← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευ 19-20 — με τον Μάθιου Χένρι

Λευιτικόν 19-20Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Μάθιου Χένρι στο Λευιτικό 19-20 προσφέρει διαχρονική σοφία για τους πιστούς που επιδιώκουν να περπατούν στην αγιότητα. Η προσεκτική του ερμηνεία αποκαλύπτει πώς αυτά τα κεφάλαια συμπυκνώνουν την καρδιά των Δέκα Εντολών σε πρακτική καθημερινή ζωή. Ο Χένρι δείχνει ότι η κλήση του Θεού να είμαστε άγιοι δεν είναι απλώς τελετουργική αλλά ένας ολοκληρωμένος τρόπος αγάπης, δικαιοσύνης και ακεραιότητας. Καθώς μελετούμε μαζί, οι γνώσεις του μας βοηθούν να δούμε ότι αυτά τα αρχαία διατάγματα ακόμη διαμορφώνουν τον χριστιανικό χαρακτήρα σήμερα. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει τα λόγια του Χένρι για να βαθύνει την αφοσίωσή μας και την υπακοή μας στον Κύριο που δηλώνει: 'Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας'.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στα κεφάλαια 19 και 20 του Λευιτικού και διάβασε το κείμενο αργά και προσευχητικά. Άκουσε το επαναλαμβανόμενο ρητό 'Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας' που αγκυρώνει κάθε εντολή. Παρατήρησε πώς τα ηθικά καθήκοντα προς τους πλησίον πηγάζουν άμεσα από τον άγιο χαρακτήρα του Θεού. Άφησε τα λόγια να ερευνήσουν την καρδιά σου καθώς σκέφτεσαι τόσο τις προειδοποιήσεις όσο και τις υποσχέσεις που υφαίνονται σε αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει ερευνώντας το ηθικό βάρος των εντολών του κεφαλαίου. Υπάρχουν μερικές τελετουργικές εντολές σε αυτό το κεφάλαιο, αλλά οι περισσότερες από αυτές είναι ηθικές. Κάποιος θα απορούσε ότι όταν μερικά από τα ελαφρότερα ζητήματα του νόμου επεκτείνονται πολύ (μαρτυρούν δύο μακρά κεφάλαια σχετικά με τη λέπρα) πολλά από τα βαρύτερα ζητήματα τοποθετούνται σε μικρή έκταση: πολλοί από τους μεμονωμένους στίχους αυτού του κεφαλαίου περιέχουν ολόκληρους νόμους σχετικά με την κρίση και το έλεος· διότι αυτά είναι πράγματα που είναι φανερά στη συνείδηση κάθε ανθρώπου· οι ίδιες οι σκέψεις των ανθρώπων είναι ικανές να εξηγήσουν αυτά και να σχολιάσουν επάνω τους. Ι. Οι νόμοι αυτού του κεφαλαίου, που ήταν ιδιαίτεροι για τους Ιουδαίους, είναι, 1. Σχετικά με τις ειρηνικές προσφορές τους, εδ. 5-8. 2. Σχετικά με τα υπολείμματα των αγρών τους, εδ. 9, 10. 3. Εναντίον μιγμάτων των ζώων τους, του σπόρου και του υφάσματος, εδ. 19. 4. Σχετικά με τα δέντρα τους, εδ. 23-25. 5. Εναντίον μερικών δεισιδαιμονικών εθίμων, εδ. 26-28. Αλλά, ΙΙ. Οι περισσότερες από αυτές τις εντολές είναι δεσμευτικές για εμάς, διότι είναι ερμηνείες των περισσότερων από τις δέκα εντολές. 1. Εδώ είναι ο πρόλογος των δέκα εντολών, «Εγώ είμαι ο Κύριος», επαναλαμβανόμενος δεκαπέντε φορές. 2. Ένα σύνολο των δέκα εντολών. Όλη η πρώτη πλάκα σε αυτό, «Γίνεστε άγιοι», εδ. 2. Όλη η δεύτερη πλάκα σε αυτό, «Θα αγαπήσεις τον πλησίον σου» (εδ. 18), και μια απάντηση στην ερώτηση, «Ποιος είναι ο πλησίον μου;» εδ. 33, 34. 3. Κάτι από κάθε εντολή. (1.) Η πρώτη εντολή υπονοείται σε αυτό που επαναλαμβάνεται συχνά εδώ, «Εγώ είμαι ο Θεός σας». Και εδώ υπάρχει απαγόρευση της μαγείας (εδ. 26) και της μαγισσικής τέχνης (εδ. 31), που κάνουν θεό τον διάβολο. (2.) Η ειδωλολατρία, εναντίον της δεύτερης εντολής, απαγορεύεται, εδ. 4. (3.) Η βεβήλωση του ονόματος του Θεού, εναντίον της τρίτης, εδ. 12. (4.) Η αγιασμός της ημέρας του Σαββάτου πιέζεται, εδ. 3, 30. (5.) Τα παιδιά απαιτείται να τιμούν τους γονείς τους (εδ. 3), και τους ηλικιωμένους, εδ. 32. (6.) Το μίσος και η εκδίκηση απαγορεύονται εδώ, εναντίον της έκτης εντολής, εδ. 17, 18. (7.) Η μοιχεία (εδ. 20-22), και η πορνεία, εδ. 29. (8.) Η δικαιοσύνη απαιτείται εδώ στην κρίση (εδ. 15), η κλοπή απαγορεύεται (εδ. 11), η απάτη και η παρακράτηση οφειλών (εδ. 13), και ψεύτικα βάρη, εδ. 35, 36. (9.) Το ψέμα, εδ. 11. Η συκοφαντία, εδ. 14. Η κουτσομπολιά και η ψευδομαρτυρία, εδ. 16. (10.) Η δέκατη εντολή που θέτει περιορισμό στην καρδιά, έτσι κάνει και αυτό (εδ. 17), «Δεν θα μισήσεις τον αδελφό σου στην καρδιά σου». Και εδώ υπάρχει μια επίσημη προτροπή να τηρήσουμε όλες αυτές τις διατάξεις, εδ. 37. Τώρα αυτά είναι πράγματα που δεν χρειάζονται πολύ βοήθεια για την κατανόησή τους, αλλά απαιτούν συνεχή φροντίδα και επαγρύπνηση για την τήρησή τους. «Καλή κατανόηση έχουν όλοι εκείνοι που κάνουν αυτές τις εντολές». Τονίζει έπειτα την κλήση προς αγιότητα ριζωμένη στον ίδιο τον χαρακτήρα του Θεού. Ι. Απαιτείται να είναι ο Ισραήλ άγιος λαός, διότι ο Θεός του Ισραήλ είναι άγιος Θεός, εδ. 2. Η διάκρισή τους από όλους τους άλλους λαούς με ιδιαίτερους νόμους και έθιμα είχε σκοπό να τους διδάξει πραγματικό χωρισμό από τον κόσμο και τη σάρκα, και ολόκληρη αφιέρωση στον Θεό. Και αυτός είναι τώρα ο νόμος του Χριστού (ο Κύριος ας φέρει κάθε σκέψη μέσα μας σε υπακοή σε αυτόν!) Θα είστε άγιοι, διότι εγώ είμαι άγιος, Α' Πέτρου α' 15, 16. Είμαστε οι ακόλουθοι του αγίου Ιησού, και επομένως πρέπει να είμαστε, σύμφωνα με την ικανότητά μας, αφιερωμένοι στην τιμή του Θεού, και σύμμορφοι με τη φύση και το θέλημά του. Ο Ισραήλ αγιάστηκε από τους τύπους και τις σκιές (κεφ. κ' 8), αλλά εμείς αγιαζόμαστε από την αλήθεια, ή την ουσία όλων εκείνων των σκιών, Ιωάννης ιζ' 17· Τίτος β' 14. Ο Χένρι εξερευνά περαιτέρω την εντολή να αγαπάς τον πλησίον σου ως τον εαυτό σου. Η'. Απαιτούμαστε εδώ να αποβάλουμε κάθε κακία, και να ενδυθούμε αδελφική αγάπη, εδ. 18. 1. Δεν πρέπει να είμαστε κακοδιατεθειμένοι προς κανέναν: Δεν θα εκδικηθείς, ούτε θα κρατήσεις καμία μνησικακία· προς το ίδιο νόημα με εκείνο εδ. 17, Δεν θα μισήσεις τον αδελφό σου στην καρδιά σου· διότι η κακία είναι φόνος που άρχισε. Εάν ο αδελφός μας μας έκανε αδικία, δεν πρέπει να την επιστρέψουμε επάνω του, αυτό είναι εκδίκηση· δεν πρέπει σε κάθε περίσταση να τον ονειδίσουμε γι' αυτήν, αυτό είναι να κρατάμε μνησικακία· αλλά πρέπει και να συγχωρήσουμε και να ξεχάσουμε, διότι έτσι συγχωρούμαστε από τον Θεό. Είναι πράγμα πολύ κακοήθες, και η καταστροφή της φιλίας, να διατηρεί κανείς την πικρία από προσβολές και αδικίες, και να αφήνει εκείνο το λόγο να κατατρώει για πάντα. 2. Πρέπει να είμαστε καλοδιατεθειμένοι προς όλους: Θα αγαπήσεις τον πλησίον σου ως τον εαυτό σου. Συχνά αδικούμε τον εαυτό μας, αλλά σύντομα συγχωρούμε στον εαυτό μας εκείνες τις αδικίες, και αυτές δεν μειώνουν καθόλου την αγάπη μας προς τον εαυτό μας· και με παρόμοιο τρόπο πρέπει να αγαπάμε τον πλησίον μας. Ο Σωτήρας μας έκανε αυτό τη δεύτερη μεγάλη εντολή του νόμου (Ματθαίος κβ' 39), και ο απόστολος δείχνει πώς είναι η σύνοψη όλων των νόμων της δεύτερης πλάκας, Ρωμαίους ιγ' 9, 10· Γαλάτας ε' 14. Πρέπει να αγαπάμε τον πλησίον μας αληθινά όπως αγαπάμε τον εαυτό μας, και χωρίς υποκρισία· πρέπει να αποδεικνύουμε την αγάπη μας προς τον πλησίον μας με τον ίδιο τρόπο με εκείνον με τον οποίο αποδεικνύουμε την αγάπη μας προς τον εαυτό μας, προλαμβάνοντας το κακό του, και εξασφαλίζοντας το καλό του, μέχρι το έπακρο της δύναμής μας. Πρέπει να κάνουμε προς τον πλησίον μας όπως θα θέλαμε να γίνει σε εμάς (Ματθαίος ζ' 12), βάζοντας τις ψυχές μας στη θέση της ψυχής του, Ιώβ ιστ' 4, 5. Μάλιστα, πρέπει σε πολλές περιπτώσεις να αρνηθούμε τον εαυτό μας για το καλό του πλησίον μας, όπως ο Παύλος, Α' Κορινθίους θ' 19, κ.εξ. Εδώ το ευαγγέλιο υπερβαίνει ακόμη και εκείνη την εξαιρετική εντολή του νόμου· διότι ο Χριστός, θέτοντας τη ζωή του για εμάς, μας δίδαξε ακόμη και να θέτουμε τις ζωές μας για τους αδελφούς, σε μερικές περιπτώσεις (Α' Ιωάννης γ' 16), και έτσι να αγαπάμε τον πλησίον μας περισσότερο από τον εαυτό μας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Αναλογιζόμενος τα οικογενειακά καθήκοντα, ο Χένρι παρατηρεί τον σύνδεσμο μεταξύ της τιμής προς τους γονείς και της τήρησης του Σαββάτου. ΙΙ. Ότι τα παιδιά να είναι υπάκουα στους γονείς τους: 'Θα φοβάσαι κάθε άνθρωπος τη μητέρα του και τον πατέρα του', εδ. 3. 1. Ο φόβος που απαιτείται εδώ είναι ο ίδιος με την τιμή που προστάζει η πέμπτη εντολή· δες Μαλαχίας 1:6. Περιλαμβάνει εσωτερική ευλάβεια και εκτίμηση, εξωτερικές εκφράσεις σεβασμού, υπακοή στις νόμιμες εντολές των γονέων, φροντίδα και προσπάθεια να τους ευαρεστήσουν και να τους κάνουν άνετους, και να αποφεύγουν κάθε τι που μπορεί να τους προσβάλει και να τους λυπήσει, και να προκαλέσουν την δυσαρέσκειά τους. Οι Ιουδαίοι διδάσκαλοι ρωτούν: 'Τι είναι αυτός ο φόβος που οφείλεται σε πατέρα;' Και απαντούν: 'Δεν είναι να στέκεσαι στον δρόμο του ούτε να κάθεσαι στη θέση του, ούτε να αντιλέγεις σε ό,τι λέει ούτε να το επικρίνεις, ούτε να τον αποκαλείς με το όνομά του, είτε ζωντανό είτε νεκρό, αλλά 'Πατέρα μου', ή 'Κύριε'· είναι να τον φροντίζεις αν είναι φτωχός, και τα παρόμοια.' 2. Τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν και γίνουν άνδρες, δεν πρέπει να νομίζουν ότι απαλλάσσονται από αυτό το καθήκον: κάθε άνθρωπος, αν και είναι σοφός άνθρωπος, και μεγάλος άνθρωπος, όμως πρέπει να σέβεται τους γονείς του, διότι είναι οι γονείς του. 3. Η μητέρα τίθεται πρώτη, κάτι που δεν είναι συνηθισμένο, για να δείξει ότι το καθήκον οφείλεται εξίσου και στους δύο· αν η μητέρα επιζήσει του πατέρα, ακόμη πρέπει να γίνεται σεβαστή και υπάκουη. 4. Προστίθεται, και φυλάττετε τα σάββατά μου. Αν ο Θεός προβλέπει με τον νόμο του για τη διατήρηση της τιμής των γονέων, οι γονείς πρέπει να χρησιμοποιούν την εξουσία τους πάνω στα παιδιά τους για τη διατήρηση της τιμής του Θεού, ιδιαίτερα την τιμή των σαββάτων του, η φύλαξη των οποίων είναι πολύ δεσμευμένη στους γονείς από την τέταρτη εντολή, Εσύ, και ο γιος σου, και η κόρη σου. Η καταστροφή των νέων ανθρώπων έχει συχνά παρατηρηθεί ότι αρχίζει στην περιφρόνηση των γονέων τους και στη βεβήλωση της ημέρας του σαββάτου. Εύστοχα λοιπόν αυτές οι δύο διατάξεις τίθενται μαζί στην αρχή αυτής της σύνοψης των διαταγμάτων: 'Θα φοβάσαι, κάθε άνθρωπος, τη μητέρα του και τον πατέρα του, και θα φυλάττετε τα σάββατά μου'. Εκείνα τα παιδιά είναι ελπιδοφόρα, και πιθανό να τα πάνε καλά, που έχουν συνείδηση να τιμούν τους γονείς τους και να αγιάζουν την ημέρα του σαββάτου. 5. Ο λόγος που προστίθεται και στις δύο αυτές διατάξεις είναι: 'Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας· ο Κύριος του σαββάτου και ο Θεός των γονέων σας'.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στην καθημερινή σου ζωή δοκιμάζεται περισσότερο τώρα η κλήση του Θεού στην αγιότητα; 2. Πώς θα μπορούσες να ασκήσεις ειλικρινή αγάπη προς έναν πλησίον αυτή την εβδομάδα χωρίς μεροληψία; 3. Με ποιους τρόπους η τιμή προς εκείνους που έχουν εξουσία γύρω σου μπορεί επίσης να τιμήσει τον Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ἅγιε Θεέ, ὁ Λόγος Σου μᾶς καλεῖ νὰ εἴμαστε ἅγιοι καθὼς καὶ Σὺ εἶσαι ἅγιος. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, διαμόρφωσε τὶς καρδιές μας νὰ ἀγαποῦμε τοὺς πλησίον μας εἰλικρινῶς, νὰ ἐνεργοῦμε δίκαια χωρὶς μεροληψία ἢ συκοφαντία, καὶ νὰ τιμοῦμε ἐκείνους ποὺ ἔχεις θέσει ἐν ἐξουσίᾳ. Φύλαξέ μας ἀπὸ κρυφὲς μνησικακίες καὶ κάθε μορφὴ ἀκαθαρσίας, ὥστε τὰ συνηθισμένα μας καθήκοντα νὰ ἀντανακλοῦν τὸν χαρακτήρα Σου καὶ νὰ φέρνουν δόξα μόνο σὲ Σένα. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →