Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 13-14 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Στα κεφάλαια 13 και 14 του Ιώβ ακούμε τον θλιμμένο άγιο να στρέφεται από τους συντρόφους του για να υπερασπιστεί την υπόθεσή του ενώπιον του Παντοδύναμου. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Γκιλ στίχο προς στίχο ανοίγουν το βάθος της συλλογιστικής του Ιώβ και την αδυναμία της ανθρώπινης παρηγοριάς. Καθώς ακολουθούμε την εξήγησή του, είθε το Πνεύμα να φυτεύσει αυτά τα αρχαία λόγια σαν ζωντανό σπόρο στις καρδιές μας, παράγοντας υπομονή, ελπίδα και σαφέστερη όραση των κυρίαρχων οδών του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησυχάστε την καρδιά σας και διαβάστε τα κεφάλαια 13 και 14 του Ιώβ αργά. Ακούστε τον Ιώβ να υπερασπίζεται την ακεραιότητά του, να σιωπά τους φίλους του και να χύνει παράπονο και εμπιστοσύνη ενώπιον του Θεού. Προσέξτε την κίνηση από το τολμηρό παράκλημα σε νηφάλιο στοχασμό για την ανθρώπινη αδυναμία και την ελπίδα της ανάστασης. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα· έπειτα θα μελετήσουμε μαζί τις γνώσεις του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει δείχνοντας την αποφασιστικότητα του Ιώβ να μιλήσει απευθείας στον Παντοδύναμο.
Στίχος 3. Βεβαίως θα μιλούσα στον Παντοδύναμο ,.... Ή «επομένως θα μιλούσα» l, αφού γνώριζε τόσο όσο οι φίλοι του, και εκείνοι δεν γνώριζαν περισσότερα από αυτόν, αν τόσο, δεν θα είχε πλέον να κάνει με αυτούς, δεν θα ήταν οι κριτές του· ούτε θα καθοριζόταν από αυτούς, αλλά θα προσέφευγε στον Θεό, και θα υπερασπιζόταν την υπόθεσή του ενώπιόν Του, από τον οποίο δεν αμφέβαλλε ότι θα ακουγόταν με ειλικρίνεια· γνώριζε ότι ήταν ο Κριτής όλης της γης, και θα έκανε το ορθό· και ότι καθόταν σε θρόνο κρίνοντας δικαίως, και θα διατηρούσε το δίκιο και την υπόθεσή του· ότι θα τον έκρινε σύμφωνα με τη δικαιοσύνη και την ακεραιότητά του, των οποίων ήταν συνειδητός, και θα περνούσε μια δίκαιη αποφασιστική απόφαση υπέρ του, και θα έδινε την υπόθεση υπέρ του εναντίον των φίλων του, όπως έκανε αργότερα· διότι αυτό δεν πρέπει να νοηθεί ως ομιλία προς Αυτόν με προσευχή, αν και αυτή είναι λόγος είτε της καρδιάς είτε της γλώσσας, ή και των δύο, προς τον Θεό· και την οποία επιτρέπει, ναι, ευχαριστιέται σε αυτήν, και η οποία είναι θαυμαστή συγκατάβαση· και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τόλμη και ελευθερία, και την οποία οι ευσεβείς ψυχές επιθυμούν· και η σκέψη ότι ο Θεός είναι «παντοδύναμος», ή «πάντα επαρκής», είναι επιχείρημα, κίνητρο και παρότρυνση για αυτούς να μιλούν ή να προσεύχονται προς Αυτόν, αφού είναι ικανός να κάνει όλα όσα θέλουν ή επιθυμούν από Αυτόν· αλλά εδώ πρέπει να νοηθεί ως ομιλία προς Αυτόν, ή ενώπιόν Του, με δικαστικό τρόπο, στο βήμα Του, ενώπιον του δικαστηρίου Του, καθισμένος ως Κριτής για να ακούσει την υπόθεση, και να αποφασίσει τη διαμάχη μεταξύ του Ιώβ και των φίλων του.Ο Γκιλ καταγράφει στη συνέχεια την οξεία επίπληξη του Ιώβ προς τους φίλους του ως πλαστογράφους ψεμάτων.
Στίχος 4. Αλλά εσείς [είστε] πλαστογράφοι ψεμάτων ,.... Αυτό είναι σκληρή και πολύ σκληρή έκφραση· ο Ιώβ ήταν τώρα σε πάθος, προκληθείς από τους φίλους του, και τους ανταποδίδει ό,τι τον είχαν κατηγορήσει, Ιώβ 11:3 · έτσι συχνά σε αντιπαραθέσεις και διαμάχες μεταξύ καλών ανθρώπων προκύπτουν αδικαιολόγητες θερμότητες, και απρεπείς λέξεις πέφτουν από τα χείλη και τα γραπτά τους· το να λέει κανείς ψέματα είναι κακό πράγμα, αλλά το να τα πλαστογραφεί, να λέει ένα μελετημένο προμελετημένο ψέμα, είναι τρομερά συγκλονιστικό, αντίθετο στη χάρη του Θεού, και το οποίο οι καλοί άνθρωποι δεν μπορούν να επιτρέψουν στον εαυτό τους, είναι ο χαρακτήρας κακών ανθρώπων, δες Ησαΐας 63:8 · αλλά μπορεί ο Ιώβ να μην εννοεί ψέματα με αυστηρή και κυριολεκτική έννοια, αλλά ψευδείς και αναληθείς ισχυρισμούς· διότι αν και κανένα ψέμα δεν είναι της αλήθειας, όμως κάθε αναλήθεια δεν είναι ψέμα· επειδή ένας άνθρωπος μπορεί να παραδώσει μια αναλήθεια, χωρίς να γνωρίζει ότι είναι έτσι, αλλά θεωρώντας την αλήθεια, την λέει, χωρίς κανένα σχέδιο να επιβάλει και να εξαπατήσει άλλους.Ο Γκιλ συνεχίζει με την σταθερή απαίτηση του Ιώβ να σιωπήσουν οι σύντροφοί του.
Στίχος 5. Και να σιωπήσετε εντελώς ,.... Αφού ό,τι είπαν για αυτόν δεν ήταν αληθές, ούτε τίποτα προς τον σκοπό, ή που τείνει στην παρηγοριά της θλιμμένης ψυχής του, αλλά το αντίθετο· και επομένως θα μπορούσε να ευχηθεί να μην είχαν σπάσει ποτέ τη σιωπή, αλλά να συνέχιζαν όπως ήταν τις πρώτες επτά ημέρες της επίσκεψής τους· και τώρα, αφού είχαν μιλήσει, και δεν είχαν κάνει καλό με το να μιλούν, αλλά κακό, επιθυμεί για το μέλλον να σιωπούν, και να μην πουν τίποτε άλλο: και θα ήταν η σοφία σας : θα ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη σοφίας που θα μπορούσαν να δώσουν· δεν είχαν δείξει καμία μιλώντας· θα ήταν απόδειξη κάποιας σε αυτούς, αν σιωπούσαν· μια πολύ δαγκωτική έκφραση αυτή δες Παροιμίες 17:28 . επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας '
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ καταλήγει παρομοιάζοντας τα επιχειρήματα των φίλων με στάχτες και σώματα από πηλό.
Στίχος 12. Οι αναμνήσεις σας [είναι] σαν στάχτες ,.... Είτε από πράγματα που έβαζαν τον Ιώβ να θυμάται, τα μνημόσυνα που είχαν προτείνει σε αυτόν· δες Ιώβ 4:7 · ή τα πράγματα που είχαν βγάλει από τις μνήμες τους, τα παραδείγματα που είχαν δώσει για ό,τι υπήρχε στον κόσμο, τα επιχειρήματα, οι αντιρρήσεις και οι συλλογισμοί που είχαν χρησιμοποιήσει σε αυτή τη διαμάχη· οι «αξιομνημόνευτες προτάσεις» τους e, όπως τις αποδίδουν μερικοί, δεν είχαν περισσότερη σημασία και σπουδαιότητα από τις στάχτες, και εύκολα φυσούσαν μακριά όπως αυτές· ή οτιδήποτε αξιομνημόνευτο σε αυτούς, ή νόμιζαν ότι θα διαιώνιζε τη μνήμη τους στο μέλλον, όπως τα σπίτια και τα εδάφη τους, και οι πόλεις και οι πόλεις, που ονομάζονται με τα ονόματά τους, αυτές οι αναμνήσεις θα έπρεπε να χαθούν, Ψαλμοί 49:11 · ή ο πλούτος και τα αγαθά τους, η τιμή και η δόξα τους, η μάθηση, η σοφία και η γνώση τους, όλα θα έπρεπε να ξεθωριάσουν, και να γίνουν τίποτα· η μνήμη του δικαίου πράγματι είναι ευλογημένη, οι δίκαιοι έχουν αιώνια ανάμνηση, εξαιτίας της αιώνιας δικαιοσύνης τους· αλλά όπως οτιδήποτε άλλο, που μπορεί να θεωρηθεί ανάμνηση του ανθρώπου, είναι μόνο σαν στάχτες, μικρής αξίας, χαμένες, και συχνά ποδοπατημένες· και οι άνθρωποι πρέπει να θυμούνται ότι είναι μόνο σκόνη και στάχτη, όπως παρατηρεί ο Άμπεν Έζρα f, ακόμη και στην καλύτερη κατάστασή τους, σε σύγκριση με την υπεροχή του Θεού, που αναφέρθηκε προηγουμένως· και όπως ο Αβραάμ ομολόγησε ενώπιον του Θεού, Γένεση 18:27 · τα σώματά σας σε σώματα από πηλό · δηλαδή, είναι σαν σώματα από πηλό, σε τέτοια που είναι φτιαγμένα από πηλό μετά την ομοιότητα ανθρώπινων σωμάτων· και τέτοια είναι τα σώματα των ανθρώπων οι ίδιοι, είναι της γης, γήινα, είναι σπίτια από πηλό, που έχουν το θεμέλιό τους στη σκόνη· πήλινα αγγεία, και γήινα σπίτια αυτής της σκηνής, φτωχά, μέτρια, εύθραυστα, εύθραυστα πράγματα, συνθλίβονται μπροστά στον σκόρο, και πολύ περισσότερο μπροστά στον Παντοδύναμο· η λέξη αποδίδεται από μερικούς «εξοχότητες», οι πιο εξέχοντες άνθρωποι· ό,τι είναι πιο εξέχον σε αυτούς είναι σαν «εξοχότητες από πηλό» g, ή σωροί από χώμα: μερικοί ερμηνεύουν αυτό, όπως την προηγούμενη έκφραση, των λόγων τους, των συλλογισμών, των επιχειρημάτων και των αντιρρήσεων· τα οποία αν και μεγάλα φουσκωμένα λόγια, ήταν μάταια και κενά, απλές φυσαλίδες, και αν και θεωρούνταν ισχυροί συλλογισμοί, αναπάντητα επιχειρήματα, και αντιρρήσεις, δεν είχαν καμία δύναμη σε αυτά, αλλά ήταν εύκολα να ριχτούν κάτω όπως λόφοι από πηλό· και αν και θεωρούνταν σαν ασπίδες, ή υψηλά και ισχυρά οχυρά, όπως μερικοί h παίρνουν τη λέξη να σημαίνει, όμως είναι μόνο πήλινα.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στις παρούσες δοκιμασίες σας αισθάνεστε την ίδια λαχτάρα που είχε ο Ιώβ να φέρει την υπόθεσή σας απευθείας στον Θεό;
2. Πώς μπορείτε να φυλαχθείτε από το να προσφέρετε σε άλλους το είδος της κενής παρηγοριάς που εκθέτει ο Γκιλ;
3. Τι ελπίδα αναδύεται σε εσάς όταν θυμάστε ότι ακόμη και οι στάχτες και ο πηλός δεν μπορούν να σιωπήσουν τη φωνή της πίστης στην ανάσταση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ἐν ταῖς δοκιμασίαις αἳ ἡμᾶς γυμνοῦσιν ὡς ὁ Ἰὼβ ἔγνω, ἕλκυσον τὰς εἰλικρινεῖς κραυγὰς καὶ ἐρωτήσεις ἡμῶν εὐθέως πρὸς τὸν θρόνον τῆς χάριτός Σου. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τῆς ζώσης ἐλπίδος ὅτι κἂν ἡ σὰρξ ἡμῶν φθίνῃ, ὅμως Σὲ ὀψόμεθα διὰ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Χριστοῦ, καὶ κατάπαυσον πᾶσαν σπεύδουσαν λέξιν ἥτις ἤθελε τραυματίσει τὸν θλιβόμενον. Φύτευσον ἐν ἡμῖν ὑπομονήν, εὐλάβειαν, καὶ ἀκλόνητον πίστιν ἕως ὅτου σταθῶμεν ἔμπροσθεν τοῦ θρόνου Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →