίους, υψηλούς και ευτυχείς. Οι πατέρες τους ονομάζονται εδώ, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ, ως παραδείγματα ευσέβειας, τα οποία εκείνοι έπρεπε να θέσουν τον εαυτό τους να μιμηθούν, οι οποίοι περίμεναν οποιοδήποτε όφελος από τη διαθήκη που έγινε με αυτούς. Σημείωσε, μια δέουσα εξέταση της σχέσης στην οποία στεκόμαστε προς τον Θεό ως Θεό μας, και της υποχρέωσης στην οποία βρισκόμαστε ως λαός προς αυτόν, είναι αρκετή για να μας φέρει σε όλα τα καθήκοντα και όλες τις παρηγοριές της διαθήκης.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα διακρίνοντας μεταξύ μυστικών και αποκαλυμμένων πραγμάτων. [3.] Ολοκληρώνει την προφητεία του για την απόρριψη των Ιουδαίων ακριβώς όπως ο Απόστολος Παύλος ολοκληρώνει τον λόγο του για το ίδιο θέμα, όταν άρχισε να εκπληρώνεται (Ρωμ. ια΄ 33), Πόσο ανεξερεύνητα είναι τα κρίματα του Θεού, και οι οδοί του ανεξιχνίαστες! Έτσι εδώ (εδ. 29), Τα μυστικά πράγματα ανήκουν στον Κύριο τον Θεό μας. Κάποιοι το κάνουν μία πρόταση, Τα μυστικά πράγματα του Κυρίου του Θεού μας αποκαλύπτονται σε εμάς και στα παιδιά μας, όσο μας αφορά να τα γνωρίζουμε, και δεν έχει ενεργήσει έτσι με άλλα έθνη· αλλά εμείς το κάνουμε δύο προτάσεις, με τις οποίες, Πρώτον, Απαγορευόμαστε να ερευνούμε περιέργως τα μυστικά βουλεύματα του Θεού και να αποφασίζουμε γι' αυτά. Δίνεται πλήρης απάντηση σε εκείνη την ερώτηση, Γιατί έκανε ο Κύριος έτσι σε αυτή τη γη; αρκετή για να δικαιώσει τον Θεό και να μας νουθετήσει. Αλλά αν κάποιος ρωτήσει περαιτέρω γιατί ο Θεός θα ήταν σε τόσο μεγάλη δαπάνη θαυμάτων για να σχηματίσει έναν τέτοιο λαό, του οποίου την αποστασία και την καταστροφή προέβλεπε σαφώς, γιατί δεν την απέτρεψε με την παντοδύναμη χάρη του, ή τι σκοπεύει ακόμα να κάνει με αυτούς, ας γνωρίζουν τέτοιοι ότι αυτές είναι ερωτήσεις που δεν μπορούν να απαντηθούν, και επομένως δεν είναι κατάλληλες να τεθούν. Είναι αυθάδεια σε εμάς να ερευνούμε τα Απόκρυφα της αυτοκρατορίας—τα μυστήρια της διακυβέρνησης, και να ερευνούμε τους λόγους του κράτους που δεν είναι για εμάς να γνωρίζουμε. Βλέπε Πράξεις α΄ 7· Ιωάννης κα΄ 22· Κολ. β΄ 18. Δεύτερον, Κατευθυνόμαστε και ενθαρρυνόμαστε να ερευνούμε επιμελώς εκείνο που ο Θεός έχει κάνει γνωστό: τα αποκαλυμμένα πράγματα ανήκουν σε εμάς και στα παιδιά μας. Σημείωσε, 1. Αν και ο Θεός έχει κρατήσει πολλά από το βούλημά του μυστικά, όμως υπάρχει αρκετό αποκαλυμμένο για να μας ικανοποιήσει και να μας σώσει. Δεν έχει κρατήσει πίσω τίποτα που είναι ωφέλιμο για εμάς, παρά μόνο εκείνο που είναι καλό για εμάς να αγνοούμε. 2. Οφείλουμε να εξοικειωθούμε, και τα παιδιά μας επίσης, με τα πράγματα του Θεού που αποκαλύπτονται. Δεν μας επιτρέπεται μόνο να ερευνούμε σε αυτά, αλλά μας αφορά να το κάνουμε. Είναι πράγματα στα οποία εμείς και οι δικοί μας ενδιαφερόμαστε στενά. Είναι οι κανόνες με τους οποίους πρέπει να ζούμε, οι παραχωρήσεις στις οποίες πρέπει να ζούμε· και επομένως πρέπει να τις μαθαίνουμε επιμελώς οι ίδιοι, και να τις διδάσκουμε επιμελώς στα παιδιά μας. 3. Όλη η γνώση μας πρέπει να είναι προς την πράξη, διότι αυτό είναι το τέλος κάθε θείας αποκάλυψης, όχι για να μας εφοδιάσει με περίεργα θέματα θεωρίας και λόγου, με τα οποία να ψυχαγωγούμε τον εαυτό μας και τους φίλους μας, αλλά για να κάνουμε όλες τις λέξεις αυτού του νόμου, και να ευλογηθούμε στην πράξη μας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας σας προσκαλεί ο Θεός να ανανεώσετε τη δέσμευση της διαθήκης σας; Πώς μιλά η προειδοποίηση κατά της αυτοεξαπάτησης στις τρέχουσες επιλογές σας; Ποια αποκαλυμμένη αλήθεια καλείστε να υπακούσετε σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, ἔθεσας ἐνώπιον ἡμῶν ζωὴν καὶ εὐλογίαν ἐν τῇ διαθήκῃ τοῦ λόγου σου, καλῶν ἡμᾶς νὰ σὲ ἀγαπῶμεν ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ψυχῆς. Ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν νὰ ἴδωμεν τὰς ὁδούς σου, τὰ ὦτα ἡμῶν νὰ ἀκούσωμεν τὴν φωνήν σου, καὶ τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἐκλέξωμεν τὴν ζωὴν διὰ τοῦ νὰ περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ὑπακοῇ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ῥίζης πικρίας, ἀποκατάστησον ἡμᾶς ὅταν πλανώμεθα, καὶ φύτευσον ἡμᾶς πάλιν ἐν τῇ ἀγαθῇ γῇ σου διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →