← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αμώς

Αμώς 5-6 — με τον Μπάρνς

Αμώς 5-6Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες που αφιερώνονται στον Λόγο, ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για να ακούσουμε για μία ακόμη φορά την μετρημένη φωνή του προφήτη Αμώς. Τα κεφάλαια πέντε και έξι πιέζουν τη συνείδηση τις σοβαρές εναλλακτικές της ζωής και του θανάτου, της αναζήτησης του Κυρίου ή της αντιμετώπισης καταναλωτικής κρίσεως. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπάρνς βοηθά την Εκκλησία σήμερα να δεχθεί αυτές τις αρχαίες προειδοποιήσεις με την ίδια σοβαρότητα που έφεραν στο βόρειο βασίλειο. Ας δώσει το Πνεύμα προσεκτικές καρδιές καθώς ακούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια διαβάζουμε τώρα δυνατά το πλήρες κείμενο των κεφαλαίων πέντε και έξι του Αμώς. Ας αναπαυθούν τα λόγια του θρήνου, της πρόσκλησης και της καταδίκης στο αυτί και στην καρδιά χωρίς βιασύνη. Καθώς ο προφήτης υψώνει τον θρήνο του πάνω από τον Ισραήλ, ας μας προετοιμάσει ο Κύριος να δεχθούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την υπόσχεση που ακόμη ηχούν για τον λαό του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς αρχίζει πιέζοντας την απλή προσταγή να αναζητήσουμε τον Κύριο. Στίχος 4. Αναζητήσατέ με και θα ζήσετε - Κυριολεκτικά, 'αναζητήσατέ με και ζήστε'. Θαυμαστή συντομία του λόγου του Θεού, ο οποίος σε δύο λέξεις περιλαμβάνει το σύνολο του καθήκοντος του πλάσματος και των ελπίδων του, του χρόνου του και της αιωνιότητάς του. Ο προφήτης χρησιμοποιεί τις δύο προστακτικές, ενώνοντας και τις δύο, το καθήκον του ανθρώπου και την ανταμοιβή του. Δεν μιλά γι' αυτές ως αιτία και αποτέλεσμα, αλλά ως ένα. Όπου είναι το ένα, εκεί είναι και το άλλο. Το να αναζητάς τον Θεό είναι να ζεις. Διότι το να αναζητάς τον Θεό είναι να τον βρίσκεις, και ο Θεός είναι Ζωή και η Πηγή της ζωής. Συγχώρεση, χάρη, ζωή, εισέρχονται στην ψυχή αμέσως. Αλλά η αναζήτηση είναι επιμελής αναζήτηση. : 'Δεν είναι να αναζητάς τον Θεό οπωσδήποτε, αλλά όπως είναι σωστό και πρέπον να αναζητείται, να ποθείται, να προσεύχεται γι' αυτόν, ο οποίος είναι τόσο μεγάλος, ένα Αγαθό, συνεχώς, θερμά, ναι, κατά τη δύναμή μας, τόσο πιο συνεχώς και θερμά, όσο ένα Άπειρο Αγαθό είναι περισσότερο να ποθείται, περισσότερο αγαπητό από κάθε δημιουργημένο αγαθό.' Το αντικείμενο της αναζήτησης είναι ο ίδιος ο Θεός. 'Αναζητήσατέ με', δηλαδή, αναζήτησε τον Θεό για τον εαυτό του, όχι για οτιδήποτε έξω από αυτόν, όχι για τα δώρα του, όχι για οτιδήποτε να αγαπηθεί μαζί του. Αυτό δεν είναι να τον αναζητάς καθαρά. Όλα βρίσκονται σε αυτόν, αλλά αναζητώντας τον πρώτα, και έπειτα αγαπώντας τον σε όλα, και όλα σε αυτόν. 'Και θα ζήσετε', πρώτα με τη ζωή του σώματος, διαφεύγοντας τον εχθρό, έπειτα με τη ζωή της χάριτος τώρα, και τη ζωή της δόξας στο εξής, όπως σε εκείνο του Ψαλμωδού, 'η καρδιά σας θα ζήσει όσοι αναζητάτε τον Θεό' Ψαλμοί 69:32. Στη συνέχεια δείχνει την ασυμβατότητα της αληθινής αναζήτησης με τα ιερά της Βαιθήλ και της Βηρσαβεέ. Στίχος 5. Αλλά (και) μη αναζητάτε τη Βαιθήλ - Ο Ισραήλ προσποιούνταν ότι αναζητούσε τον Θεό στη Βαιθήλ. Ο Αμώς θέτει τις δύο αναζητήσεις ως ασυμβίβαστες. Ο θεός που λατρευόταν στη Βαιθήλ δεν ήταν ο Ένας Θεός. Το να αναζητάς τον Θεό εκεί ήταν να τον χάνεις. 'Μη αναζητάς τον Θεό', θα έλεγε, 'και ένα φάντασμα, το οποίο θα οδηγήσει μακριά από τον Θεό.' Και μη περνάς στη Βηρσαβεέ - Ο Ιεροβοάμ Α' προσποιούνταν ότι ήταν υπερβολικό για τον Ισραήλ να ανεβαίνει στην Ιερουσαλήμ. Και όμως ο Ισραήλ δεν θεωρούσε υπερβολικό να πηγαίνει στο ακρότατο σημείο του Ιούδα προς την Ιδουμαία, ίσως τέσσερις φορές τόσο μακριά νότια της Ιερουσαλήμ, όσο η Ιερουσαλήμ βρισκόταν από τη Βαιθήλ. Διότι η Βηρσαβεέ θεωρείται ότι βρισκόταν περίπου τριάντα μίλια νότια της Χεβρών, η οποία είναι είκοσι δύο μίλια νότια της Ιερουσαλήμ, ενώ η Βαιθήλ είναι μόνο δώδεκα προς τον βορρά. Τόσος κόπος θα κάνουν οι άνθρωποι στην αυθαίρετη υπηρεσία, και όμως δεν βλέπουν ότι αφαιρεί την πρόφαση για την παράλειψη του αληθινού. Στη Βηρσαβεέ, ο Αβραάμ 'επικαλέστηκε το όνομα του Κυρίου, του αιωνίου Θεού' Γένεση 21:33. Ο Μπάρνς έπειτα ξεδιπλώνει τη δύναμη του Κυρίου να μετατρέπει τη σκιά του θανάτου σε πρωί. Και μετατρέπει τη σκιά του θανάτου σε πρωί - Αυτό δεν είναι απλή εναλλαγή νύχτας και ημέρας, ούτε 'άναμμα' 'κάθε ημέρας από τη νύχτα'. Η 'σκιά του θανάτου' είναι αυστηρά το σκοτάδι του θανάτου, ή του τάφου Ιώβ 3:5, Ιώβ 10:21-22, Ιώβ 34:22, Ιώβ 38:17, Ψαλμοί 23:4, Ιερεμίας 13:16. Χρησιμοποιείται για σκοτάδι έντονο όπως το σκοτάδι του τάφου Ιώβ 28:3, για ζοφερότητα Ιώβ 24:17, ή ηθική νύχτα (Ησαΐας 9:2, (1 Εβραϊκό)) η οποία φαίνεται να ρίχνει 'τη σκιά του θανάτου' πάνω στην ψυχή, για θλίψη η οποία είναι ως ο πρόδρομος του θανάτου Ιώβ 16:16, Ψαλμοί 44:19, Ψαλμοί 107:10, Ψαλμοί 107:14, Ιερεμίας 2:6, Ιερεμίας 13:16, ή για πράγματα, κρυμμένα όπως ο τάφος, τα οποία μόνο ο Θεός μπορεί να φέρει στο φως Ιώβ 12:22. Η λέξη ενώνονται με σκοτάδι, φυσικό, ηθικό, νοητικό, αλλά πάντα ως εντείνοντάς το, πέρα από κάθε απλό σκοτάδι. Ο Αμώς πρώτα εκθέτει τη δύναμη του Θεού, έπειτα την αγαθότητά του. Από κάθε άκρο κακού, ο Θεός μπορεί, θέλει, κάνει, να ελευθερώσει. Κλείνει το τμήμα περιγράφοντας την παγκόσμια κρίση που απαντά στην επίμονη επανάσταση. Τα λόγια λοιπόν του Αμώς, με την απλούστερη έννοιά τους, μιλούν για μια μελλοντική παγκόσμια κρίση των κατοίκων της γης, όμοια, σε έκταση, με εκείνη την προηγούμενη κρίση, όταν ο Θεός 'έφερε τον κατακλυσμό πάνω στον κόσμο των ασεβών' Β' Πέτρου 2:5. Τα λόγια θεωρήθηκαν επίσης ότι περιγράφουν εκείνο το καθημερινό θαύμα της Πρόνοιας του Θεού, πώς, από την αλμυρή θάλασσα, η οποία μπορούσε να φέρει μόνο στειρότητα, αυτός, με τη θερμότητα του Ηλίου, αντλεί την υγρασία, και την εκχέει εκ νέου σε ζωογόνα βροχόπτωση στην επιφάνεια της γης. Η καθημερινή φροντίδα του Θεού για εμάς, στις ενέργειες των πλασμάτων του είναι μάρτυρας Πράξεις 14:17 της σχέσης του προς εμάς ως Πατέρα μας, είναι επίσης εγγύηση της σχέσης μας, και έτσι της ευθύνης μας, προς αυτόν. Ο Κύριος είναι το όνομά του - Αυτός, ο Ένας Αυτοϋπάρχων Αμετάβλητος Θεός, ο οποίος αποκάλυψε τον εαυτό του στους προγόνους τους, και τους απαγόρευσε να τον λατρεύουν υπό οποιαδήποτε μορφή της δικής τους επινόησης.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνς εκθέτει την αμετάκλητη πτώση της παρθένου του Ισραήλ. Πιο ελεεινή, για την τρυφερότητα και την ευγένειά τους, είναι η θλίψη των γυναικών. Και έτσι την απεικονίζει ως ήδη πεσμένη, 'ριγμένη' (η λέξη μιμείται τον ήχο) στη γη 'επάνω στο ίδιο της το έδαφος'. Ένας στρατός μπορεί να χαθεί, και το έθνος να ανακάμψει. Αυτή 'ρίχθηκε κάτω στο ίδιο της το έδαφος'. Στην κατοικία της δύναμής της, στο μέσο των πόρων της, στο ενδότερο καταφύγιό της, έπρεπε να πέσει. Μέσα στον εαυτό της, έπεσε ανίσχυρη. Και προσθέτει, δεν έχει 'κανέναν να την αναστήσει', κανέναν να ελεήσει αυτήν, εικόνα της κρίσεως σε χαμένη ψυχή, όταν η τρομερή απόφαση λέγεται και κανείς δεν μπορεί να μεσιτεύσει! 'Δεν θα αναστηθεί πάλι'. Όπως έπεσε, δεν αναστήθηκε πάλι. Ο προφήτης βλέπει πέρα από τα ογδόντα πέντε χρόνια που χώριζαν την ευημερία υπό τον Ιεροβοάμ Β' από την αιχμαλωσία της. Ως λαός, λέει, δεν έπρεπε να αποκατασταθεί πλέον, ούτε αποκαταστάθηκε. Κλείνει με τη σοβαρή δήλωση ότι ο Κύριος είναι το όνομά του. Τα λόγια λοιπόν του Αμώς, με την απλούστερη έννοιά τους, μιλούν για μια μελλοντική παγκόσμια κρίση των κατοίκων της γης, όμοια, σε έκταση, με εκείνη την προηγούμενη κρίση, όταν ο Θεός 'έφερε τον κατακλυσμό πάνω στον κόσμο των ασεβών' Β' Πέτρου 2:5. Τα λόγια θεωρήθηκαν επίσης ότι περιγράφουν εκείνο το καθημερινό θαύμα της Πρόνοιας του Θεού, πώς, από την αλμυρή θάλασσα, η οποία μπορούσε να φέρει μόνο στειρότητα, αυτός, με τη θερμότητα του Ηλίου, αντλεί την υγρασία, και την εκχέει εκ νέου σε ζωογόνα βροχόπτωση στην επιφάνεια της γης. Η καθημερινή φροντίδα του Θεού για εμάς, στις ενέργειες των πλασμάτων του είναι μάρτυρας Πράξεις 14:17 της σχέσης του προς εμάς ως Πατέρα μας, είναι επίσης εγγύηση της σχέσης μας, και έτσι της ευθύνης μας, προς αυτόν. Ο Κύριος είναι το όνομά του - Αυτός, ο Ένας Αυτοϋπάρχων Αμετάβλητος Θεός, ο οποίος αποκάλυψε τον εαυτό του στους προγόνους τους, και τους απαγόρευσε να τον λατρεύουν υπό οποιαδήποτε μορφή της δικής τους επινόησης.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή μας πορεία αισθανόμαστε το Πνεύμα να μας καλεί να αναζητήσουμε τον Κύριο με φρέσκια επιμέλεια; Πώς η προειδοποίηση της αμετάκλητης κρίσεως μας διεγείρει να μεσιτεύσουμε για τη δική μας γενιά; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους θα στήσουμε την δικαιοσύνη όρθια αντί να την αφήσουμε στο έδαφος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ μας, ο οποίος μόνος είσαι η πηγή της ζωής, δώσε μας χάρη να σε αναζητούμε με αδιαίρετες καρδιές. Φύλαξέ μας από κάθε ψεύτικο καταφύγιο και από την λεπτή ειδωλολατρία που μετατρέπει τη δικαιοσύνη σε αψίνθιο. Με το Πνεύμα σου κάνε τη σκιά του θανάτου να μετατραπεί σε πρωί στα σπίτια και τις εκκλησίες μας. Διατήρησε ένα πιστό υπόλοιπο ανάμεσά μας, και ας μην σβήσει το πυρ της κρίσεώς σου για έλλειψη μετανοίας. Το ζητούμε για χάρη του Χριστού της Δικαιοσύνης μας. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →