← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 11 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)

Ιωάννης 11Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το κεφάλαιο 11 του Ιωάννη φτάνει σαν προσωπική επιστολή που γλιστρά κάτω από την πόρτα των συνηθισμένων ημερών μας. Μιλά για μια οικογένεια που ο Ιησούς αγαπούσε βαθιά, για έναν αδελφό που αρρώστησε και για δύο αδελφές που έστειλαν μήνυμα στην απελπισία τους. Η ιστορία δεν ξεδιπλώνεται ως μακρινή ιστορία αλλά ως πρόσκληση να παρακολουθήσουμε πώς ο Κύριος συναντά την πραγματική θλίψη με την ίδια την παρουσία του. Εδώ ο Σωτήρας δεν βιάζεται, όμως ποτέ δεν αργεί. Αφήνει τη λύπη να βαθύνει ώστε η δόξα να λάμψει πιο φωτεινή, και στη μέση όλων αυτών μιλά τα λόγια που ακόμη αντηχούν στις δικές μας απώλειες: Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Αυτό το κεφάλαιο μας φέρνει κοντά στην καρδιά του Ιησού, δείχνοντάς μας έναν φίλο που κλαίει, έναν Κύριο που διατάζει τον θάνατο να χαλαρώσει τη λαβή του και μια υπόσχεση που φτάνει μπροστά στην ημέρα που κάθε τάφος θα σταθεί άδειος. Καθώς μπαίνουμε σε αυτούς τους στίχους, δεν διαβάζουμε απλώς για τον Λάζαρο· μας συναντά ο ίδιος Ιησούς που ακόμη περπατά στα δωμάτια όπου η ελπίδα έχει πεθάνει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τον Ιωάννη 11 αργά, σαν τα λόγια να γράφτηκαν απευθείας σε εσάς. Προσέξτε πώς το μήνυμα της ασθένειας γίνεται ανακοίνωση δόξας. Δείτε τις αδελφές να μιλούν την ειλικρινή πίστη και την ειλικρινή απογοήτευσή τους. Προσέξτε τα δάκρυα που χύνει ο Ιησούς στον τάφο και τον τρόπο που καλεί έναν νεκρό άνθρωπο με το όνομά του. Αφήστε την καθυστέρηση ανάμεσα στην ικεσία των αδελφών και την άφιξη του Ιησού να πιέσει τις δικές σας ερωτήσεις για τον χρόνο. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού αγγίζει αυτή η ιστορία τα σημεία στη ζωή σας που νιώθουν θαμμένα. Διαβάστε το μία φορά για τη ροή των γεγονότων, έπειτα ξανά για την προσωπική προσφώνηση του Ιησού στη Μάρθα και στη Μαρία. Το κεφάλαιο δεν είναι μακρύ, όμως κάθε σκηνή φέρει το βάρος της ελπίδας της ανάστασης που προορίζεται για σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Η αφήγηση ανοίγει με μια οικογένεια που ο Ιησούς γνωρίζει με το όνομα και κρατά με στοργή. Όταν ο Λάζαρος αρρωσταίνει, οι αδελφές του στέλνουν μήνυμα, εμπιστευόμενες ότι ο Κύριος που θεράπευσε ξένους θα έρθει για αυτόν που αγαπά. Ωστόσο ο Ιησούς μένει δύο ημέρες ακόμη εκεί που βρίσκεται. Η καθυστέρηση δεν είναι αδιαφορία· είναι ο χώρος στον οποίο μπορεί να ξεδιπλωθεί μια μεγαλύτερη αποκάλυψη. Μέχρι να φτάσει, ο Λάζαρος βρίσκεται στον τάφο τέσσερις ημέρες. Η Μάρθα τον συναντά πρώτη με ένα μείγμα πίστης και ήπιας μομφής. Πιστεύει ότι ο Ιησούς θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τον θάνατο, και ακόμη πιστεύει ότι ο Θεός θα δώσει ό,τι ζητήσει. Ο Ιησούς της απαντά με την κεντρική αξίωση του κεφαλαίου: Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Αυτός που πιστεύει σε αυτόν θα ζήσει ακόμη κι αν πεθάνει. Η ομολογία της Μάρθας ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός γίνεται ο άξονας στον οποίο στρέφεται η υπόλοιπη ιστορία. Η Μαρία έρχεται μετά, επαναλαμβάνοντας τον ίδιο πόνο. Ο Ιησούς δεν διδάσκει τη θλίψη τους· εισέρχεται σε αυτήν. Ο συντομότερος στίχος της Γραφής καταγράφει ότι έκλαψε. Αυτά τα δάκρυα αποκαλύπτουν έναν Σωτήρα που δεν ντρέπεται για τη λύπη και που αισθάνεται το βάρος του θανάτου ενώ σκοπεύει να το αναιρέσει. Στον τάφο προσεύχεται δυνατά ώστε το πλήθος να γνωρίζει ότι ο Πατέρας τον έστειλε, έπειτα καλεί τον Λάζαρο με το όνομά του. Ο νεκρός βγαίνει περπατώντας, ακόμη τυλιγμένος σε σάβανα, και ο Ιησούς λέει στους παρευρισκόμενους να τον λύσουν. Το θαύμα είναι τρυφερό και πρακτικό. Αποκαθιστά έναν αδελφό στις αδελφές του και δείχνει τη δόξα του Θεού ώστε πολλοί να πιστέψουν. Ωστόσο το κεφάλαιο υπαινίσσεται επίσης το κόστος. Οι θρησκευτικοί ηγέτες αρχίζουν να σχεδιάζουν τον θάνατο του Ιησού, δείχνοντας ότι το δώρο της ζωής σε έναν άνθρωπο θα απαιτήσει σύντομα τον θάνατο του ίδιου του Δωρητή της Ζωής. Σε όλη την αφήγηση ο προσωπικός Ιησούς παραμένει στο κέντρο. Δέχεται τα ειλικρινή λόγια των αδελφών, μοιράζεται τα δάκρυά τους και μιλά ζωή στον τόπο του θανάτου. Η ιστορία μας προσκαλεί να φέρουμε τις δικές μας καθυστερημένες ελπίδες και θαμμένες απογοητεύσεις στον ίδιο Κύριο που ακόμη λέει: 'Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή.'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αυτό το κεφάλαιο βρίσκεται μέσα στη μεγαλύτερη ιστορία της Γραφής όπου ο Θεός φέρνει σταθερά ζωή από τον θάνατο. Η ίδια φωνή που κάλεσε τον Λάζαρο από τον τάφο κάλεσε νωρίτερα τον Αβραάμ να αφήσει την πατρίδα του και αργότερα κάλεσε τον Ισραήλ έξω από την Αίγυπτο. Αντηχεί την υπόσχεση που ειπώθηκε μέσω των προφητών ότι τα ξερά οστά θα ζούσαν ξανά. Στα Ευαγγέλια βλέπουμε μικρότερες προγεύσεις αυτής της δύναμης όταν ο Ιησούς ανασταίνει την κόρη του Ιαείρου και τον γιο της χήρας στη Ναΐν. Ωστόσο ο Ιωάννης 11 πλησιάζει περισσότερο στον σταυρό, δείχνοντας ότι η απόλυτη νίκη επί του θανάτου θα έρθει μέσω του ίδιου του θανάτου και της ανάστασης του Ιησού. Η ανάσταση του Λάζαρου είναι ένα σημείο που δείχνει μπροστά στην πρωινή ημέρα του Πάσχα και πίσω στην υπόσχεση ότι όποιος πιστεύει στον Υιό έχει αιώνια ζωή. Στην ευαγγελική κληρονομιά αυτό το απόσπασμα διαβάζεται εδώ και καιρό ως πρόσκληση σε προσωπική εμπιστοσύνη. Το ερώτημα που θέτει ο Ιησούς στη Μάρθα είναι το ίδιο ερώτημα που θέτει σε κάθε αναγνώστη: Πιστεύεις αυτό; Το κεφάλαιο λοιπόν λειτουργεί τόσο ως παρηγοριά όσο και ως κάλεσμα, αγκυροβολώντας την ελπίδα μας στον ζωντανό Χριστό που μας συναντά στους τάφους μας και μας οδηγεί στην ελευθερία.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας αυτή τη στιγμή νιώθετε ότι ο Ιησούς έχει καθυστερήσει την άφιξή του, και πώς αυτή ακριβώς η καθυστέρηση μπορεί να προετοιμάζει χώρο για μια βαθύτερη αποκάλυψη της δόξας του; Όταν ακούτε τον Ιησού να λέει: 'Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή', ποιο μέρος της καρδιάς σας χρειάζεται ακόμη να απαντήσει: 'Ναι, Κύριε, πιστεύω'; Πώς μπορείτε, όπως οι φίλοι στον τάφο, να βοηθήσετε να λύσετε κάποιον που καλείται από τον θάνατο στη ζωή μέσω της παρουσίας σας, της προσευχής σας ή απλών πράξεων αγάπης αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που περπατάς στις ιστορίες που θα προτιμούσαμε να κρύψουμε. Γνωρίζεις τα ονόματα αυτών που αγαπάμε και τους τάφους που επισκεπτόμαστε στις καρδιές μας. Δίδαξέ μας να σε εμπιστευόμαστε όταν οι απαντήσεις φαίνονται αργές και η θλίψη νιώθει τελική. Μίλα τον ζωογόνο λόγο σου στους τόπους όπου έχουμε σταματήσει να περιμένουμε αλλαγή. Δώσε μας το θάρρος της Μάρθας να σε ομολογήσουμε ως τον Χριστό και την ειλικρίνεια της Μαρίας να σου φέρουμε τα δάκρυά μας. Ας χαλαρώσει η ίδια δύναμη που κάλεσε τον Λάζαρο έξω από τον τάφο κάθε δεσμό που ακόμη μας κρατά. Ας φανεί η δόξα σου στις συνηθισμένες ημέρες μας ώστε άλλοι να πιστέψουν. Κράτα μας κοντά σου μέχρι την ημέρα που κάθε τάφος θα ανοιχτεί και θα σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Προτεσταντική Ευαγγελική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.