Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Αυτά τα Ίδια Σώματα Αναστημένα
Άνοιγμα
Στο έργο του «Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως», ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναπτύσσει το μυστήριο της ανάστασης του σώματος ως την ασφαλή ελπίδα της Εκκλησίας. Αντλώντας βαθιά από την Αγία Γραφή, τοποθετεί αυτή τη διδασκαλία δίπλα στη μεγάλη ομιλία του αποστόλου Παύλου στην Α' Κορινθίους 15. Το παρόν μάθημα μας καλεί να ακούσουμε με το πνεύμα των Πατέρων, επιτρέποντας στον Δαμασκηνό να φωτίσει την ίδια ανάσταση που διακηρύσσει ο Παύλος. Δίνουμε προσοχή στη φωνή της Ανατολής καθώς ομολογεί ότι τα ίδια τα σώματα που σπέρνονται εν φθορά θα αναστηθούν άφθαρτα εν Χριστώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα στρεφόμαστε στην Α' Κορινθίους 15, όπου ο Παύλος εκθέτει την ανάσταση των νεκρών ως την ίδια την καρδιά του ευαγγελίου. Καθώς ακούμε, κρατάμε στο νου μας την επιμονή του Δαμασκηνού ότι αυτά τα σώματα, που κάποτε διαλύθηκαν, θα αποκατασταθούν και θα δοξαστούν. Ας προετοιμάσουν τα λόγια του αποστόλου την καρδιά να δεχθεί την έκθεση του Πατέρα για το ίδιο μυστήριο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ὁ Δαμασκηνὸς ἀνοίγει δηλώνοντας τὴν ἀνάστασιν τῶν σωμάτων.
Πιστεύομεν ἐπίσης καὶ εἰς τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν. Διότι θὰ ὑπάρξῃ ἀληθῶς, θὰ ὑπάρξῃ, ἀνάστασις νεκρῶν, καὶ διὰ τῆς ἀναστάσεως ἐννοοῦμεν ἀνάστασιν σωμάτων Α΄ Κορ. ιε΄ 35–44.. Διότι ἀνάστασις εἶναι ἡ δευτέρα κατάστασις ἐκείνου ὅπερ ἔπεσεν. Αἱ ψυχαὶ εἶναι ἀθάνατοι, καὶ ἑπομένως πῶς δύνανται νὰ ἀναστηθοῦν; Διότι ἐὰν ὁρίζουν τὸν θάνατον ὡς τὸν χωρισμὸν ψυχῆς καὶ σώματος, ἡ ἀνάστασις βεβαίως εἶναι ἡ ἐπανένωσις ψυχῆς καὶ σώματος, καὶ ἡ δευτέρα κατάστασις τοῦ ζῶντος πλάσματος ὅπερ ὑπέστη διάλυσιν καὶ πτῶσιν Ἐπιστ. πρὸς Ἀγκυρ. ἀρ. 89· Μεθόδ., Κατὰ Ὠριγ.. Εἶναι, λοιπόν, αὐτὸ τὸ ἴδιον σῶμα, τὸ φθαρτὸν καὶ ἐπιδεκτικὸν διαλύσεως, ἐκεῖνο ὅπερ θὰ ἀναστηθῇ ἄφθαρτον. Διότι Ἐκεῖνος, ὅστις τὸ ἔπλασεν ἐν ἀρχῇ ἐκ τῆς ἄμμου τῆς γῆς, δὲν στερεῖται τῆς δυνάμεως νὰ τὸ ἀναστήσῃ πάλιν ἀφοῦ ἔχει διαλυθῇ καὶ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν γῆν ἐξ ἧς ἐλήφθη, συμφώνως πρὸς τὴν ἀναστροφὴν τῆς κρίσεως τοῦ Δημιουργοῦ.Ὁ Δαμασκηνὸς συνεχίζει μὲ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Μωυσέως καὶ τοῦ Δαυίδ.
Καὶ πάλιν πρὸς τὸν Μωυσῆν, Ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ· ὁ Θεὸς δὲν εἶναι Θεὸς τῶν νεκρῶν (δηλαδὴ ἐκείνων οἵτινες εἶναι νεκροὶ καὶ δὲν θὰ ὑπάρξουν πλέον), ἀλλὰ τῶν ζώντων Ἐξ. γ΄ 6· Ἁγ. Ματθ. κβ΄ 32., τῶν ὁποίων αἱ ψυχαὶ πράγματι ζῶσιν ἐν τῇ χειρὶ Αὐτοῦ Σοφ. γ΄ 1., ἀλλὰ τὰ σώματα τῶν ὁποίων θὰ ἐπανέλθουν εἰς ζωὴν διὰ τῆς ἀναστάσεως. Καὶ ὁ Δαυίδ, ὁ γενάρχης τοῦ Θείου, λέγει πρὸς τὸν Θεόν, Ἀφαιρεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν, ἀποθνῄσκουσι καὶ ἐπιστρέφουσιν εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν Ψαλμ. ρδ΄ 29.. Ἰδοὺ πῶς ὁμιλεῖ περὶ σωμάτων. Ἔπειτα προσθέτει τοῦτο, Ἐξαποστέλλεις τὸ Πνεῦμά Σου, καὶ κτίζονται· καὶ ἀνακαινίζεις τὸ πρόσωπον τῆς γῆς Αὐτόθι 30..Ὁ Δαμασκηνὸς ἔπειτα δείκνυει τὰς ἰδίας πράξεις τοῦ Κυρίου αἵτινες βεβαιοῦν τὴν ἀνάστασιν.
Ἀλλὰ δὲν ἦτο μόνον διὰ λόγου, ἀλλὰ καὶ δι’ ἔργου, ὅτι ὁ Κύριος ἀπεκάλυψε τὴν ἀνάστασιν τῶν σωμάτων. Πρῶτον ἀνέστησε τὸν Λάζαρον, ἀφοῦ ἦτο νεκρὸς ἤδη τέσσαρας ἡμέρας, καὶ ἐβρόμα Ἁγ. Ἰωάν. ια΄ 39–44.. Διότι δὲν ἀνέστησε τὴν ψυχὴν χωρὶς τὸ σῶμα, ἀλλὰ τὸ σῶμα μαζὶ μὲ τὴν ψυχήν· καὶ οὐχὶ ἄλλο σῶμα ἀλλὰ τὸ ἴδιον ἐκεῖνο ὅπερ ἦτο φθαρτόν. Διότι πῶς θὰ ἦτο γνωστὴ ἢ πιστευτὴ ἡ ἀνάστασις τοῦ νεκροῦ ἀνθρώπου ἐὰν δὲν ἐβεβαιοῦτο διὰ τῶν χαρακτηριστικῶν ἰδιοτήτων αὐτοῦ; Ἀλλ’ ἦτο πράγματι διὰ νὰ καταστήσῃ φανερὰν τὴν θεότητα τῆς ἰδίας φύσεως Αὐτοῦ καὶ νὰ βεβαιώσῃ τὴν πίστιν εἰς τὴν ἰδίαν Αὐτοῦ καὶ τὴν ἡμετέραν ἀνάστασιν, ὅτι ἀνέστησε τὸν Λάζαρον ὅστις ἦτο προωρισμένος νὰ ἀποθάνῃ πάλιν. Καὶ ὁ Κύριος ἐγένετο Αὐτὸς ἡ ἀπαρχὴ τῆς τελείας ἀναστάσεως ἥτις δὲν ὑπόκειται πλέον εἰς τὸν θάνατον. Ὅθεν καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος εἶπεν· Ἐὰν οἱ νεκροὶ δὲν ἀνίστανται, τότε οὐδὲ ὁ Χριστὸς ἀνέστη. Καὶ ἐὰν ὁ Χριστὸς δὲν ἀνέστη, ἡ πίστις ἡμῶν εἶναι ματαία· εἴμεθα ἔτι ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν Α΄ Κορ. ιε΄ 16, 17..Ὁ Δαμασκηνὸς ἐξηγεῖ τὰς λέξεις τοῦ ἀποστόλου περὶ τῆς μεταβολῆς ἀπὸ τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἀφθαρσίαν.
Πάλιν ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγει, Διότι τοῦτο τὸ φθαρτὸν πρέπει νὰ ἐνδυθῇ ἀφθαρσίαν, καὶ τοῦτο τὸ θνητὸν πρέπει νὰ ἐνδυθῇ ἀθανασίαν Α΄ Κορ. ιε΄ 53.. Καὶ πάλιν· Σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ· σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐγείρεται ἐν δυνάμει· σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ, ἐγείρεται ἐν δόξῃ· σπείρεται σῶμα ψυχικόν (δηλαδὴ παχὺ καὶ θνητόν), ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν Α΄ Κορ. ιε΄ 42, 44., οἷον ἦτο τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν μετὰ τὴν ἀνάστασιν ὅπερ διῆλθε διὰ κεκλεισμένων θυρῶν, ἦτο ἀκοπίαστον, δὲν εἶχε χρείαν τροφῆς, ἢ ὕπνου, ἢ ποτοῦ. Διότι θὰ εἶναι, λέγει ὁ Κύριος, ὡς οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ Ἁγ. Μάρκ. ιβ΄ 25.· δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον γάμος οὐδὲ τεκνοποιία. Ὁ θεῖος ἀπόστολος, ἀληθῶς, λέγει, Διότι ἡ πολιτεία ἡμῶν εἶναι ἐν οὐρανοῖς, ἐξ ὧν 101b καὶ ἀπεκδεχόμεθα τὸν Σωτῆρα, τὸν Κύριον Ἰησοῦν, ὅστις θὰ μετασχηματίσῃ τὸ ταπεινὸν σῶμα ἡμῶν ὥστε νὰ γίνῃ σύμμορφον πρὸς τὸ ἔνδοξον σῶμα Αὐτοῦ Φιλιπ. γ΄ 20, 21.· οὐχὶ ἐννοῶν μεταβολὴν εἰς ἄλλην μορφήν (μὴ γένοιτο!), ἀλλὰ μᾶλλον τὴν μεταβολὴν ἀπὸ τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἀφθαρσίαν Νύσσ., ἔνθ’ ἀνωτ.· Ἐπιφάν., Αἱρ. ϛ΄ 4..
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Δαμασκηνός καταλήγει με το όραμα της εσχάτης κρίσεως και της αιωνίου ζωής.
Θα αναστηθούμε λοιπόν πάλι, αφού οι ψυχές μας ενωθούν εκ νέου με τα σώματά μας, τα οποία θα έχουν πλέον γίνει άφθαρτα και θα έχουν αποβάλει τη φθορά, και θα σταθούμε πλησίον του φοβερού βήματος του Χριστού· και ο διάβολος και οι δαίμονές του και ο άνθρωπος ο δικός του, δηλαδή ο Αντίχριστος και οι ασεβείς και οι αμαρτωλοί, θα παραδοθούν στο αιώνιο πῦρ· όχι ὑλικὸ πῦρ Βλέπε τον Πρόλογο του Migne στον Διάλογο του Ιωάννου κατά των Μανιχαίων. όπως το δικό μας, αλλά τέτοιο πῦρ όπως ο Θεός γνωρίζει. Όσοι όμως έπραξαν το αγαθό θα λάμψουν ως ο ήλιος μαζί με τους αγγέλους στην αιώνιο ζωή, με τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, βλέποντες αυτόν αενάως και ευρισκόμενοι ενώπιον αυτού και αντλούντες από αυτόν αδιάλειπτη χαρά, αινώντες αυτόν μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος εις τους απεράντους αιώνας των αιώνων Στο R. 2924 αναγινώσκεται: ἐν τῷ Κυρί& 251· ἡμῶν, ᾧ πρέπει πάσα δόξα, τιμὴ, καὶ προσκύνησις, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰ& 242·νας τῶν αἰ& 240·νων. ᾽Αμήν. Στο 2928: ὅτι αὐτῷ πρέπει δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, νῦν καὶ ἀεὶ, &c.. Αμήν.
Απαντήστε
Απάντησε
Πώς η ανάσταση αυτών των ίδιων σωμάτων διαμορφώνει τον τρόπο που βλέπεις την παρούσα σάρκα σου και τους κόπους της; Με ποιους τρόπους η διδασκαλία του Παύλου στην Α' Κορινθίους 15 αποκτά σαφήνεια όταν ακούγεται παράλληλα με τη μαρτυρία του Δαμασκηνού; Πού αισθάνεσαι το Πνεύμα να σε καλεί σε βαθύτερη εμπιστοσύνη στην υπόσχεση ότι η φθορά θα ενδυθεί αφθαρσία;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ος δια της μοναδικής σου θελήσεως αναγείρεις το διαλυθέν σώμα εκ της γης, δος ημίν να ομολογήσωμεν μετά του δούλου σου Ιωάννου ότι ταύτα τα μέλη θα σταθώσιν ενώπιον του κριτηρίου σου. Ενώσας τας ψυχάς ημών πάλιν εις σώματα αφθαρτοποιημένα, ίνα δυνηθώμεν να ιδώμεν το πρόσωπόν σου άνευ αισχύνης και να μοιρασθώμεν την χαράν των αγγέλων. Δια των πρεσβειών της Θεοτόκου και πάντων των αγίων, φύλαξον ημάς σταθερούς εν ταύτη τη ελπίδι έως ότου ηχήσει η εσχάτη σάλπιγξ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →