Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Ευαγγέλιο του Μάρκου μέσω της προσεκτικής ερμηνείας του Ιωάννη Καλβίνου. Ο Καλβίνος μας βοηθά να δούμε πώς η άφιξη του Ιωάννη του Βαπτιστή σηματοδοτεί την αληθινή αρχή των καλών νέων, γεφυρώνοντας τις υποσχέσεις των προφητών με τη δημόσια διακονία του Χριστού. Το σχόλιό του αναδεικνύει τη συνέχεια μεταξύ της παλαιάς διαθήκης και της νέας, δείχνοντας γιατί η μετάνοια και η συγχώρηση βρίσκονται στην καρδιά της βασιλείας. Καθώς ακούμε τα λόγια του Καλβίνου, καλούμαστε να δεχθούμε το ίδιο μήνυμα που κάποτε προετοίμασε τον Ισραήλ για τον Σωτήρα του. Είθε το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας στην καθαρότητα και το βάθος αυτής της ανάγνωσης της Γραφής από τον δέκατο έκτο αιώνα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αρχίζουμε διαβάζοντας ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο του Μάρκου. Ας αφήσουμε πρώτα το κείμενο να μιλήσει, σημειώνοντας την ξαφνική εμφάνιση του Ιωάννη, την πρόσκλησή του σε μετάνοια και τον τρόπο με τον οποίο ο ευαγγελιστής στηρίζει τα πάντα στους αρχαίους προφήτες. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο σκηνικό της ερήμου και στην αντίδραση των πλήθων να καταγραφεί. Προσέξτε πώς η αφήγηση μεταβαίνει από την υπόσχεση στην εκπλήρωση σε λίγους μόνο στίχους. Αυτή η ανάγνωση μας προετοιμάζει να ακούσουμε τις ερμηνείες του Καλβίνου στίχο προς στίχο με φρέσκια προσοχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει εντοπίζοντας την αρχή του Ευαγγελίου ακριβώς στο κήρυγμα του Ιωάννη.
Μάρκος 1:1. Η αρχή του Ευαγγελίου. Αν και όσα έχουμε λάβει μέχρι τώρα από τον Ματθαίο και τον Λουκά αποτελούν μέρος του Ευαγγελίου, δεν είναι χωρίς λόγο που ο Μάρκος θέτει την αρχή του Ευαγγελίου στο κήρυγμα του Ιωάννη του Βαπτιστή. Διότι ο Νόμος και οι Προφήτες τότε έφτασαν στο τέλος τους (Ιωάννης 1:17). 'Ο Νόμος και οι Προφήτες ήταν μέχρι τον Ιωάννη· από τότε κηρύττεται η βασιλεία του Θεού' (Λουκάς 16:16). Και με αυτό συμφωνεί πλήρως η παράθεση που κάνει από τον προφήτη Μαλαχία (3:1). Προκειμένου να ανάψει τις καρδιές του λαού του με ισχυρότερη επιθυμία για τη σωτηρία που υποσχέθηκε, ο Κύριος είχε αποφασίσει να τους αφήσει για ένα διάστημα χωρίς νέες προφητείες. Γνωρίζουμε ότι ο τελευταίος από τους αληθινούς και νόμιμους προφήτες ήταν ο Μαλαχίας.Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει πώς η προφητεία του Μαλαχία διακρίνει τον Νόμο από τη νέα τάξη.
Και στα δύο χωρία ο Κύριος υπόσχεται καλύτερη κατάσταση της Εκκλησίας του από αυτή που υπήρχε υπό τον Νόμο, και αυτό δείχνει αναμφίβολα την αρχή του Ευαγγελίου. Αλλά πριν έρθει ο Κύριος για να αποκαταστήσει την Εκκλησία, έπρεπε να έρθει ένας πρόδρομος ή κήρυκας και να αναγγείλει ότι ήταν κοντά. Εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι η κατάργηση του Νόμου και η αρχή του Ευαγγελίου, κυριολεκτικά, έλαβαν χώρα όταν ο Ιωάννης άρχισε να κηρύττει.Για τον τίτλο Υιός του Θεού, ο Καλβίνος γράφει για να υπογραμμίσει ότι η λύτρωση έρχεται μόνο από τον θεϊκό Υιό.
Δεν υπάρχει ακαταλληλότητα στην αλλαγή του προσώπου που γίνεται εδώ, κατά την παράθεση των λόγων του Μαλαχία. Σύμφωνα με τον προφήτη, ο Θεός λέει: Στέλνω τον αγγελιοφόρο μου και θα προετοιμάσει τον δρόμο μπροστά μου. Ο Μάρκος εισάγει τον Θεό να απευθύνεται στον Υιό: Ιδού, στέλνω τον αγγελιοφόρο μου μπροστά από το πρόσωπό σου, ο οποίος θα προετοιμάσει τον δρόμο σου μπροστά σου. Αλλά βλέπουμε ότι ο Μάρκος δεν είχε άλλη πρόθεση παρά να εκφράσει πιο καθαρά το νόημα του προφήτη. Ο Μάρκος ονομάζει τον Χριστό Υιό του Θεού. Οι άλλοι ευαγγελιστές μαρτυρούν ότι γεννήθηκε από το σπέρμα του Αβραάμ και του Δαβίδ και επομένως ήταν Υιός του ανθρώπου (Ματθαίος 8:20). Αλλά ο Μάρκος μας δείχνει ότι δεν πρέπει να αναμένεται λύτρωση παρά μόνο από τον Υιό του Θεού.Ο Καλβίνος στη συνέχεια στρέφεται στην πρόσκληση για μετάνοια και τη σύνδεσή της με τη βασιλεία.
Ματθαίος 3:2. Μετανοείτε. Ο Ματθαίος διαφέρει από τους άλλους δύο ευαγγελιστές σε αυτό το σημείο, ότι αφηγείται την ουσία της διδασκαλίας του Ιωάννη όπως ειπώθηκε από τον ίδιο τον Ιωάννη, ενώ αυτοί την αφηγούνται με τα δικά τους λόγια· αν και ο Μάρκος έχει μία λέξη περισσότερο από τον Λουκά: γιατί λέει ότι ήρθε βαπτίζοντας και κηρύττοντας το βάπτισμα της μετάνοιας. Αλλά στην ουσία υπάρχει η πιο τέλεια συμφωνία: γιατί όλοι συνδέουν τη μετάνοια με τη συγχώρηση των αμαρτιών. Η βασιλεία του Θεού μεταξύ των ανθρώπων δεν είναι τίποτε άλλο παρά αποκατάσταση σε ευτυχισμένη ζωή· ή, με άλλα λόγια, είναι η αληθινή και αιώνια ευτυχία. Όταν ο Ιωάννης λέει ότι η βασιλεία του Θεού είναι κοντά, εννοεί ότι οι άνθρωποι, που ήταν αποξενωμένοι από τη δικαιοσύνη του Θεού και εξόριστοι από τη βασιλεία των ουρανών, πρέπει να συγκεντρωθούν ξανά στον Θεό και να ζουν υπό την καθοδήγησή του. Αυτό επιτυγχάνεται με την ελεύθερη υιοθεσία και τη συγχώρηση των αμαρτιών, με τις οποίες συμφιλιώνεται με εκείνους που ήταν ανάξιοι. Με μια λέξη, η βασιλεία των ουρανών δεν είναι τίποτε άλλο παρά 'νέα ζωή' (Ρωμαίους 6:4), με την οποία ο Θεός μας αποκαθιστά στην ελπίδα μιας μακάριας αθανασίας. Αφού μας ελευθέρωσε από τη δουλεία της αμαρτίας και του θανάτου, μας διεκδικεί ως δικούς του· ώστε, ακόμη και ενώ συνεχίζεται η προσκυνητική μας πορεία στη γη, να απολαμβάνουμε τη ζωή του ουρανού με πίστη· γιατί αυτός
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος εξετάζει πώς η μετάνοια πηγάζει από την προηγούμενη ευσπλαχνία του Θεού και όχι προηγείται αυτής.
Από αυτή τη διδασκαλία, ως πηγή της, αντλείται η προτροπή προς μετάνοια. Διότι ο Ιωάννης δεν λέει: 'Μετανοείτε, και έτσι η βασιλεία των ουρανών θα είναι αργότερα κοντά'· αλλά πρώτα προβάλλει τη χάρη του Θεού και έπειτα προτρέπει τους ανθρώπους να μετανοήσουν. Εξ αυτού είναι φανερό ότι το θεμέλιο της μετάνοιας είναι το έλεος του Θεού, με το οποίο αποκαθιστά τους χαμένους. Με κανέναν άλλο τρόπο δεν δηλώνεται από τον Μάρκον και τον Λουκά ότι κήρυξε μετάνοια για τη συγχώρηση των αμαρτιών. Η μετάνοια δεν τίθεται πρώτη, όπως υποθέτουν μερικοί αμαθώς, σαν να ήταν το έδαφος της συγχώρησης των αμαρτιών ή σαν να προκαλούσε τον Θεό να αρχίσει να είναι ελεήμων προς εμάς· αλλά οι άνθρωποι διατάσσονται να μετανοήσουν, ώστε να λάβουν τη συμφιλίωση που τους προσφέρεται. Τώρα, όπως η αδικαιολόγητη αγάπη του Θεού — με την οποία δέχεται στην εύνοιά του τους ταλαίπωρους ανθρώπους, 'μη λογιζόμενος τις παραβάσεις τους εναντίον τους' (Β' Κορινθίους 5:19) — είναι πρώτη κατά σειρά· έτσι πρέπει να παρατηρηθεί ότι η συγχώρηση των αμαρτιών μας δίδεται εν Χριστώ, όχι για να τους μεταχειριστεί ο Θεός με επιείκεια, αλλά για να μας θεραπεύσει από τις αμαρτίες μας. Και πράγματι, χωρίς μίσος για την αμαρτία και μετάνοια για τις παραβάσεις, κανείς δεν θα γευθεί τη χάρη του Θεού. Αλλά ένας ορισμός της μετάνοιας και της πίστης μπορεί να εξηγήσει πληρέστερα τον τρόπο με τον οποίο και τα δύο συνδέονται· το οποίο με οδηγεί να χειριστώ αυτή τη διδασκαλία πιο φειδωλά.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αναγνώριση του Ιωάννη ως της αληθινής αρχής του Ευαγγελίου μετασχηματίζει τον τρόπο με τον οποίο διαβάζετε την Παλαιά Διαθήκη; Με ποιους τρόπους έχετε βιώσει το έλεος του Θεού ως θεμέλιο για γνήσια μετάνοια; Πού μπορεί να χρειαστεί να προετοιμάσετε τον δρόμο του Κυρίου αφαιρώντας εμπόδια που ακόμη παρεμποδίζουν τη χάρη του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ κυρίαρχε Πάτερ, ὁ ἐν τῷ πληρώματι τοῦ χρόνου πέμψας τὸν ἀγαπητόν σου Υἱὸν ἵνα κηρύξῃ ὅτι ἤγγικεν ἡ βασιλεία, χάρισαι ἡμῖν τὴν μετάνοιαν τὴν ἐστηριγμένην μόνον ἐπὶ τῆς διαθηκικῆς σου ἐλέους καὶ τὴν ἄφεσιν τὴν ἐξασφαλισθεῖσαν διὰ Χριστοῦ. Ὁδηγήσῃ τὸ Πνεῦμά σου τὴν φωνὴν τῆς ἑτοιμασίας νὰ ἀντηχῇ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, στρέφον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἐμπιστοσύνης εἰς τὰ ἴδια ἔργα ἡμῶν πρὸς τὴν χάριν τὴν μόνην καθιστῶσαν ἡμᾶς κληρονόμους τῶν ἐπαγγελιῶν σου. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς αὐτῆς δυνάμεως τῆς διακηρυξάσης τὸν Ἰησοῦν εὐάρεστον, ἵνα ἀκολουθῶμεν αὐτὸν ἐν εὐφρόσυνῳ ὑπακοῇ ἕως οὗ ἔλθῃ πάλιν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →