← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έσδρας

Έσδρας 9-10 — με τον Σίμεων

Έσδρας 9-10Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις σελίδες των Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεον η φωνή ενός πιστού ποιμένα καθοδηγεί ακόμη την Εκκλησία μέσω των Γραφών με μετρημένη θέρμη και ευαγγελική σαφήνεια. Σήμερα στρεφόμαστε μαζί του στα τελευταία κεφάλαια του Έσδρα όπου οι επιστρέψαντες εξόριστοι αντιμετωπίζουν τη θλίψη της ανανεωμένης απιστίας. Οι ομιλίες του Σίμεον σε αυτούς τους στίχους μας προσκαλούν να μοιραστούμε τόσο τη θλίψη του προφήτη όσο και την ελπίδα που πηγάζει από την εσπερινή θυσία. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον Έσδρα να μας κινήσει σε ταπεινή εξομολόγηση και ανανεωμένη υπακοή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στον λόγο του Θεού στα κεφάλαια εννέα και δέκα του Έσδρα. Ακούστε πώς ο γραμματέας που μόλις έφτασε στην Ιερουσαλήμ μαθαίνει για τους παράνομους γάμους του λαού με τα έθνη γύρω και πώς χύνει την ψυχή του ενώπιον του Κυρίου την ώρα της εσπερινής θυσίας. Προσέξτε επίσης τα ερευνητικά ερωτήματα που αναδύονται από τις αναμεμειγμένες κρίσεις και ευσπλαχνίες του Θεού. Είθε η ανάγνωση να προετοιμάσει τις καρδιές μας για τους στοχασμούς που ακολουθούν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεον ξεκινά θέτοντας την περίσταση της άφιξης του Έσδρα και την ανακάλυψη που τον γέμισε αγωνία. Στίχοι 5-6. ΟΜΙΛΙΑ: 437 Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΣΔΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ Έσδρας 9:5-6. Και κατά την εσπερινή θυσία σηκώθηκα από τη θλίψη μου και αφού έσχισα το ένδυμά μου και το μανδύα μου έπεσα στα γόνατα και άπλωσα τα χέρια μου προς τον Κύριο τον Θεό μου και είπα Ω Θεέ μου ντρέπομαι και κοκκινίζω να υψώσω το πρόσωπό μου προς εσένα Θεέ μου διότι οι ανομίες μας αυξήθηκαν πάνω από το κεφάλι μας και η παράβασή μας ανέβηκε μέχρι τους ουρανούς. Είναι σύνηθες τόσο για άτομα όσο και για Εκκλησίες να φαίνονται ελπιδοφόρα ενώπιον των ανθρώπων ενώ μια πιο στενή γνωριμία μαζί τους θα μας παρείχε άφθονη αιτία λύπης και ντροπής. Κατά την άφιξη του Έσδρα στην Ιερουσαλήμ περίπου ογδόντα χρόνια μετά την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας βρήκε τον ναό χτισμένο και τις διατάξεις της θρησκείας τακτικά τελούμενες. Αλλά όταν ρώτησε πιο συγκεκριμένα για την κατάσταση εκείνων που κατοικούσαν τώρα την Αγία Γη έλαβε τέτοια πληροφορία που τον γέμισε με τη βαθύτερη αγωνία. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις βίαιες εκφράσεις λύπης που σημάδεψαν την πρώτη στιγμή της δυσφορίας του Έσδρα. Αν μόνο κοιτούσαν γύρω τους και έβλεπαν τη βλάβη που άλλοι έχουν υποστεί στις ψυχές τους από τέτοια συμπεριφορά θα σταματούσαν και δεν θα τολμούσαν να αγοράσουν κανένα φανταστικό καλό σε τόσο μεγάλη τιμή.] Πόσο μεγάλη ήταν η λύπη του σε αυτή την περίσταση μπορούμε να κρίνουμε από ΙΙ. Τις εκφράσεις της — Αυτό που πρώτα απαιτεί την προσοχή μας είναι η έκφραση της λύπης του τη στιγμή που πληροφορήθηκε την κακή τους συμπεριφορά — [Αυτή ήταν πιο βίαιη από οποιαδήποτε από τις οποίες διαβάζουμε στις Άγιες Γραφές. Συχνά οι άνθρωποι έχουν σχίσει τον μανδύα και τα ενδύματά τους αλλά γι' αυτόν μόνο λέγεται ότι 'ξερίζωσε τα μαλλιά του κεφαλιού του και της γενειάδας του'. Στην πρώτη παροξυσμό της λύπης του ήταν σχεδόν παράφρων ναι ήταν τόσο καταβεβλημένος ώστε να είναι ανίκανος για λόγο ή πράξη εξ ου και 'κάθισε έκπληκτος' σαν ένας εντελώς αποβλακωμένος από υπερβολική λύπη. Και πρέπει να θεωρήσουμε όλα αυτά υπερβολικά; Έπειτα εφιστά την προσοχή στην ταπεινή στάση που ανέλαβε ο Έσδρας ενώπιον του Θεού κατά την εσπερινή θυσία. Όχι αληθώς αν εκτιμήσουμε δεόντως το κακό που είχαν διαπράξει και τον κίνδυνο στον οποίο είχε μειωθεί ολόκληρο το έθνος [Σημείωση: εδ. 14.]. Μας λέγεται για τον Δαβίδ ότι 'η φρίκη τον κατέλαβε' και ότι 'ποτάμια δακρύων έτρεχαν στα μάγουλά του εξαιτίας εκείνων που δεν τηρούσαν τον νόμο του Θεού' και ο Απόστολος Παύλος επικαλείται τον ίδιο τον Θεό ότι είχε 'μεγάλη λύπη και συνεχή βαρυθυμία στην καρδιά του για χάρη των αδελφών του' [Σημείωση: Ρωμαίους 9:1-3.]. Μπορούμε λοιπόν να είμαστε βέβαιοι ότι η λύπη που εκδήλωσε ο Έσδρας δεν ήταν περισσότερη από όση απαιτούσε η περίσταση.] Αλλά η ταπείνωσή του ενώπιον του Θεού είναι εκείνη που απαιτεί ιδιαίτερα την προσοχή μας — ['Κατά την ώρα της εσπερινής θυσίας' σαν να αναζωογονήθηκε και ενθαρρύνθηκε από την εξέταση της μεγάλης εξιλέωσης 'σηκώθηκε από τη θλίψη του και έπεσε στα γόνατα και άπλωσε τα χέρια του προς τον Κύριο τον Θεό του' και εξομολογήθηκε με ντροπή και αγωνία καρδιάς τόσο τις δικές του αμαρτίες όσο και τις αμαρτίες όλου του λαού. Περαιτέρω εξηγεί την εταιρική ευθύνη που ανήκει σε κάθε μέλος του έθνους. Τι δίκαιη άποψη είχε για τις εθνικές παραβάσεις! Πολλοί θα είχαν σκεφτεί ότι επειδή αποδοκίμαζε τα κακά που είχαν διαπραχθεί δεν είχε κανένα μερίδιο στην ενοχή που συνάφθηκε από αυτά ούτε καμία αφορμή να ταπεινωθεί ενώπιον του Θεού εξαιτίας τους αλλά τα μέλη του πολιτικού σώματος είναι στην εταιρική τους ικανότητα όπως τα μέλη του φυσικού σώματος όλα σε κάποιο βαθμό υπεύθυνα για εκείνα τα κακά που γενικά αν και όχι καθολικά επικρατούν μεταξύ τους. Την ημέρα της κρίσεως πράγματι κανείς δεν θα έχει να απολογηθεί για τίποτε άλλο παρά μόνο για όσα ο ίδιος ήταν προσωπικά ένοχος αλλά σε αυτόν τον κόσμο όπου μόνο τα έθνη μπορούν να αντιμετωπιστούν ως έθνη πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας ως συμμετέχοντες σε ό,τι αφορά το έθνος γενικά. Και εδώ δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε την ταπείνωση με την οποία εξομολογήθηκε τις αμαρτίες του έθνους ενώπιον του Θεού και τον ζήλο με τον οποίο ικέτευσε για τη συγχώρεσή τους.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεον κατευθύνει την καρδιά προς την μία αληθινή εσπερινή θυσία που προσφέρθηκε τώρα εν Χριστώ. ].' Ω ας στερεωθούν τα μάτια μας σε εκείνον τον 'Αμνό του Θεού που αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου!' Ας απλώσουμε ενώπιόν του τόσο τις εθνικές όσο και τις προσωπικές μας παραβάσεις και ας τις τοποθετήσουμε όλες στο κεφάλι εκείνου του ουράνιου θύματος μη αμφιβάλλοντας ότι 'αν εξομολογηθούμε τις αμαρτίες μας ο Θεός είναι πιστός και δίκαιος να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία' [Σημείωση: Α' Ιωάννου 1:9.]. Κλείνει πιέζοντας τη συνείδηση για τη μόνη αρμόζουσα απάντηση σε τέτοιες πολλαπλές ευσπλαχνίες. Ας είναι λοιπόν αυτή η βελτίωση που αποφασίζουμε με τη χάρη να κάνουμε από τις παρούσες διακυβερνήσεις του Θεού. Ας τις στοχαστούμε ως μέσα για να μας διεγείρουν σε άγια υπακοή και ας ανατριχιάσει ο καθένας μας στη σκέψη να παραβεί ποτέ ξανά την ελάχιστη από τις εντολές του Θεού.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική μας ζωή ή στην κοινή ζωή έχουμε γίνει αμελείς στις σαφείς εντολές του Κυρίου; Πώς η θέα της εξιλεωτικής θυσίας του Χριστού μας κινεί σε βαθύτερη λύπη για την αμαρτία; Ποια μοναδική πράξη μετάνοιας ή διόρθωσης ζητά τώρα από εμάς το Πνεύμα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε που δέχθηκες την ταπείνωση του δούλου σου Έσδρα και εφείσθης του λαού σου για χάρη της εσπερινής θυσίας δώσε μας την ίδια συντετριμμένη και ταπεινή καρδιά. Εξομολογούμαστε ότι οι ανομίες μας αυξήθηκαν πάνω από τα κεφάλια μας όμως κοιτάζουμε προς εκείνον τον Αμνό που αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου. Καθάρισε την Εκκλησία σου από κάθε ανίερη συμμαχία και δίδαξέ μας να περπατούμε σε χαρούμενη και απεριόριστη υπακοή στον λόγο σου. Φύλαξέ μας από την ανοησία να ανταποδίδουμε τις ευσπλαχνίες σου με ανανεωμένη παράβαση και κάνε μας λαό ζηλωτή για καλά έργα δια Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →